Dorini bir vaqtda NPVS, jumladan, TsOG-2 ingibitorlari bilan qabul qilish tavsiya etilmaydi. Yurak-qon tomir trombotik hodisalar Bir necha NPVS - selektiv va neselektiv TsOG-2 ingibitorlarining 3 yilgacha davom etgan klinik tadqiqotlari natijalari jiddiy yurak-qon tomir trombotik hodisalari, miokard infarkti, insult xavfining oshganini ko'rsatdi. Xavf allaqachon yurak-qon tomir kasalliklari yoki yurak-qon tomir kasalliklari rivojlanish xavf omillari mavjud bo'lgan bemorlarda yuqoriroq. Yurak-qon tomir nojo'ya hodisalar rivojlanish xavfini minimallashtirish uchun eng past samarali doza eng qisqa muddatda qo'llanilishi kerak. Shifokor va bemor bunday hodisalar rivojlanishiga e'tiborli bo'lishi kerak, ilgari yurak-qon tomir simptomlari bo'lmagan taqdirda ham. Bemorlar jiddiy yurak-qon tomir hodisalari belgilari va/yoki simptomlari hamda ularni paydo bo'lsa, qanday choralar ko'rish kerakligi haqida xabardor qilinishi lozim. Aspirinni bir vaqtda qo'llash NPVS qabul qilish bilan bog'liq jiddiy yurak-qon tomir trombotik hodisalar rivojlanish xavfi oshishi bilan bog'liqligi haqida ishonchli dalillar yo'q. Aspirin va flurbiprofenni bir vaqtda qo'llash jiddiy me'da-ichak hodisalari rivojlanish xavfini oshiradi. NPVS - selektiv TsOG-2 ingibitorlari bilan yurak arteriyasini shuntlashdan keyingi 10-14 kun ichida og'riqni davolash uchun o'tkazilgan ikki katta, nazoratli klinik tadqiqot natijalari insult va miokard infarkti rivojlanish tez-tezligini oshganini aniqladi. Arterial gipertenziya NPVS, jumladan flurbiprofen, gipertenziya namoyon bo'lishi yoki mavjud gipertenziya og'irlashishiga olib kelishi, va yurak-qon tomir hodisalari tez-tezligiga hissa qo'shishi mumkin. NPVS, jumladan flurbiprofen, arterial gipertenziyali bemorlarda ehtiyotkorlik bilan qo'llanilishi kerak. Flurbiprofen bilan davolashni boshlashdan oldin QD ni diqqat bilan monitoring qilish zarur. Me'da-ichak hodisalari – yara, qon ketish, perforatsiya rivojlanish xavfi NPVS me'da-ichak tizimi tomonidan jiddiy nojo'ya hodisalar, jumladan yallig'lanish, qon ketish, yara kasalligi va me'da, ingichka, yo'g'on ichak perforatsiyasini chaqirishi mumkin, ular o'limga olib kelishi mumkin. Ushbu nojo'ya hodisalar har qanday vaqtda, oldindan simptomlar bilan yoki ularsiz namoyon bo'lishi mumkin. Yuqori me'da-ichak trakti yarasi, massiv qon ketish yoki perforatsiya holatlari NPVS bilan davolangan bemorlarning taxminan 1%ida 3-6 oy davomida, va 2-4%ida bir yil davomida kuzatilgan. Ushbu tendensiyalar uzoq muddatli qo'llashda saqlanib qoladi, me'da-ichak tizimi tomonidan jiddiy nojo'ya hodisalar rivojlanish ehtimolini oshiradi. Biroq, qisqa muddatli davolash ham ma'lum xavf bilan bog'liq. NPVS ni yara kasalligi yoki me'da-ichak qon ketishi anamnezida bo'lgan bemorlarda maksimal ehtiyotkorlik bilan qo'llash kerak. NPVS qo'llanganda yara kasalligi va/yoki me'da-ichak qon ketishi anamnezida bo'lgan bemorlarda me'da-ichak qon ketishi rivojlanish xavfi xavf omillari bo'lmagan bemorlarga nisbatan 10 barobar yuqori. Me'da-ichak qon ketishi rivojlanish xavfini oshiruvchi boshqa omillar peroral kortikosteroidlar yoki antikoagulyantlarni bir vaqtda qabul qilish, NPVS bilan uzoq muddatli davolash, chekish, spirtli ichimliklar, keksalik, umumiy holatning qoniqarsizligi hisoblanadi. O'lim bilan tugagan holatlarning aksariyati keksalar va zaif bemorlar orasida qayd etilgan, shuning uchun ushbu bemorlar guruhi alohida e'tibor talab qiladi. Me'da-ichak tizimi tomonidan nojo'ya hodisalar rivojlanish xavfini minimallashtirish uchun NPVS minimal samarali dozada eng qisqa muddatda qo'llanilishi kerak. Bemor va shifokor yara va me'da-ichak qon ketishi belgilari va simptomlariga e'tiborli bo'lishi kerak, va me'da-ichak tizimi tomonidan jiddiy nojo'ya hodisalardan shubha qilinganda darhol qo'shimcha tekshiruv va davolashni boshlash zarur. Bu NPVS ni bekor qilishni nazarda tutadi. Yuqori xavfli bemorlar uchun NPVS ni o'z ichiga olmaydigan muqobil davolash usullari ko'rib chiqilishi kerak. Anafilaktoid reaksiyalar Boshqa NPVS kabi, flurbiprofen qo'llanganda anafilaktoid reaksiyalar rivojlanishi mumkin. Flurbiprofen "aspirin triadasi" (bronxial astma, vazomotor rinit, atsetilsalitsil kislotasiga toqat qilmaslik) bo'lgan bemorlarga qabul qilinmasligi kerak. Ushbu simptomokompleks astmali bemorlarda aspirin yoki boshqa NPVS qabul qilganda rinit (burun poliplari bilan yoki ularsiz) yoki og'ir, potentsial o'limga olib keluvchi bronxospazm ko'rinishida namoyon bo'ladi. Anafilaktoid reaksiyalar rivojlanganda zudlik bilan yordam ko'rsatish zarur. 

Boshqaruv transport vositalari yoki boshqa mexanizmlarni boshqarish tezligiga ta'sir qilish qobiliyati

Dorining avtomobil boshqarish va murakkab mexanizmlar bilan ishlash qobiliyatiga ta'siri bo'yicha tadqiqotlar o'tkazilmagan. Biroq, preparatni qabul qilgandan so'ng bosh aylanishi yoki uyquchanlik paydo bo'lgan bemorlar transport vositalarini boshqarish va potentsial xavfli mexanizmlar bilan ishlashdan tiyilishlari kerak. 

 Flurbiprofen nosteroid yallig‘lanishga qarshi vosita bo‘lib, analgezik xususiyatlarga ega. Ta’sir mexanizmi prostaglandinlar sintezining kuchli tormozlanishi bilan bog‘liq bo‘lib, bu siklooksigenaza (SOF 1 va 2) fermentining inhibatsiyasi hisobiga yuzaga keladi, natijada yallig‘lanish, giperemiya, shish va og‘riqning kamayishiga olib keladi. 

 

Flurbiprofenni quyidagi dori vositalari bilan bir vaqtda qo‘llashdan saqlanish kerak:

atsetilsalitsil kislotasi bilan, agar atsetilsalitsil kislotasi past dozalarda (kuniga 75 mg dan oshmagan holda) shifokor tomonidan buyurilmagan bo‘lsa, chunki bu nojo‘ya reaksiyalar xavfini oshirishi mumkin;

boshqa YOKVlar, jumladan ibuprofen va siklooksigenaza-2 (SOF-2) selektiv ingibitorlari bilan, chunki bu nojo‘ya ta’sirlar xavfini oshirishi mumkin.

Flurbiprofenni quyidagi preparatlar bilan birga ehtiyotkorlik bilan qo‘llash kerak:

Antikoagulyantlar. Yallig‘lanishga qarshi nosteroid vositalar varfarin kabi antikoagulyantlarning davolovchi ta’sirini kuchaytirishi mumkin. Varfarin va YOKVlar o‘zaro ta’sirida jiddiy me’da-ichak qon ketishlari xavfi mavjud.

Beta-blokatorlar. Flurbiprofen propranololning gipotenziya ta’sirini susaytiradi, ammo atenololga ta’sir qilmaydi.

APF ingibitorlari va diuretiklar. Yallig‘lanishga qarshi nosteroid vositalar ushbu preparatlarning davolovchi ta’sirini kamaytirishi mumkin. Nefrotoksiklik rivojlanish xavfi oshishi mumkin.

Kortikosteroidlar ovqat hazm qilish tizimida nojo‘ya reaksiyalar paydo bo‘lishi xavfini oshirishi mumkin.

Antitrombotsitar va selektiv serotonin ingibitorlari: me’da-ichak qon ketishi xavfi oshishi mumkin.

Metotreksat va litiy preparatlari. Ushbu preparatlarning plazmadagi darajasi oshishi haqida ma’lumotlar mavjud.

Siklosporinlar. Preparatlarning o‘zaro ta’siri mumkinligi haqida ba’zi ma’lumotlar mavjud, bu nefrotoksiklik xavfini oshirishi mumkin.

Takrolimus. Nefrotoksiklik xavfi oshadi.

Zidovudin: VICH bilan kasallangan bemorlarda zidovudin va ibuprofen birga qo‘llanganda gemartroz va gematoma rivojlanish xavfi oshishi haqida dalillar mavjud.

Xinolon antibiotiklari tutqanoq rivojlanish xavfini oshirishi mumkin.

Digoksin. YOKVlar yurak yetishmovchiligini kuchaytirishi, GFR darajasini va plazmadagi glikozidlar darajasini kamaytirishi mumkin.

Tsimetidin, ranitidin. Flurbiprofenning farmakokinetikasiga ta’sir qilmaydi, kichik tizimli ta’sirdan tashqari.

Og‘iz orqali qabul qilinadigan gipoglikemik vositalar. Plazmadagi glyukoza konsentratsiyasining biroz pasayishi kuzatilgan, bu gipoglikemiya belgilari yoki simptomlariga olib kelmagan.

Antatsidlar keksa yoshdagilarda qo‘llanganda: flurbiprofen so‘rilish tezligi pasayadi, lekin so‘rilish to‘liqligiga ta’sir qilmaydi. 

 

Dozani oshirib yuborish simptomlari: diareya, quloqlarda shovqin, bosh og‘rig‘i va ovqat hazm qilish yo‘llaridan qon ketishi paydo bo‘lishi mumkin. Og‘irroq zaharlanishda markaziy asab tizimining toksik shikastlanishlari uyquchanlik, ba’zan qo‘zg‘alish, shuningdek, dezorientatsiya yoki koma ko‘rinishida paydo bo‘lishi mumkin. Ba’zan bemorlarda mushak spazmlari kuzatiladi. Og‘ir zaharlanishda metabolik atsidoz rivojlanishi va qon ivish omillariga ta’siri natijasida protrombin vaqti uzayishi mumkin. O‘PN va jigar shikastlanishi paydo bo‘lishi mumkin. Bronxial astma bilan kasallangan bemorlarda kasallik kechishining kuchayishi kuzatilishi mumkin.

Davolash. Davolash simptomatik va qo‘llab-quvvatlovchi bo‘lishi, shuningdek, nafas yo‘llarini tozalash va yurak faoliyati ko‘rsatkichlari hamda asosiy hayotiy ko‘rsatkichlarni barqaror holatga kelguncha monitoring qilishni o‘z ichiga olishi mumkin. Potensial toksik miqdorda preparat qabul qilingandan so‘ng 1 soat ichida bemor murojaat qilganda og‘iz orqali faollashtirilgan ko‘mir qabul qilish tavsiya etiladi. Mushak spazmlari tez-tez yoki uzoq davom etsa, davolash diazepam yoki lorazepamni vena ichiga yuborish orqali amalga oshirilishi kerak. Bronxial astmada bronxodilatatorlar qo‘llanilishi kerak.