Montigetni bronxial astma va allergik rinitni oldini olish yoki uzoq muddatli davolash uchun boshqa preparatlar bilan birga buyurish mumkin. Dori vositalari o‘zaro ta’sirini o‘rganishda montelukastning tavsiya etilgan klinik dozasi teofillin, prednizon, prednizolon, og‘iz orqali qabul qilinadigan kontratseptivlar (etiniilestradiol/noretindron 35/1), terfenadin, digoksin va varfarin kabi preparatlarning farmakokinetikasiga sezilarli klinik ta’sir ko‘rsatmagan.

Fenobarbitalni bir vaqtda qabul qilgan bemorlarda montelukast uchun AUC taxminan 40% ga kamaygan. Montelukast SYP 3A4 tomonidan metabolizatsiyalanadi, shuning uchun ayniqsa bolalarda montelukastni SYP 3A4 induktorlari, masalan, fenitoin, fenobarbital va rifampitsin bilan birga buyurishda ehtiyotkorlik zarur.

Montelukast bu ferment yordamida metabolizatsiyalanadigan preparatlarning metabolizmiga (masalan, paklitaksel, roziglitazon va repaglinid) sezilarli darajada ta’sir qilmaydi.

Ma’lumotlarga ko‘ra, montelukast CYP 2C8 va kamroq darajada 2C9 va 3A4 substrati hisoblanadi. Biroq, montelukast va gemfibrozil (CYP 2C8 va 2C9 ning ingibitori) ishtirokida o‘tkazilgan klinik dori vositalari o‘zaro ta’siri tadqiqotida gemfibrozil montelukastning tizimli ta’sirini 4,4 marta oshirgan. Gemfibrozil yoki boshqa kuchli CYP 2C8 ingibitorlari bilan birga buyurilganda montelukast dozasini rejalashtirilgan tarzda o‘zgartirish talab qilinmaydi, biroq shifokor nojo‘ya reaksiyalar kuchayishi mumkinligini bilishi kerak.

In vitro ma’lumotlarga ko‘ra, kamroq kuchli CYP 2C8 ingibitorlari (masalan, trimetoprim) bilan klinik ahamiyatli dori vositalari o‘zaro ta’siri kutilmaydi. Montelukastni itrakonazol, kuchli CYP 3A4 ingibitori bilan birga buyurish montelukastning tizimli ta’sirini sezilarli darajada oshirmagan. 

 6 oydan 2 yoshgacha bo‘lgan kichik bolalarda perzistent astma tashxisini pediatr yoki pulmonolog qo‘yishi kerak. 6 oydan 2 yoshgacha bo‘lgan bolalarda perzistent astmada montelukastni pediatriyada qo‘llash samaradorligi bo‘yicha klinik tadqiqotlar ma’lumotlari cheklangan, shuning uchun ushbu yosh guruhida Montigetni ehtiyotkorlik bilan buyurish tavsiya etiladi.

Bemorlarga va ularning ota-onalariga og‘zaki qo‘llaniladigan montelukast astmaning o‘tkir xurujlarini davolash uchun ishlatilmasligi, shuningdek, ular har doim o‘zlari bilan mos keladigan tez yordam preparatini olib yurishlari kerakligi haqida ma’lumot berilishi lozim. Astmaning o‘tkir xurujida qisqa ta’sirli inhalyatsion β-agonistlardan foydalanish kerak. Agar bemorlar odatdagidan ko‘proq qisqa ta’sirli β-agonistga muhtoj bo‘lsalar, imkon qadar tezroq shifokorga murojaat qilishlari kerak. Inhalyatsion yoki og‘zaki kortikosteroidlarni montelukastga to‘satdan almashtirish mumkin emas.

Montelukast bilan bir vaqtda qo‘llanganda og‘zaki kortikosteroidlar dozasini kamaytirish mumkinligini tasdiqlovchi ma’lumotlar yo‘q.

Antiasmatik preparatlar, shu jumladan montelukast qabul qilayotgan bemorlarda tizimli eozinofiliya, ba’zan esa Churg–Stross sindromiga xos bo‘lgan vaskulitning klinik ko‘rinishlari paydo bo‘lishi mumkin (bu holatda ko‘pincha tizimli kortikosteroidlar bilan davolash o‘tkaziladi). Ba’zan bu holatlar og‘zaki kortikosteroidlarni bekor qilish yoki dozasini kamaytirish bilan bog‘liq bo‘lgan. Leykotrien retseptorlari antagonistlari bilan davolash va Churg–Stross sindromi rivojlanishi o‘rtasidagi bog‘liqlikni istisno qilish yoki tasdiqlash mumkin emas. Shunga qaramay, eozinofiliya, toshma, o‘pka simptomlarining yomonlashuvi, kardiologik asoratlar va/yoki neyropatiya kabi simptomlar paydo bo‘lsa, qo‘shimcha tekshiruv va davolash taktikasi qayta ko‘rib chiqilishi zarur.

Aspirin sezgir astmali bemorlarda Montiget bilan davolash aspirin yoki boshqa nosteroid yallig‘lanishga qarshi preparatlarni qo‘llash zaruriyatiga ta’sir qilmaydi.

Montelukast qabul qilgan kattalar, o‘smirlar va bolalarda psixika buzilishlari kuzatilgan. Psixika buzilishlari quyidagi nojo‘ya ta’sirlarni o‘z ichiga oladi: qo‘zg‘aluvchanlik, tajovuzkor xatti-harakat, dushmanlik, xavotir, depressiya, dezorientatsiya, diqqatni jamlash buzilishi, patologik tushlar, gallyutsinatsiya, uyqusizlik, asabiylik, xotira buzilishi, bezovtalik, somnambulizm, suitsidal fikrlar va urinishlar (shu jumladan suitsid) va tremor. Postmarketing hisobotlaridan olingan ma’lumotlar dori terapiyasi davomida olingan klinik ma’lumotlarga mos keladi. Bemorlar va tibbiyot xodimlari bunday holatlar yuzaga kelishi mumkinligi haqida xabardor bo‘lishlari kerak. Bemorlar ushbu nojo‘ya ta’sirlar paydo bo‘lsa, davolovchi shifokoriga xabar berishlari tavsiya etiladi. Ushbu nojo‘ya ta’sirlar yuzaga kelganda montelukast bilan davolashni davom ettirishda foyda va xavf nisbati baholanishi kerak.

Montiget, pediatrik granulalar, 6 oylikkacha bo‘lgan bolalarga tavsiya etilmaydi.

Mavjud ma’lumotlar bazasidagi cheklangan ma’lumotlar homiladorlik davrida montelukast qo‘llanilishi va malformatsiyalar (masalan, oyoq-qo‘l nuqsonlari) rivojlanishi o‘rtasida sabab-oqibat bog‘liqligi yo‘qligini ko‘rsatadi, bunday holatlar butun dunyo bo‘ylab postmarketing tajribasida kamdan-kam hollarda qayd etilgan.

Montelukast platsentar to‘siqdan o‘tadi va ona suti bilan ajraladi.

Montelukast transport vositalarini boshqarish yoki boshqa mexanizmlar bilan ishlash qobiliyatiga ta’sir ko‘rsatishi kutilmaydi. Biroq, ayrim hollarda, ayrim bemorlarda bosh aylanishi yoki uyquchanlik paydo bo‘lishi mumkin, shuning uchun avtotransport vositalarini yoki potentsial xavfli mexanizmlarni boshqarishda ehtiyotkorlikka rioya qilish lozim.