Faol modda montelukast natriy ekvivalentli montelukast 10mg Yordamchi moddalar laktoza anhidrid, makkajo'xori kraxmal, gidroksipropil metilsellyuloza, natriy kraxmal glikolat, kolloid kremniy dioksidi, magniy stearat, Instacoat Universal Yellow ICU-5855, tozalangan suv.

Leukotrien retseptorlari antagonisti. Montelukast nafas yo'llari epiteliyidagi tsisteinil leukotrien retseptorlarini inhibe qiladi, shu bilan birga bronxospazmni inhibe qilish qobiliyatini namoyon etadi, bu esa bronxial astma bilan og'rigan bemorlarda LTD4 ni nafas olish bilan bog'liq. 5mg dozalar LTD4 tomonidan indutsiyalangan bronxospazmni to'xtatish uchun yetarli. Montelukastni 10mg/kun 1 marta qabul qilishdan oshiq dozalar preparatning samaradorligini oshirmaydi. Montelukast ichki qabul qilinganidan so'ng 2 soat ichida bronxdilatatsiyani keltirib chiqaradi va beta 2-adrenergiya agonistlari tomonidan keltirilgan bronxdilatatsiyani to'ldirishi mumkin.

 

Preparatni bronxial astmaning o‘tkir xurujlarini davolash uchun buyurish tavsiya etilmaydi. Bronxial astmaning o‘tkir kechishida bemorlarga xurujlarni to‘xtatuvchi va oldini oluvchi terapiya uchun dori vositalari buyurilishi kerak. Preparat bilan bir vaqtda qo‘llanilayotgan ingalyatsion GKSlarning dozasini shifokor nazorati ostida asta-sekin kamaytirish mumkin. Ingalyatsion yoki peroral GKSlarga bo‘lgan terapiyani preparat bilan keskin almashtirish kerak emas, astmaga qarshi vositalar, shu jumladan leyotrien retseptorlari antagonistlarini qabul qilayotgan bemorlarda GKSlarning tizimli dozasini kamaytirish kam hollarda eozinofiliya, vaskulyar toshma, o‘pka simptomlarining kuchayishi, kardiologik asoratlar va/yoki neyropatiya, ba’zan esa Churg-Strauss sindromi-sistemali eozinofilik vaskulit sifatida tashxis qilinadigan bir yoki bir nechta holatlarning paydo bo‘lishi bilan kechgan. Ushbu nojo‘ya hodisalarning leyotrien retseptorlari antagonistlari bilan terapiya o‘rtasida sabab-oqibat bog‘liqligi aniqlanmagan bo‘lsa-da, preparatni qabul qilayotgan bemorlarda GKSlarning tizimli dozasini kamaytirishda ehtiyotkorlik bilan harakat qilish va mos klinik kuzatuv o‘tkazish zarur. Brizezi qabul qilish avtomobil yoki harakatlanuvchi mexanizmlarni boshqarish qobiliyatiga ta’sir ko‘rsatishi haqida ma’lumotlar yo‘q. Preparatni bolalar uchun yetib bo‘lmaydigan joyda saqlash va yaroqlilik muddati tugaganidan so‘ng ishlatmaslik kerak.

 Preparatni bronxial astmani oldini olish va uzoq muddatli davolash uchun an’anaviy qo‘llaniladigan boshqa dori vositalari bilan birga buyurish mumkin. Montelukast tavsiya etilgan klinik dozada quyidagi preparatlarning I farmakokinetikasiga klinik ahamiyatli ta’sir ko‘rsatmagan: teofillin, prednizon, prednizolon, peroral kontratseptivlar, terfenadin, digoksin va varfarin. Fenobarbitalni bir vaqtda qabul qilgan bemorlarda montelukastning AUC taxminan 40% ga kamaygan. Ushbu toifadagi bemorlarda doza tanlash talab etilmaydi. Bronxodilatatorlar monoterapiyasi samarasiz bo‘lsa, davolashga preparat qo‘shilishi mumkin. Brizezi bilan terapiya fonida terapevtik ta’sirga erishilganda (odatda birinchi dozadan so‘ng) bronxodilatatorlar dozasini asta-sekin kamaytirish mumkin. Preparat bilan davolash ingalyatsion GKSlarga ega bemorlarda qo‘shimcha terapevtik ta’sir ko‘rsatadi. Bemor holati barqarorlashganda GKSlarnig dozasini kamaytirish mumkin. GKSlarnig dozasini asta-sekin, shifokor nazorati ostida kamaytirish kerak. Ba’zi bemorlarda ingalyatsion GKSlardan to‘liq voz kechish mumkin. Ingalyatsion GKSlarga bo‘lgan terapiyani preparat bilan keskin almashtirish tavsiya etilmaydi. 

 Simptomlar: chanqoq hissi, uyquchanlik, midriaz, giperkinezlar va qorin og‘rig‘i. Davolash: simptomatik terapiya o‘tkazish. Montelukastni peritoneal dializ yoki gemodializ yo‘li bilan chiqarish imkoniyati haqida ma’lumotlar mavjud emas.