Nojo´ya ta´sirlar
Qon va limfa tizimidan: kamdan-kam - anemiya; juda kam - eozinofiliya, trombotsitopeniya.
Immun tizimidan: juda kam - anafilaktik reaksiyalar, oshirilgan sezgirlik.
Metabolizm va ovqatlanishdan: kamdan-kam - giperkaliemiya; juda kam - gipoglikemiya (shakar kasalligi bo'lgan bemorlarda).
Psixika buzilishlari: kamdan-kam - depressiya, uyqusizlik; juda kam - xavotir.
Nerv tizimidan: kamdan-kam - hushdan ketish; juda kam - uyquchanlik.
Ko'rish organidan: juda kam - ko'rish buzilishlari.
Eshitish organidan va labirint buzilishlari: kamdan-kam - vertigo.
Yurakdan: kamdan-kam - bradikardiya; juda kam - takikardiya.
Tomirlaridan: kamdan-kam - ortostatik gipotenziya, qon bosimini pasayishi (ta'sir nazorat qilinadigan qon bosimiga ega bemorlarda qayd etilgan, ular telmisartanni yurak-qon tomir kasalliklari va o'limini kamaytirish maqsadida standart terapiya fonida qo'llagan).
Nafas olish tizimidan, ko'krak qafas organlari va o'rtacha joydan: kamdan-kam - nafas qisilishi, yo'tal; juda kam - interstitsial o'pka kasalligi (postmarketing ma'lumotlar, sabab-oqibat aloqasi aniqlanmagan).
Oshqozon-ichak tizimidan: kamdan-kam - qorin og'rig'i, diareya, dispepsiya, meteorizm, qusish; juda kam - oshqozon atrofida noqulaylik, og'izda quruqlik, disgeziya.
Jigar va safro yo'llaridan: juda kam - jigar funksiyasining buzilishi/jigar kasalliklari (ko'p hollarda Yaponiyada bemorlarda aniqlangan).
Teridan va teri osti to'qimalaridan: kamdan-kam - gipergidroz, teri qichishi, teri toshmasi; juda kam - angionevrotik shish (o'lim bilan), ekzema, eritema, qichish, dori va toksik toshma.
Skelet-mushak tizimidan va bog'lovchi to'qimalardan: kamdan-kam - miyalgiya, orqa og'rig'i, mushak spazmlari; juda kam - artalgiya, ekstremitalarda og'riq, tendonlarda og'riq (tendinit belgilari bilan o'xshash simptomlar).
Buyraklar va siydik chiqarish yo'llaridan: kamdan-kam - buyrak funksiyasining buzilishi, shu jumladan o'tkir buyrak yetishmovchiligi.
Umumiy buzilishlar va kiritish bilan bog'liq buzilishlar: kamdan-kam - ko'krak qafasida og'riq, umumiy zaiflik; juda kam - grippga o'xshash sindrom.
Farmakologik xususiyatlari
Telmista® N preparati telmisartan (angiotenzin II retseptorlari antagonisti [ARA II]) va gidroxlorotiazid (tiazid diuretigi) kombinatsiyasidan iborat. Ushbu komponentlarning bir vaqtda qo‘llanilishi ularning har birini alohida qo‘llashga nisbatan yanada kuchliroq antigipertenziv ta’sirga olib keladi.
Telmista® N preparatini kuniga 1 marta qabul qilish arterial bosim (AB)ning sezilarli darajada bosqichma-bosqich pasayishiga olib keladi.
Gidroxlorotiazid
Tiazid diuretiklarining (tiazidlar) ta’sir mexanizmi to‘liq o‘rganilmagan. Tiazidlar buyrak kanallari boshida natriy va xlor ionlarining reabsorbtsiyasini bloklaydi. Shu tariqa, ular natriy va xlorning chiqarilishini va, natijada, organizmdan suvning chiqarilishini oshiradi.
Gidroxlorotiazidning diuretik ta’siri natijasida aylanib yuruvchi qon hajmi (AJQ) kamayadi, buning natijasida renin faolligi va plazmadagi aldosteron miqdori oshadi. Bu buyraklar orqali kaliy ionlarining chiqarilishini oshiradi va plazmadagi kaliy miqdorining kamayishiga (gipokaliemiya) olib keladi. Gidroxlorotiazid shuningdek, magniy ionlarining chiqarilishini oshiradi va buyraklar orqali kalsiy ionlarining chiqarilishini kamaytiradi. Tiazid diuretiklari buyraklar orqali siydik kislotasining chiqarilishini kamaytiradi va uning plazmadagi konsentratsiyasini oshiradi.
Tiazid diuretiklari shuningdek, bikarbonat ionlarining chiqarilishini kuchaytirish orqali karboangidraza faolligini kamaytiradi. Biroq, bu ta’sir odatda kuchsiz namoyon bo‘ladi va siydik pHiga ta’sir qilmaydi.
Maksimal terapevtik dozalarda barcha tiazid diuretiklarining diuretik/natriyuretik effekti taxminan bir xil. Natriyureza va diurez 2 soat ichida boshlanadi va taxminan 4 soatdan so‘ng maksimal darajaga yetadi. Gidroxlorotiazidning diuretik ta’siri davomiyligi 6 dan 12 soatgacha.
Gidroxlorotiazid antigipertenziv ta’sirga ega. Tiazid diuretiklari normal ABga ta’sir qilmaydi.
Telmisartan
Telmisartan – og‘iz orqali qabul qilinganda samarali bo‘lgan, AT(1) subtipiga xos ARA II. U angiotenzin II AT(1) retseptorlariga yuqori affinitetga ega, ular orqali angiotenzin II ta’siri amalga oshiriladi. U angiotenzin II ni retseptordan siqib chiqaradi, bu retseptorga nisbatan agonist xususiyatlarga ega emas. Telmisartan faqat angiotenzin II AT(1) retseptor subtipi bilan bog‘lanadi. Bog‘lanish uzoq davom etadi. U boshqa retseptorlarga, jumladan AT(2) retseptorlari va kamroq o‘rganilgan boshqa angiotenzin retseptorlariga affinitetga ega emas. Ushbu retseptorlarning funksional ahamiyati, shuningdek, telmisartan qo‘llanilganda angiotenzin II konsentratsiyasi oshishi natijasida ularning mumkin bo‘lgan ortiqcha stimulyatsiyasi effekti o‘rganilmagan. Telmisartan plazmadagi aldosteron konsentratsiyasini kamaytiradi, plazmadagi reninni ingibitsiya qilmaydi va ion kanallarini bloklamaydi. Telmisartan angiotenzin aylantiruvchi ferment (AAF) (kininaza II) – bradikininni ham parchalaydigan fermentni ingibitsiya qilmaydi. Shuning uchun bradikinin bilan bog‘liq nojo‘ya ta’sirlarning kuchayishi kutilmaydi.
Arterial gipertenziyali bemorlarda telmisartan 80 mg dozasida angiotenzin II ning antigipertenziv ta’sirini to‘liq bloklaydi. Antigipertenziv ta’sirning boshlanishi telmisartan birinchi marta og‘iz orqali qabul qilingandan so‘ng 3 soat ichida kuzatiladi. Bostiruvchi effekt 24 soatdan ortiq davom etadi va 48 soatgacha saqlanadi. Kuchli antigipertenziv ta’sir odatda telmisartanni muntazam qabul qilishdan 4 hafta o‘tgach rivojlanadi.
Arterial gipertenziyali bemorlarda telmisartan sistolik va diastolik ABni kamaytiradi, yurak urish tezligiga (YUT) ta’sir qilmaydi.
Telmisartanni to‘satdan bekor qilganda AB asta-sekin boshlang‘ich darajaga qaytadi va "bekor qilish" sindromi rivojlanmaydi.
Telmisartan bilan o‘tkazilgan tadqiqotda yurak-qon tomir o‘limi, nofatal miokard infarkti, nofatal insult yoki surunkali yurak yetishmovchiligi (SYY) sababli shifoxonaga yotqizish holatlari baholandi. Koronar arteriya kasalliklari, insult, periferik arteriya kasalliklari yoki hamroh nishon organlar zararlanishi (masalan, retinopatiya, chap qorincha gipertrofiyasi, makro- yoki mikroalbuminuriya anamnezida) bo‘lgan, 55 yoshdan katta, yurak-qon tomir xavfi yuqori bo‘lgan bemorlarda yurak-qon tomir kasalliklari va o‘limi kamayishi isbotlangan.
Telmista® N preparatining maksimal antigipertenziv effekti odatda davolash boshlanganidan 4-8 hafta o‘tgach erishiladi.
Maxsus ko'rsatmalar
Telmista® N preparatini o'tkir miokard infarkti bo'lgan bemorlarda qo'llash tavsiya etilmaydi, chunki klinik qo'llash tajribasi yetarli emas.
Telmista® N dori vositasini gipertonik krizni bartaraf etish uchun qo'llash kerak emas.
Gidroxlorotiazid
Buyrak funksiyasi buzilishlari
Buyrak funksiyasi buzilgan bemorlarda gidroxlorotiazid azotemiyani chaqirishi mumkin. Buyrak yetishmovchiligida gidroxlorotiazid kumulyatsiyasi mumkin.
Buyrak funksiyasi pasaygan bemorlarda KK ni davriy nazorat qilish zarur. Buyrak funksiyasi buzilishining progres-siyasi va/yoki oliguriya (anuriya) yuzaga kelganda gidroxlorotiazid bekor qilinishi kerak.
Jigar funksiyasi buzilishlari
Tiazid diuretiklarini jigar funksiyasi buzilgan bemorlarda qo'llash jigar ensefalopatiyasi rivojlanishiga olib kelishi mumkin. Og'ir darajadagi jigar yetishmovchiligi yoki jigar ensefalopatiyasi bo'lgan bemorlarda tiazidlarni qo'llash kontraindikatsiyalangan. Yengil va o'rtacha darajadagi jigar yetishmovchiligi va/yoki jigar kasalliklari progres-siyasi bo'lgan bemorlarda gidroxlorotiazid ehtiyotkorlik bilan qo'llanilishi kerak, chunki hatto suv-elektrolit muvozanatining kichik o'zgarishi va qonda ammiak to'planishi jigar komasini chaqirishi mumkin. Ensefalopatiya simptomlari paydo bo'lsa, diuretiklarni qabul qilishni darhol to'xtatish kerak.
Suv-elektrolit muvozanati va metabolik buzilishlar
Tiazid diuretiklari (shu jumladan gidroxlorotiazid) OVK (gipovolemiya) kamayishi va suv-elektrolit muvozanati buzilishlarini (shu jumladan gipokaliemiya, giponatriemiya, gipoxloremik alkaloz) chaqirishi mumkin.
Suv-elektrolit muvozanati buzilishlarining klinik simptomlariga og'iz bo'shlig'i shilliq qavatining qurishi, chanqoq, holsizlik, sustlik, charchoq, uyquchanlik, bezovtalik, mushak og'rig'i yoki tirishishlar, mushak zaifligi, arterial bosimning keskin pasayishi, oliguriya, taxikardiya, aritmiya va OVKT tomonidan buzilishlar (masalan, ko'ngil aynishi va qusish) kiradi. Gidroxlorotiazid bilan davolanayotgan bemorlarda (ayniqsa uzoq muddatli davolashda) suv-elektrolit muvozanati buzilishlarining klinik simptomlarini aniqlash va plazmadagi elektrolitlar miqdorini muntazam nazorat qilish zarur.
Natriy
Barcha diuretik preparatlar giponatriemiyani chaqirishi mumkin, ba'zan og'ir asoratlar bilan. Giponatriemiya va gipovolemiya suvsizlanish va ortostatik gipotenziyaga olib kelishi mumkin. Plazmadagi xlor miqdorining birga kamayishi ikkilamchi kompensator metabolik alkalozga olib kelishi mumkin, biroq bu ta'sirning chastotasi va darajasi ahamiyatsiz. Gidroxlorotiazid qabul qilishdan oldin va davolash davomida plazmadagi natriy miqdorini aniqlash va muntazam nazorat qilish tavsiya etiladi.
Kaliy
Tiazid va tiazidga o'xshash diuretiklarni qo'llashda plazmadagi kaliy miqdorining keskin kamayishi va gipokaliemiya (plazmada kaliy miqdori 3,4 mmol/l dan kam) rivojlanish xavfi mavjud. Gipokaliemiya yurak ritmi buzilishlari (shu jumladan og'ir aritmiyalar) rivojlanish xavfini oshiradi va yurak glikozidlarining toksik ta'sirini kuchaytiradi. Bundan tashqari, gipokaliemiya (bradikardiya kabi) «piruet» tipidagi polimorf qorinchali taxikardiya rivojlanishiga yordam beruvchi holat bo'lib, bu o'limga olib kelishi mumkin.
Gipokaliemiya quyidagi bemorlar guruhlari uchun eng xavflidir: keksa yoshdagilar, bir vaqtda antiaritmik va antiaritmik bo'lmagan, «piruet» tipidagi polimorf qorinchali taxikardiyani chaqirishi yoki EKG da QT intervalini uzaytirishi mumkin bo'lgan preparatlarni qabul qilayotgan bemorlar, jigar funksiyasi buzilganlar, IBS, XSN. Bundan tashqari, QT intervali uzaygan bemorlar yuqori xavf guruhiga kiradi. Bu uzayish tug'ma yoki dori vositalari ta'siri bilan bog'liq bo'lishidan qat'i nazar.
Yuqorida ta'riflangan barcha holatlarda gipokaliemiya rivojlanish xavfidan qochish va plazmadagi kaliy miqdorini muntazam nazorat qilish zarur. Plazmadagi kaliy miqdorini birinchi aniqlash davolash boshlanganidan bir hafta ichida o'tkazilishi kerak. Gipokaliemiya paydo bo'lsa, mos davolash buyurilishi kerak. Gipokaliemiyani kaliy saqlovchi preparatlar yoki kaliyga boy oziq-ovqat mahsulotlari (quritilgan mevalar, mevalar, sabzavotlar) qabul qilish orqali tuzatish mumkin.
Kalsiy
Tiazid diuretiklari buyraklar orqali kalsiy ionlari chiqarilishini kamaytirishi mumkin, bu plazmada kalsiy miqdorining biroz va vaqtincha oshishiga olib keladi. Ba'zi bemorlarda tiazid diuretiklarini uzoq muddat qo'llashda paratireoid bezlarining patologik o'zgarishlari, giperkalsemiya va gipofosfatemiya kuzatilgan, lekin giperparatireozning tipik asoratlarisiz (nefrolitiaz, suyak to'qimasi mineral zichligining pasayishi, yara kasalligi). Kuchli giperkalsemiya ilgari aniqlanmagan giperparatireozning namoyon bo'lishi bo'lishi mumkin.
Kalsiy almashinuvi ta'siri tufayli tiazidlar paratireoid bezlarining laborator ko'rsatkichlariga ta'sir qilishi mumkin. Paratireoid bezlarining funksiyasini tekshirishdan oldin tiazid diuretiklarini (shu jumladan gidroxlorotiazid) qabul qilishni to'xtatish kerak.
Magniy
Aniqlanishicha, tiazidlar buyraklar orqali magniy ionlari chiqarilishini oshiradi, bu gipomagniyemiyaga olib kelishi mumkin. Gipomagniyemiyaning klinik ahamiyati noma'lum.
Glyukoza
Tiazid diuretiklari bilan davolash glyukozaga tolerantlikni buzishi mumkin. Gidroxlorotiazid qabul qilayotgan manifest yoki latent diabetli bemorlarda qonda glyukoza konsentratsiyasini muntazam nazorat qilish zarur. Gipoglikemik dori vositalari dozasini tuzatish talab qilinishi mumkin.
Mochevina kislotasi
Podagra bo'lgan bemorlarda xurujlar chastotasi oshishi yoki podagra kechishi og'irlashishi mumkin. Podagra va mochevina kislotasi almashinuvi buzilgan (giperurikemiya) bemorlarni diqqat bilan nazorat qilish zarur.
Lipidlar
Gidroxlorotiazid qo'llanganda plazmada xolesterin va triglitseridlar konsentratsiyasi oshishi mumkin.
O'tkir miopiya/ikkilamchi yopiq burchakli glaukoma
Gidroxlorotiazid idiosinkrazik reaksiya chaqirishi, o'tkir miopiya va o'tkir ikkilamchi yopiq burchakli glaukoma xurujiga olib kelishi mumkin. Simptomlar quyidagilarni o'z ichiga oladi: ko'rish o'tkirligining to'satdan pasayishi yoki ko'z og'rig'i, odatda gidroxlorotiazid bilan davolash boshlanganidan bir necha soat yoki hafta ichida namoyon bo'ladi. Davolashsiz o'tkir yopiq burchakli glaukoma qaytarilmas ko'rish yo'qotilishiga olib kelishi mumkin. Simptomlar paydo bo'lsa, gidroxlorotiazid qabul qilishni imkon qadar tez to'xtatish kerak. Agar ko'z ichki bosimi nazorat qilinmasa, shoshilinch dori-darmon yoki jarrohlik aralashuvi talab qilinishi mumkin. O'tkir yopiq burchakli glaukoma rivojlanish xavf omillari: sulfonamidlar yoki penisillinga allergik reaksiya anamnezda.
Immun tizimi tomonidan buzilishlar
Tiazid diuretiklari (shu jumladan gidroxlorotiazid) tizimli qizil yugurukning kuchayishi yoki progres-siyasi, shuningdek, yuguruksimon reaksiyalar chaqirishi mumkinligi haqida xabarlar mavjud.
Tiazid diuretiklarini qabul qilayotgan bemorlarda yuqori sezuvchanlik reaksiyalari, hatto anamnezda allergik reaksiyalar yoki bronxial astma bo'lmasa ham, kuzatilishi mumkin.
Fotosensitivlik
Tiazid diuretiklarini qabul qilishda fotosensitivlik reaksiyalari rivojlanishi holatlari haqida ma'lumotlar mavjud. Gidroxlorotiazid qabul qilish fonida fotosensitivlik paydo bo'lsa, davolashni to'xtatish kerak. Agar diuretikni qabul qilishni davom ettirish zarur bo'lsa, terini quyosh nuri yoki sun'iy ultrabinafsha (UF) nurlaridan himoya qilish kerak.
NMRK
Daniya Milliy Saraton Registri ma'lumotlaridan foydalangan holda o'tkazilgan ikki farmakoepidemiologik tadqiqotda gidroxlorotiazid qabul qilish va NMRK – bazal hujayrali karsinoma va yassi hujayrali karsinoma rivojlanish xavfi ortishi o'rtasida bog'liqlik ko'rsatilgan. NMRK rivojlanish xavfi gidroxlorotiazidning umumiy (to'plangan) dozasining oshishi bilan ortgan. NMRK rivojlanishining mumkin bo'lgan mexanizmi gidroxlorotiazidning fotosensibilizatsiyalovchi ta'siri hisoblanadi.
Gidroxlorotiazidni monoterapiya yoki boshqa dori vositalari bilan birga qabul qilayotgan bemorlar NMRK rivojlanish xavfi haqida xabardor bo'lishi kerak. Bunday bemorlarga teri qoplamlarini muntazam ko'zdan kechirish, yangi shubhali o'smalar yoki mavjud teri o'zgarishlarini aniqlash tavsiya etiladi.
Barcha shubhali teri o'zgarishlari haqida shifokorga darhol xabar berish kerak. Shubhali teri sohalari mutaxassis tomonidan tekshirilishi kerak. Diagnostikani aniqlashtirish uchun teri biopsiyasi gistologik tekshiruvi talab qilinishi mumkin.
NMRK rivojlanish xavfini minimallashtirish uchun bemorlarga quyosh nuri va UF nurlarining ta'sirini cheklash, shuningdek, mos himoya vositalaridan foydalanish kabi profilaktik choralarni ko'rish tavsiya etiladi.
NMRK anamnezida bo'lgan bemorlarda gidroxlorotiazid qo'llash maqsadga muvofiqligini qayta ko'rib chiqish tavsiya etiladi.
Alkogol
Davolash davrida alkogolli ichimliklar iste'mol qilish tavsiya etilmaydi, chunki etanol tiazid diuretiklarining antihipertenziv ta'sirini kuchaytiradi.
Sportchilar
Gidroxlorotiazid sportchilarda doping-nazorat o'tkazilganda ijobiy natija berishi mumkin.
Boshqa
Serebral va koronar arteriyalarning og'ir ateroskleroziga ega bemorlarda gidroxlorotiazidni alohida ehtiyotkorlik bilan qo'llash kerak.
Tiazid diuretiklari plazma oqsillari bilan bog'langan yod miqdorini kamaytirishi mumkin, qalqonsimon bez funksiyasi buzilishi belgilarisiz.
Telmisartan
Jigar yetishmovchiligi
Telmisartan xolestaz, o't yo'llari o'tkazuvchanligi buzilishi yoki og'ir jigar funksiyasi buzilishi (Child-Pugh bo'yicha S klass) bo'lgan bemorlarda qo'llanmasligi kerak, chunki telmisartan asosan o't bilan chiqariladi. Bunday bemorlarda telmisartanning jigar klirensi kamaygan deb taxmin qilinadi.
Renovaskulyar gipertenziya
RAAS ga ta'sir qiluvchi dori vositalari bilan davolashda, ikki tomonlama buyrak arteriyasi stenozi yoki yagona buyrak arteriyasi stenozi bo'lgan bemorlarda og'ir arterial gipotenziya va buyrak yetishmovchiligi rivojlanish xavfi ortadi.
RAAS ni ikki tomonlama blokada qilish
APF ingibitorlarini ARA II yoki aliskiren saqlovchi preparatlar bilan birga qo'llash bo'yicha ma'lumotlar arterial bosimning keskin pasayishi, giperkaliemiya va buyrak funksiyasi buzilishi (shu jumladan o'tkir buyrak yetishmovchiligi) rivojlanish xavfi ortishini tasdiqlaydi.
ARA II, shu jumladan telmisartan, aliskiren saqlovchi preparatlar bilan birga qo'llanishi qandli diabet va/yoki o'rtacha yoki og'ir buyrak yetishmovchiligi (SKF 60 ml/min/1,73 m(2) tana yuzasi kam) bo'lgan bemorlarda kontraindikatsiyalangan va boshqa bemorlarda tavsiya etilmaydi.
ARA II, shu jumladan telmisartan, APF ingibitorlari bilan birga qo'llanishi diabetik nefropatiya bo'lgan bemorlarda kontraindikatsiyalangan va boshqa bemorlarda tavsiya etilmaydi.
RAAS ni ikki tomonlama blokada qilish zarur bo'lsa, har bir holat individual ko'rib chiqilishi va buyrak funksiyasi, suv-elektrolit muvozanati va arterial bosim ko'rsatkichlari diqqat bilan nazorat qilinishi kerak.
RAAS faollashuvi bilan xarakterlanuvchi boshqa kasalliklar
Tomir tonusi va buyrak funksiyasi asosan RAAS faolligiga bog'liq bo'lgan bemorlarda (masalan, XSN yoki buyrak kasalligi, shu jumladan buyrak arteriyasi stenozi bo'lgan bemorlar) ushbu tizimga ta'sir qiluvchi dori vositalari, masalan, telmisartan, o'tkir arterial gipotenziya, giperozotemiya, oliguriya yoki kamdan-kam hollarda o'tkir buyrak yetishmovchiligi rivojlanishi bilan bog'liq bo'lgan.
Birlamchi giperal'dosteronizm
Birlamchi giperal'dosteronizm bo'lgan bemorlar, odatda, RAAS ni ingibitsiyalovchi gipotenziya dori vositalariga javob bermaydi. Shu sababli, bunday holatlarda telmisartan qo'llash tavsiya etilmaydi.
Buyrak yetishmovchiligi va buyrak transplantatsiyasi
Yaqinda buyrak transplantatsiyasi o'tkazilgan bemorlarda telmisartan qo'llash bo'yicha klinik tajriba yo'q.
OVK kamayishi
Diuretik terapiya, tuz iste'molini cheklash, diareya yoki qusish natijasida OVK va/yoki plazmada natriy miqdori kamaygan bemorlarda, ayniqsa telmisartan birinchi marta qabul qilinganda, simptomatik arterial gipotenziya yuzaga kelishi mumkin.
Aortal va mitral klapan stenozi, GOKMP
Boshqa tomir kengaytiruvchi vositalar kabi, aortal, mitral klapan stenozi yoki GOKMP bo'lgan bemorlarga preparatni buyurishda ehtiyotkorlikka rioya qilish kerak.
Giperkaliemiya
Telmisartan angiotenzin II (AT(1) subtipi) retseptorlariga antagonizm tufayli giperkaliemiyaga olib kelishi mumkin. Keksalar, buyrak yetishmovchiligi, qandli diabet, arterial gipertenziya va IBS bo'lgan bemorlar, birga kaliy miqdorini oshirishi mumkin bo'lgan dori vositalari bilan davolanayotgan bemorlar va/yoki hamroh kasalliklari bo'lgan bemorlarda giperkaliemiya o'limga olib kelishi mumkin. RAAS ga ta'sir qiluvchi dori vositalarini birga qo'llash imkoniyatini ko'rib chiqishdan oldin «foyda-xavf» nisbatini baholash zarur. Asosiy xavf omillari quyidagilar:
qandli diabet, buyrak yetishmovchiligi, yurak yetishmovchiligi, keksa yosh (70 yoshdan katta);
RAAS ga ta'sir qiluvchi bir yoki bir nechta dori vositalari va/yoki kaliy saqlovchi oziq-ovqat qo'shimchalari bilan birga qo'llash. Giperkaliemiya chaqirishi mumkin bo'lgan dori vositalari: kaliy saqlovchi diuretiklar, APF ingibitorlari, ARA II, NPVS, shu jumladan selektiv COX-2 ingibitorlari, geparin, immunodepressantlar (siklosporin yoki takrolimus), trimetoprim, shuningdek, kaliy saqlovchi tuz o'rnini bosuvchilar;
hamroh kasalliklar yoki holatlar, ayniqsa suvsizlanish, o'tkir yurak yetishmovchiligi, metabolik atsidoz, buyrak funksiyasi buzilishi, o'tkir buyrak yetishmovchiligi (masalan, infeksion kasalliklarda), sitoliz sindromi (masalan, o'tkir oyoq ishemiyasi, rabdomioliz, keng shikastlanish).
Xavf guruhidagi bemorlarda plazmadagi kaliy miqdorini diqqat bilan nazorat qilish tavsiya etiladi.
Yurak yetishmovchiligi
RAAS ga ta'sir qiluvchi boshqa preparatlar kabi, yurak yetishmovchiligi (buyrak funksiyasi buzilishi bilan yoki bo'lmasdan) bo'lgan bemorlarda arterial bosimning sezilarli pasayishi, shuningdek, buyrak funksiyasi buzilishi, shu jumladan o'tkir buyrak yetishmovchiligi rivojlanish xavfi mavjud.
Etnik farqlar
Telmisartan buyurilganda jigar funksiyasi buzilishi asosan Yaponiya aholisi orasida kuzatilgan.
Qandli diabetli, insulin yoki og'iz orqali qabul qilinadigan gipoglikemik vositalar bilan davolanayotgan bemorlar
Qandli diabetli, insulin yoki og'iz orqali qabul qilinadigan gipoglikemik vositalar bilan davolanayotgan bemorlarda telmisartan qo'llash gipoglikemiya rivojlanishiga olib kelishi mumkin va qonda glyukoza darajasini nazorat qilish bilan birga bo'lishi kerak. Zarur bo'lsa, insulin yoki boshqa gipoglikemik preparatlar dozasini tuzatish kerak.
Yordamchi moddalarga oid maxsus ma'lumot
Telmista® H preparati laktosa va sorbitol saqlaydi, shuning uchun fruktoza yoki laktosa intoleransi, laktaza yetishmovchiligi, glyukoza-galaktoza malabsorbsiyasi sindromi bo'lgan bemorlarga kontraindikatsiyalangan.
Surunkali kasalliklarda qo'llash:
Buyrak funksiyasi buzilishlari
Gidroxlorotiazid + telmisartan kombinatsiyasini yengil yoki o'rtacha buyrak funksiyasi buzilishi bo'lgan bemorlarda qo'llash bo'yicha mavjud cheklangan tajriba bunday holatlarda preparat dozasini o'zgartirishni talab qilmaydi. Bunday bemorlarda buyrak funksiyasini nazorat qilish zarur (KK 30 ml/min dan kam bo'lsa, «Kontraindikatsiyalar» bo'limiga qarang).
Jigar funksiyasi buzilishlari
Yengil va o'rtacha jigar funksiyasi buzilishi (Child-Pugh bo'yicha A va B klass) bo'lgan bemorlarda Telmista® H preparatining sutkalik doza gidroxlorotiazid uchun 12,5 mg va telmisartan uchun 40 mg dan oshmasligi kerak («Farmakologik xususiyatlar. Farmakokinetika» bo'limiga qarang).
Keksa yoshdagi bemorlar
Dozalash tartibini o'zgartirish talab qilinmaydi.
Transport vositalarini boshqarishga ta'siri:
Gidroxlorotiazid + telmisartan kombinatsiyasining transport vositalarini boshqarish va yuqori e'tibor talab qiluvchi mexanizmlar bilan ishlash qobiliyatiga ta'sirini baholash bo'yicha maxsus klinik tadqiqotlar o'tkazilmagan. Biroq, transport vositalarini boshqarishda va potentsial xavfli faoliyat turlari bilan shug'ullanishda bosh aylanishi va uyquchanlik rivojlanishi mumkinligini hisobga olish va ehtiyotkorlikka rioya qilish zarur.