Karbamazepin. Giponatriemiya simptomlari xavfi hisobga olinib, klinik va biologik monitoring o'tkazilishi zarur. Yod saqlovchi kontrast vositalar. Diuretiklar bilan chaqirilgan dehidratatsiya holatida, ayniqsa yuqori dozalarda yod saqlovchi kontrast vositalar qo'llanilganda, o'tkir buyrak yetishmovchiligi rivojlanish xavfi oshadi. Bemorlar yod saqlovchi preparatlar yuborilishidan oldin rehidratatsiyaga muhtoj. Amfoteritsin V (parenteral yuborish uchun), kortikosteroidlar, AKTG va stimulyatsion ich ketkazuvchi vositalar. Gidroxlortiazid elektrolit muvozanatini buzilishini, asosan gipokaliemiyani kuchaytiradi. Nesteroid yallig'lanishga qarshi preparatlar (NYQP), shu jumladan selektiv TsOG-2 ingibitorlari (TsOG-2), atsetilsalitsil kislotasi ˃3 g / sutka va neselektiv NYQP. NYQP bilan bir vaqtda qabul qilinganda, ular gidroxlortiazidning antigipertenziv ta'sirini susaytirishi va uning qonda kaliy darajasiga ta'sirini kuchaytirishi mumkin. Beta-blokatorlar va diazoksid. Tiazid diuretiklari, shu jumladan gidroxlortiazid, beta-blokatorlar bilan birga qo'llanganda giperglikemiya xavfini oshirishi mumkin. Tiazid diuretiklari, shu jumladan gidroxlortiazid, diazoksidning giperglikemik ta'sirini kuchaytirishi mumkin. Amantadin. Tiazidlar, shu jumladan gidroxlortiazid, amantadinning nojo'ya ta'sirlar xavfini oshirishi mumkin. Diuretiklar (masalan, furosemid), karbenoksolon bilan birga buyurilganda. Gidroxlortiazid kaliy va / yoki magniy yo'qotilishini oshirishi mumkin. Pressor aminlar (masalan, adrenalin). Tiazidlar pressor aminlarga javob reaksiyasini kamaytirishi mumkin, biroq bu birga qo'llashni istisno qilish uchun yetarli emas. Tsitotoksik preparatlar (masalan, tsiklofosfamid, metotreksat). Tiazidlar, shu jumladan gidroxlortiazid, tsitotoksik dori vositalarining buyrak orqali chiqarilishini kamaytirishi va ularning miyelosupressiv ta'sirini kuchaytirishi mumkin. Prostaglandin-sintaza ingibitorlari. Ba'zi bemorlarda ularni qo'llash diuretiklarning diuretik, natriyuretik va antigipertenziv ta'sirini kamaytirishi mumkin. 

Homiladorlik yoki emizish davrida qo'llanilishi

Enalozid 25 homiladorlik yoki emizish davrida qo'llash mumkin emas.

Homiladorlikning birinchi belgilarida preparatni qabul qilishni zudlik bilan to'xtatish zarur, faqat preparatni qo'llash ona uchun hayotiy muhim bo'lgan holatlar bundan mustasno.

APF ingibitorlarini homiladorlikning II va III trimestrlarida buyurish homila (yangi tug'ilgan chaqaloq)da kasallik yoki o'limga olib kelishi mumkin.

Agar preparat homiladorlik davrida buyurilsa, bemorni homila uchun xavf haqida ogohlantirish zarur. Juda kam hollarda, preparatni homiladorlik davrida buyurish zarur deb topilganda, homilaning holatini va intraamniotik bo'shliqni baholash uchun davriy ultratovush tekshiruvlari o'tkazilishi kerak. Agar oligogidramnion aniqlansa, Enalozid 25 preparatini qo'llashni to'xtatish zarur, faqat preparatni qabul qilish ona uchun hayotiy muhim bo'lgan holatlar bundan mustasno. Biroq, oligogidramnion homilada barqaror qaytmas o'zgarishlar yuzaga kelganidan keyin ham paydo bo'lishi mumkinligini yodda tutish kerak. Agar APF ingibitori homiladorlik davrida qo'llanilsa va oligogidramnion aniqlansa, homiladorlik haftasiga qarab bachadon qisqarishining stress-testi va nostress-testi yoki homilaning biofizik profilini o'tkazish maqsadga muvofiq bo'lishi mumkin.

Agar preparatni buyurish zarur bo'lsa, emizishni to'xtatish kerak.

Bolalar

Bolalarga qo'llash tavsiya etilmaydi.

Avtotransport boshqarish yoki boshqa mexanizmlar bilan ishlashda reaksiya tezligiga ta'sir qilish qobiliyati

Maxsus ma'lumotlar yo'q. "Nojo'ya ta'sirlar" bo'limida ko'rsatilgan ba'zi nojo'ya ta'sirlar avtotransport boshqarish yoki boshqa mexanizmlar bilan ishlash qobiliyatiga ta'sir qilishi mumkin.

Preparatni yaroqlilik muddati tugaganidan keyin qo'llash mumkin emas va uni bolalar uchun yaroqsiz joyda saqlash kerak.