Karbamazepin. Giponatriyemiya simptomlari xavfi hisobga olinib, klinik va biologik monitoring o'tkazish zarur. Yod saqlovchi kontrast vositalar. Diuretiklar bilan chaqirilgan degidratatsiya holatida, ayniqsa yuqori dozalarda yod saqlovchi kontrast vositalar qo'llanganda, o'tkir buyrak yetishmovchiligi rivojlanish xavfi oshadi. Bemorlarni yod saqlovchi preparatlar yuborishdan oldin regidratatsiya qilish kerak. Amfoteritsin V (parenteral yuborish uchun), kortikosteroidlar, AKTG va ichakni rag'batlantiruvchi laksatif vositalar. Gidroxlortiazid elektrolit muvozanatini, asosan gipokaliemiyani kuchaytiradi. Nesteroid yallig'lanishga qarshi preparatlar (NYaQP), shu jumladan selektiv TsOG-2 (TsOG-2) ingibitorlari, atsetilsalitsil kislotasi ˃3 g / sutka va neselektiv NYaQP. NYaQP bilan bir vaqtda qabul qilinganda, ular gidroxlortiazidning antigipertenziv ta'sirini susaytirishi va uning qonda kaliy darajasiga ta'sirini kuchaytirishi mumkin. Beta-blokatorlar va diazoksid. Tiazid diuretiklari, shu jumladan gidroxlortiazid, beta-blokatorlar bilan birga qo'llanganda giperglikemiya xavfini oshirishi mumkin. Tiazid diuretiklari, shu jumladan gidroxlortiazid, diazoksidning giperglikemik ta'sirini kuchaytirishi mumkin. Amantadin. Tiazidlar, shu jumladan gidroxlortiazid, amantadinning nojo'ya ta'sirlar xavfini oshirishi mumkin. Diuretiklar (masalan, furosemid), karbenoksolon bilan birga buyurilganda. Gidroxlortiazid kaliy va / yoki magniy yo'qotilishini oshirishi mumkin. Pressor aminlar (masalan, adrenalin). Tiazidlar pressor aminlarga javob reaksiyasini kamaytirishi mumkin, lekin bu birga qo'llashni istisno qilish uchun yetarli emas. Tsitotoksik preparatlar (masalan, tsiklofosfamid, metotreksat). Tiazidlar, shu jumladan gidroxlortiazid, tsitotoksik dori vositalarining buyrak orqali chiqarilishini kamaytirishi va ularning miyelosupressiv ta'sirini kuchaytirishi mumkin. Prostaglandin-sintaza ingibitorlari. Ba'zi bemorlarda ularni qo'llash diuretiklarning diuretik, natriyuretik va antigipertenziv ta'sirini kamaytirishi mumkin. 

Homiladorlik yoki emizish davrida qo'llanilishi

APF ingibitorlarini homiladorlikning I trimestrida qabul qilish tavsiya etilmaydi. APF ingibitorlarini homiladorlikning II va III trimestrida qo'llash mumkin emas.

APF ingibitorlari ta'sirida homiladorlikning I trimestrida teratogenlik xavfi bo'yicha epidemiologik xulosalar aniq emas, biroq xavfning biroz oshishi istisno qilinmaydi. Agar APF ingibitorlari bilan davolashni davom ettirish muhim deb hisoblanmasa, homiladorlikni rejalashtirayotgan bemorlarni homiladorlik davrida qo'llash xavfsizligi tasdiqlangan alternativ antigipertenziv davolashga o'tkazish kerak. Agar homiladorlik aniqlansa, APF ingibitorlari bilan davolashni darhol to'xtatish va imkon bo'lsa, alternativ terapiyani boshlash kerak. Ma'lumki, APF ingibitorlarini homiladorlikning II va III trimestrida qo'llash fetotoksiklik (buyrak funksiyasining pasayishi, oligogidramnion, bosh suyak suyaklanishining kechikishi) va neonatal toksiklik (buyrak yetishmovchiligi, gipotenziya, giperkaliemiya) rivojlanishiga olib kelishi mumkin.

Agar homiladorlikning II trimestrida APF ingibitorlari qo'llanilgan bo'lsa, buyrak funksiyasi va bosh suyak suyaklarining holatini tekshirish uchun ultratovush tekshiruvi o'tkazish tavsiya etiladi. Onasi APF ingibitorini qabul qilgan chaqaloqlarda arterial gipotenziya rivojlanishini aniqlash uchun tez-tez tekshiruv o'tkazish kerak.

Gidroxlortiazidni homiladorlik davrida, ayniqsa I trimestrda qo'llash tajribasi cheklangan. Hayvonlarda o'tkazilgan tadqiqotlar yetarli emas.

Gidroxlortiazid platsentar to'siqdan o'tadi. Gidroxlortiazidning farmakologik ta'sir mexanizmini hisobga olib, uni homiladorlikning II va III trimestrida qo'llash platsenta va homila o'rtasidagi qon ta'minotiga zarar yetkazishi va homila hamda yangi tug'ilgan chaqaloqda sariqlik, elektrolit muvozanati buzilishi va trombotsitopeniyaga olib kelishi mumkin.

Gidroxlortiazid homilador ayollarda shish va arterial gipertenziya, shuningdek, preeklampsiyada, agar bu kasallik kechishiga ijobiy ta'sir ko'rsatishi kafolatlanmasa, plazma hajmining kamayishi va platsenta gipoperfuziyasi xavfi tufayli qo'llanilmasligi kerak.

Gidroxlortiazid homilador ayollarda essensial arterial gipertenziyada, boshqa dori vositalarini qo'llash mumkin bo'lmagan kamdan-kam hollardan tashqari, qo'llanilmasligi kerak.

Cheklangan farmakokinetik ma'lumotlar preparatning juda past konsentratsiyasi ona sutida aniqlanishini ko'rsatadi. Bunday konsentratsiyalar klinik ahamiyatga ega bo'lmasa-da, Enalozid® 12,5 preparatini emizish davrida, ayniqsa muddatidan oldin tug'ilgan chaqaloqlarda va tug'ilgandan keyingi dastlabki haftalarda qo'llash tavsiya etilmaydi, chunki yurak-qon tomir tizimi, buyraklarga ta'sir qilish xavfi va klinik tajriba yetarli emas. Kattaroq yoshdagi bolalarda, agar ona uchun davolash zarur bo'lsa va bola shifokor nazoratida bo'lsa, Enalozid® 12,5 preparatini emizuvchi ayolda qo'llash masalasini ko'rib chiqish mumkin.

Gidroxlortiazid ona sutiga kichik miqdorda o'tadi. Tiazidlar yuqori dozalarda kuchli diurezga olib keladi va ona suti ishlab chiqarilishini bostirishi mumkin. Enalozid® 12,5 preparatini emizish davrida qo'llash tavsiya etilmaydi. Agar Enalozid® 12,5 preparati emizish davrida qo'llansa, uning dozasini minimal darajada saqlash kerak.

Bolalar

Preparatni bolalarda qo'llash xavfsizligi va samaradorligi aniqlanmagan.

Avtotransport yoki boshqa mexanizmlarni boshqarishda reaksiya tezligiga ta'sir qilish qobiliyati

Avtotransport va mexanizmlarni boshqarishda bosh aylanishi yoki charchoq paydo bo'lishi mumkinligini yodda tutish kerak.

Preparatni yaroqlilik muddati tugaganidan keyin qo'llash mumkin emas va uni bolalar uchun yetib bo'lmaydigan joyda saqlash kerak. 

 

Boshqa antihipertenziv preparatlar. Ushbu preparatlarni bir vaqtda qo‘llash enalaprila va gidroxlortiazidning gipotenziya ta'sirini kuchaytirishi mumkin. Bir vaqtda nitroglyserin, boshqa nitratlar yoki boshqa vazodilatatorlar bilan qo‘llash arterial bosimni qo‘shimcha ravishda pasaytirishi mumkin.

Litiya. Litiya va APEF inhibitorlari bir vaqtda qo‘llanganda qon serumida litiya konsentratsiyasining qaytariladigan oshishi va toksikligi haqida xabar berilgan. Tiazid diuretiklari bilan bir vaqtda qo‘llash litiya darajasini qo‘shimcha ravishda oshirishi va litiya toksik ta'sirining xavfini oshirishi mumkin.

Enalozid® 12,5 preparatini litiya preparatlari bilan bir vaqtda qo‘llash tavsiya etilmaydi, lekin agar bunday kombinatsiya zarur bo‘lsa, qon serumida litiya darajasini diqqat bilan nazorat qilish kerak.

Nesteroid yallig‘lanishga qarshi preparatlar (NVP), selektiv COX-2 inhibitori kabi, APEF inhibitorlarining antihipertenziv ta'sirini, diuretiklar va/yoki boshqa antihipertenziv preparatlarning ta'sirini zaiflashtirishi mumkin. Shu sababli, angiotenzin II retseptor antagonisti, APEF inhibitorlari yoki diuretiklarning antihipertenziv ta'siri NVP, selektiv COX-2 inhibitori bilan qo‘llanganda zaiflashishi mumkin.

NVP (COX-2 inhibitori kiritilgan) va angiotenzin II retseptor antagonisti yoki APEF inhibitorlari bilan bir vaqtda qo‘llash qon serumida kaliy darajasini oshirishga qo‘shimcha ta'sir ko‘rsatadi va bu buyrak funksiyasining buzilishiga olib kelishi mumkin. Ushbu ta'sirlar, odatda, qaytariladigan.

Kamdan-kam hollarda buyrak yetishmovchiligi rivojlanishi mumkin, ayniqsa, buyrak funksiyasi zaif bo‘lgan bemorlarda (masalan, qariyalar yoki diuretiklar bilan davolanuvchi bemorlarda). Shuning uchun bunday preparatlar kombinatsiyasini buyrak funksiyasi zaif bo‘lgan bemorlarga ehtiyotkorlik bilan qo‘llash kerak.

Renin-angiotenzin-aldosteron tizimini (RAAS) ikki tomonlama blokada qilish. Angiotenzin retseptor blokatorlari, APEF inhibitorlari yoki to‘g‘ridan-to‘g‘ri renin inhibitorlari (masalan, aliskiren) bilan RAASni ikki tomonlama blokada qilish arterial gipotenziya, hushdan ketish, giperkaliemiya va buyrak funksiyasining o‘zgarishi (shu jumladan, o'tkir buyrak yetishmovchiligi) xavfini oshiradi, bu esa aterosklerotik qon tomirlarida, yurak yetishmovchiligi yoki diabetda maqsadli organlar zararlanishi bo‘lgan bemorlarda monoterapiyaga nisbatan yuqoriroqdir. Enalozid® 12,5 va RAASga ta'sir qiluvchi boshqa preparatlarni qabul qilayotgan bemorlarda arterial bosim, buyrak funksiyasi va elektrolit darajalarini diqqat bilan nazorat qilish kerak. Diabetga ega bemorlarga aliskiren bilan bir vaqda Enalozid® 12,5 preparatini buyurish mumkin emas. Aliskireni Enalozid® 12,5 bilan bir vaqda qo‘llashdan qochish kerak, buyrak funksiyasi buzilgan bemorlarga (SKF <60 ml/min/1,73 m2).

Kaliy saqlovchi diuretiklar yoki kaliy qo‘shimchalari. APEF inhibitorlari diuretiklar qo‘llanilganda kaliy yo‘qotilishini kamaytiradi. Kaliy saqlovchi diuretiklar (masalan, spironolakton, epeleron, triampterin yoki amilorid), kaliy qo‘shimchalari yoki kaliy o‘z ichiga olgan tuz o‘rnini bosuvchi moddalar qon serumida kaliy darajasining sezilarli darajada oshishiga olib kelishi mumkin. Agar gipokaliemiya sababli bunday preparatlarni bir vaqda qo‘llash ko‘rsatilgan bo‘lsa, davolash ehtiyotkorlik bilan olib borilishi va qon serumida kaliy darajasini tez-tez nazorat qilish kerak.

Diuretiklar (tiazid yoki sikl diuretiklar). Yuqori dozada diuretiklar bilan oldindan davolash, enalaprildan davolash boshlanishida dehidratsiyaga va gipotenziya rivojlanish xavfiga olib kelishi mumkin. Gipotenziya ta'sirini diuretikni bekor qilish, organizmda suyuqlik hajmini oshirish yoki tuz iste'molini oshirish orqali zaiflashtirish mumkin.

Trikiklik antidepressantlar/neyroleptiklar/anesteziologiklar/uxlatuvchilar. Ba'zi anesteziologiklar, trikiklik antidepressantlar va neyroleptiklarni APEF inhibitorlari bilan bir vaqda qo‘llash arterial bosimning qo‘shimcha ravishda pasayishiga olib kelishi mumkin.

Oltin preparatlari. Oltin in'ektsiyalari (natriy aurotiomalat) bilan APEF inhibitori, shu jumladan enalaprila bilan davolangan bemorlarda nitroid reaksiyalar (yuzning qizarishi, qusish, va arterial gipotenziya) rivojlanishi haqida xabar berilgan.

Simpatomimetiklar. Simpatomimetiklar APEF inhibitorlarining antihipertenziv ta'sirini kamaytirishi mumkin.

Alkogol. Alkogol APEF inhibitorlarining gipotenziya ta'sirini kuchaytiradi.

Antidiabetik preparatlar. Epidemiologik tadqiqotlar APEF inhibitorlari va antidiabetik vositalarni (insulinlar, og'iz orqali qabul qilinadigan gipoglikemik vositalar) bir vaqda qo‘llash qon shakarini pasayishiga olib kelishi va gipoglikemiya xavfini oshirishi mumkinligini ko‘rsatadi. Bunday ta'sir, ehtimol, birinchi haftalarda qo‘shma davolash davomida va buyrak funksiyasi buzilgan bemorlarda kuzatiladi. Asetilsalisil kislotasi, trombolitik preparatlar va β-blokatorlar. Enalaprildan ehtiyotkorlik bilan asetilsalisil kislotasi (kardiologik dozalar) bilan, trombolitik vositalar va β-blokatorlar bilan birga qo‘llash mumkin.

Nedepolyarizatsiyalangan mushaklarni bo‘shashtiruvchi vositalar. Tiazidlar tubokurarin ta'siriga sezgirlikni oshirishi va mushaklarni bo‘shashtiruvchi ta'sirni kuchaytirishi mumkin.

Quyida keltirilgan preparatlarni qo‘llashda tiazid diuretiklari bilan o‘zaro ta'sirlar yuzaga kelishi mumkin.

Alkogol, barbituratlar yoki narkotik analgetiklar. Ortostatik gipotenziya rivojlanishini kuchaytirishi mumkin.

Antidiabetik preparatlar (og'iz orqali qabul qilinadigan vositalar va insulin). Antidiabetik preparatning dozasi tuzatish zarur bo‘lishi mumkin, chunki APEF inhibitorlari va antidiabetik preparatlarni bir vaqda qo‘llash qon shakarini pasayishiga olib kelishi mumkin.

Tiazidlar bilan davolash davomida glukozaga bo‘lgan tolarantlik pasayishi mumkin. Dozani o‘zgartirish zarurati yuzaga kelishi mumkin. Metforminni ehtiyotkorlik bilan qo‘llash kerak, chunki gidroxlortiazid sababli funksional buyrak yetishmovchiligi xavfi mavjud.

Boshqa antihipertenziv vositalar. Qo‘shma ta'sir.

Litiya. Diuretiklar litiyning buyrak klirensini kamaytiradi va litiya toksikligi xavfini sezilarli darajada oshiradi. Ushbu preparatlarni bir vaqda qo‘llash tavsiya etilmaydi.

Antipodagrik vositalar (probenetsid, sulfinpirazon va allopurinol). Gidroxlortiazid qon serumida purin kislotasi darajasini oshirishi mumkin, shuning uchun urikozuriy vositalar dozasini tuzatish zarurati yuzaga kelishi mumkin. Probenetsid yoki sulfinpirazon dozasini oshirish zarurati yuzaga kelishi mumkin. Tiazidlar bilan bir vaqda qo‘llashda allopurinolga nisbatan yuqori sezgirlik reaksiyalari rivojlanishi mumkin.

Antiholinergik vositalar (masalan, atropin, biperiden). Oshqozon-ichak traktining motorikasini zaiflashtirishi va oshqozondan chiqarilish tezligini kamaytirishi natijasida tiazid diuretiklarining bioavailability oshadi.

Kolestiramin va kolestipol smollari. Gidroxlortiazidning so‘rilishi anion almashinuvi smollari mavjudligida kamayadi. Kolestiramin yoki kolestipol smolasi bir martalik dozasining gidroxlortiazid bilan bog‘lanishi va uning oshqozon-ichak traktidan so‘rilishini 85% va 43% ga kamaytirishi mumkin.

QT intervalining oshishi (xininidin, prokainamid, amiodaron, sotalol). "Pirouet" turidagi polimorfik ventrikulyar takikardiya rivojlanish xavfi oshadi.

Salitsilatlar. Yuqori dozada salitsilatlar qo‘llanganda gidroxlortiazid ularning markaziy nerv tizimiga toksik ta'sirini kuchaytirishi mumkin.

Metildopa. Gidroxlortiazid va metildopani bir vaqda qo‘llashda gemolitik anemiya holatlari haqida xabar berilgan.

Ciklosporin. Ciklosporin bilan bir vaqda qo‘llashda giperkaliemiya kuchayishi va podagra kabi asoratlar xavfi oshishi mumkin.

Glikozidlar. Tiazid sababli gipokaliemiya yoki gipomagneziya digidratatsiyaga olib kelishi mumkin, bu esa glikozidlar bilan bog‘liq aritmiya rivojlanishiga yordam beradi.

Qon serumida kaliy darajasining o‘zgarishlariga ta'sir qiluvchi dori vositalari. Gidroxlortiazidni kaliy darajasining o‘zgarishlariga ta'sir qiluvchi preparatlar (masalan, glikozidlar va antiaritmik dori vositalari) bilan bir vaqda qabul qilganda qon serumida kaliy darajasini va EKGni nazorat qilish tavsiya etiladi, shuningdek, pirouet turidagi polimorfik takikardiya (ventrikulyar takikardiya) rivojlanishiga olib kelishi mumkin bo‘lgan quyidagi preparatlar (shu jumladan, ba'zi antiaritmik vositalar) nazorat qilinishi kerak, chunki gipokaliemiya pirouet takikardiyasining rivojlanishiga yordam beruvchi omil hisoblanadi: