Tvardoks N angiotenzin II retseptorlari antagonisti – telmisartan va tiazid diuretigi – gidroxlorotiazid kombinatsiyasidan iborat. Ushbu tarkibiy qismlarning kombinatsiyasi har bir komponent alohida qabul qilinganda ko'rsatilganidan yuqoriroq antihipertenziv effekt darajasini ta'minlaydi. Preparatni kuniga bir marta qabul qilganda, terapevtik doza doirasida arterial bosimni samarali va silliq pasayishi ta'minlanadi. Telmisartan peroral qabul qilinganda samarali va angiotenzin II retseptorlari 1-tip (AT1) uchun maxsus (selektiv) antagonist hisoblanadi. Telmisartan angiotenzin II ni siqib chiqaradi, chunki u AT1 retseptorlari bilan bog'lanish joyida yuqori affinitetga ega, bu retseptorlar angiotenzin II ning aniqlangan effektlari uchun javobgardir. Telmisartan AT1 retseptorlari bilan selektiv va uzoq muddatli bog'lanadi va boshqa retseptorlarga, jumladan AT2 va boshqa AT retseptorlarga affinitetga ega emas. Ushbu retseptorlarning funksional roli hali aniqlanmagan, shuningdek, telmisartan ta'sirida angiotenzin II darajasi oshishi natijasida ularning giperstimulyatsiyasi paytida yuzaga keladigan effektlari ham noma'lum. Telmisartan plazmadagi aldosteron darajasini pasaytiradi va angiotenzin aylantiruvchi ferment (kininaza II) faolligini bostirmaydi, bu ferment ishtirokida bradikinin sintezi pasayadi, shuning uchun bradikininning salbiy effektlari kuchaymaydi. Telmisartan fonida angiotenzin II ni inhibitsiyalash 24 soatdan ortiq davom etadi va 48 soatgacha saqlanadi. Telmisartan qabul qilingandan so'ng, antihipertenziv faollik 3 soat ichida erishiladi. Arterial bosimning maksimal pasayishi odatda davolash boshlanganidan 4-8 hafta o'tgach kuzatilgan va uzoq muddatli terapiya davomida saqlanib qolgan. Antihipertenziv effekt 24 soat davomida doimiy darajada saqlanadi. Gipertenziya bo'lgan bemorlarda telmisartan sistolik va diastolik bosimni pasaytiradi, yurak urish tezligiga ta'sir qilmaydi. Telmisartan bilan davolashni to'satdan to'xtatganda arterial bosim bir necha kun ichida asta-sekin oldingi darajaga qaytadi va "rebound-sindrom" (arterial bosimning keskin ko'tarilishi) rivojlanmaydi. Tiazidlar buyrak kanallari orqali elektrolitlarning reabsorbtsiyasiga ta'sir qiladi, natriy va xloridlarning taxminan bir xil miqdorda chiqarilishini bevosita oshiradi. Gidroxlorotiazidning diuretik effekti plazma hajmining kamayishiga, plazmada renin darajasining oshishiga, aldosteron sekretsiyasining oshishiga olib keladi, bu esa siydik bilan kaliy va bikarbonatlarning chiqarilishini oshiradi va natijada qonda kaliy darajasining pasayishiga olib keladi. Telmisartan va diuretiklar birga qo'llanilganda renin-angiotenzin-aldosteron tizimining blokadasi organizmda kaliy yo'qotilishini qaytaruvchan qiladi. Gidroxlorotiazid qabul qilinganda diurez 2 soatdan keyin boshlanadi, diuretik effektning maksimal cho'qqisi qabul qilingandan 4 soat o'tgach kuzatiladi, ta'siri 6-12 soat davom etadi.