Keyver preparatiga qarshi ko'rsatmalar quyidagilardan iborat: Deksketoprofenga yoki nosteroid yallig'lanishga qarshi preparatlar sinfiga kiruvchi boshqa har qanday preparatga yuqori sezuvchanlik. Nosteroid yallig'lanishga qarshi preparatlar sinfiga kiruvchi moddalarni qo'llashda bronxial astma xurujlari, bronxospazmlar, o'tkir rinit yoki burunda poliplar paydo bo'lishi. Me'da yoki o'n ikki barmoqli ichak yarasi faol bosqichida. Ovqat hazm qilish traktida qon ketish yoki perforatsiyalar mavjudligi. Anamnezda bronxial astma, Kron kasalligi, noaniq yarali kolit kabi kasalliklar mavjudligi. Yurak yetishmovchiligining og'ir darajasi, buyrak va jigar o'rtacha zararlanishi. Qon ivish jarayonining buzilishi yoki gemorragik diatez. Boshqa dori vositalari va spirtli ichimliklar bilan o'zaro ta'siri Keyver preparati bilan birga qo'llash tavsiya etilmaydigan kombinatsiyalar Boshqa yallig'lanishga qarshi preparatlar. Keyver boshqa NYAQP bilan birga qo'llanganda peptik yaralar rivojlanish xavfi oshadi. Geparin va boshqa antikoagulyantlar. Keyver antikoagulyantlar bilan birga qo'llanganda ularning ta'siri kuchayadi, bu esa qon ketish vaqtining uzayishiga olib keladi. Kortikosteroid preparatlar. Bu holda peptik yaralar va ovqat hazm qilish kanalida qon ketish rivojlanish xavfi oshadi. Litiyni o'z ichiga olgan preparatlar. Agar Keyver litiyni o'z ichiga olgan preparatlar bilan birga qo'llansa, litiyning qondagi konsentratsiyasi oshadi. Chunki bu holatda litiyning buyraklar orqali chiqarilishi kamayadi va uning konsentratsiyasi toksik darajaga yetishi mumkin. Metotreksat yuqori dozalarda (haftasiga 15 mg va undan ko'p). Keyver bilan birga qo'llanganda metotreksatning buyraklar orqali chiqarilishi kamayadi, bu esa qon tizimiga toksik ta'sir rivojlanishiga olib keladi. Keyver preparatini ehtiyotkorlik bilan qo'llashni talab qiladigan kombinatsiyalar APF ingibitorlari, diuretik preparatlar, aminoglikozidlar sinfiga kiruvchi antibiotiklar va angiotenzin II retseptorlari antagonistlari. Klinik tadqiqotlar shuni ko'rsatadiki, deksketoprofen diuretik preparatlar va boshqa antigipertenziv vositalarning samaradorligini pasaytiradi. Buyrak faoliyati buzilgan ayrim bemorlarda prostaglandinlar ishlab chiqarilishini buzadigan preparatlar bilan birga qo'llanganda holat yanada yomonlashishi mumkin. Metotreksat kichik dozalarda (haftasiga 15 mg dan kam). Bu holda buyraklar orqali chiqarilish buzilishi tufayli qon tizimiga toksik ta'sir biroz oshishi mumkin. Pentoksifillin. Keyver pentoksifillin bilan birga qo'llanganda qon ketish ehtimoli oshadi. Shu sababli bemorni doimiy kuzatib borish va qon ketish vaqtini nazorat qilish tavsiya etiladi. Zidovudin. Keyver bilan birga qo'llanganda zidovudinning eritropoez tizimiga toksik ta'siri oshishi ehtimoli mavjud. Og'ir hollarda NYAQP qo'llangandan bir hafta o'tgach anemiya rivojlanishi mumkin. Shu sababli NYAQP 1-2 hafta qo'llangandan so'ng retikulotsitlar sonini hisobga olgan holda qon tahlili o'tkazish zarur. Homiladorlikning III trimestri va emizish davri (qarang «Homiladorlik yoki emizish davrida qo'llash»). 

 

Quyidagi dori vositalari o‘zaro ta’siri, umuman olganda, NPVS sinfiga mansub preparatlarni tavsiflaydi.

Nojo‘ya kombinatsiyalar:

Boshqa NPVS (shu jumladan selektiv TsOG-2 ingibitorlari va yuqori dozalardagi salitsilatlar (≥ 3 g/sutka): bir nechta NPVSni bir vaqtda qo‘llash sinergik ta’siri hisobiga me’da-ichak yaralari va qon ketish xavfini oshirishi mumkin.

Antikoagulyantlar: NPVS antikoagulyantlar, masalan, varfarinning ta’sirini kuchaytiradi, bu deksketoprofening plazma oqsillari bilan yuqori darajada bog‘lanishi, shuningdek trombotsitlar funksiyasining susayishi va me’da hamda o‘n ikki barmoqli ichak shilliq qavatining shikastlanishi bilan bog‘liq. Agar bir vaqtda qo‘llash zarur bo‘lsa, uni shifokor va tegishli laborator ko‘rsatkichlar qat’iy nazorati ostida o‘tkazish kerak.

Geparin: qon ketish xavfi oshadi (trombotsitlar funksiyasining susayishi va me’da hamda o‘n ikki barmoqli ichak shilliq qavatining shikastlanishi tufayli). Agar bir vaqtda qo‘llash zarur bo‘lsa, uni shifokor va tegishli laborator ko‘rsatkichlar qat’iy nazorati ostida o‘tkazish kerak.

Kortikosteroidlar: ovqat hazm qilish yo‘llarida peptik yaralar va qon ketish xavfi oshadi.

Litiy preparatlari (bir nechta NPVS uchun xabarlar mavjud): NPVS litiyning buyraklar orqali chiqarilishini kamaytirish hisobiga qonda litiy darajasini toksik qiymatlargacha oshiradi. Shuning uchun deksketoprofeni qo‘llashni boshlashda, dozasini tuzatishda yoki bekor qilishda qondagi litiy darajasini nazorat qilish zarur.

Metotreksat yuqori dozalarda qo‘llanganda (15 mg/hafta va undan ko‘p): metotreksatning buyraklar orqali chiqarilishi kamayishi natijasida qondagi darajasi oshadi, bu esa qon tizimiga toksik ta’sir ko‘rsatadi.

Gidrantoin va sulfonamid hosilalari: ushbu moddalar toksikligi kuchayishi mumkin.

Ehtiyotkorlik bilan qo‘llashni talab qiluvchi kombinatsiyalar

Diuretiklar, APF ingibitorlari, aminoglikozidlar guruhi antibiotiklari va angiotenzin II retseptorlari antagonistlari. Deksketoprofеn diuretik vositalar va boshqa antigipertenziv vositalarning ta’sirini susaytiradi. Buyrak funksiyasi buzilgan ayrim bemorlarda (masalan, suvsizlanishda yoki buyrak funksiyasi buzilgan keksalarda) siklooksigenaza ta’sirini bostiruvchi vositalarni APF ingibitorlari, angiotenzin II retseptorlari antagonistlari va aminoglikozid antibiotiklar bilan birga qo‘llashda ularning holati yomonlashishi mumkin. Odatda, bu yomonlashish qaytar bo‘ladi. Deksketoprofеnni har qanday diuretik vosita bilan birga qo‘llashda bemor yetarli darajada gidratatsiyalanganligiga ishonch hosil qilish va davolash davomida buyrak funksiyasini nazorat qilish kerak.

Metotreksat kichik dozalarda qo‘llanganda (15 mg/haftadan kam): buyraklar orqali chiqarilishi kamayishi natijasida qon tizimiga toksik ta’sir kuchayishi mumkin; bunday kombinatsiyani qo‘llash zarur bo‘lsa, qon manzarasini haftalik nazorat qilish, ayniqsa buyrak funksiyasi hatto biroz pasaygan hollarda va keksalarda zarur.

Pentoksifillin: qon ketish xavfi oshadi, shuning uchun bemorni kuzatish va qon ketish vaqtini nazorat qilish kerak.

Zidovudin: zidovudinning eritropoezga (retikulotsitlarga toksik ta’siri) toksik ta’siri oshishi xavfi mavjud, bu NPVS qo‘llangandan bir hafta o‘tib og‘ir anemiyaga olib kelishi mumkin, shuning uchun NPVS bilan davolash boshlanganidan keyingi 1-2 hafta ichida qon tahlilini retikulotsitlar sonini hisobga olgan holda nazorat qilish kerak.

Sulfonilmochevina hosilalari: NPVS sulfonilmochevina preparatlarining gipoglikemik ta’sirini ularni qon oqsillari bilan bog‘lanishidan siqib chiqarish hisobiga kuchaytirishi mumkin.

Keyver preparati bilan qo‘llashda hisobga olinishi lozim bo‘lgan kombinatsiyalar

Beta-adrenoblokatorlar: prostaglandinlar sintezini bostirish hisobiga ularning antigipertenziv ta’siri kamayishi mumkin.

Siklosporin va takrolimus: NPVS prostaglandinlar sinteziga ta’siri natijasida bu preparatlarning buyraklarga toksik ta’siri kuchayadi; bunday kombinatsiyani qo‘llashda buyrak funksiyasini muntazam nazorat qilish kerak.

Trombolitik preparatlar: qon ketish xavfi oshadi.

Trombotsitlar agregatsiyasi ingibitorlari va selektiv serotonin qayta qabul qilish ingibitorlari (SIOZS): me’da-ichak qon ketishi rivojlanish xavfi oshadi.

Probenetsid: deksketoprofеnning plazmadagi konsentratsiyasi uning buyrak naychalari orqali sekretsiyasi va glyukuronizatsiyasi kamayishi hisobiga oshadi; bunday holda deksketoprofеn dozasini tuzatish kerak.

Yurak glikozidlari: ularning plazmadagi konsentratsiyasi oshishi mumkin.

Mifepriston: prostaglandinlar sintezi ingibitorlari mifepriston samaradorligini o‘zgartirishi mumkinligi haqida nazariy xavf mavjud. Cheklangan ma’lumotlar NPVS va prostaglandinlarni birga qo‘llash mifepriston yoki prostaglandinlarning ta’siriga, ya’ni bachadon bo‘ynining yetilishi yoki bachadon qisqarish qobiliyatiga ta’sir qilmasligini va homiladorlikni dori vositalari yordamida to‘xtatishning klinik samaradorligini kamaytirmasligini ko‘rsatadi.

Xinolon qatori antibiotiklari: hayvonlarda o‘tkazilgan tadqiqotlar yuqori dozalarda NPVS bilan birga qo‘llanganda tutqanoq rivojlanish xavfi oshishini ko‘rsatdi.

Tenofovir: NPVS bilan birga qo‘llanganda plazmada siydik azoti va kreatinin darajasi oshishi mumkin, shuning uchun ularning buyrak funksiyasiga potentsial sinergik ta’sirini nazorat qilish uchun buyrak funksiyasini kuzatish zarur.

Deferaziroks: NPVS bilan birga qo‘llanganda me’da-ichak trakti uchun toksik ta’sir oshishi mumkin. Deferaziroksni ushbu moddalar bilan birga qo‘llashda klinik monitoringni diqqat bilan o‘tkazish zarur.

Pemetreksed: NPVS bilan birga qo‘llanganda pemetreksedning organizmdan chiqarilishi kamayishi mumkin, shuning uchun NPVS yuqori dozalarda yuborilganda ehtiyotkorlikka rioya qilish kerak. Yengil va o‘rta darajadagi buyrak yetishmovchiligi bo‘lgan bemorlarda (kreatinin klirensi 45 dan 79 ml/min gacha) pemetreksed qabul qilishdan 2 kun oldin va 2 kun keyin NPVS qo‘llashdan saqlanish kerak. 

 

Keyverni ehtiyotkorlik bilan allergik reaksiyalar tarixi bo‘lgan bemorlarga qo‘llash kerak.

Dorini boshqa YOKSlar, shu jumladan siklooksigenaza-2 ingibitorlari bilan bir vaqtda qo‘llashdan saqlanish lozim. Preparatning nojo‘ya hodisalarini minimal samarali dozalarda va simptomlarni bartaraf etish uchun zarur bo‘lgan eng qisqa muddat davomida qo‘llash orqali kamaytirish mumkin.

Ovqat hazm qilish tizimi xavfsizligi

YOKS preparatlarini qo‘llashda ovqat hazm qilish tizimida perforatsiya bilan yoki usiz peptik yaralar va qon ketishlar (hatto o‘lim bilan yakunlanishi mumkin) rivojlanishi mumkin. Ushbu nojo‘ya hodisalar davolashning istalgan bosqichida, avvalgi kasalliklar mavjud yoki mavjud bo‘lmagan holda, ovqat hazm qilish tizimining og‘ir buzilishlari tarixi bo‘lishidan qat’i nazar yuzaga kelishi mumkin. Agar deksketoprofen qo‘llashda ovqat hazm qilish tizimidan qon ketish yoki peptik yara rivojlansa, preparat bilan davolashni darhol to‘xtatish kerak.

Yuqorida ko‘rsatilgan nojo‘ya hodisalar rivojlanish xavfi YOKS dozasining oshishi bilan, shuningdek, me’da yoki o‘n ikki barmoqli ichak yarasi tarixi bo‘lgan bemorlarda va keksalarda ortadi. Preparatni qo‘llash davomida shifokor bemorlarning holatini diqqat bilan kuzatishi, ovqat hazm qilish tizimidan qon ketish ehtimolini hisobga olishi kerak. Dekshetoprofen trometamolni qo‘llashni boshlashdan oldin va ezofagit, gastrit va/yoki yara kasalligi tarixi bo‘lsa, boshqa YOKSlar kabi, ushbu kasalliklar remissiya bosqichida ekanligiga ishonch hosil qilish kerak. Ovqat hazm qilish tizimi patologiyasi simptomlari va ovqat hazm qilish tizimi kasalliklari tarixi bo‘lgan bemorlarda, ayniqsa ovqat hazm qilish tizimidan qon ketish bo‘yicha, nazorat o‘tkazish zarur.

YOKSlarni ovqat hazm qilish tizimi kasalliklari tarixi bo‘lgan bemorlarga (yarali kolit, Kron kasalligi) ehtiyotkorlik bilan buyurish kerak, chunki ularning kuchayishi xavfi mavjud. 
 

Avtotransport yoki boshqa mexanizmlarni boshqarishda reaksiya tezligiga ta’sir qilish qobiliyati
Keyver preparatini qo‘llash davomida bosh aylanishi, ko‘rish buzilishi yoki uyquchanlik kabi nojo‘ya ta’sirlar yuzaga kelishi mumkin. Bunday hollarda reaksiya tezligi va yo‘l harakatida faol ishtirok etish va mexanizmlarni boshqarish qobiliyati kamayishi mumkin.