Nojo´ya ta´sirlar
Qon va limfa tizimidan: kamdan-kam - anemiya; juda kam - eozinofiliya, trombotsitopeniya.
Immun tizimidan: juda kam - anaflaktik reaktsiyalar, oshirilgan sezgirlik.
Metabolizm va ovqatlanishdan: kamdan-kam - giperkaliemiya; juda kam - gipoglikemiya (shakar kasalligi bo'lgan bemorlarda).
Psixika buzilishlari: kamdan-kam - depressiya, uyqusizlik; juda kam - xavotir.
Nerv tizimidan: kamdan-kam - hushdan ketish; juda kam - uyquchanlik.
Ko'rish organidan: juda kam - ko'rish buzilishlari.
Eshitish organidan va labirint buzilishlari: kamdan-kam - vertigo.
Yurakdan: kamdan-kam - bradikardiya; juda kam - takikardiya.
Tomirlaridan: kamdan-kam - ortostatik gipotenziya, qon bosimini pasayishi (ta'sir nazorat qilinadigan qon bosimiga ega bemorlarda qayd etilgan, ular telmisartanni yurak-qon tomir kasalliklari va o'limini kamaytirish maqsadida standart terapiya fonida qo'llagan).
Nafas olish tizimidan, ko'krak qafasi organlari va o'rtacha joydan: kamdan-kam - nafas qisishi, yo'tal; juda kam - interstitsial o'pka kasalligi (postmarketing ma'lumotlar, sabab-oqibat aloqasi aniqlanmagan).
Oshqozon-ichak tizimidan: kamdan-kam - qorin og'rig'i, diareya, dispepsiya, meteorizm, qusish; juda kam - oshqozon atrofida noqulaylik, og'izda quruqlik, disgeziya.
Jigar va safro chiqarish yo'llaridan: juda kam - jigar funksiyasining buzilishi/jigar kasalliklari (ko'p hollarda Yaponiyada bemorlarda aniqlangan).
Teridan va teri osti to'qimalaridan: kamdan-kam - gipergidroz, teri qichishi, teri toshmasi; juda kam - angionevrotik shish (o'lim bilan), ekzema, eritema, qichish, dori va toksik toshma.
Skelet-mushak tizimidan va bog'lovchi to'qimalardan: kamdan-kam - miyalgiya, orqa og'rig'i, mushak spazmlari; juda kam - artalgiya, ekstremitalarda og'riqlar, tendonlarda og'riq (tendinit ko'rinishiga o'xshash simptomlar).
Buyraklar va siydik chiqarish yo'llaridan: kamdan-kam - buyrak funksiyasining buzilishi, shu jumladan o'tkir buyrak yetishmovchiligi.
Umumiy buzilishlar va kiritish bilan bog'liq buzilishlar: kamdan-kam - ko'krak qafasida og'riq, umumiy zaiflik; juda kam - grippga o'xshash sindrom.
Farmakologik xususiyatlari
Telmista® N preparati telmisartan (angiotenzin II retseptorlari antagonisti [ARA II]) va gidroxlorotiazid (tiazid diuretigi) kombinatsiyasidan iborat. Ushbu komponentlarning bir vaqtda qo‘llanilishi ularning har birini alohida qo‘llashga nisbatan yanada kuchliroq antigipertenziv ta’sirga olib keladi.
Telmista® N preparatini kuniga 1 marta qabul qilish arterial bosimni (AB) sezilarli darajada bosqichma-bosqich pasayishiga olib keladi.
Gidroxlorotiazid
Tiazid diuretiklarining (tiazidlar) ta’sir mexanizmi to‘liq o‘rganilmagan. Tiazidlar buyrak kanallari boshida natriy va xlor ionlarining reabsorbtsiyasini bloklaydi. Shu tariqa, ular natriy va xlorning chiqarilishini va, natijada, organizmdan suvning chiqarilishini oshiradi.
Gidroxlorotiazidning diuretik ta’siri natijasida aylanuvchi qon hajmi (OQH) kamayadi, buning natijasida renin faolligi va plazmadagi aldosteron miqdori oshadi. Bu buyraklar orqali kaliy ionlarining chiqarilishini oshishiga va plazmadagi kaliy miqdorining kamayishiga (gipokaliemiya) olib keladi. Gidroxlorotiazid, shuningdek, magniy ionlarining chiqarilishini oshiradi va buyraklar orqali kalsiy ionlarining chiqarilishini kamaytiradi. Tiazid diuretiklari buyraklar orqali siydik kislotasining chiqarilishini kamaytiradi va uning plazmadagi konsentratsiyasini oshiradi.
Tiazid diuretiklari, shuningdek, bikarbonat ionlarining chiqarilishini kuchaytirish orqali karboangidraza faolligini kamaytiradi. Ammo bu ta’sir odatda kuchsiz namoyon bo‘ladi va siydik pHiga ta’sir qilmaydi.
Maksimal terapevtik dozalarda barcha tiazid diuretiklarining diuretik/natriyuretik effekti taxminan bir xil. Natriyureza va diurez 2 soat ichida boshlanadi va taxminan 4 soatdan so‘ng maksimal darajaga yetadi. Gidroxlorotiazidning diuretik ta’siri davomiyligi 6 dan 12 soatgacha.
Gidroxlorotiazid antigipertenziv ta’sirga ega. Tiazid diuretiklari normal ABga ta’sir qilmaydi.
Telmisartan
Telmisartan – og‘iz orqali qabul qilinganda samarali bo‘lgan, AT(1) subtipiga xos ARA II. U angiotenzin II AT(1) retseptorlariga yuqori affinitetga ega, ular orqali angiotenzin II ta’siri amalga oshiriladi. U angiotenzin II ni retseptor bilan bog‘lanishdan siqib chiqaradi, bu retseptorga nisbatan agonist xususiyatlarga ega emas. Telmisartan faqat angiotenzin II ning AT(1) subtipi retseptorlari bilan bog‘lanadi. Bog‘lanish uzoq davom etadi. U boshqa retseptorlarga, jumladan, AT(2) retseptorlari va kamroq o‘rganilgan boshqa angiotenzin retseptorlariga affinitetga ega emas. Ushbu retseptorlarning funksional ahamiyati, shuningdek, telmisartan qo‘llanilganda angiotenzin II konsentratsiyasi oshishi natijasida ularning mumkin bo‘lgan ortiqcha stimulyatsiyasi effekti o‘rganilmagan. Telmisartan plazmadagi aldosteron konsentratsiyasini kamaytiradi, plazmadagi reninni ingibitsiya qilmaydi va ion kanallarini bloklamaydi. Telmisartan angiotenzin aylantiruvchi fermentni (AAF) (kininaza II) – bradikininni ham parchalaydigan fermentni – ingibitsiya qilmaydi. Shuning uchun bradikinin bilan bog‘liq nojo‘ya ta’sirlarning kuchayishi kutilmaydi.
Arterial gipertenziyali bemorlarda telmisartan 80 mg dozada angiotenzin II ning gipertenziv ta’sirini to‘liq bloklaydi. Antigipertenziv ta’sir boshlanishi telmisartanni birinchi marta og‘iz orqali qabul qilgandan so‘ng 3 soat ichida kuzatiladi. Bostiruvchi effekt 24 soatdan ortiq davom etadi va 48 soatgacha saqlanadi. Kuchli antigipertenziv ta’sir odatda telmisartanni muntazam qabul qilgandan so‘ng 4 hafta ichida rivojlanadi.
Arterial gipertenziyali bemorlarda telmisartan sistolik va diastolik ABni kamaytiradi, yurak urish tezligiga (YUT) ta’sir qilmaydi.
Telmisartanni to‘satdan bekor qilganda AB asta-sekin boshlang‘ich darajaga qaytadi, "bekor qilish" sindromi rivojlanmaydi.
Telmisartan bilan o‘tkazilgan tadqiqotda yurak-qon tomir o‘limi, nofatal miokard infarkti, nofatal insult yoki surunkali yurak yetishmovchiligi (SYY) sababli shifoxonaga yotqizish holatlari baholandi. Yurak-qon tomir kasalliklari xavfi yuqori bo‘lgan (koronar arteriya kasalliklari, insult, periferik arteriya kasalliklari yoki hamroh nishon organlar zararlanishi bo‘lgan qandli diabet, masalan, retinopatiya, chap qorincha gipertrofiyasi, makro- yoki mikroalbuminuriya anamnezida) 55 yoshdan katta bemorlarda yurak-qon tomir kasalliklari va o‘limi kamayishi isbotlangan.
Telmista® N preparatining maksimal antigipertenziv effekti odatda davolash boshlanganidan keyin 4-8 hafta o‘tib erishiladi.
Maxsus ko'rsatmalar
Telmista® N preparatini o'tkir miokard infarkti bo'lgan bemorlarda qo'llash tavsiya etilmaydi, chunki klinik qo'llash tajribasi yetarli emas.
Telmista® N dori vositasini gipertonik krizni bartaraf etish uchun qo'llash kerak emas.
Gidroxlorotiazid
Buyrak funksiyasi buzilishi
Buyrak funksiyasi buzilgan bemorlarda gidroxlorotiazid azotemiyani chaqirishi mumkin. Buyrak yetishmovchiligida gidroxlorotiazidning kumulyatsiyasi mumkin.
Buyrak funksiyasi pasaygan bemorlarda KKni davriy nazorat qilish zarur. Buyrak funksiyasi buzilishining progres-siyasi va/yoki oliguriya (anuriya) yuzaga kelganda gidroxlorotiazid bekor qilinishi kerak.
Jigar funksiyasi buzilishi
Tiazid diuretiklarini jigar funksiyasi buzilgan bemorlarda qo'llashda jigar ensefalopatiyasi rivojlanishi mumkin. Og'ir darajadagi jigar yetishmovchiligi yoki jigar ensefalopatiyasi bo'lgan bemorlarda tiazidlarni qo'llash kontraindikatsiyalangan. Yengil va o'rtacha darajadagi jigar yetishmovchiligi va/yoki jigar kasalliklari progres-siyasi bo'lgan bemorlarda gidroxlorotiazid ehtiyotkorlik bilan qo'llanilishi kerak, chunki hatto suv-elektrolit muvozanatining kichik o'zgarishi va qonda ammiak to'planishi jigar komasini chaqirishi mumkin. Ensefalopatiya simptomlari paydo bo'lsa, diuretiklarni qabul qilishni darhol to'xtatish kerak.
Suv-elektrolit muvozanati va metabolik buzilishlar
Tiazid diuretiklari (shu jumladan gidroxlorotiazid) OVK (gipovolemiya) kamayishi va suv-elektrolit muvozanati buzilishlarini (shu jumladan gipokaliemiya, giponatriemiya, gipoxloremik alkaloz) chaqirishi mumkin.
Suv-elektrolit muvozanati buzilishlarining klinik simptomlariga og'iz bo'shlig'i shilliq qavatining qurishi, chanqoq, holsizlik, sustlik, charchoq, uyquchanlik, bezovtalik, mushak og'rig'i yoki tutqanoq, mushak zaifligi, aniq arterial bosim pasayishi, oliguriya, taxikardiya, aritmiya va OVKT tomonidan buzilishlar (masalan, ko'ngil aynishi va qusish) kiradi. Gidroxlorotiazid bilan davolanayotgan bemorlarda (ayniqsa uzoq muddatli davolashda) suv-elektrolit muvozanati buzilishlarining klinik simptomlarini aniqlash va plazmadagi elektrolitlar miqdorini muntazam nazorat qilish zarur.
Natriy
Barcha diuretik preparatlar giponatriemiyani chaqirishi mumkin, ba'zan og'ir asoratlar bilan. Giponatriemiya va gipovolemiya suvsizlanish va ortostatik gipotenziyaga olib kelishi mumkin. Plazmadagi xlor miqdorining birga kamayishi ikkilamchi kompensator metabolik alkalozga olib kelishi mumkin, biroq bu ta'sirning chastotasi va darajasi ahamiyatsiz. Gidroxlorotiazid qabul qilishdan oldin va davolash davomida plazmadagi natriy miqdorini aniqlash va muntazam nazorat qilish tavsiya etiladi.
Kaliy
Tiazid va tiazidga o'xshash diuretiklarni qo'llashda plazmadagi kaliy miqdorining keskin kamayishi va gipokaliemiya (plazmadagi kaliy miqdori 3,4 mmol/l dan kam) rivojlanish xavfi mavjud. Gipokaliemiya yurak ritmi buzilishlari (shu jumladan og'ir aritmiyalar) rivojlanish xavfini oshiradi va yurak glikozidlarining toksik ta'sirini kuchaytiradi. Bundan tashqari, gipokaliemiya (bradikardiya kabi) polimorf qorinchali taxikardiyaning «piruet» turini rivojlanishiga yordam beruvchi holat bo'lib, bu o'limga olib kelishi mumkin.
Gipokaliemiya quyidagi bemorlar guruhlari uchun eng xavflidir: keksalar, bir vaqtda antiaritmik va antiaritmik bo'lmagan, polimorf qorinchali taxikardiyaning «piruet» turini chaqirishi yoki EKGda QT intervalini uzaytirishi mumkin bo'lgan preparatlarni qabul qilayotgan bemorlar, jigar funksiyasi buzilganlar, IBS, XSN. Bundan tashqari, QT intervali uzaygan bemorlar yuqori xavf guruhiga kiradi. Bu uzayish tug'ma yoki dori vositalari ta'siri bilan bog'liq bo'lishidan qat'i nazar.
Yuqorida ko'rsatilgan barcha holatlarda gipokaliemiya rivojlanish xavfidan qochish va plazmadagi kaliy miqdorini muntazam nazorat qilish zarur. Plazmadagi kaliy miqdorini birinchi aniqlash davolash boshlanganidan bir hafta ichida o'tkazilishi kerak. Gipokaliemiya paydo bo'lsa, mos davolash buyurilishi kerak. Gipokaliemiyani kaliy saqlovchi preparatlar yoki kaliyga boy oziq-ovqat mahsulotlari (quritilgan mevalar, mevalar, sabzavotlar) qabul qilish orqali tuzatish mumkin.
Kalsiy
Tiazid diuretiklari buyraklar orqali kalsiy ionlari chiqarilishini kamaytirishi mumkin, bu plazmadagi kalsiy miqdorining biroz va vaqtincha oshishiga olib keladi. Ba'zi bemorlarda tiazid diuretiklarini uzoq muddat qo'llashda paratireoid bezlarining patologik o'zgarishlari, giperkalsemiya va gipofosfatemiya kuzatilgan, lekin giparparatireozning tipik asoratlarisiz (nefrolitiaz, suyak to'qimasi mineral zichligining pasayishi, yara kasalligi). Aniq giperkalsemiya ilgari aniqlanmagan giparparatireozning namoyon bo'lishi bo'lishi mumkin.
Kalsiy almashinuvi ta'siri tufayli tiazidlar paratireoid bezlarining laborator ko'rsatkichlariga ta'sir qilishi mumkin. Paratireoid bezlarining funksiyasini tekshirishdan oldin tiazid diuretiklarini (shu jumladan gidroxlorotiazid) qabul qilishni to'xtatish kerak.
Magniy
Aniqlanishicha, tiazidlar buyraklar orqali magniy ionlari chiqarilishini oshiradi, bu gipomagniyemiyaga olib kelishi mumkin. Gipomagniyemiyaning klinik ahamiyati noma'lum.
Glyukoza
Tiazid diuretiklari bilan davolash glyukozaga tolerantlikni buzishi mumkin. Gidroxlorotiazid qo'llanilganda manifest yoki latent kechuvchi qandli diabeti bo'lgan bemorlarda qonda glyukoza konsentratsiyasini muntazam nazorat qilish zarur. Gipoglikemik dori vositalari dozasini tuzatish talab qilinishi mumkin.
Siydik kislotasi
Podagra bo'lgan bemorlarda xurujlar chastotasi oshishi yoki podagra kechishi og'irlashishi mumkin. Podagra va siydik kislotasi almashinuvi buzilgan (giperurikemiya) bemorlarni diqqat bilan nazorat qilish zarur.
Lipidlar
Gidroxlorotiazid qo'llanilganda plazmada xolesterin va triglitseridlar konsentratsiyasi oshishi mumkin.
O'tkir miopiya/ikkilamchi yopiq burchakli glaukoma
Gidroxlorotiazid idiosinkrazik reaksiya chaqirishi, o'tkir miopiya va o'tkir ikkilamchi yopiq burchakli glaukoma xurujiga olib kelishi mumkin. Simptomlarga quyidagilar kiradi: ko'rish o'tkirligining to'satdan pasayishi yoki ko'z og'rig'i, odatda gidroxlorotiazid bilan davolash boshlanganidan bir necha soat yoki hafta ichida namoyon bo'ladi. Davolashsiz o'tkir yopiq burchakli glaukoma qaytarilmas ko'rish yo'qotilishiga olib kelishi mumkin. Simptomlar paydo bo'lsa, gidroxlorotiazid qabul qilishni imkon qadar tez to'xtatish kerak. Agar ko'z ichki bosimi nazorat qilinmasa, shoshilinch dori-darmon bilan davolash yoki jarrohlik aralashuvi talab qilinishi mumkin. O'tkir yopiq burchakli glaukoma rivojlanish xavf omillari: sulfonamidlar yoki penisillinga allergik reaksiya anamnezda.
Immun tizimi tomonidan buzilishlar
Tiazid diuretiklari (shu jumladan gidroxlorotiazid) tizimli qizil yugurukning kuchayishi yoki progres-siyasi, shuningdek, yuguruksimon reaksiyalar chaqirishi mumkinligi haqida xabarlar mavjud.
Tiazid diuretiklarini qabul qilayotgan bemorlarda yuqori sezuvchanlik reaksiyalari, hatto anamnezda allergik reaksiyalar yoki bronxial astma bo'lmasa ham, kuzatilishi mumkin.
Fotochuvsizlik
Tiazid diuretiklarini qabul qilishda fotochuvsizlik reaksiyalari rivojlanishi holatlari haqida ma'lumotlar mavjud. Gidroxlorotiazid qabul qilish fonida fotochuvsizlik paydo bo'lsa, davolashni to'xtatish kerak. Agar diuretikni qabul qilishni davom ettirish zarur bo'lsa, terini quyosh nuri yoki sun'iy ultrabinafsha (UF) nurlaridan himoya qilish kerak.
NMRK
Daniya Milliy Saraton Registri ma'lumotlaridan foydalangan holda o'tkazilgan ikki farmakoepidemiologik tadqiqotda gidroxlorotiazid qabul qilish va NMRK – bazal hujayrali karsinoma va yassi hujayrali karsinoma rivojlanish xavfi ortishi o'rtasida bog'liqlik ko'rsatilgan. NMRK rivojlanish xavfi gidroxlorotiazidning umumiy (to'plangan) dozasining oshishi bilan ortgan. NMRK rivojlanishining mumkin bo'lgan mexanizmi gidroxlorotiazidning fotosensibilizatsiyalovchi ta'siri hisoblanadi.
Gidroxlorotiazidni monoterapiya sifatida yoki boshqa dori vositalari bilan birga qabul qilayotgan bemorlar NMRK rivojlanish xavfi haqida xabardor bo'lishi kerak. Bunday bemorlarga teri qoplamini muntazam tekshirish, har qanday yangi shubhali o'smalarni, shuningdek, mavjud teri o'zgarishlarini aniqlash tavsiya etiladi.
Barcha shubhali teri o'zgarishlari haqida shifokorga darhol xabar berish kerak. Shubhali teri sohalari mutaxassis tomonidan tekshirilishi kerak. Diagnostikani aniqlashtirish uchun teri biopsiyasi gistologik tekshiruvi talab qilinishi mumkin.
NMRK rivojlanish xavfini minimallashtirish maqsadida bemorlarga quyosh nuri va UF nurlarining ta'sirini cheklash, shuningdek, mos himoya vositalaridan foydalanish kabi profilaktik choralarni ko'rish tavsiya etiladi.
Anamnezida NMRK bo'lgan bemorlarda gidroxlorotiazid qo'llash maqsadga muvofiqligini qayta ko'rib chiqish tavsiya etiladi.
Alkogol
Davolash davrida alkogolli ichimliklarni iste'mol qilish tavsiya etilmaydi, chunki etanol tiazid diuretiklarining antihipertenziv ta'sirini kuchaytiradi.
Sportchilar
Gidroxlorotiazid sportchilarda doping-nazorat o'tkazilganda ijobiy natija berishi mumkin.
Boshqa
Serebral va koronar arteriyalarning aniq ateroskleroziga ega bemorlarda gidroxlorotiazidni alohida ehtiyotkorlik bilan qo'llash kerak.
Tiazid diuretiklari plazma oqsillari bilan bog'langan yod miqdorini kamaytirishi mumkin, qalqonsimon bez funksiyasi buzilishi belgilarisiz.
Telmisartan
Jigar yetishmovchiligi
Telmisartan xolestaz, o't yo'llari o'tkazuvchanligi buzilishi yoki og'ir jigar funksiyasi buzilishi (Chayld-Pyu bo'yicha S klass) bo'lgan bemorlarda qo'llanmasligi kerak, chunki telmisartan asosan o't bilan chiqariladi. Bunday bemorlarda telmisartanning jigar klirensi pasaygan deb taxmin qilinadi.
Renovaskulyar gipertenziya
RAASga ta'sir qiluvchi dori vositalari bilan davolashda, ikki tomonlama buyrak arteriyasi stenozi yoki yagona buyrak arteriyasi stenozi bo'lgan bemorlarda og'ir arterial gipotenziya va buyrak yetishmovchiligi rivojlanish xavfi ortadi.
RAASning ikki tomonlama blokadasi
APF ingibitorlarini ARA II yoki aliskiren saqlovchi preparatlar bilan birga qo'llash bo'yicha ma'lumotlar arterial bosimning keskin pasayishi, giperkaliemiya va buyrak funksiyasi buzilishi (shu jumladan o'tkir buyrak yetishmovchiligi) rivojlanish xavfi ortishini tasdiqlaydi.
ARA II, shu jumladan telmisartan, va aliskiren saqlovchi preparatlarni birga qo'llash qandli diabet va/yoki o'rtacha yoki og'ir buyrak yetishmovchiligi (SKF 60 ml/min/1,73 m(2) tana yuzasi kam) bo'lgan bemorlarda kontraindikatsiyalangan va boshqa bemorlarda tavsiya etilmaydi.
ARA II, shu jumladan telmisartan, va APF ingibitorlarini birga qo'llash diabetik nefropatiya bo'lgan bemorlarda kontraindikatsiyalangan va boshqa bemorlarda tavsiya etilmaydi.
RAASning ikki tomonlama blokadasini o'tkazish zarur bo'lsa, har bir holat individual ko'rib chiqilishi va buyrak funksiyasi, suv-elektrolit muvozanati va arterial bosim ko'rsatkichlari diqqat bilan nazorat qilinishi kerak.
RAAS faollashuvi bilan xarakterlanuvchi boshqa kasalliklar
Tomir tonusi va buyrak funksiyasi asosan RAAS faolligiga bog'liq bo'lgan bemorlarda (masalan, XSN yoki buyrak kasalligi, shu jumladan buyrak arteriyasi stenozi bo'lgan bemorlar) ushbu tizimga ta'sir qiluvchi dori vositalari, masalan, telmisartan, o'tkir arterial gipotenziya, giperozotemiya, oliguriya yoki kamdan-kam hollarda o'tkir buyrak yetishmovchiligi rivojlanishi bilan bog'liq bo'lgan.
Birlamchi giperal'dosteronizm
Birlamchi giperal'dosteronizm bo'lgan bemorlar, odatda, RAASni ingibitsiyalovchi gipotenziya dori vositalariga javob bermaydi. Shu sababli, bunday holatlarda telmisartan qo'llash tavsiya etilmaydi.
Buyrak yetishmovchiligi va buyrak transplantatsiyasi
Yaqinda buyrak transplantatsiyasi o'tkazilgan bemorlarda telmisartan qo'llash bo'yicha klinik tajriba yo'q.
OVK kamayishi
Diuretik terapiya, osh tuzi iste'molini cheklash, diareya yoki qusish natijasida OVK va/yoki plazmada natriy miqdori kamaygan bemorlarda, ayniqsa telmisartan birinchi marta qabul qilingandan keyin, simptomatik arterial gipotenziya yuzaga kelishi mumkin.
Aortal va mitral klapan stenozi, GOKMP
Boshqa tomir kengaytiruvchi vositalar kabi, aortal, mitral klapan stenozi yoki GOKMP bo'lgan bemorlarga preparatni buyurishda ehtiyotkorlikka rioya qilish kerak.
Giperkaliemiya
Telmisartan angiotenzin II (AT(1) subtipi) retseptorlariga antagonizm tufayli giperkaliemiyaga olib kelishi mumkin. Keksalar, buyrak yetishmovchiligi bo'lgan bemorlar, qandli diabet, arterial gipertenziya va IBS bo'lgan bemorlar, birga kaliy miqdorini oshirishi mumkin bo'lgan dori vositalarini qabul qilayotgan bemorlar va/yoki hamroh kasalliklari bo'lgan bemorlarda giperkaliemiya o'limga olib kelishi mumkin. RAASga ta'sir qiluvchi dori vositalarini birga qo'llash imkoniyatini ko'rib chiqishdan oldin «foyda-xavf» nisbatini baholash zarur. E'tiborga olinishi kerak bo'lgan asosiy xavf omillari:
qandli diabet, buyrak yetishmovchiligi, yurak yetishmovchiligi, keksalik (70 yoshdan katta bemorlar);
RAASga ta'sir qiluvchi bir yoki bir nechta dori vositalari va/yoki kaliy saqlovchi oziq-ovqat qo'shimchalari bilan birga qo'llash. Giperkaliemiya chaqirishi mumkin bo'lgan dori vositalari: kaliy saqlovchi diuretiklar, APF ingibitorlari, ARA II, NPVS, shu jumladan selektiv TsOG-2 ingibitorlari, geparin, immunodepressantlar (siklosporin yoki takrolimus), trimetoprim, shuningdek, kaliy saqlovchi osh tuzi o'rnini bosuvchilar;
hamroh kasalliklar yoki holatlar, ayniqsa suvsizlanish, o'tkir yurak yetishmovchiligi, metabolik asidoz, buyrak funksiyasi buzilishi, o'tkir buyrak yetishmovchiligi (masalan, infeksion kasalliklarda), sitoliz sindromi (masalan, o'tkir oyoq ishemiyasi, rabdomioliz, keng shikastlanish).
Xavf guruhidagi bemorlarda plazmadagi kaliy miqdorini diqqat bilan nazorat qilish tavsiya etiladi.
Yurak yetishmovchiligi
RAASga ta'sir qiluvchi boshqa preparatlar kabi, yurak yetishmovchiligi (buyrak funksiyasi buzilishi bilan yoki bo'lmasdan) bo'lgan bemorlarda arterial bosimning sezilarli pasayishi, shuningdek, buyrak funksiyasi buzilishi, shu jumladan o'tkir buyrak yetishmovchiligi rivojlanish xavfi mavjud.
Etnik farqlar
Telmisartan buyurilganda jigar funksiyasi buzilishi asosan Yaponiya aholisi orasida kuzatilgan.
Qandli diabet bo'lgan, insulin yoki og'iz orqali qabul qilinadigan gipoglikemik vositalar bilan davolanayotgan bemorlar
Qandli diabet bo'lgan, insulin yoki og'iz orqali qabul qilinadigan gipoglikemik vositalar bilan davolanayotgan bemorlarda telmisartan qo'llash gipoglikemiya rivojlanishiga olib kelishi mumkin va qonda glyukoza darajasini nazorat qilish bilan birga olib borilishi kerak. Zarurat tug'ilganda insulin yoki boshqa gipoglikemik preparatlar dozasini tuzatish kerak.
Yordamchi moddalarga oid maxsus ma'lumot
Telmista® H preparati laktosa va sorbitol saqlaydi, shuning uchun fruktoza yoki laktosa intoleransi, laktaza yetishmovchiligi, glyukoza-galaktoza malabsorbsiyasi sindromi bo'lgan bemorlarga kontraindikatsiyalangan.
Surunkali kasalliklarda qo'llash:
Buyrak funksiyasi buzilishi
Gidroxlorotiazid + telmisartan kombinatsiyasini yengil yoki o'rtacha darajadagi buyrak funksiyasi buzilishi bo'lgan bemorlarda qo'llash bo'yicha mavjud cheklangan tajriba bunday holatlarda preparat dozasini o'zgartirishni talab qilmaydi. Bunday bemorlarda buyrak funksiyasini nazorat qilish zarur (KK 30 ml/min dan kam bo'lsa, «Kontraindikatsiyalar» bo'limiga qarang).
Jigar funksiyasi buzilishi
Yengil va o'rtacha darajadagi jigar funksiyasi buzilishi (Chayld-Pyu bo'yicha A va B klass) bo'lgan bemorlarda Telmista® H preparatining sutkalik dozasi gidroxlorotiazid uchun 12,5 mg va telmisartan uchun 40 mg dan oshmasligi kerak (qarang «Farmakologik xususiyatlari. Farmakokinetika» bo'limi).
Keksalar
Dozalash tartibini o'zgartirish talab qilinmaydi.
Transport vositalarini boshqarishga ta'siri:
Gidroxlorotiazid + telmisartan kombinatsiyasining transport vositalarini boshqarish va yuqori e'tibor talab qiladigan mexanizmlar bilan ishlash qobiliyatiga ta'sirini baholash bo'yicha maxsus klinik tadqiqotlar o'tkazilmagan. Biroq, transport vositalarini boshqarishda va potentsial xavfli faoliyat turlari bilan shug'ullanishda bosh aylanishi va uyquchanlik rivojlanishi mumkinligini hisobga olish va ehtiyotkorlikka rioya qilish zarur.