1 ml eritmada faol modda deksametazon natriy fosfati deksametazon fosfatga hisoblaganda 4 mg; Yordamchi moddalari natriy xlorid, natriy gidrofasfat dodekagidrat, dinatriy edetat, in'ektsiya uchun suv.

Deksametazon fosfatni shoshilinch holatlarda yoki preparatni peroral qo‘llash imkoni bo‘lmaganda quyidagi holatlarda vena ichiga yoki mushak ichiga yuboriladi. Endokrin buzilishlar – buyrak usti bezlarining birlamchi yoki ikkilamchi (gipofizar) yetishmovchiligida o‘rinbosar terapiya (gidrokortizon yoki kortizon tanlov preparatlari hisoblanadi; zarur bo‘lsa, sintetik analoglar mineralokortikoidlar bilan birga qo‘llanilishi mumkin; pediatriyada mineralokortikoidlar bilan birga qo‘llash nihoyatda muhim); – buyrak usti bezlarining o‘tkir yetishmovchiligi (gidrokortizon yoki kortizon tanlov preparatlari hisoblanadi; ayniqsa sintetik analoglar qo‘llanganda, mineralokortikoidlar bilan birga qo‘llash zarur bo‘lishi mumkin); – operatsiyalardan oldin va og‘ir jarohatlar yoki kasalliklarda buyrak usti bezlarining yetishmovchiligi aniqlangan yoki adrenokortikal zaxirasi noaniq bo‘lgan bemorlarda; – an’anaviy terapiyaga chidamli shok, mavjud yoki gumon qilinayotgan buyrak usti bezlari yetishmovchiligi; – tug‘ma buyrak usti bezlari gipertrofiyasi; – tireoid bezining noinfeksion yallig‘lanishi; – rak kasalligi sababli yuzaga kelgan giperkaltsemiya. Revmatik kasalliklar. Qisqa muddatli yordamchi terapiya sifatida (bemorni o‘tkir holatdan chiqarish yoki kasallik zo‘rayganda) posttravmatik osteoartrozda; osteoartrozda sinovitda; revmatoid artritda, shu jumladan yuvenil revmatoid artritda (ba’zi hollarda past dozalarda qo‘llab-quvvatlovchi terapiya talab qilinishi mumkin); o‘tkir va subakut bursitda; epikondilitda; o‘tkir noaniq tendosinovitda; o‘tkir podagrik artritda; psoriatik artritda; ankilozlovchi spondilitda. Kollagenozlar. Zo‘rayish davrida yoki ayrim hollarda qo‘llab-quvvatlovchi terapiya sifatida tizimli qizil yugurukda; o‘tkir revmatik karditda. Terining kasalliklari pufakli dermatozlar; og‘ir ko‘p shaklli eritema (Stivens-Djonson sindromi); eksfoliativ dermatit; bullyoz gerpetiform dermatit; og‘ir seborey dermatit; og‘ir psoriaz; fungoid mikoz. Allergik kasalliklar. An’anaviy davoga bo‘ysunmaydigan og‘ir yoki nogironlikka olib keluvchi allergik holatlarni nazorat qilish bronxial astma; kontakt dermatit; atopik dermatit; zardob kasalligi; surunkali yoki mavsumiy allergik rinit; dori allergiyasi; qon quyishdan keyingi toshma; o‘tkir noinfeksion hiqildoq shishi (tanlov preparati epinefrin hisoblanadi). Ko‘z kasalliklari. Ko‘zning og‘ir o‘tkir va surunkali allergik va yallig‘lanish jarayonlari Herpes zoster sababli ko‘z zararlanishi; irit, iridotsiklit; xorioretinit; diffuz orqa uveit va xorioidit; ko‘ruv nervi nevriti; simpatik oftalmiya; old segment yallig‘lanishi; allergik kon’yunktivit; keratit; allergik chekka qizarishli qorincha yarasi. Ovqat hazm qilish tizimi kasalliklari. Bemorni kritik davrdan chiqarish uchun yarali kolitda (tizimli terapiya); Kron kasalligida (tizimli terapiya). Nafas yo‘llari kasalliklari simptomatik sarkoidoz; berillioz; o‘choqli yoki dissemine tuberkulyoz (tegishli antituberkulyoz kimyoterapiya bilan birga); Lefler sindromi, boshqa usullar bilan davolashga bo‘ysunmaydigan; aspiratsion pnevmonit. Gematologik kasalliklar orttirilgan (avtoimmun) gemolitik anemiya; idiopatik trombotsitopenik purpura kattalarda (faqat vena ichiga yuborish; mushak ichiga yuborish mumkin emas); ikkilamchi trombotsitopeniya kattalarda; eritroblastopeniya (eritrotsitar anemiya); tug‘ma (eritroid) gipoplastik anemiya. Onkologik kasalliklar leykemiya va limfomada palliativ davolash kattalarda; o‘tkir leykemiya bolalarda. Shish bilan kechuvchi holatlar idiopatik nefrotik sindromda (uremiya bo‘lmagan) diurezni stimulyatsiya qilish yoki proteinuriyani kamaytirish va tizimli qizil yugurukda buyrak faoliyati buzilishi. Buyrak usti bezlari funksiyasini diagnostik tekshirish. Bosh miya birlamchi yoki metastatik o‘smalari, kraniotomiya yoki bosh jarohati sababli miya shishi. Miya shishida qo‘llash to‘g‘ri neyroxirurgik tekshiruv va yakuniy choralarni, masalan, neyroxirurgik aralashuv va boshqa maxsus terapiyani almashtirmaydi. Boshqa ko‘rsatmalar subaraxnoidal blokada yoki blokada xavfi bilan kechuvchi tuberkulyoz meningit (tegishli antituberkulyoz terapiya bilan birga); nevrologik simptomlar yoki miokard trixinozi bilan kechuvchi trixinoz. Bo‘g‘im ichiga yoki yumshoq to‘qimalarga yuborish uchun ko‘rsatmalar. Qisqa muddatli yordamchi terapiya sifatida (bemorni o‘tkir holatdan chiqarish yoki kasallik zo‘rayganda) revmatoid artritda (alohida bo‘g‘imning og‘ir yallig‘lanishi); osteoartrozda sinovitda; o‘tkir va subakut bursitda; o‘tkir podagrik artritda; epikondilitda; o‘tkir noaniq tendosinovitda; posttravmatik osteoartrozda. Mahalliy yuborish (zararlangan joyga yuborish) kelloid zararlanishlar; mahalliy gipertrofik, yallig‘lanishli va infiltrativ zararlanishlar opoyasyvchi temiratki, psoriaz, halqali granuloma; diskoid qizil yuguruk; Oppenheimning lipoid atrofik dermatiti; mahalliy alopesiya. Shuningdek, aponevroz yoki pay (gangliya) kistoz o‘smalarida qo‘llash mumkin.

Kattalar va tug‘ilgan kundan boshlab bolalarga buyuriladi. Vena ichiga (in'ektsiya yoki infuziya ko‘rinishida), mushak ichiga yoki mahalliy – bo‘g‘im ichiga in'ektsiya yoki terining zararlangan joyiga yoki yumshoq to‘qimalar infiltratiga in'ektsiya yordamida yuboriladi. Vena ichiga infuziya uchun erituvchi sifatida 0,9% natriy xlorid eritmasi yoki 5% glyukoza eritmasi qo‘llaniladi. Vena ichiga yuborish yoki preparatni keyingi eritish uchun mo‘ljallangan eritmalar, agar ularni emizikli bolalarga, ayniqsa muddatidan oldin tug‘ilganlarga qo‘llansa, konservantlar saqlamasligi kerak. Preparatni infuziya uchun erituvchi bilan aralashtirishda steril xavfsizlik choralariga rioya qilish zarur. Odatda infuziya uchun eritmalar konservantlar saqlamaganligi sababli, aralashmalarni 24 soat ichida ishlatish kerak. Parenteral yuborish uchun preparatlar har safar yuborishdan oldin eritma va konteynerning yaroqliligini aniqlash uchun begona zarrachalar va rang o‘zgarishiga vizual tekshiruvdan o‘tkazilishi kerak. Doza har bir bemorning kasalligiga, davolash muddati, kortikoidlarni o‘zlashtirish va organizm reaksiyasiga muvofiq individual tarzda aniqlanishi kerak. Vena ichiga va mushak ichiga yuborish Tavsiya etilgan boshlang‘ich doza tashxisga qarab kuniga 0,5 dan 9 mg gacha o‘zgaradi. Kam og‘ir hollarda 0,5 mg dan kam dozalar yetarli bo‘lishi mumkin, og‘ir kasalliklarda esa kuniga 9 mg dan yuqori dozalar talab qilinishi mumkin. Deksametazon fosfatning boshlang‘ich dozalarini klinik reaksiya paydo bo‘lguncha qo‘llash, so‘ngra dozani eng past klinik samarali darajagacha bosqichma-bosqich kamaytirish kerak. Agar yuqori dozalar bir necha kundan ortiq muddatga buyurilsa, keyinchalik dozani bir necha kun yoki undan ham uzoqroq muddat davomida bosqichma-bosqich kamaytirish kerak. Agar mos muddat ichida qoniqarli klinik reaksiya kuzatilmasa, deksametazon in'ektsiyalarini to‘xtatish va bemorga boshqa davolash buyurish kerak. Dozalashni tuzatishni talab qilishi mumkin bo‘lgan simptomlarni, ya'ni kasallikning remissiyasi yoki zo‘rayishi natijasida klinik holat o‘zgarishi, preparatga individual reaksiya va stress ta'siri (masalan, jarrohlik aralashuvi, infeksiya, jarohat)ni diqqat bilan kuzatish kerak. Stress paytida dozani vaqtincha oshirish zarurati tug‘ilishi mumkin. Agar preparatni bir necha kunlik davolashdan so‘ng to‘xtatish zarur bo‘lsa, odatda bekor qilish bosqichma-bosqich amalga oshirilishi kerak. Shok Quyidagi deksametazon fosfat in'ektsiyasi dozalar mavjud: – tana vazniga 3 mg/kg 24 soat davomida doimiy vena ichiga infuziya tarzida, boshlang‘ich vena ichiga 20 mg in'ektsiyadan so‘ng; – tana vazniga 2-6 mg/kg bir martalik vena ichiga in'ektsiya tarzida; – boshlang‘ich doza – 40 mg, so‘ngra shok simptomlari kuzatilguncha har 4-6 soatda vena ichiga takroriy in'ektsiyalar; – boshlang‘ich doza – 40 mg, so‘ngra shok simptomlari kuzatilguncha har 2-6 soatda vena ichiga takroriy in'ektsiyalar; – tana vazniga 1 mg/kg bir martalik vena ichiga in'ektsiya tarzida. Yuqori doza kortikosteroid terapiyasi faqat bemor holati barqarorlashguncha va odatda 48-72 soatdan ko‘p bo‘lmagan muddat davom etadi. Miya shishi Deksametazon fosfat odatda boshlang‘ich doza sifatida 10 mg vena ichiga, so‘ngra simptomlar yo‘qolguncha har 6 soatda 4 mg mushak ichiga buyuriladi. Davolashga reaksiyani 12-24 soat davomida kuzatish kerak, dozani 2-4 kunlik davolashdan so‘ng kamaytirish mumkin, preparatni 5-7 kun davomida bosqichma-bosqich bekor qilish kerak. Qaytalanuvchi yoki operatsiya qilib bo‘lmaydigan miya o‘smalari bo‘lgan bemorlarga palyativ maqsadda kuniga 2-3 marta 2 mg dozada ushlab turuvchi terapiya samarali bo‘lishi mumkin. Og‘ir allergik kasalliklar O‘tkir allergik kasalliklarda, o‘z-o‘zidan chekinadigan yoki surunkali allergik kasalliklarning og‘ir zo‘rayishlarida Deksametazon fosfat birinchi kuni 1 yoki 2 ml (4 yoki 8 mg), mushak ichiga, ikkinchi kundan boshlab preparatning peroral shakllari bilan davolashni davom ettirish buyuriladi. Mahalliy yuborish Bo‘g‘im ichiga yuborish, zararlangan joyga yoki yumshoq to‘qimalarga yuborish odatda zararlanish bir yoki ikki bo‘g‘im (uchastka) bilan cheklangan hollarda qo‘llaniladi. Dozalash va in'ektsiya tez-tezligi sharoit va yuborish joyiga bog‘liq. Odatda doza – 0,2-6 mg. Qo‘llash tez-tezligi odatda 3-5 kunda bir marta yoki 2-3 haftada bir marta yuborishdan iborat. Tez-tez bo‘g‘im ichiga yuborish bo‘g‘im tog‘ayiga zarar yetkazishi mumkin. Bo‘g‘im ichiga kortikosteroid in'ektsiyasi mahalliy ta'sirdan tashqari tizimli ta'sirga ham olib kelishi mumkin. Infeksiyalangan bo‘g‘imlarga kortikosteroidlarni bo‘g‘im ichiga yuborishdan saqlanish kerak. Kortikosteroidlarni beqaror bo‘g‘imlarga yuborish mumkin emas. Ba'zi odatdagi bir martalik dozalar quyida keltirilgan In'ektsiya joyi Deksametazon fosfat doza (mg) Katta bo‘g‘imlar (masalan, tizza) 2-4 Kichik bo‘g‘imlar (masalan, interfalangeal, chakka-pastki jag‘) 0,8-1 Mushaklararo sumkalar 2-3 Pay qobig‘i 0,4-1 Yumshoq to‘qimalar infiltratsiyasi 2-6 Gangliylar 1-2 Deksametazon fosfat ayniqsa kam eriydigan, uzoq ta'sir qiluvchi steroidlardan biri bilan birga bo‘g‘im ichiga va yumshoq to‘qimalarga yuborish uchun tavsiya etiladi. Bolalar uchun doza O‘rnini bosuvchi terapiyada tavsiya etilgan doza kuniga 0,02 mg/kg tana vazniga yoki 0,67 mg/m2 tana yuzasi maydoniga 3 in'ektsiya uchun. Boshqa barcha ko‘rsatmalarda boshlang‘ich dozalar diapazoni kuniga 0,02-0,3 mg/kg 3-4 in'ektsiya uchun (0,6-9 mg/m2 tana yuzasi maydoni/kun). Taqqoslash uchun quyida turli kortikosteroidlar uchun ekvivalent dozalar mg da keltirilgan 0,75 mg deksametazon doza 2 mg parametazon yoki 4 mg metilprednizolon va triamtsinolon, yoki 5 mg prednizon va prednizolon, yoki 20 mg gidrokortizon, yoki 25 mg kortizon, yoki 0,75 mg betametazon dozasiga ekvivalent. Bunday dozalash nisbatlari faqat ushbu preparatlarning peroral yoki vena ichiga qo‘llanilishiga taalluqlidir. Ushbu preparatlar yoki ularning hosilalari mushak ichiga yoki bo‘g‘im ichiga yuborilganda, ularning nisbiy xususiyatlari sezilarli darajada o‘zgarishi mumkin.

Qon yaratuvchi va limfa tizimi tomonidan tromboemboliya holatlari, monotsitlar va/yoki limfotsitlar sonining kamayishi, leykotsitoz, eozinofiliya (boshqa glyukokortikoidlar qo‘llanganda ham), trombotsitopeniya va notrombotsitopenik purpura. Immun tizimi tomonidan gipersensitivlik reaksiyalari, toshma, allergik dermatit, eshakemi, angionevrotik shish, bronxospazm va anafilaktik reaksiyalar, immun javobning kamayishi va infeksiyalarga moyillikning oshishi. Yurak tomonidan politopik qorinchalar ekstrasistoliyasi, paroksizmal bradikardiya, yurak yetishmovchiligi, yurak to‘xtashi, yaqinda miokard infarkti bo‘lgan bemorlarda yurak yorilishi. Tomirlar tomonidan arterial gipertenziya, gipertonik ensefalopatiya. Markaziy asab tizimi tomonidan davolashdan so‘ng ko‘ruv nervi diskining shishi va bosh ichidagi bosimning oshishi (soxta o‘smalar) paydo bo‘lishi mumkin. Shuningdek, bosh aylanishi (vertigo), tutqanoq va bosh og‘rig‘i, uyqu buzilishi, ongning chalkashishi, asabiylik, bezovtalik kabi nevrologik nojo‘ya ta’sirlar kuzatilishi mumkin. Psixik buzilishlar shaxs va xulq-atvor o‘zgarishi, ko‘pincha eyforiya tarzida namoyon bo‘ladi; shuningdek, uyqusizlik, asabiylashish, giperkineziya, depressiya va psixozlar, shuningdek, manik-depressiv psixoz, deliry, dezorientatsiya, gallyutsinatsiyalar, paranoya, kayfiyatning labilligi, o‘z joniga qasd qilish fikrlari, shizofreniya kechishining yomonlashuvi, amneziya, epilepsiya kechishining yomonlashuvi haqida xabar berilgan. Endokrin tizimi va metabolizm tomonidan buyrak usti bezlari funksiyasining susayishi va atrofiyasi (stressga javobning kamayishi), Kushing sindromi, bolalar va o‘smirlarda o‘sishning sekinlashuvi, hayz sikli buzilishi, amenoreya, girsutizm, latent diabetning klinik faol shaklga o‘tishi, uglevodlarga tolerantlikning kamayishi, ishtahaning oshishi va tana vaznining ortishi, gipertigliseridemiya, semirish, diabetli bemorlarda insulin yoki peroral diabetga qarshi vositalarga ehtiyojning oshishi, oqsillar katabolizmi tufayli manfiy azot balansi, gipokaliemik alkaloz, natriy va suvning organizmda ushlanib qolishi, kaliy yo‘qotilishini oshishi, gipokaltsemiya. Ovqat hazm qilish tizimi tomonidan ezofagit, dispepsiya, ko‘ngil aynishi, qusish, hiqichoq, me’da va o‘n ikki barmoqli ichak peptik yaralari, shuningdek, yara perforatsiyasi va ovqat hazm qilish yo‘llarida qon ketishi (qon aralash qusish, melena), pankreatit va o‘t pufagi va ichak perforatsiyasi (ayniqsa, surunkali ichak yallig‘lanishi bo‘lgan bemorlarda) mumkin. Suyak-mushak tizimi va biriktiruvchi to‘qima tomonidan mushak zaifligi, steroid miopatiya (mushak zaifligi mushak katabolizmining sababi), osteoporoz (kalsiy chiqishi oshishi) va umurtqa pog‘onasi kompression sinishlari, naychali suyaklar sinishi, aseptik osteonekroz (ko‘proq – son va yelka suyak boshlarining aseptik nekrozi), paylarning uzilishi (ayniqsa, ayrim xinolonlar bilan birga qo‘llanganda), bo‘g‘im tog‘ayining shikastlanishi va suyak nekrozi (bo‘g‘im ichidagi infeksiya natijasida), epifiz o‘sish zonalarining erta yopilishi. Teri va teri osti to‘qimalari tomonidan yaralarning sekin bitishi, qichishish, terining yupqalashuvi va sezuvchanligining oshishi, striyalar, petexiyalar va ko‘karishlar, akne, teleangioektaziya, eritema, terlashning oshishi, teri testlariga reaksiyaning susayishi. Ko‘z organlari tomonidan ko‘z ichki bosimining oshishi, glaukoma, katarakta yoki ekzoftalm, qorinchaning yupqalashuvi, ko‘zning bakterial, zamburug‘li yoki virusli infeksiyalarining kuchayishi. Infeksiyalar va invaziyalar – opportunistik infeksiyalarning rivojlanishi, nofaol silning qaytalanishi. Reproduktiv tizim tomonidan – impotensiya. Umumiy buzilishlar – shish, terining gipergipogipigmentatsiyasi, teri yoki teri osti qatlamining atrofiyasi, steril abstsess va terining qizarishi, yuqori dozalarda yoki tomir ichiga yuborilganda oraliq sohada qisqa muddatli kuydiruvchi va achishish hissi. Umumiy buzilishlar va yuborish joyidagi buzilishlar – mushak ichiga yuborilganda yuborish joyida o‘zgarishlar, shu jumladan shish, kuydiruvchi, uvishish, og‘riq, paresteziya va yuborish joyida infeksiyalar, kamdan-kam hollarda atrof to‘qimalarning nekrozi, in’ektsiya joyida chandiq hosil bo‘lishi, teri va teri osti yog‘ qatlamining atrofiyasi, mushak ichiga yuborilganda (ayniqsa, deltoid mushakka yuborish xavfli). Tomir ichiga yuborilganda aritmiyalar, yuzga qon quyilishi, tutqanoqlar. Intrakranial yuborilganda – burundan qon ketishi. Bo‘g‘im ichiga yuborilganda – bo‘g‘imda og‘riq kuchayishi. Glyukokortikoidlarni to‘xtatish sindromi belgilar – Deksametazon bilan uzoq muddat davolangan bemorlarda doza tez kamaytirilganda to‘xtatish sindromi va buyrak usti bezlari yetishmovchiligi, arterial gipotenziya yoki o‘lim holatlari kuzatilishi mumkin.

Deksametazon – bu buyrak usti bezlari po‘stlog‘ining sintetik gormoni (kortikosteroid), glyukokortikoid ta’siriga ega. Yallig‘lanishga qarshi va immunosupressiv ta’sir ko‘rsatadi, shuningdek, energiya almashinuvi, glyukoza almashinuvi va (salbiy orqa aloqasi tufayli) gipotalamus faollashtiruvchi faktori va adenogipofiz trofik gormonining sekretsiyasiga ta’sir qiladi. Glyukokortikoidlarning ta’sir mexanizmi hali to‘liq aniqlanmagan. Hozirda glyukokortikoidlarning ta’sir mexanizmi bo‘yicha ularning hujayra darajasida ta’sir ko‘rsatishini tasdiqlovchi yetarli miqdorda xabarlar mavjud. Hujayra sitoplazmasida ikki yaxshi aniqlangan retseptor tizimi mavjud. Glyukokortikoid retseptorlari bilan bog‘lanishi natijasida kortikoidlar yallig‘lanishga qarshi va immunosupressiv ta’sir ko‘rsatadi hamda glyukoza almashinuvini tartibga soladi, mineralokortikoid retseptorlari bilan bog‘lanishi natijasida esa natriy, kaliy va suv-elektrolit muvozanatini tartibga soladi. Glyukokortikoidlar lipidlarda eriydi va hujayra membranasi orqali nishon hujayralarga oson kiradi. Gormonning retseptor bilan bog‘lanishi retseptor konformatsiyasining o‘zgarishiga olib keladi, bu esa uning DNKga nisbatan afinitetini oshiradi. Gormon/retseptor kompleksi hujayra yadrosiga kiradi va DNK molekulasining tartibga soluvchi markaziga, ya’ni glyukokortikoid javob elementi (GRE) deb ataladigan joyga bog‘lanadi. GRE yoki maxsus genlar bilan bog‘langan faollashgan retseptor m-RNK transkripsiyasini tartibga soladi, bu esa oshishi yoki kamayishi mumkin. Yangi hosil bo‘lgan m-RNK ribosomaga transport qilinadi, shundan so‘ng yangi oqsillar hosil bo‘ladi. Nishon hujayralar va hujayralarda sodir bo‘ladigan jarayonlarga qarab, oqsil sintezi kuchayishi (masalan, jigar hujayralarida tirozintransaminaza hosil bo‘lishi) yoki kamayishi (masalan, limfotsitlarda IL-2 hosil bo‘lishi) mumkin. Glyukokortikoid retseptorlari barcha to‘qima turlarida mavjud bo‘lgani uchun, glyukokortikoidlar organizmning ko‘pchilik hujayralariga ta’sir ko‘rsatadi, deb hisoblash mumkin.