1 flakon preparat quyidagilarni o‘z ichiga oladi: faol modda: tenoksikam - 20 mg; yordamchi moddalari: mannitol, trometamin (Tris), askorbin kislotasi, dinatriy EDTA, natriy metabisulfit, natriy gidroksid, in'ektsiya uchun suv. Erituvchi: in'ektsiya uchun suv 2 ml.

yallig‘lanish-degenerativ harakat-tayanch tizimi kasalliklari, og‘riq sindromi bilan kechuvchi: revmatoyid artrit, podagrik artrit, ankilozlovchi spondilit (Bekhterev kasalligi); infeksion noaniq poliartrit; osteoartroz, osteoxondroz; tendinitlar, bursitlar, miozitlar, periartrit; artralgiyalar, nevralgiyalar, mialgiyalar, ishialgiyalar, lumbago; jarohatlar, cho‘zilishlar, chiqishlar va boshqa yumshoq to‘qimalar shikastlanishlari.

tenoksikam yoki yordamchi moddalardan biror biriga yuqori sezuvchanlik; ilgari boshqa YOKVPlarga, shu jumladan ibuprofen va aspirin, yuqori sezuvchanlik reaksiyalari (astma, rinit, angionevrotik shish yoki eshakemi simptomlari) kuzatilgan bemorlarga, chunki tenoksikamga o‘zaro sezuvchanlik potensiali mavjud; faol peptik yara/qon ketish yoki anamnezda qaytalanuvchi peptik yara/qon ketish (ikkita yoki undan ortiq tasdiqlangan yara yoki qon ketish holatlari), yarali kolit, Kron kasalligi, og‘ir darajadagi gastrit, anamnezda me’da-ichak qon ketishi yoki perforatsiya, YOKVP bilan oldingi davolash bilan bog‘liq; yurak, jigar va buyrak yetishmovchiligining og‘ir darajasi; qon kasalliklari; homiladorlikning III trimestri.

Tsomefleks mushak ichiga yoki tomir ichiga yuborish uchun mo‘ljallangan. 20 mg dozada kuniga 1 marta buyuriladi. Yuqoriroq dozalardan foydalanish tavsiya etilmaydi, chunki bu holda har doim ham ancha kuchli terapevtik ta’sirga erishilmaydi va nojo‘ya reaksiyalar xavfi oshadi. Tayoq-harakat apparatining o‘tkir kasalliklarini davolashda davolash muddati odatda 7 kundan oshmaydi, ammo og‘ir holatlarda 14 kungacha bo‘lishi mumkin. Keksa bemorlar Boshqa YOKVQlar singari, Tsomefleks preparatini keksa bemorlarda qo‘llashda alohida ehtiyotkorlikka rioya qilish kerak. Keksa yoshdagi bemorlarda jiddiy nojo‘ya ta’sirlar rivojlanish xavfi yuqori. Ularda hamrohlik qiluvchi dori vositalarini qo‘llash, jigar, buyrak yoki yurak-qon tomir yetishmovchiligi mavjud bo‘lish ehtimoli ham yuqori. YOKVQlarni qo‘llash zarur bo‘lsa, eng past samarali doza va minimal mumkin bo‘lgan davolash muddati buyurilishi kerak. YOKVQ terapiyasi davomida bemorlarni me’da-ichak qon ketishi yuzasidan muntazam monitoring qilish zarur.

Eng ko'p hollarda, oshqozon-ichak traktida eroziv-yarali zararlanishlar, shu jumladan ul'tserogen ta'sirlar bilan bog'liq nojo'ya ta'sirlar namoyon bo'ladi. Quyida keltirilgan nojo'ya ta'sirlar chastotasi parametrlarining aniqlanishi quyidagicha: juda tez-tez (21/10), kamdan-kam (≥ 1/10000 dan <1/1000 gacha), juda kam (<1/10000). Oshqozon-ichak traktidan: juda tez-tez qayt qilish, qusish, diareya, ich qotishi, oshqozonning yonishi, dispepsiya, qorin og'rig'i, melena, epigastral disstress, gematemezis, meteorizm, yarali stomatitlar, oshqozon-ichak qon ketishlari, gastrit; kamdan-kam peptik yaralar yoki oshqozon-ichak qon ketishlari. Gepatobiliyar tizimdan: kamdan-kam jigar funksiyasining buzilishi, gepatitlar, saraton, qon transaminazlari darajasining oshishi mumkin. Qon va limfa tizimidan: kamdan-kam trombotsitopeniya, trombotsitopenik purpura, neytropeeniya; agranulositoz, aplastik anemiya yoki gemolitik anemiya, qon ketishlari bilan bog'liq bo'lmagan gemoglobin darajasining pasayishi; leykopeeniya, eozinofiliya. Metabolizmdan: kamdan-kam giperglikemiya, tana vaznining oshishi yoki kamayishi. Nerv tizimidan: kamdan-kam hayajon, ko'z nervining nevriti, paresteziya, depressiya, asabiylik, gallyutsinatsiyalar (ongni chalkashtirish), uyquchanlik yoki uyqusizlik, uyqu buzilishi, quloqlarda shovqin, yomon his qilish, zaiflik, ortiqcha charchoq; juda kam bosh og'rig'i, bosh aylanishi. Ko'z organidan: kamdan-kam ko'zlarning qizishi va shishishi, ko'rishning bulanishi. Ko'zning ko'rishida buzilishlar, yoriq lampasi yoki oftalmoskop yordamida o'rganilganda aniqlanmagan. Yurak-qon tomir tizimidan: kamdan-kam shishlar, nafas qisilishi, takikardiya, yurak urishi. Yurak yetishmovchiligi, arterial gipertenziya rivojlanishi mumkin, bu NPLP bilan bog'liq. Qariyalar uchun yurak funksional buzilishlari bo'lgan shaxslar ehtiyotkorlik bilan qo'llanilishi kerak, chunki shishlarning oshishi staz yurak yetishmovchiligiga olib kelishi mumkin. NPLP (yuqori dozada va uzoq muddatli qo'llanilganda) arteriyal tromboz xavfini oshirishi mumkin (miokard infarkti, insult). Buyraklar va siydik chiqarish tizimidan: kamdan-kam nefrotoksiklik, interstitsial nefrit, nefrotik sindrom va buyrak yetishmovchiligi. Giperjiddiyat reaktsiyalari: kamdan-kam noaniq allergik reaktsiyalar, anafilaktik reaktsiyalar, nafas yo'llarining reaktivligi, shu jumladan bronxial astma, bronxospazm yoki dispnoe; teri buzilishlari toshma, qichish, urtikarni, angionevrotik shish, bulleoz dermatit (shu jumladan toksik epidermal nekroliz, polimorf eritema va eksfoliativ dermatit), alopesiya, fotosensibilizatsiya mumkin. Har qanday nojo'ya reaktsiyalar paydo bo'lganda, davolashni to'xtatish kerak. Nojo'ya reaktsiyalarni past samarali dozalar bilan qisqa muddat davomida dori vositasini qo'llash orqali minimallashtirish mumkin.

Tenoksikam samarali nosteroid yallig‘lanishga qarshi preparat (NYQP) bo‘lib, kuchli yallig‘lanishga qarshi, analgezik va kamroq ifodalangan isitmani tushiruvchi ta’sirga ega. Preparatning xususiyatlari siklooksigenaza fermentining ikkala izoformini ingibitsiyalash bilan bog‘liq bo‘lib, bu araxidon kislotasi metabolizmining buzilishiga va prostaglandinlar sintezi bloklanishiga olib keladi. Yallig‘lanishga qarshi ta’siri kapillyarlarning o‘tkazuvchanligini kamaytirish (ekssudatsiyani cheklaydi), lizosomal membranalarni barqarorlashtirish (to‘qimalarga zarar yetkazuvchi lizosoma fermentlarining chiqishini oldini oladi), yallig‘lanish mediatorlarining (prostaglandinlar, gistamin, bradikinin, limfokinlar, komplement omillari) sintezini bostirish yoki inaktivatsiyalash bilan bog‘liq. Yallig‘lanish o‘chog‘ida erkin radikallar miqdorini kamaytiradi, xemotaksis va fagotsitozni bostiradi. Yallig‘lanishning proliferativ bosqichini sekinlashtiradi, yallig‘lanishdan keyingi to‘qimalarning sklerozlanishini kamaytiradi; xondropotektor ta’sir ko‘rsatadi. Preparat yallig‘lanish o‘chog‘ida og‘riq sezuvchanligini kamaytiradi va talamik og‘riq markazlariga ta’sir qiladi, desensibilizatsiyalovchi ta’sirga ega (uzoq muddat qo‘llanganda). Revmatik kasalliklarda bo‘shashgan va harakat paytidagi bo‘g‘im og‘rig‘ini kamaytiradi, ertalabki qotish va bo‘g‘imlarning shishishini kamaytiradi, funksiyalarini yaxshilaydi va bo‘g‘im harakatlari hajmini oshiradi. Farmakokinetika Tenoksikam sinovial suyuqlikka yaxshi kirib boradi, u yerda plazmadagi darajaning taxminan yarmiga teng konsentratsiyalarga erishadi. Plazmadan o‘rtacha yarim chiqarilish davri taxminan 72 soatni tashkil etadi, 20 mg tenoksikamni tomir ichiga yuborgandan so‘ng, modda darajalari plazmada dastlabki ikki soat ichida tezda kamayadi, asosan taqsimlanish jarayonlari natijasida. Mushak ichiga yuborilgandan 15 daqiqa o‘tib, modda darajalari maksimal konsentratsiyaning 90% ga teng yoki undan yuqori bo‘ladi. Preparatni tavsiya etilgan dozada 20 mg kuniga 1 marta qabul qilganda, plazmada muvozanat konsentratsiyalari 10-15 kun ichida erishiladi; kumulyatsiya effekti kuzatilmaydi. Tsomeflex preparati plazma oqsillari bilan yuqori darajada bog‘lanadi. Tenoksikam organizmda to‘liq metabolizatsiyalanadi. Qabul qilingan dozaning taxminan 2/3 qismi siydik bilan chiqariladi, asosan farmakologik jihatdan nofaol 5-gidroksipiridil metaboliti shaklida; qolgan qismi safro bilan chiqariladi, asosan gidroksil metabolitlarning glyukuronid kon’yugatlari shaklida. Tsomeflex dori vositasining farmakokinetikasida yoshga bog‘liq o‘zgarishlar kuzatilmagan, biroq yoshi katta bemorlarda individual farqlar ko‘proq ifodalangan.

NPVPni qo‘llashda oshqozon-ichak trakti kasalligi anamnezida bo‘lgan bemorlarda ehtiyotkorlikka rioya qilish zarur. Peptik yara yoki oshqozon-ichak qon ketishining birinchi belgilari paydo bo‘lishi bilan preparatni qo‘llashni darhol to‘xtatish kerak. NPVPni qo‘llash prostaglandin ishlab chiqarilishini doza bog‘liq ravishda kamaytirishi va buyrak yetishmovchiligining yuzaga kelishiga olib kelishi mumkin. Ushbu reaksiyaga diuretiklar qabul qilayotgan bemorlar va keksalar ko‘proq moyil bo‘ladi. Bunday bemorlarda buyrak funksiyasini monitoring qilish zarur. Qon zardobidagi transaminazalar yoki jigar funksiyasining boshqa ko‘rsatkichlari oshishi bo‘yicha ayrim holatlar qayd etilgan. Ko‘pchilik hollarda bu ko‘rsatkichlarning normal diapazondan oshishi kuchsiz va o‘tkinchi bo‘lgan. Agar sezilarli yoki barqaror og‘ishlar aniqlansa, Tsomeflex dori vositasini qo‘llashni to‘xtatish va qayta tahlillar o‘tkazish kerak. Jigar kasalligi mavjud bo‘lgan bemorlarni davolashda alohida ehtiyotkorlikka rioya qilish zarur. Kamdan-kam hollarda nosteroid yallig‘lanishga qarshi vositalar interstitsial nefrite, glomerulonefrite, papillyar nekroz va nefrotik sindrom chaqirishi mumkin. Bunday moddalar buyrak prostaglandin sintezini ingibitsiya qiladi, bu esa buyrak qon oqimi va qon hajmi kamaygan bemorlarda buyrak perfuziyasini saqlashda yordamchi rol o‘ynaydi. Ushbu bemorlarda nosteroid yallig‘lanishga qarshi vositalarni qo‘llash klinik buyrak dekompensatsiyasini chaqirishi va davolash to‘xtatilgandan so‘ng terapiya boshlanishidan oldingi holatga qaytishi mumkin. Bunday reaksiyaga eng ko‘p moyil bo‘lgan bemorlar: mavjud buyrak kasalligi (shu jumladan, diabet va buyrak funksiyasi buzilishi bo‘lgan bemorlar), nefrotik sindrom, hujayra oraliq suyuqligi hajmining oshishi, jigar kasalligi, yurak yetishmovchiligi, shuningdek, diuretiklar yoki potentsial nefrotoksik vositalar bilan birga davolanayotgan bemorlar. Bunday bemorlarda buyrak, jigar va yurak funksiyalarini diqqat bilan nazorat qilish zarur. Qo‘llanilayotgan doza minimal bo‘lishi kerak. NPVPni yurak yetishmovchiligi yoki anamnezida gipertenziya bo‘lgan bemorlarda ehtiyotkorlik bilan qo‘llash zarur, chunki ibuprofen qo‘llanganda shish paydo bo‘lishi haqida xabarlar mavjud. Tenoksikam trombotsitlar agregatsiyasini kamaytiradi va qon ketish vaqtini oshirishi mumkin. Buni keng ko‘lamli jarrohlik amaliyoti (masalan, bo‘g‘imni almashtirish) o‘tkazilayotgan bemorlarni davolashda va qon ketish vaqtini aniqlash zarur bo‘lganda hisobga olish kerak. Tizimli qizil yuguruk va aralash biriktiruvchi to‘qima kasalliklari bo‘lgan bemorlarda aseptik meningit rivojlanish xavfi oshishi mumkin. Homiladorlik va laktatsiya davri NPVPning homila yurak-qon tomir tizimiga ma’lum ta’siri (arterial kanalning yopilishi xavfi) tufayli homiladorlikning uchinchi trimestrida NPVPni qo‘llash mumkin emas. Tsomeflexni homiladorlikning birinchi va ikkinchi trimestrlarida va tug‘ruq vaqtida faqat bemorga potentsial foyda homilaga potentsial xavfdan ustun bo‘lsa qo‘llash mumkin. Hozirgacha o‘tkazilgan, soni kam bo‘lgan tadqiqotlarda NPVP juda past konsentratsiyalarda ona suti tarkibiga o‘tishi aniqlangan. Davolash davomida emizishni to‘xtatish kerak. Bolalar Tenoksikamdan foydalanish bo‘yicha yetarli ma’lumot yo‘qligi sababli, preparat 18 yoshgacha bo‘lgan shaxslarga alohida ehtiyotkorlik bilan buyuriladi. Avtotransport boshqarish va mexanizmlarni boshqarish qobiliyatiga ta’siri Preparat bilan davolash davrida avtotransport boshqarishda va yuqori diqqat va tez psixomotor reaksiyalar talab qiladigan boshqa potentsial xavfli faoliyat turlari bilan shug‘ullanishda ehtiyotkorlikka rioya qilish zarur.

Siptomlar: nojo‘ya ta’sirlarning kuchayishi. Davolash: simptomatik terapiya. Yetarli diurezni ta’minlash va buyrak hamda jigar funksiyalarini diqqat bilan monitoring qilish zarur. Bemorlarni potensial toksik doza qo‘llanilganidan keyin kamida 4 soat davomida kuzatish kerak. Tez-tez yoki uzoq davom etuvchi tutqanoqlarda diazepam (vena ichiga) qo‘llaniladi. Na-gistamin retseptorlari blokatorlarini qo‘llash maqsadga muvofiq bo‘lishi mumkin.