ta'sir qiluvchi modda: serratiopeptidaza, diklofenak, paratsetamol; yordamchi moddalari: makkajo'xori kraxmali, laktaza monogidrat, natriy metilparaben, jelatin, magniy stearat, tozalangan talk, natriy kraxmal glikolat, kolloid suvdan holi kremniy, gidroksipropilmetilsellyuloza, izopropil spirti, metilenxlorid, titan dioksid, xinolinniy sariq bo'yoq (Lake).

O‘tkir og‘riq (miozit, mialgiya, bosh og‘rig‘i, tish og‘rig‘i, korek sindromi), revmatik yumshoq to‘qimalar shikastlanishida, revmatoid artrit, ankilozlovchi spondilit, osteoartroz, spondilit, podagraning o‘tkir xuruji, birlamchi dismenoreya, adneksit, faringotonzillit, otitda.

Preparat komponentlariga yuqori sezuvchanlik; yurak operatsiyasidan keyingi og'riq terapiyasi; alkogolizm, gemopoez buzilishi; leykopeiya; og'ir anemiya; tug'ma gipyerbilirubinemia; glyukoza-6-fosfatdegidrogenaza yetishmovchiligi; me'da va/yoki o'n ikki barmoq ichak yarasi; me'da-ichak qon ketishi yoki perforatsiya; ichakning yallig'lanish kasalliklari (Kron kasalligi yoki yarali kolit); og'ir jigar, buyrak yoki yurak yetishmovchiligi. Asetilsalitsil kislotasi yoki boshqa YOKVQ (NPVS) qo'llashga javoban bronxial astma (aspirin astmasi), toshma yoki o'tkir rinit tutqini bo'lgan bemorlarga.

Preparat og‘iz orqali ovqatdan keyin, oz miqdorda suyuqlik (200 ml) bilan qabul qilinadi. Dozani shifokor har bir bemor uchun alohida, yoshiga, kasallikning xususiyati va kechishiga, preparatga toqat qilish va davolash samaradorligiga qarab belgilaydi. Kattalar: 1 tabletka kuniga 2-3 marta, kasallikning og‘irligiga qarab. 14 yoshdan katta bolalar: 1 tabletka kuniga 1-2 marta. Maksimal sutkalik doza - 3 tabletka. Davolash davomiyligini shifokor simptomlar dinamikasiga qarab alohida belgilaydi va 5-7 kundan oshmasligi kerak.

Qon va limfa tizimi tomonidan: trombotsitopeniya, neyitropeniya, leyikopeniya, anemiya, gemolitik anemiya, aplastik anemiya (ayniqsa glyukozo-6-fosfatdegidrogenaza yetishmovchiligi bo‘lgan bemorlarda), agranulositoz, pantsitopeniya, sulfgemoglobinemiyalar, metgemoglobinemiyalar. Immun tizimi tomonidan: gipersensitivlik reaksiyalari, anafilaktik/anafilaktoid reaksiyalar (arterial gipotenziya va anafilaktik shokni o‘z ichiga oladi), angionevrotik shish (yuz shishini o‘z ichiga oladi). Ruhiy buzilishlar: dezorientatsiya, depressiya, uyqu buzilishlari, insomniya, dahshatli tushlar, asabiylashish, bezovtalik, qo‘rquv hissi, ruhiy buzilishlar, ongning chalkashligi, psixomotor qo‘zg‘alish. Nerv tizimi tomonidan: bosh og‘rig‘i, bosh aylanishi, uyquchanlik, paresteziya, xotira buzilishi, tutqanoq, xavotir, tremor, aseptik meningit, ta’m sezish buzilishi, miya qon aylanishi buzilishi, teginishda sezgi buzilishi. Ko‘rish organi tomonidan: ko‘rish buzilishi, ko‘rishning xiralashuvi, diplopiya. Eshitish va muvozanat organi tomonidan: vertigo; quloqda shovqin, eshitish buzilishi. Yurak-qon tomir tizimi tomonidan: yurak urishining tezlashuvi, taxikardiya, nafas qisishi, yurak sohasida og‘riq, yurak yetishmovchiligi, miokard infarkti, AG, vaskulit. Diklofenakning yuqori dozalarda (150 mg) va uzoq muddat qo‘llanilishi arterial tromboembolik asoratlar (masalan, miokard infarkti yoki insult) rivojlanish xavfini oshirishi mumkin. Nafas olish tizimi tomonidan: astma (nafas qisishini o‘z ichiga oladi), bronxospazm (ayniqsa atsetilsalitsil kislotasiga sezgir bemorlarda), ko‘krakda og‘riq, pnevmonit. Adabiyotda o‘tkir eozinofilik pnevmoniya holati tasvirlangan. Ovqat hazm qilish tizimi tomonidan: ko‘ngil aynishi, qusish, diareya, dispepsiya, qorin og‘rig‘i, meteorizm, gastrit, gastrointestinal qon ketishlar, qon aralash qusish, gemorragik diareya, melena, me’da yoki ichak yarasi (qon ketish yoki ketmasdan, perforatsiya bilan), kolit (gemorragik kolit va yarali kolit yoki Kron kasalligining zo‘rayishini o‘z ichiga oladi), qabziyat, stomatit, glosit, pankreatit. Gepatobiliar tizim tomonidan: transaminazalar darajasining oshishi; gepatit, sariq kasallik, jigar funksiyasi buzilishi; chaqmoq tezligida gepatit, gepatonekroz (yuqori dozalarda qabul qilinganda), jigar yetishmovchiligi. Teri va teri osti yog‘ qavati tomonidan: toshma, eshakemi, qichishish, buloz toshmalar, ekzema, ekssudativ ko‘p shaklli eritema, eritema, Stivens-Jonson sindromi, toksik epidermal nekroliz (Layell sindromi), eksfoliativ dermatit, soch to‘kilishi, fotosensitivlik reaksiyasi, purpura, allergik purpura, qichishish. Siydik ajratish tizimi tomonidan: OPN, gematuriya, proteinuriya, nefrotik sindrom, interstitsial nefrite, buyrak papillyar nekrozi. Umumiy buzilishlar: suyuqlik ushlanib qolishi, shish, umumiy holsizlik, terlashning kuchayishi, gipoglikemiya, hatto gipoglikemik koma, shilliq qavatda toshma; burundan qon ketishi va balg‘amda qon aralash ajralmalar.

Paratsetamol og‘riq qoldiruvchi va isitmani tushiruvchi vosita sifatida ta’sir qiladi. Paratsetamolning anal’gezik va isitmani tushiruvchi ta’siri preparatning gipotalamusdagi termoregulyatsiya markaziga ta’siri va prostaglandinlar (111') sintezini ingibitsiya qilish qobiliyati bilan bog‘liq. Diklofenak kaliy yallig‘lanishga qarshi, og‘riq qoldiruvchi, isitmani tushiruvchi, revmatizmga qarshi, antiagregatsion ta’sir ko‘rsatadi. U TsOG ni ingibitsiya qiladi, natijada araxidon kislotasi kaskadi reaksiyalari bloklanadi va PGE2, PGT2a, tromboksan A2, prostatsiklin, leyotrienlar va lizosomal fermentlar ajralishi buziladi; trombotsitlar agregatsiyasini bostiradi. Serratiopeptidaza – bu patogen bo‘lmagan ichak bakteriyasi Serratia El5 dan ajratib olingan proteolitik fermentdir. U fibrinolitik, yallig‘lanishga qarshi va shishlarga qarshi ta’sir ko‘rsatadi. Yallig‘lanish jarayonini kamaytirishdan tashqari, serratiopeptidaza yallig‘langan to‘qimalardan og‘riq aminlarining ajralishini bloklash orqali og‘riqni kamaytiradi. Serratiopeptidaza qonda a-makroglobulin bilan 1:1 nisbatda bog‘lanadi, bu uning antigenligini niqoblaydi, biroq fermentativ faolligini saqlab qoladi. U yallig‘lanish joyidagi ekssudatga sekin kirib boradi va asta-sekin qondagi darajasi pasayadi. Bradikinin, gistamin va serotonin gidrolizi yordamida serratiopeptidaza to‘g‘ridan-to‘g‘ri kapillyarlarning kengayishini kamaytiradi va ularning o‘tkazuvchanligini nazorat qiladi. Serratiopeptidaza plazmin ingibitorlarini bloklaydi va shu tariqa plazminning fibrinolitik faolligiga yordam beradi. Shunday qilib, Noksopen-DP ni shish bilan kechadigan barcha patologik holatlarda qo‘llash mumkin.

Noksopen-DP ni tizimli YOKI-2 selektiv ingibitorlari jumladan, tizimli YOKI bilan bir vaqtda qo‘llashdan qo‘shimcha nojo‘ya ta’sirlar rivojlanishi mumkinligi sababli saqlanish kerak. Bronxial astma, mavsumiy allergik rinit, burun shilliq qavati shishishi, XOBL yoki nafas yo‘llarining surunkali infeksiyalari (ayniqsa rinitga o‘xshash allergik simptomlar bilan bog‘liq) bo‘lgan bemorlarga ehtiyotkorlik bilan buyuriladi, chunki bu bemorlarda YOKIga nisbatan reaksiya, bronxial astma zo‘rayishi, Kvinke shishi, toshma kabi holatlar ko‘proq uchraydi. Shu sababli bunday bemorlarga maxsus choralar tavsiya etiladi. Boshqa YOKIlar kabi, Noksopen-DP ni me’da-ichak tizimi tomonidan buzilish simptomlari bo‘lgan yoki anamnezida me’da yoki ichak yarasi, qon ketishi yoki perforatsiya bo‘lgan, shuningdek, Kron kasalligi yoki noaniq yarali kolit kabi ichakning yallig‘lanish kasalliklari bo‘lgan bemorlarga ehtiyotkorlik bilan buyurish kerak. YOKI qo‘llanganda me’da-ichak qon ketishi, yara yoki perforatsiya har qanday vaqtda, davolash davomida, simptomlar bo‘lishi yoki bo‘lmasligidan qat’i nazar, yoki anamnezida og‘ir me’da-ichak hodisalari bo‘lgan bo‘lishidan qat’i nazar, o‘limga olib kelishi mumkin. Keksalarda bu hodisalar odatda yanada og‘ir kechadi. Me’da-ichak qon ketishi yuzaga kelganda Noksopen-DP ni bekor qilish kerak. Noksopen-DP ni boshqa dori vositalari bilan birga qabul qilayotgan bemorlarga ehtiyotkorlik bilan buyurish kerak, chunki ular yara yoki qon ketishi xavfini oshirishi mumkin, masalan, tizimli glyukokortikoidlar, antikoagulyantlar, antitrombotik vositalar yoki selektiv serotonin qayta qabul qilinishining ingibitorlari (SIOZS). Jigar funksiyasi buzilgan bemorlarda Noksopen-DP qo‘llanganda ularning holatini diqqat bilan tibbiy nazorat qilish zarur, chunki ularning holati yomonlashishi mumkin. Boshqa YOKIlar kabi, bir yoki bir nechta jigar fermentlari darajasi oshishi mumkin. Agar jigar funksiyasi buzilishi saqlanib qolsa yoki kuchaysa, agar klinik belgilar yoki simptomlar jigar kasalliklarining rivojlanishi bilan bog‘liq bo‘lsa yoki boshqa namoyonlar (masalan, eozinofiliya, toshma) yuzaga kelsa, preparatni qo‘llashni to‘xtatish kerak. Gepatit kabi kasalliklar prodromal simptomlarsiz kechishi mumkin. Noksopen-DP ni buyrak funksiyasi buzilgan bemorlarga (shu jumladan gipovolemiya fonida funksional buyrak yetishmovchiligi, nefrotik sindrom, volchanka nefropatiyasi va kompensatsiyalanmagan jigar sirrozi), anamnezida arterial gipertoniya bo‘lganlarga, keksalarga, diuretiklar yoki buyrak funksiyasiga sezilarli ta’sir ko‘rsatadigan preparatlar bilan birga davolanayotgan bemorlarga va har qanday sababga ko‘ra ekstrasellyulyar suyuqlik hajmi sezilarli kamaygan bemorlarga (masalan, jiddiy jarrohlik aralashuvidan oldin yoki keyin), chunki YOKI bilan davolashda suyuqlik ushlanishi va shish kuzatilgan, ehtiyotkorlik bilan buyurish kerak. Bunday hollarda, profilaktik choralar sifatida buyrak funksiyasini monitoring qilish tavsiya etiladi. Davolashni to‘xtatish odatda davolashdan oldingi holatga qaytishga olib keladi. YOKIlar yurak-qon tomir trombotik hodisalari, miokard infarkti va insult xavfini oshirishi mumkinligi sababli, bu holatlar o‘limga olib kelishi mumkin, Noksopen-DP ni yurak aorta-koronar shuntlash operatsiyasidan keyin va operatsiya vaqtida davolash uchun tavsiya etilmaydi. Klinik jihatdan tasdiqlangan ishemik yurak kasalligi, serebrovaskulyar buzilishlar, periferik arteriyalar oblitiratsiyalovchi kasalliklari yoki muhim xavf omillari (masalan, arterial gipertoniya, giperglikemiya, qandli diabet, chekish) bo‘lgan bemorlarga Noksopen-DP ni buyurishdan oldin xavf/foyda nisbatini diqqat bilan baholash kerak. Trombotik kardiovaskulyar va serebrovaskulyar asoratlar, me’da-ichak yarasi, qon ketishi yoki perforatsiya xavfi tufayli preparatning eng past samarali dozasini qisqa muddat davomida qo‘llash kerak. Juda kam hollarda YOKI qo‘llash bilan bog‘liq holda jiddiy teri reaksiyalari, jumladan, eksfoliativ dermatit, Stivens-Jonson sindromi va toksik epidermal nekroliz, shu jumladan anafilaktik/anafilaktoid reaksiyalar kuzatilgan. Teri toshmasi, shilliq qavat zararlanishi yoki gipersensitivlikning boshqa belgilarining birinchi paydo bo‘lishida preparatni qo‘llashni to‘xtatish kerak. Boshqa YOKIlar kabi, Noksopen-DP farmakodinamik xususiyatlari tufayli infeksiya belgilarini va simptomlarini niqoblash mumkin. Homiladorlik va laktatsiya davri Preparat qo‘llanilmaydi.

Siptomlar: rangparlik, arterial gipotenziya, nafas olishning susayishi, tutqanoq, buyrak yetishmovchiligi, OVKT tomonidan buzilishlar (qorin og‘rig‘i, anoreksiya, ko‘ngil aynishi, qusish, diareya, me’da-ichak qon ketishi), bosh aylanishi, quloqda shovqin, tutqanoq, glyukoza almashinuvining buzilishi, metabolik atsidoz, yurak yetishmovchiligi, pankreatit. Og‘ir dozani oshirib yuborishda OPN va jigar shikastlanishi yuzaga kelishi mumkin. OPN o‘tkir naychali nekroz bilan belgilanishi mumkin, bu bel sohasida kuchli og‘riq, gematuriya, proteinuriya bilan namoyon bo‘ladi va jigar o‘tkir shikastlanishi bo‘lmasa ham rivojlanishi mumkin. Jigar shikastlanishi dozani oshirib yuborilgandan 12-48 soat o‘tib namoyon bo‘lishi mumkin. Og‘ir zaharlanishda jigar yetishmovchiligi ensefalopatiya, qon quyilishi, gipoglikemiya, koma, o‘lim bilan kechishi mumkin. Jigar shikastlanishi kattalarda >10 g paratsetamol, bolalarda esa >150 mg/kg tana vazniga qabul qilganda yuzaga kelishi mumkin. Xavf omillari bo‘lgan bemorlarda (karbamazepin, fenobarbital, fenitoin, rifampitsin, zveroboy, boshqa jigar fermentlari induktorlarini uzoq muddat qabul qilish, spirtli ichimliklarni suiiste’mol qilish, glyutation tizimi yetishmovchiligi, OITS, ochlik, mukovissidoz, kaxeksiya) >5 g paratsetamol qabul qilish jigar shikastlanishiga olib kelishi mumkin. NVPV bilan o‘tkir dozani oshirib yuborishda davolash birinchi navbatda qo‘llab-quvvatlovchi choralar va simptomatik davolashdan iborat. Agar ortiqcha doza so‘nggi bir soat ichida qabul qilingan bo‘lsa, faollashtirilgan ko‘mir qabul qilish kerak. Paratsetamol konsentratsiyasini har 4 soatda o‘lchash kerak. N-atsetilsistein qo‘llash 24 soat davomida mumkin, eng samarali 8 soat ichida dozani oshirib yuborilgandan so‘ng. Qusish bo‘lmasa, metionin qo‘llash mumkin. Qo‘llab-quvvatlovchi choralar va simptomatik davolash arterial gipotenziya, buyrak yetishmovchiligi, tutqanoq, gastrointestinal buzilishlar va nafas olish faoliyatining susayishi kabi asoratlarni bartaraf etish uchun zarur. Maxsus choralar, masalan, majburiy diurez, dializ yoki gemoperfuziya, NVPV ni chiqarib yuborishni kafolatlay olmaydi, chunki ular plazma oqsillari bilan yuqori darajada bog‘lanadi va intensiv metabolizmga ega.