1 tabletkada quyidagilar mavjud:

ta’sir qiluvchi modda: 1,25 mg yoki 2,5 mg indapamid;

yordamchi moddalari: Indap®, 1,25 mg tabletkalar: laktosa monogidrat, mikrokristallik sellyuloza, talk, magniy stearati, kremniy dioksidi kolloid suvdan holi, temir oksidi qizil (E 172);

Indap®, 2,5 mg tabletkalar: laktosa monogidrat, mikrokristallik sellyuloza, talk, magniy stearati, kremniy dioksidi kolloid suvdan holi, TopMill ORANGE 231,05.C (temir oksidi sariq (E 172), temir oksidi qizil (E 172), laktosa monogidrat). 

Arterial gipertenziya.

Indapamid noziyazid sulfonamidlar guruhiga mansub bo'lib, farmakologik xususiyatlari tiyazidga o'xshash diuretiklar bilan yaqin. Arteriyalarning silliq mushak tonusini pasaytiradi, umumiy periferik qon tomir qarshiligini kamaytiradi. Preparat o'rtacha saluretik va diuretik ta'sirga ega bo'lib, bu natriy, xlor va, kamroq darajada, kaltsiy va magniy ionlarining proksimal kanallarda va distal buyrak kanallarining kortikal segmentida qayta so'rilishini blokirovka qilish bilan bog'liq.

Indapamid arterial gipertenziya «xavf guruhi» bemorlarini davolashda samaradorlik ko'rsatadi, ya'ni yengil va o'rtacha darajadagi qandli diabet, surunkali buyrak va yurak yetishmovchiligi, giperlipidemiya bilan birga keladigan bemorlar, shuningdek, tuzsiz dietada bo'lgan shaxslar. Indapamidni uzoq muddat qo'llashda elektrolit almashinuvi buzilishlari, masalan, giponatriemiya, gipokaliemiya, giperkalsiyemiya va gipohloremik alkaloz paydo bo'lishi mumkin. Elektrolit ko'rsatkichlarini eng diqqat bilan nazorat qilish jigar sirrozi (ayniqsa, shishlar va ascit bilan - metabolik alkaloz rivojlanish xavfi, jigar encefalopatiyasi belgilari kuchayishi) bilan, ishemik yurak kasalligi, surunkali yurak yetishmovchiligi bilan bemorlarda, shuningdek, qariyalar o'rtasida zarur. Bundan tashqari, QT intervali kengaygan bemorlar xavf guruhi hisoblanadi, bunda bu kengayish tug'ma sabablardan yoki patologik jarayon mavjudligidan kelib chiqishi muhim emas. Yuqorida ta'riflangan barcha hollarda, qon plazmasida kaliyning miqdorini muntazam ravishda nazorat qilish zarur. Kaliyning qonidagi ionlar konsentratsiyasini birinchi o'lchovini davolash boshlanishidan bir hafta ichida o'tkazish kerak. Gipokaliemiya paydo bo'lganda, tegishli davolash belgilanishi kerak. Indapamid sababli gipokaliemiya bo'lsa, yurak glikozidlarining toksikligi oshishi mumkin. Bundan tashqari, yurak glikozidlarini qabul qilayotgan bemorlarda, ichak motorikasini rag'batlantiruvchi vositalar, giperal'dosteronizmda, shuningdek, qariyalar o'rtasida nafaqat kaliyning, balki kreatininning miqdorini diqqat bilan nazorat qilish ko'rsatiladi. Qandli diabet bilan bemorlarda gipokaliemiya mavjud bo'lsa, qon shakar darajasini nazorat qilish muhimdir. Indapamid karbongidrat almashuviga deyarli ta'sir qilmasligi sababli, insulin qaram qandli diabet bilan bemorlarda insulin zarur dozasining oshishi mumkin, latent qandli diabetda esa qon shakarini nazorat qilish zarur. Indapamid kaltsiy ionlarining siydik bilan chiqarilishini kamaytiradi, bu esa qon plazmasida kaltsiy konsentratsiyasining ozgina va vaqtinchalik oshishiga olib keladi. Belgilangan giperkalsiyemiya ilgari aniqlanmagan gipoparatiroidizmning natijasi bo'lishi mumkin. Paratiroid bezining funksiyasini o'rganishdan oldin dori vositasini to'xtatish kerak. Indapamid magniy siydik bilan chiqarilishini oshiradi, bu gipomagneziya keltirib chiqarishi mumkin. Indapamidni qo'llashda, shuningdek, siydik kislotasi va qoldiq azotning plazmadagi miqdorini tizimli ravishda nazorat qilish zarur, bu podagra tutishlarining chastotasining oshishi bilan bog'liq. Indapamidni qo'llash fonida ortostatik gipotenziya paydo bo'lishi alkogol, barbituratlar, narkotik preparatlar, shuningdek, boshqa gipotenziya vositalarini qabul qilish bilan keltirib chiqarilishi mumkin. Indapamid faqat normal yoki ozgina buzilgan buyrak funksiyasiga ega bemorlarda to'liq samarali hisoblanadi (katta yoshdagi odamlar uchun plazmadagi kreatinin miqdori 25 mg/l yoki 220 mkmol/l dan past). Davolashning boshida bemorlarda gipovolemiya sababli glomerulyar filtratsiyaning pasayishi kuzatilishi mumkin, bu esa indapamidni qabul qilish fonida suv va natriy ionlarining yo'qotilishi bilan bog'liq. Natijada, qon plazmasida urea va kreatinin konsentratsiyasi oshishi mumkin. Agar buyrak funksiyasi buzilmasa, bunday vaqtinchalik buyrak yetishmovchiligi odatda oqibatlarsiz o'tadi, ammo allaqachon mavjud buyrak yetishmovchiligi bo'lgan bemorlarning holati yomonlashishi mumkin. Arterial gipertenziya va giponatriemiya (indapamidni qabul qilish natijasida) bo'lgan bemorlarga dastlabki bosqichda APE inhibitorlarining past dozalari belgilanishi kerak, yoki APE inhibitorlarini qabul qilishni boshlashdan uch kun oldin indapamidni qabul qilishni to'xtatish kerak, zarur bo'lsa, keyinchalik uni qayta tiklash mumkin. Eng diqqat bilan nazorat qilish jigar sirrozi bilan bemorlarda ko'rsatiladi (ayniqsa, shishlar yoki ascit bilan - metabolik alkaloz rivojlanish xavfi, jigar encefalopatiyasi belgilari kuchayishi). Indapamidni jigar funksiyasi buzilgan bemorlarga belgilaganda, jigar encefalopatiyasi rivojlanishi mumkin. Bunday holatda, dori vositalarini darhol to'xtatish kerak. Indapamid sistematik qizil lupusning kechishini yomonlashtirishi mumkin. Indapamid doping nazoratida ijobiy natija berishi mumkin. Avtotransportni boshqarish qobiliyatiga ta'siri / harakatlanuvchi mexanizmlar Dori vositasi psixomotor reaksiyalarni buzmaydi. Biroq, ayrim hollarda, ayniqsa, davolash kursining boshida yoki bir nechta antihipertenziv dori vositalarini birgalikda qabul qilishda arterial bosimning pasayishiga javoban turli individual reaksiyalar rivojlanishi mumkin, bu esa avtotransportni boshqarish va harakatlanuvchi mexanizmlar bilan ishlashda hisobga olinishi kerak. Dori vositasini bolalardan himoyalangan joyda saqlash va amal qilish muddati o'tganidan keyin foydalanmaslik kerak. Dekompensatsiya bosqichidagi qandli diabet, gipourikemiya (ayniqsa, podagra va urat nefrolitiyazi bilan birga keladigan), suv-elektrolit almashinuvi buzilishlari, o'rtacha jigar va/yoki buyrak yetishmovchiligi, ascit, ishemik yurak kasalligi, surunkali yurak yetishmovchiligi, Q-T intervalining uzayishi, gipoparatiroidizm. Dori vositasi homiladorlik va emizish davrida qo'llash uchun kontrendikatsiyalangan.

 

Tavsiya etilmaydigan kombinatsiyalar

Liti. Qon plazmasida liti darajasining oshishi va dozani oshirib yuborish simptomlarining paydo bo‘lishi mumkin, xuddi tuzsiz dieta vaqtida bo‘lgani kabi (litining siydik bilan chiqarilishini kamayishi). Agar diuretik buyurish zarur bo‘lsa, qon plazmasida liti darajasini diqqat bilan monitoring qilish va liti dozasini moslashtirish kerak.

Extiyotkorlikni talab qiladigan kombinatsiyalar

Paroksizmal qorinchali taxikardiya turi piruet rivojlanishiga olib kelishi mumkin bo‘lgan preparatlar:

I sinf antiaritmik preparatlar (xinidin, gidroxinidin, dizopiramid);

III sinf antiaritmik preparatlar (amiodaron, sotalol, dofetilid, ibutilid);

Ba’zi antipsixotik preparatlar:

o fenotiazinlar (xlorpromazin, siamemazin, levomepromazin, tioridazin, trifluoperazin);

o benzamidlar (amisulprid, sulpirid, sultoprid, tiaprid);

o butirofenonlar (droperidol, galoperidol);

Boshqa dori vositalari: bepridil, tsizaprid, difemanil, vena ichiga eritromitsin, galofantrin, mizolastin, pentamidin, sparfloksatsin, moksifloksatsin, vena ichiga vinkamin.

Indapamid yuqorida ko‘rsatilgan dori vositalari bilan qo‘llanilganda qorinchali aritmiyalar, xususan torsades de pointes paroksizmal qorinchali taxikardiya turi piruet rivojlanish xavfi oshadi (gipokaliemiya xavf omili hisoblanadi).

Bunday kombinatsiyani buyurishdan oldin kaliy darajasini tekshirish va zarur bo‘lsa uni tuzatish kerak. Bemorlarning klinik holatini, qon plazmasidagi elektrolitlarni va EKGni nazorat qilish lozim. Gipokaliemiya mavjud bo‘lsa, torsades de pointes chaqirmaydigan preparatlarni buyurish tavsiya etiladi.

Nesteroid yallig‘lanishga qarshi preparatlar (tizimli buyurish uchun), shu jumladan siklooksigenaza 2 selektiv ingibitorlari, salitsilatlarning yuqori dozalari (≥3 g/kun):

o indapamidning antigipertenziv ta’sirini kamaytirishi mumkin;

o suvsizlangan bemorlarda o‘tkir buyrak yetishmovchiligi rivojlanish xavfi oshadi (glomerulyar filtrlatsiyaning pasayishi tufayli). Davolashni boshlashdan oldin suv balansini tiklash va buyrak funksiyasini tekshirish kerak.

Angiotenzin aylantiruvchi ferment (AAF) ingibitorlari. Natriy darajasi past bo‘lgan bemorlarda (ayniqsa buyrak arteriyasi stenozida) to‘satdan arterial gipotenziya va/yoki o‘tkir buyrak yetishmovchiligi rivojlanishi mumkin.

Arterial gipertoniya. Agar oldingi diuretik qabul qilish natriy darajasining pasayishiga olib kelgan bo‘lsa, AAF ingibitorini boshlashdan 3 kun oldin diuretikni to‘xtatish va keyin zarur bo‘lsa diuretik terapiyasini tiklash yoki AAF ingibitorini past boshlang‘ich doza bilan boshlash va keyinchalik uni bosqichma-bosqich oshirish kerak.

Yurak yetishmovchiligida AAF ingibitorini minimal doza bilan boshlash va oldindan buyurilgan kaliyni chiqaruvchi diuretik dozasini kamaytirgandan so‘ng qo‘llash mumkin.

Har qanday holatda ham AAF ingibitori bilan davolashning birinchi haftalarida buyrak funksiyasini (plazma kreatinini) nazorat qilish zarur.

Gipokaliemiyani chaqirishi mumkin bo‘lgan preparatlar: glyuko- va mineralokortikoidlar (tizimli buyurish uchun), amfoteritsin V (vena ichiga), tetrakosaktid, peristaltikani stimulyatsiya qiluvchi ich ketkazuvchi preparatlar gipokaliemiya rivojlanish xavfini oshiradi (additiv effekt). Qon plazmasida kaliy darajasini nazorat qilish va zarur bo‘lsa uni tuzatish kerak, ayniqsa yurak glikozidlari bilan birga davolashda alohida e’tibor berish lozim. Peristaltikani stimulyatsiya qilmaydigan ich ketkazuvchi preparatlarni buyurish tavsiya etiladi.

Yurak glikozidlari. Gipokaliemiya mavjudligi yurak glikozidlarining kardiotoksikligini oshiradi. Qon plazmasida kaliy darajasini monitoring qilish, EKG nazorati va zarur bo‘lsa davolashni tuzatish kerak.

Baklofen preparatning antigipertenziv ta’sirini kuchaytiradi. Davolash boshida bemorning suv-elektrolit balansini tiklash va buyrak funksiyasini nazorat qilish kerak.

Naprstyanika preparatlari:

Gipokaliemiya va/yoki gipomagniemiya naprstyanikaning toksik ta’sirini kuchaytiradi. Qon plazmasida kaliy, magniy darajasini monitoring qilish va EKG nazorati, zarur bo‘lsa, davolashni tuzatish tavsiya etiladi. 

 

Sintomlar

Doza oshirib yuborish simptomlari, birinchi navbatda, suv-elektrolit buzilishlari (giponatriemiya, gipokaliemiya) ko‘rinishida namoyon bo‘ladi. Klinik jihatdan ko‘ngil aynishi, qusish, arterial gipotenziya, tutqanoq, uyquchanlik, bosh aylanishi (vertigo), ongning chalkashishi, poliuriya yoki oliguriya, hatto anuriyagacha (bu gipovolemiya chaqiradi) yuzaga kelishi mumkin.

Davolash

Birinchi yordam choralariga preparatni tezda chiqarib tashlash uchun oshqozonni yuvish va/yoki faollashtirilgan ko‘mir buyurish, so‘ngra statsionar sharoitda suv-elektrolit muvozanatini tiklash kiradi.