Beta-adrenomimetik, asosan β2-adrenoretseptorlarga ta’sir ko‘rsatadi. Terapevtik dozalarda salbutamol bronxlarning silliq mushaklaridagi β2-adrenoretseptorlarga ta’sir qiladi va qisqa muddatli (4 dan 6 soatgacha) bronxlarni kengaytiruvchi ta’sir ko‘rsatadi, ta’siri tez (5 daqiqa ichida) boshlanadi, nafas yo‘llarining qaytar obstruksiyasida.
Bronxospazmning oldini oladi va uni bartaraf etadi; nafas yo‘llarida qarshilikni kamaytiradi, o‘pkaning hayotiy sig‘imini oshiradi. Histamin, sekin ta’sir qiluvchi modda va neyrofillarning xemotaksis omillarining to‘qima hujayralaridan ajralishini oldini oladi. Mukotsiliyar klirensni oshiradi (surunkali bronxitda 36% gacha), shilliq sekretsiyasini rag‘batlantiradi, siljik epiteliy funksiyalarini faollashtiradi.

Tavsiya etilgan terapevtik dozalarda yurak-qon tomir tizimiga salbiy ta’sir ko‘rsatmaydi, arterial bosimni oshirmaydi. Ushbu guruh dori vositalariga nisbatan kamroq darajada miokardga ijobiy xrono- va inotrop ta’sir ko‘rsatadi. Koronar arteriyalarni kengaytiradi.

Qator metabolik ta’sirlarga ega: qonda kaliy konsentratsiyasini kamaytiradi, glikogenoliz va insulin ajralishiga ta’sir qiladi, giperglikemik (ayniqsa, bronxial astma bilan kasallangan bemorlarda) va lipolitik ta’sir ko‘rsatadi, atsidoz rivojlanish xavfini oshiradi. 

 Bronxial astmani davolash bosqichma-bosqich, bemorning davolanishga klinik javobi va o‘pka funksiyasini nazorat qilgan holda tavsiya etiladi.
Bronxodilatatorlar beqaror yoki og‘ir kechuvchi bronxial astma terapiyasining yagona yoki asosiy komponenti bo‘lmasligi kerak.

Bronxial astma simptomlarini yengillashtirish uchun qisqa ta’sirli bronxodilatatorlar, xususan β2-adrenoretseptor agonistlariga ehtiyojning ortishi kasallik kechishining yomonlashuviga dalolat beradi. Bunday hollarda bemorning davolash rejasini qayta ko‘rib chiqish lozim.

Bronxial astmaning to‘satdan va progresiv yomonlashuvi bemor hayoti uchun potensial xavf tug‘dirishi mumkin, shuning uchun bunday vaziyatlarda GKSlarga buyurish yoki ularning dozasini oshirish maqsadga muvofiqligini ko‘rib chiqish kerak. Xavf guruhidagi bemorlarda har kuni ekspirator pik tezligini monitoring qilish tavsiya etiladi. β2-adrenoretseptor agonistlari bilan terapiya, ayniqsa ularni parenteral yoki nebulizator yordamida yuborishda, gipokaliemiya rivojlanishiga olib kelishi mumkin.

Og‘ir bronxial astma xurujlarini davolashda alohida ehtiyotkorlik ko‘rsatish lozim, chunki bunday hollarda gipokaliemiya ksanthinlar, GKSlari, diuretiklar bilan bir vaqtda qo‘llanilishi, shuningdek gipoksiya natijasida kuchayishi mumkin. Bunday vaziyatlarda qonda kaliy konsentratsiyasini nazorat qilish tavsiya etiladi.

Ingalatsion terapiya uchun boshqa vositalar kabi, salbutamol qo‘llanilganda ham darhol qo‘llashdan so‘ng xirillash kuchayishi bilan paradoksal bronxospazm rivojlanishi mumkin. Bunday hollarda salbutamolni darhol bekor qilish, bemorning holatini baholash va zarur bo‘lsa muqobil terapiya buyurish lozim.

Dori vositalari o‘zaro ta’siri
Salbutamolni teofillin va boshqa ksanthinlar bilan birga qo‘llashda taxiaritmiyalar rivojlanish ehtimoli ortadi.

Salbutamolni ingalyatsion anesteziya vositalari, levodopa bilan birga qo‘llashda og‘ir qorinchali aritmiyalar rivojlanish ehtimoli ortadi.

MAO ingibitorlari va tritsiklik antidepressantlar bilan birga qo‘llanganda salbutamolning ta’siri kuchayadi, bu esa QDning keskin pasayishiga olib kelishi mumkin.

Salbutamol va neselektiv beta-adrenoblokatorlar (masalan, propranolol) birga qo‘llanganda og‘ir bronxospazm rivojlanish xavfi ortadi.