Qon aylanish hajmi kamaygan bemorlarda (masalan, diuretiklarning yuqori dozalari bilan davolashda) simptomatik arterial gipotenziya rivojlanishi mumkin. Lozartan qabul qilishni boshlashdan oldin mavjud buzilishlarni bartaraf etish yoki davolashni kichik dozalardan boshlash kerak. Engil va o‘rtacha darajadagi jigar sirrozi bo‘lgan bemorlarda lozartan va uning faol metabolitining plazmadagi konsentratsiyasi sog‘lom odamlarga nisbatan yuqoriroq bo‘ladi. Shuning uchun, jigar kasalliklari tarixi bo‘lgan bemorlarga pastroq dozalarda davolash tavsiya etiladi. Buyrak funksiyasi buzilgan bemorlarda, diabet bilan yoki diabet bo‘lmagan hollarda, ko‘pincha giperqaliemiya rivojlanadi. Biroq, faqat kamdan-kam hollarda giperqaliemiya tufayli davolash to‘xtatiladi. Davolash davrida, ayniqsa, keksa yoshdagi bemorlarda va buyrak funksiyasi buzilgan hollarda, qondagi kaliy konsentratsiyasini muntazam nazorat qilish kerak. Renin-angiotenzin tizimiga ta’sir qiluvchi dori vositalari, ikkala yoki bir tomonlama yagona buyrak arteriyasi stenoziga ega bemorlarda, qonda mochevina va kreatinin miqdorini oshirishi mumkin. Buyrak funksiyasidagi o‘zgarishlar davolash to‘xtatilgandan so‘ng qaytar bo‘lishi mumkin. Davolash davrida qonda kreatinin konsentratsiyasini muntazam nazorat qilish kerak. Bolalar populyatsiyasida nojo‘ya reaksiyalar kattalar bemorlarnikiga o‘xshash. Buyrak ko‘chirib o‘tkazilgandan so‘ng qo‘llash tajribasi yo‘q. Lozartanni birlamchi giperal’dosteronizmda qo‘llash tavsiya etilmaydi, chunki birlamchi al’dosteronizmga ega bemorlar RAAS tizimiga ta’sir qiluvchi antihipertenziv preparatlarga javob bermaydi. Har qanday antihipertenziv vosita kabi, arterial bosim haddan tashqari pasayganda yurak-qon tomir va serebrovaskulyar kasalliklari bo‘lgan bemorlarda asoratlar rivojlanishiga olib kelishi mumkin. Yurak yetishmovchiligi bo‘lgan bemorlarda, buyrak yetishmovchiligi bilan yoki bo‘lmasdan, lozartan qo‘llanganda og‘ir arterial gipotenziya va (ko‘pincha o‘tkir) buyrak yetishmovchiligi rivojlanish xavfi mavjud. Aortal va mitral klapan stenozlari, obstruktiv gipertrofik kardiomiopatiya Boshqa vazodilatatorlar kabi, ushbu toifadagi bemorlarda alohida ehtiyotkorlikka rioya qilish kerak. Homiladorlik Lozartan bilan davolashni homiladorlikda boshlash tavsiya etilmaydi. Homiladorlik aniqlanganda, kaliy lozartan bilan davolash imkon qadar tezroq to‘xtatilishi va muqobil gipertenziv terapiya tavsiya etilishi kerak. 

Lozartanni emizish davrida qo‘llash bo‘yicha hech qanday ma’lumot yo‘qligi sababli, lozartan qabul qilish tavsiya etilmaydi. Emizish davrida, ayniqsa, yangi tug‘ilgan yoki muddatidan oldin tug‘ilgan chaqaloqlarni emizishda, xavfsizlik profili yaxshiroq o‘rganilgan muqobil preparatlarni qo‘llash maqsadga muvofiq. 

 Avtomobil va potensial xavfli mexanizmlarni boshqarish qobiliyatiga ta’siri Odatdagi dozalarda preparat psixomotor reaksiyalar tezligi va diqqatni jamlash qobiliyatiga ta’sir ko‘rsatmaydi. Yordamchi moddalar Lorista® preparatining yordamchi moddalari tarkibida laktaza monogidrat mavjudligini hisobga olish kerak, shuning uchun preparat irsiy galaktozemiya, laktaza yetishmovchiligi va glyukoza-galaktoza malabsorbsiyasi sindromi bo‘lgan bemorlarga kontraindikatsiyalangan. Preparat amal qilish muddati tugagandan so‘ng qo‘llanmasligi va bolalar uchun yaroqsiz joyda saqlanishi kerak.

 

Boshqa antigipertenziv preparatlar lozartanning gipotenziya ta’sirini kuchaytirishi mumkin. Arterial gipotenziyaga olib kelishi mumkin bo‘lgan boshqa preparatlarga tritsiklik antidepressantlar, antipsixotik vositalar, baklofen, amifostin kiradi. Ushbu preparatlarning gipotenziya vositalari bilan bir vaqtda qo‘llanilishi asosiy yoki yon ta’siri arterial gipotenziya rivojlanish xavfini oshirishi mumkin. Lozartan sitoxrom P450 (CYP) 2C9 tizimi ishtirokida faol metabolit karboksil kislotasiga metabolizatsiyalanadi. Klinik tadqiqotlar davomida flukonazol (CYP2C9 inhibitörü) faol metabolit ekspozitsiyasini taxminan 50% ga kamaytirishi aniqlangan. Lozartan va rifampitsin (metabolizm fermentlari induktori) bir vaqtda qo‘llanilganda faol metabolitning plazmadagi konsentratsiyasi 40% ga kamayishi aniqlangan. Ushbu ta’sirning klinik ahamiyati noma’lum. Lozartan va fluvastatin (CYP2C9 zaif inhibitörü) bir vaqtda qo‘llanilganda ekspozitsiyada farqlar aniqlangan. Angiotenzin II yoki uning ta’sirini bloklovchi boshqa preparatlar kabi, kaliyni organizmda ushlab turuvchi preparatlar (masalan, kaliy tejovchi diuretiklar: spironolakton, triamteren, amilorid) yoki kaliy darajasini oshirishi mumkin bo‘lgan preparatlar (masalan, geparin), yoki kaliy saqlovchi qo‘shimchalar yoki kaliy tuzlari bir vaqtda qo‘llanilganda qonda kaliy miqdori oshishiga olib kelishi mumkin. Bunday vositalarni bir vaqtda qo‘llash tavsiya etilmaydi. Litiy va AAF ingibitorlari bir vaqtda qo‘llanilganda qonda litiy konsentratsiyasining qaytariladigan oshishi va toksik ko‘rinishlar haqida xabar berilgan. Shuningdek, bunday ko‘rinishlar angiotenzin II retseptorlari antagonistlari qo‘llanilganda juda kam hollarda kuzatilgan. Litiy va lozartan preparatlari bilan bir vaqtda davolash ehtiyotkorlik bilan amalga oshirilishi kerak. Agar bunday kombinatsiyani qo‘llash zarur deb hisoblansa, kombinatsiyalangan davolash davomida qonda litiy darajasini tekshirish tavsiya etiladi.

Angiotenzin II retseptorlari antagonistlari va NYVQ (masalan, siklooksigenaza-2 (COG-2) selektiv ingibitorlari, yallig‘lanishga qarshi dozalarda asetilsalitsil kislotasi, noselektiv NYVQ) bir vaqtda qo‘llanilganda antigipertenziv ta’sir susayishi mumkin. Angiotenzin II antagonistlari yoki diuretiklar NYVQ bilan bir vaqtda qo‘llanilganda buyrak funksiyasi buzilishi xavfi, shu jumladan o‘tkir buyrak yetishmovchiligi rivojlanishi, shuningdek, qonda kaliy darajasi oshishi xavfi ortishi mumkin, ayniqsa buyrak funksiyasi buzilgan bemorlarda. Bunday kombinatsiyani ehtiyotkorlik bilan buyurish kerak, ayniqsa keksa yoshdagi bemorlarga. Bemorlarni mos ravishda degidratatsiya qilish, shuningdek, preparatlar bir vaqtda qo‘llanila boshlangandan so‘ng va davolash jarayonida vaqti-vaqti bilan buyrak funksiyasini monitoring qilish masalasini ko‘rib chiqish kerak.

Tadqiqotlar shuni ko‘rsatdiki, RAA tizimini ikki tomonlama blokirovka qilish natijasida AAF ingibitorlari, angiotenzin II retseptorlari antagonistlari yoki aliskiren bir vaqtda qo‘llanilganda nojo‘ya reaksiyalar, masalan, arterial gipotenziya, giperkalemiya va buyrak funksiyasi o‘zgarishlari, shu jumladan o‘tkir buyrak yetishmovchiligi rivojlanish xavfi bitta renin-angiotenzin tizimi agenti qo‘llanilganga nisbatan yuqoriroq bo‘ladi (qarang bo‘limlar «Qo‘llash mumkin bo‘lmagan holatlar», «Qo‘llash xususiyatlari»). 

 

Lozartan bilan dozani oshirib yuborish bo‘yicha cheklangan ma’lumotlar mavjud. Intoksikatsiya darajasiga qarab, arterial gipotenziya, taxikardiya, bradikardiya paydo bo‘lishi mumkin.

Davolash choralari preparat qabul qilinganidan keyin o‘tgan vaqt, simptomlarning xususiyati va og‘irligiga bog‘liq. Yurak-qon tomir tizimi funksiyasini barqarorlashtirish ustuvor choradir. Dozani oshirib yuborilgandan so‘ng, mos dozada faollashtirilgan ko‘mir qo‘llash ko‘rsatilgan. Tavsiya etiladigan choralar qusishni stimulyatsiya qilish va oshqozonni yuvishdir. Keyinchalik asosiy hayotiy ko‘rsatkichlarni tez-tez nazorat qilish va zarurat tug‘ilganda tuzatish kerak. Lozartan va faol metabolitlar gemodializ paytida chiqarilmaydi.