1 tabletkada faol modda bo‘lib, lozartan kaliy 12,5 mg, 25 mg, 50 mg, 100 mg mavjud. Yordamchi moddalarga prejelatinizatsiyalangan kraxmal, makkajo‘xori kraxmali, mikrokristallik sellyuloza, kolloid suvdan holi kremniy dioksidi, magniy stearati, sellyuloza, laktosa monogidrati, gipromelloza, talk, propilenglikol, titan dioksidi (E171), xinolinniy sariq bo‘yoq* (E104) kiradi. * Xinolinniy sariq 12,5 mg va 25 mg tabletkalar tayyorlashda qo‘llaniladi va 50 hamda 100 mg tabletkalar tayyorlashda qo‘llanilmaydi.

Kattalarda, shuningdek, 6-18 yoshli bolalar va o'smirlarda essensial arterial gipertenziyani davolash; – AG va 2-tip qandli diabet bilan og'rigan kattalarda proteinuriya ≥0,5 g/kun bo'lgan buyrak kasalligini AG terapiyasining bir qismi sifatida davolash; – Arterial gipertenziya va chap qorincha gipertrofiyasi bo'lgan bemorlarda insult rivojlanish xavfini kamaytirish; – surunkali yurak yetishmovchiligi (kombinatsiyalangan terapiya tarkibida, AYaF ingibitorlariga toqat qilmaslik yoki ularning samaradorligi yetarli bo'lmaganda); – 2-tip qandli diabet va proteinuriya bilan og'rigan bemorlarda nefroprotektsiya.

Lozartanga yoki preparatning boshqa komponentlariga yuqori sezuvchanlik, homiladorlik, og'ir jigar yetishmovchiligi, 6 yoshgacha bo'lgan bolalar yoshi. Dori vositalari o'zaro ta'siri Boshqa antigipertenziv preparatlar bilan birga qo'llanilishi antigipertenziv ta'sirni kuchaytiradi. Trisiklik antidepressantlar va neyroleptiklar, baklofen va amifostinlarni APF ingibitorlari bilan birga qabul qilish arterial bosimning yanada pasayishiga olib kelishi mumkin. Angiotenzin II faoliyatini yoki uning ta'sirini bloklovchi boshqa preparatlar kabi, kaliy tejovchi diuretiklar (masalan, spironolakton, triamteren, amilorid), kaliy saqlovchi oziq-ovqat qo'shimchalari yoki tuz o'rnini bosuvchi vositalar bilan birga qabul qilinsa, qonda kaliy miqdori oshishi mumkin. Flukonazol va rifampitsin bilan birga qabul qilinganda, kaliy lozartanning antigipertenziv ta'siri, boshqa antigipertenziv preparatlar kabi, kamayishi mumkin. Lity va APF ingibitorlari birga qabul qilinganda, qonda lity miqdorining qaytariladigan oshishi va toksik holatlar kuzatilgan.

Og'iz orqali, ovqat qabul qilishdan qat'i nazar, qabul qilish tezligi – 1 marta kuniga. Arterial gipertenziya uchun o'rtacha sutkalik doza 50 mg ni tashkil etadi. Maksimal antigipertenziv ta'sir 3 – 6 haftalik terapiya davomida erishiladi. Ba'zi bemorlarda preparat dozasini 100 mg gacha oshirish orqali yanada kuchliroq ta'sirga erishish mumkin (ertalab). Katta dozalarda diuretiklar qabul qilinayotgan bemorlarda Lorista® bilan terapiyani 25 mg dan boshlash tavsiya etiladi. Keksalar, shuningdek, buyrak funksiyasi buzilgan bemorlarda, shu jumladan gemodializdagi bemorlarda boshlang'ich doza tuzatishni talab qilmaydi. Jigar funksiyasi buzilgan bemorlarga preparatning pastroq dozalarini buyurish kerak. Surunkali yurak yetishmovchiligi uchun boshlang'ich doza 12,5 mg 1 marta kuniga. Dozani asta-sekin oshirish kerak, dozani oshirishlar orasida bir haftalik interval bilan (ya'ni, 1-hafta – 12,5 mg kuniga, 2-hafta – 25 mg kuniga, 3-hafta – 50 mg kuniga, so'ngra 100 mg kuniga, maksimal doza 150 mg kuniga). Arterial gipertenziya va chap qorincha gipertrofiyasi bo'lgan bemorlarda insult rivojlanish xavfini kamaytirish uchun Lorista® ning standart boshlang'ich doza 50 mg 1 marta kuniga. Keyinchalik past dozalarda gidroxlorotiazid qo'shilishi va/yoki Lorista® dozasini 100 mg gacha oshirish mumkin. 2-tip qandli diabet va proteinuriya bilan bo'lgan bemorlarda nefroprotektsiya uchun Lorista® ning standart boshlang'ich doza 50 mg 1 marta kuniga.

Qon hosil qilish tizimidan tez-tez anemiya, Shenleyn-Genox purpurasini; Immun tizimidan kamdan-kam allergik reaktsiyalar, anafilaktik reaktsiyalar, Kvinke shishi va vaskulit; Nerv tizimidan tez-tez bosh aylanishi; kamdan-kam uyquchanlik, bosh og'rig'i, uyquchanlik, kamdan-kam paresteziya. Yurak-qon tomir tizimidan kamdan-kam yurak urishi, stenokardiya; tez-tez ortostatik gipotenziya (dozaga bog'liq); kamdan-kam atrioventrikulyar blokada II daraja; juda kam hushdan ketish, titroq aritmiya, miyaning qon aylanishi buzilishi. Nafas olish tizimidan kamdan-kam nafas qisilishi, yo'tal; Oshqozon-ichak tizimidan kamdan-kam qorin og'rig'i, o'zgarish, diareya, qusish, qusish; Teri qoplamlaridan kamdan-kam qichish, teri qichishi, toshma, fototashqi; Boshqalar tez-tez asteniya, zaiflik, periferik shishlar, noqulaylik; Laboratoriya ko'rsatkichlari kamdan-kam giperkaliemiya; qon serumida urea va kreatinin darajasining o'rtacha oshishi; juda kam alanin aminotransferazasi (ALAT) darajasining oshishi;

Lozartan – angiotenzin II AT1 tipdagi retseptorlar antagonisti. Angiotenzin II AT1-retseptorlari bilan turli to'qimalarda (masalan, qon tomirlarining silliq mushak to'qimasi, buyrak usti bezlari, buyraklar va yurak) bog'lanadi va bir qator muhim biologik ta'sirlarni, jumladan, tomirlarning torayishi va aldosteron ajralishini chaqiradi. Angiotenzin II, shuningdek, silliq mushak hujayralarining proliferatsiyasini stimulyatsiya qiladi. AT1-retseptorlarni bloklab, lozartan antigipertenziv ta'sir ko'rsatadi, chap qorincha gipertrofiyasini kamaytiradi, gemodinamikaga ijobiy ta'sir ko'rsatadi va yurak yetishmovchiligida jismoniy yuklamalarga chidamlilikni yaxshilaydi, proteinuriya va buyrak yetishmovchiligining rivojlanishini sekinlashtiradi, shu jumladan 2-tip qandli diabetli bemorlarda.

Aylanayotgan qon hajmi kamaygan bemorlarda (masalan, diuretiklarning yuqori dozalari bilan davolashda) simptomatik arterial gipotenziya rivojlanishi mumkin. Lozartan qabul qilishni boshlashdan oldin mavjud buzilishlarni bartaraf etish yoki davolashni kichik dozalardan boshlash kerak. Engil va o‘rtacha darajadagi jigar sirrozi bo‘lgan bemorlarda lozartan va uning faol metabolitining plazmadagi konsentratsiyasi sog‘lom odamlarga nisbatan yuqoriroq bo‘ladi. Shuning uchun, jigar kasalliklari tarixi bo‘lgan bemorlarga pastroq dozalarda davolash tavsiya etiladi. Buyrak funksiyasi buzilgan bemorlarda, diabet bilan yoki diabet bo‘lmagan hollarda, ko‘pincha giperqaliemiya rivojlanadi. Biroq, faqat kamdan-kam hollarda giperqaliemiya tufayli davolash to‘xtatiladi. Davolash davrida, ayniqsa, keksa yoshdagi bemorlarda va buyrak funksiyasi buzilgan hollarda, qondagi kaliy miqdorini muntazam nazorat qilish kerak. Renin-angiotenzin tizimiga ta’sir qiluvchi dori vositalari, ikkala yoki bir tomonlama yagona buyrak arteriyasi stenoziga ega bemorlarda, qonda mochevina va kreatinin miqdorini oshirishi mumkin. Buyrak funksiyasidagi o‘zgarishlar davolash to‘xtatilgandan so‘ng qaytar bo‘lishi mumkin. Davolash davrida qonda kreatinin miqdorini muntazam nazorat qilish kerak. Bolalar populyatsiyasida nojo‘ya reaksiyalar kattalar bemorlarnikiga o‘xshash. Buyrak ko‘chirib o‘tkazilgandan keyin qo‘llash tajribasi yo‘q. Lozartanni birlamchi giperal’dosteronizmda qo‘llash tavsiya etilmaydi, chunki birlamchi al’dosteronizmli bemorlar RAAS tizimiga ta’sir qiluvchi antigipertenziv preparatlarga javob bermaydi. Har qanday antigipertenziv vosita kabi, arterial bosim haddan tashqari pasayganda yurak-qon tomir va serebrovaskulyar kasalliklari bo‘lgan bemorlarda asoratlar rivojlanishiga olib kelishi mumkin. Yurak yetishmovchiligi bo‘lgan, buyrak yetishmovchiligi bilan yoki bo‘lmasdan lozartan qo‘llanganda, og‘ir arterial gipotenziya va (ko‘pincha o‘tkir) buyrak yetishmovchiligi rivojlanish xavfi mavjud. Aortal va mitral klapan stenozlari, obstruktiv gipertrofik kardiomiopatiya Boshqa vazodilatatorlar kabi, ushbu toifadagi bemorlarda alohida ehtiyotkorlikka rioya qilish kerak. Homiladorlik Lozartan bilan davolashni homiladorlikda boshlash tavsiya etilmaydi. Homiladorlik aniqlanganda, kaliy lozartan bilan davolash imkon qadar tezroq to‘xtatilishi va muqobil gipotenziya terapiyasi tavsiya etilishi kerak. Avtomobil va potensial xavfli mexanizmlarni boshqarish qobiliyatiga ta’siri Odatdagi dozalarda preparat psixomotor reaksiyalar tezligi va diqqatni jamlashga ta’sir qilmaydi. Yordamchi moddalar Lorista® preparatining yordamchi moddalari tarkibida laktosa monogidrat mavjudligini hisobga olish kerak, shuning uchun preparat irsiy galaktozemiya, laktaza yetishmovchiligi va glyukoza-galaktoza malabsorbsiyasi sindromi bo‘lgan bemorlarga qo‘llash mumkin emas. Preparatni yaroqlilik muddati tugaganidan keyin qo‘llash mumkin emas va bolalar ololmaydigan joyda saqlash kerak.