• Epilepsiya (qisman yoki umumlashgan tutqanoqlar, jumladan toniko-klonik tutqanoqlar).
• Lennoks-Gasto sindromida tutqanoqlar, boshqa antikonvulsant preparatlarga chidamli; kombinasiyalangan terapiya tarkibida (epilepsiya nazorati erishilgandan so‘ng, birga qo‘llanilayotgan antiepileptik preparatlar bekor qilinishi va lamotridjin monoterapiya sifatida davom ettirilishi mumkin).
• Tipik absanslarda monoterapiya.
• Asosan depressiv fazalar bilan kechuvchi bipolyar buzilishlar, 18 yoshdan katta bemorlarda (kayfiyat buzilishini, depressiya, maniya, gipomaniya, aralash epizodlarni oldini olish uchun), shu jumladan shizofreniyada.
• Nevralgik va neyropatik og‘riq sindromlari (uch shoxli nerv nevralgiyasi, diabetik neyropatiyalar, postgerpetik nevralgiya, klaster bosh og‘rig‘i, OIV bilan bog‘liq neyropatiya, insultdan keyingi og‘riq sindromi va boshqalar).
• Alkogol va narkotik moddalarga qaramlik bo‘lgan bemorlarni kompleks davolashda.
• Epileptik ensefalopatiya, migren, tikoid giperkinezlar.

Yuqori sezuvchanlik (masalan, teri toshmasi, angionevrotik shish, o'tkir eshakemi, keng qamrovli qichishish, shilliq qavatning yaralanishi)

Peroral qabul qilinadi, dozalash tartibi va qo'llash davomiyligi ko'rsatmaga va bemorning klinik holatiga bog'liq bo'lib, shifokor tomonidan belgilanadi.

qayt qilish, teri toshmasi, isitma, uyquchanlik, tasodifiy jarohatlar, bosh aylanishi, diareya, qorin og'rig'i (qorin og'rig'i), qayt qilish, ataksiy, tremor, asteniya, bronxit, grippga o'xshash sindrom va diplopiya, bu nazorat guruhida shunday tezlikda qayd etilmagan.

Valproat kislotasi preparatlari lamotrijin metabolizmini sekinlashtiradi, uning yarim chiqarilish davrini 70 soatgacha oshiradi. Fenitoin, karbamazepin, fenobarbital, primidon, paratsetamol lamotrijin metabolizmini tezlashtiradi, uning yarim chiqarilish davrini 2 baravar qisqartiradi. Karbamazepin bilan bir vaqtda qo‘llanganda nojo‘ya ta’sirlar (bosh aylanishi, ataksiya, diplopiya, ko‘rishning xiralashuvi, ko‘ngil aynishi) rivojlanish tezligi oshadi, ular karbamazepin dozasini kamaytirishda o‘tib ketadi. Lamotrijin (sutkada 100 mg) va suvdan holi litiy glyukonati (2 g, kuniga 2 marta, 6 kun) birga qo‘llanganda litiy farmakokinetikasi buzilmaydi. Bupropionni qayta qabul qilish lamotrijin farmakokinetikasiga sezilarli ta’sir ko‘rsatmaydi, lamotrijin glyukuronidi metabolitining konsentratsiyasini biroz oshiradi.

Preparatning boshlang‘ich doza va uni oshirish tezligi tavsiya etilganidan oshmasligi kerak, chunki teri toshmasi rivojlanish xavfi mavjud. Keksalar (65 yoshdan katta) uchun dozalash tartibini o‘zgartirish talab etilmaydi. Agar bemorlarda jigar faoliyati buzilishi mavjud bo‘lsa, boshlang‘ich, oraliq va qo‘llab-quvvatlovchi doza o‘rtacha darajadagi jigar yetishmovchiligi bo‘lgan bemorlarda 50% ga, og‘ir jigar yetishmovchiligi bo‘lgan bemorlarda esa 75% ga kamaytirilishi kerak, klinik effekt hisobga olingan holda. Buyrak yetishmovchiligi bo‘lgan bemorlarga preparat ehtiyotkorlik bilan buyuriladi, chunki lamotridjin glukuronidi metabolitining to‘planish xavfi mavjud. Buyrak funksiyasi sezilarli darajada pasaygan bemorlarda qo‘llab-quvvatlovchi doza kamaytirilishi mumkin. Lamotridjin bilan davolash boshlanganidan keyingi dastlabki 4-8 hafta davomida nojo‘ya ta’sir sifatida teri toshmasi paydo bo‘lishi mumkin. Ko‘pchilik hollarda teri toshmasi ahamiyatsiz darajada bo‘ladi, qabul qilingan dozaga bog‘liq emas va gipersensitivlik reaksiyasi namoyonidir. Shu bilan birga, bir nechta jiddiy holatlar (0,1%) qayd etilgan, ular bemorni shifoxonaga yotqizishni va preparatni bekor qilishni talab qilgan (Stivens-Djonson va Layell sindromlari, ular uchun doza bog‘liqligi xos). Gipersensitivlikning erta belgilar (gipertermiya, limfadenopatiya va boshqalar) teri toshmasi bo‘lmasa ham namoyon bo‘lishi mumkin. Bunday hollarda lamotridjinni bekor qilish kerak, agar bu simptomlarning boshqa aniq sababi bo‘lmasa. Epilepsiyasi bo‘lgan bemorlarda preparatni to‘satdan bekor qilish tutqanoq xurujlarining tez-tez takrorlanishi (bekor qilish sindromi) bilan kechishi mumkin. Bemorning ahvoli preparatni zudlik bilan bekor qilishni talab qiladigan holatlar (gipersensitivlik reaksiyalari) bundan mustasno, doza asta-sekin, 2 hafta davomida kamaytirilishi kerak. Bipolyar buzilishlari bo‘lgan bemorlarda lamotridjin klinik tadqiqotlari davomida preparatni to‘satdan bekor qilish nojo‘ya reaksiyalar chastotasi yoki og‘irligini oshirmagan. Ushbu bemorlarda preparatni darhol bekor qilish mumkin. Lamotridjin dihidrofolatreduktaza zaif ingibitori hisoblanadi, shuning uchun nazariy jihatdan uzoq muddatli qo‘llashda folat almashinuviga ta’sir qilishi mumkin. Biroq, klinik tadqiqotlarda hatto uzoq muddatli qo‘llashda ham lamotridjin gemoglobin darajasi, qon shaklli elementlarining o‘rtacha hajmi, qon zardobida folat konsentratsiyasi (1 yilgacha qo‘llashda) yoki eritrotsitlar soni (5 yilgacha qo‘llashda)da jiddiy o‘zgarishlarga olib kelmagan. Homiladorlik va laktatsiya davrida qo‘llash Homilador ayollarda lamotridjin qo‘llash xavfsizligi bo‘yicha ma’lumotlar yetarli emas. Lamotridjin dihidrofolatreduktaza zaif ingibitori bo‘lib, bu homilada tug‘ma nuqsonlar rivojlanishining potentsial xavfi bilan bog‘liq. Homiladorlik davrida preparatni buyurish masalasini hal qilishda onaga kutilayotgan foyda va homilaga mumkin bo‘lgan xavfni solishtirish zarur. Lamotridjin ko‘krak suti tarkibiga qon plazmasidagi konsentratsiyaning 40-60% gacha miqdorda o‘tadi. Preparat bilan davolash vaqtida emizishni to‘xtatish kerak. Transport vositalarini va potentsial xavfli mexanizmlarni boshqarish qobiliyatiga ta’siri Preparatni qo‘llash davrida bemorlar diqqatni yuqori jamlash va tez psixomotor reaksiyalarni talab qiladigan potentsial xavfli faoliyat turlari bilan shug‘ullanishdan saqlanishlari kerak.

Siptomlar: bosh aylanishi, bosh og‘rig‘i, uyquchanlik, qusish, nistagm, ataksiya, ongning buzilishi, koma. Davolash: oshqozonni yuvish, faollashtirilgan ko‘mir buyurish, bemorni detoksikatsion terapiya o‘tkazish uchun shifoxonaga yotqizish.