Farmakologik xususiyatlari
Ibuprofen propion kislotasi hosilasi bo‘lib, isitmani tushiruvchi, og‘riqni qoldiruvchi va yallig‘lanishga qarshi ta’sir ko‘rsatadi. Ibuprofenning ta’sir mexanizmi, avvalo, prostaglandinlar biosintezini siklooksigenaza (SOG) – araxidon kislotasini prostaglandinlar, prostatsiklin va tromboksanga aylantirishni tartibga soluvchi ferment – faolligini pasaytirish hisobiga bostirish bilan bog‘liq. Shu bilan birga, araxidon kislotasining siklooksigenaza yo‘li metabolizmining qaytmas tormozlanishi natijasida prostaglandinlar hosil bo‘lishi kamayadi. Yallig‘lanish o‘chog‘ida prostaglandinlar konsentratsiyasining kamayishi bradikinin, endogen pirogenlar, boshqa biologik faol moddalar, kislorod radikallari va NO hosil bo‘lishining kamayishi bilan kechadi. Bularning barchasi yallig‘lanish jarayonining faolligi pasayishiga (ibuprofenning yallig‘lanishga qarshi effekti) va og‘riq retseptsiya kamayishi bilan (analgezik effekt) kechadi. Serebrospinal suyuqlikda prostaglandinlar konsentratsiyasining kamayishi tana haroratining normallashuviga olib keladi (antipiretik effekt). Haroratni tushirish effekti qabul qilingandan 30 daqiqa o‘tib boshlanadi, maksimal ta’siri 3 soatdan so‘ng namoyon bo‘ladi.
Farmakokinetika
Ovqat qabul qilish ibuprofen so‘rilishini sekinlashtiradi, biroq uning biologik mavjudligini kamaytirmaydi. Ibuprofen bolalarga suspenziya ko‘rinishida 10 mg/kg dozada qabul qilinganda, uning maksimal konsentratsiyasi qonda 55 mkg/ml ni tashkil etadi. Ibuprofen ovqat bilan qabul qilinganda sekinroq so‘riladi (tmax), bunda och qoringa qabul qilinganga nisbatan 30-60 daqiqa ko‘proq vaqt talab etiladi va 1,5-3 soatni tashkil etadi. Ibuprofen plazma oqsillari bilan 99% dan ortiq bog‘lanadi. Dori vositasini bog‘lovchi asosiy oqsillar albuminlardir. Ibuprofenning taqsimlanish hajmi kattalarda taxminan 0,12 l/kg tana vaznini tashkil etadi, biroq tana harorati yuqori bo‘lgan 11 yoshgacha bo‘lgan bolalarda u yuqoriroq bo‘lib, taxminan 0,2 l/kg tana vaznini tashkil etadi. Dori vositasi asosan jigar orqali biotransformatsiyalanadi. Qabul qilingan dozaning 70-90% si siydik bilan metabolitlar va ularning glyukuron kislotasi bilan kon’yugatsiyasi mahsulotlari ko‘rinishida chiqariladi. Qolgan qismi najas bilan o‘zgarmagan holda va metabolitlar ko‘rinishida chiqariladi. Dori vositasi organizmda kumulyatsiyalanmaydi.