Har 100 ml tarkibida L-PROLIN 0,10 g, L-SERIN 0,10 g, L-ALANIN 0,20 g, L-IZOLEYSIN 0,352 g, L-LEYTSIN 0,49 g, L-ASPARAGINOVAYA KISLOTA 0,25 g, L-TIROZIN 0,025 g, L-GLYUTAMINOVAYA KISLOTA 0,075 g, L-FENILALANIN 0,533 g, L-ARGININ 0,50 g, L-LIZINA GIDROXLORID 0,43 g, L-VALIN 0,36 g, L-TREONIN 0,25 g, L-GISTIDIN 0,25 g, L-TRIPTOFAN 0,99 g, L-METIONIN 0,225 g, L-TSISTIN 0,01 g, GLITSIN 0,76 g, SORBITOL 5,00 g, METABISULFIT NATRIYA 0,02 g, GIDROKSID NATRIYA 0,14 g, IN'YEKSIYA UCHUN SUV yetarli miqdorda.

To‘liq yoki qisman parenteral oziqlantirish, oqsillar, suyuqlik va elektrolitlar yo‘qotilishini to‘ldirish, enteral oziqlantirish mumkin bo‘lmaganda, turli genezli oqsil yetishmovchiligi holatlarini oldini olish va davolash (kuylarda, operatsiyalarda, qon yo‘qotishda). Og‘ir gastrointestinal kasalliklar (ichak tutilishi, peritonit, malabsorbsiya sindromi, ichak fistulalari, ingichka ichakning yallig‘lanish kasalliklari, pankreatit), parenteral oziqlantirish talab qilinadigan boshqa holatlar (yomon sifatli o‘smalar, jarrohlik aralashuvlar oldidan va keyin)

qo'llashga qarshi ko'rsatmalar – protein sintezi buzilishi; – buyrak funksiyasining og'ir buzilishlari; – jigar funksiyasining og'ir buzilishlari; – yurak yetishmovchiligini og'ir shakllari; – fruktozani o'zlashtira olmaslik; – metanol bilan zaharlanish; – giperqaliemiya; – atsidoz.

aminokislotalarga bo‘lgan ehtiyojga qarab, bemorning yoshi, tana massasi va holatiga muvofiq buyurilishi kerak. Kattalarga 0,6-1,0 g aminokislota/kg tana massasi/sutka. Katabolizm ustun bo‘lgan holatlarda 1,3-2,0 g aminokislota/kg/sutka. Maksimal sutkalik doza 2 g aminokislota/kg. Kattalarda parenteral oziqlantirishda umumiy suyuqlik hajmi 40 ml/kg/sutkadan oshmasligi kerak. Bolalarga (shu jumladan, emizikli bolalarga) 1,5-2,5 g aminokislota/kg/sutka. Kiritilayotgan «TORROKS» hajmi enteral yo‘l bilan kiritilayotgan suyuqlik va kaloriyalarga mos ravishda kamaytiriladi.

Ovqat hazm qilish tizimi: jigar fermentlari faolligining oshishi. Mahalliy reaksiyalar: preparat yuborilgan joyda teri tirnash xususiyati, tromboflebit. Aminokislotalar qon tarkibining o‘zgarishi va qonda ammiak miqdorining oshishiga olib kelishi mumkin. Ko‘ngil aynishi, qusish, qorin og‘rig‘i, charchoq hissi, toshma, arterial gipertenziya, taxikardiya, paresteziyalar, nafas olish buzilishlari, terlash va tana harorati oshishi mumkin.

«TORROKS» turli patologiyali, oqsilga past, normal yoki yuqori ehtiyojli bemorlarni parenteral oziqlantirish uchun mo‘ljallangan, entereal oziqlantirish samarasiz yoki mumkin bo‘lmaganda qo‘llaniladi. «TORROKS» tarkibidagi almashtiriladigan va almashtirib bo‘lmaydigan L-aminokislotalar tabiiy fiziologik birikmalardir. Oziq-ovqat bilan qabul qilinadigan va oqsillar parchalanishi natijasida hosil bo‘ladigan aminokislotalar kabi, parenteral yuboriladigan aminokislotalar ham qon plazmasining umumiy erkin aminokislotalar havzasiga tushadi va undan hujayralarga oqsillar sintezi va turli metabolik yo‘llarga kiradi. Barcha aminokislotalar L–shaklda bo‘lib, ularning to‘g‘ridan-to‘g‘ri oqsillar biosintezida ishtirok etishini ta’minlaydi. Tarkibida sakkizta almashtirib bo‘lmaydigan aminokislota, shuningdek, shartli almashtiriladigan L–arginin va L–gistidin mavjud. L–arginin ammiakni siydikda aylantirishga yordam beradi, jigar oqsillarining katabolizmi natijasida hosil bo‘ladigan toksik ammiak ionlarini bog‘laydi. Ushbu preparatlarda asosiy energiya manbai sifatida sorbitol xizmat qiladi, u jigar hujayralarida fruktozo-6-fosfatga fosforillanadi. Sorbitol va fruktozaning o‘zlashtirilishida insulin ishtirok etmaydi, bu ularni insulinga bog‘liq bo‘lmagan energiya manbai qiladi – ularni qo‘llashda parenteral oziqlantirish uchun glyukoza saqlovchi preparatlardan foydalanilganda uchrashi mumkin bo‘lgan giperglikemik atsidoz yuzaga kelmaydi. Bundan tashqari, sorbitol aminokislotalar uchun glyukozaga nisbatan yaxshiroq erituvchi hisoblanadi, chunki u aldegid va keton guruhlarini o‘z ichiga olmaydi, aminogruppalar bilan o‘zaro ta’sir qilmaydi va aminokislotalarning o‘zlashtirilishini kamaytirmaydi. Almashtiriladigan va barcha almashtirib bo‘lmaydigan aminokislotalarning optimal nisbati yallig‘lanish jarayonlarini bartaraf etish, shikastlangan to‘qimalarning reparativ regeneratsiyasi, hayotiy tizimlarning funksional holatini yaxshilash uchun yaxshi sharoitlarni ta’minlaydi.