Preparat turli kelib chiqishli degidratatsiyada, qusish, diareya, operatsiyadan keyingi davrda, kollaps, shokda (turli qon o'rnini bosuvchi va shokga qarshi suyuqliklar tarkibida komponent sifatida), operatsiya vaqtida va undan keyin qon plazmasi hajmini saqlash uchun, organizmda uglevodlar yetishmasligini qoplash uchun, detoksikatsion infuzion terapiyada, gemorragik diatezlarda, shuningdek boshqa preparatlarning eritmalarini tayyorlash uchun qo'llaniladi.

Gipernatriemiya, gipergidratatsiya holati, giperglikemiya, qandli diabet, aylanish buzilishlari, o‘pka, miya shishiga tahdid soluvchi holatlar, surunkali buyrak va yurak yetishmovchiligi, katta dozalarda kortikosteroidlar bilan davolash, preparat komponentlariga yuqori sezuvchanlik.

Tomoq ichiga (v/v) tomchilab. Kiritishdan oldin eritmani 36-38° S gacha isitish kerak. Preparatni sekin, kichik diametrli igna orqali yirik periferik venalarga yuborish tavsiya etiladi, venoz tirnash xususiyati kamaytirish uchun. Eritmaning tomirdan tashqariga tushishi natijasida infiltratlar hosil bo‘lishidan saqlanish kerak. Dozalash shifokor ko‘rsatmasiga binoan amalga oshiriladi va bemorning yoshi, tana massasi, klinik holati va laboratoriya tekshiruvlari ko‘rsatkichlariga bog‘liq. Odatda kuniga 300–1500 ml, maksimal tezlikda 80 tomchi/min gacha, bolalarga esa 5 ml/soat/kg miqdorida qo‘llaniladi. Kattalar uchun maksimal sutkalik doza 2000 ml. Preparatni qo‘llash gematokrit va qonda elektrolitlar konsentratsiyasi nazorati ostida amalga oshiriladi. Kiritilgan va yo‘qotilgan suyuqlik balansi har 6 soatda aniqlanadi.

Preparatni qo'llashda turli xil reaksiyalar paydo bo'lishi mumkin: febril reaktsiya (bosh og'rig'i, tana haroratining oshishi), in'ektsiya joyida infeksiyalar, in'ektsiya joyidan cho'zilgan venoz tromboz yoki flebit, ekstravazatsiya va gipervolemiya, qayt qilish, qusish, qorin og'rig'i, diareya, terlash, isitma, takikardiya, arterial gipertoniya, buyrak funktsiyasining buzilishi, shishlar, nafas qisilishi, tashvish, zaiflik, mushaklarning titrashi va gipertonusi. Katta miqdordagi eritma kiritilishi xloridli asidoz, gipergidratatsiya, organizmdan kaliy chiqarilishini oshirishga olib kelishi mumkin. Reaksiya paydo bo'lganda, infuziyani to'xtatish, bemorning holatini baholash, tegishli terapevtik chora-tadbirlarni amalga oshirish va zarur bo'lganda qoldirilgan suyuqlikni ekspertiza uchun saqlash kerak.