Har bir plyonka qobig‘i bilan qoplangan tabletkada quyidagilar mavjud:

faol modda: moksifloksasin (moksifloksasin gidroxlorid shaklida) 400 mg;

yordamchi modda: mikrokristallik sellyuloza, natriy kraxmalglikolat, mannitol, magniy stearat;

qobiq tarkibi: opadri II pushti 85F240036 (polivinil spirti, titan dioksid, makrogol, talk, temir oksid qizil, temir oksid sariq). 

Preparatning har qanday komponentiga yoki boshqa xinolonlarga yuqori sezuvchanlik,

 

 

Moksikum - keng ta'sir doirasiga ega bakterisid antibakterial preparat, ftorxinolonlar qatoriga mansub. Topoizomeraza II (DNK-giraza) va topoizomeraza IV ni - bakterial DNKning replikatsiyasi, transkripsiyasi, reparatsiyasi va rekombinatsiyasi uchun zarur bo'lgan fermentlarni ingibitsiya qiladi. Izomerazalar funksiyasining ingibitsiyasi bakterial hujayrada qaytmas o'zgarishlarga va uning o'limiga olib keladi. Minimal bakterisid konsentratsiyalar deyarli minimal ingibitsiyalovchi konsentratsiyalardan farq qilmaydi. Penisillinlar, sefalosporinlar, aminoglikozidlar, makrolidlar va tetratsiklinlar bilan o'zaro rezistentlik yo'q. Ustuvorlik rivojlanishining umumiy chastotasi past. Moksifloksasinga nisbatan sezgirlikning yo'qolishi bir qator ketma-ket mutatsiyalar natijasida sekin rivojlanadi. Ftorxinolonlar guruhi preparatlari o'rtasida o'zaro rezistentlik kuzatiladi, biroq boshqa ftorxinolonlarga chidamli bo'lgan ayrim gram-musbat va anaerob mikroorganizmlar moksifloksasinga sezgir.

Moksifloksasin keng doiradagi gram-manfiy va gram-musbat mikroorganizmlar, anaeroblar, kislota-barqaror bakteriyalar va atipik shakllarga, masalan, Mycoplasma, Chlamydia, Legionella, shuningdek, β-laktam va makrolid antibiotiklarga rezistent bakteriyalarga nisbatan faol.

Moksifloksasinning antibakterial faollik spektri quyidagi mikroorganizmlarni o'z ichiga oladi: gram-musbatlar - Streptococcus pneumoniae (penitsillinga chidamli shtammlar va ko'p antibiotiklarga rezistent shtammlar jumladan)*, Streptococcus pyogenes (A guruhi)*, Streptococcus milleri, Streptococcus mitis, Streptococcus agalactiae*, Streptococcus dysgalactiae, Streptococcus anginosus*, Streptococcus constellatus*, Staphylococcus aureus (metitsillinga sezgir shtammlar jumladan)*, Staphylococcus cohnii, Staphylococcus epidermidis (metitsillinga sezgir shtammlar jumladan), Staphylococcus haemolyticus, Staphylococcus hominis, Staphylococcus saprophyticus, Staphylococcus simulans, Corynebacterium diphtheria, Enterococcus faecalis (faqat vankomitsin va gentamitsinga sezgir shtammlar)*; gram-manfiylar - Haemophillus influenzae (β-laktamaza ishlab chiqaruvchi va ishlab chiqarmaydigan shtammlar jumladan)*, Haemophillus parainfluenzae*, Klebsiella pneumoniae*, Moraxella catarrhalis (β-laktamaza ishlab chiqaruvchi va ishlab chiqarmaydigan shtammlar jumladan)*, Escherichia coli*, Enterobacter cloacae*, Bordetella pertussis, Klebsiella oxytoca, Enterobacter aerogenes, Enterobacter agglomerans, Enterobacter intermedius, Enterobacter sakazaki, Proteus mirabilis*, Proteus vulgaris, Morganella morganii, Providencia rettgeri, Providencia stuartii; anaeroblar - Bacteroides distasonis, Bacteroides eggerthii, Bacteroides fragilis*, Bacteroides ovatus, Bacteroides thetaiotaomicron*, Bacteroides uniformis, Fusobacterium spp., Peptostreptococcus spp.*, Porphyromonas spp., Porphyromonas anaerobius, Porphyromonas asaccharolyticus, Porphyromonas magnus, Prevotella spp., Propionibacterium spp., Clostridium perfringens*, Clostridium ramosum; atipiklar - Chlamydia pneumoniae*, Mycoplasma pneumoniae*, Legionella pneumophila*, Coxiella burnetti.

Moksifloksasin Staphylococcus aureus (metitsillinga/ofloksatsinga rezistent shtammlar)*, Staphylococcus epidermidis (metitsillinga/ofloksatsinga rezistent shtammlar)*, Pseudomonas aeruginosa, Pseudomonas fluorescens, Burkholderia cepacia, Stenotrophomonas maltophilia ga nisbatan kamroq faol.

*Moksifloksasinga sezgirlik klinik ma'lumotlar bilan tasdiqlangan. 

 

Atenolol, varfarin, ranitidin, kalsiy saqlovchi qo‘shimchalar, teofillin, peroral kontratseptiv vositalar, glibenklamid, itrakonazol, digoksin, morfin, probenetsid bilan birga qo‘llanganda doza tuzatish talab etilmaydi (moksifloksasin bilan klinik ahamiyatli o‘zaro ta’sir yo‘qligi tasdiqlangan).

Antatsidlar, mineral moddalar, polivitaminlar preparatning ichga qabul qilinganda so‘rilishini yomonlashtiradi (polivalent kationlar bilan xelat komplekslari hosil bo‘lishi natijasida) va moksifloksasin plazmadagi konsentratsiyasini kamaytiradi (bir vaqtda qabul qilish 4 soat oldin yoki 8 soat keyin moksifloksasin qabul qilinganda mumkin). Faollashtirilgan ko‘mir va moksifloksasin birga ichga qabul qilinganda preparatning tizimli biofoydalanishi uning so‘rilishi susayishi natijasida kamayadi.

Moksifloksasin IA sinf (xinidin, prokainamid) yoki III sinf (amiodaron, sotalol) antiaritmik preparatlar, shuningdek, QT intervalini uzaytiruvchi preparatlar (tsizaprid, eritromitsin, antipsixotik preparatlar, tritsiklik antidepressantlar) bilan birga qo‘llanganda QT intervalini uzaytirish bo‘yicha additiv ta’sir bo‘lishi mumkin.

Kortikosteroidlar bilan birga qo‘llanganda tendovaginit yoki pay uzilishi rivojlanish xavfi oshadi. 

 

Moxikum ehtiyotkorlik bilan epileptik sindrom (shu jumladan anamnezda), epilepsiya, og‘ir jigar yetishmovchiligi, QT intervalining uzayishi sindromi, shuningdek, aritmiya rivojlanishiga moyil holatlarda, masalan, bradikardiya, o‘tkir miokard ishemiyasi bo‘lgan bemorlarga buyuriladi.

Davolash davomida og‘ir diareya rivojlangan taqdirda preparatni bekor qilish kerak.

Moksifloksasin qo‘llanilganda amaliyotda fotosensitivlik reaksiyalari kuzatilmagan. Shunga qaramay, moksifloksasin qabul qilayotgan bemorlar to‘g‘ridan-to‘g‘ri quyosh nurlari va UF nurlanishidan saqlanishlari kerak.  

Avtotransport boshqarish va mexanizmlarni boshqarish qobiliyatiga ta’siri

Preparat markaziy asab tizimi tomonidan nojo‘ya reaksiyalar chaqirishi mumkin, shuning uchun avtomobil va boshqa mexanizmlarni boshqarish imkoniyati preparatni qabul qilgandan keyin bemorning reaksiyasini baholash asosida aniqlanadi.

Preparatni bolalar ololmaydigan joyda saqlash va yaroqlilik muddati tugagandan so‘ng ishlatmaslik kerak. 

 

Moksifloksasinni bir martalik 1200 mg gacha va ko‘p martalik 600 mg dozada 10 kun davomida qo‘llash hech qanday nojo‘ya ta’sirlar bilan kechmagan.

Davolash: dozani oshirib yuborishda klinik manzaraga qarab simptomatik yordamchi terapiya va EKG-monitoring o‘tkazish kerak. Preparatni ichga qabul qilishda faollashtirilgan ko‘mirni qo‘llash moksifloksasinning tizimli ta’sirini kamaytirishi mumkin.