faol modda: moksifloksatsin (moksifloksatsin gidroxlorid shaklida);

yordamchi moddalari: natriy xlorid, natriy gidroksid, xlorid kislotasi, in'ektsiya uchun suv. 

 Moksikum - bakteritsid antibakterial preparat, keng ta'sir doirasiga ega ftorxinolonlar qatoriga kiradi. Topoizomeraza II (DNK-giraza) va topoizomeraza IV ni - bakterial DNK replikatsiyasi, transkripsiyasi, reparatsiyasi va rekombinatsiyasi uchun zarur bo‘lgan fermentlarni ingibitsiya qiladi. Izomerazalar funksiyasining ingibitsiyasi bakterial hujayrada qaytmas o‘zgarishlarga va uning o‘limiga olib keladi. Minimal bakteritsid konsentratsiyalar deyarli minimal to‘xtatuvchi konsentratsiyalardan farq qilmaydi. Penisillinlar, sefalosporinlar, aminoglikozidlar, makrolidlar va tetratsiklinlar bilan o‘zaro rezistentlik yo‘q. Ustuvorlik rivojlanishining umumiy chastotasi past. Moksifloksasinga nisbatan sezgirlikning yo‘qolishi bir qator ketma-ket mutatsiyalar natijasida sekin rivojlanadi. Ftorxinolonlar guruhi preparatlari o‘rtasida o‘zaro rezistentlik kuzatiladi, biroq boshqa ftorxinolonlarga chidamli bo‘lgan ayrim gram-musbat va anaerob mikroorganizmlar moksifloksasinga sezgir. Keng doiradagi gram-musbat va gram-manfiy mikroorganizmlar, anaeroblar, kislota-barqaror va atipik bakteriyalar Mycoplasma spp., Chlamydia spp., Legionella spp. ga nisbatan faollik ko‘rsatadi. Beta-laktam antibiotiklar va makrolidlarga rezistent bakterial shtammlarga nisbatan samarali. Ko‘pchilik shtammlarga (in vitro va bir qator infeksiyalarni davolash bo‘yicha klinik tadqiqotlar natijalariga ko‘ra) nisbatan faol: aerob gram-musbat mikroorganizmlar - Enterococcus faecalis (faqat vankomitsin va gentamitsin sezgir shtammlar), Staphylococcus aureus (faqat metitsillin sezgir shtammlar), Streptococcus anginosus, Streptococcus constellatus, Streptococcus pneumoniae (jumladan, multirezistent shtammlar), Streptococcus pyogenes; aerob gram-manfiy mikroorganizmlar - Enterobacter cloacae, Escherichia coli, Haemophilus influenzae, Haemophilus parainfluenzae, Klebsiella pneumoniae, Moraxella catarrhalis, Proteus mirabilis; anaerob mikroorganizmlar - Bacteroides fragilis, Bacteroides thetaiotaomicron, Clostridium perfringens, Peptostreptococcus spp., shuningdek boshqa mikroorganizmlar - Chlamydia pneumoniae, Mycoplasma pneumoniae. In vitro tadqiqotlar ma'lumotlariga ko‘ra, moksifloksasin quyidagi mikroorganizmlarning ko‘pchilik (90% dan ortiq) shtammlariga nisbatan faol: aerob gram-musbat mikroorganizmlar - Staphylococcus epidermidis (faqat metitsillin sezgir shtammlar), Streptococcus agalactiae, Streptococcus viridans; aerob gram-manfiy mikroorganizmlar - Citrobacter freundii, Klebsiella oxytoca, Legionella pneumophila; anaerob mikroorganizmlar - Fusobacterium spp., Prevotella spp. 

 Moxikum ehtiyotkorlik bilan epileptik sindromda (shu jumladan anamnezda), epilepsiyada, og‘ir jigar yetishmovchiligida, QT intervalining uzayish sindromida, shuningdek, aritmiya rivojlanishiga moyil bo‘lgan holatlarda, masalan, bradikardiya, o‘tkir miokard ishemiyasida buyuriladi. Davolash davomida og‘ir diareya rivojlangan taqdirda preparatni bekor qilish kerak. Moksifloksatsin qo‘llanilganda amaliyotda fotosensitivlik reaksiyalari kuzatilmagan. Shunga qaramay, moksifloksatsin qabul qilayotgan bemorlar to‘g‘ridan-to‘g‘ri quyosh nurlari va UF nurlanishidan saqlanishlari kerak. 

Homiladorlik va laktatsiya davri

Preparatni homiladorlik davrida qo‘llash xavfsizligi aniqlanmagan, shuning uchun uni qo‘llash mumkin emas. Moksifloksatsinning oz miqdori ona sutiga o‘tadi, shuning uchun laktatsiya davrida preparatni buyurish zarur bo‘lsa, emizishni to‘xtatish kerak.

Bolalar

Preparatning bolalar va 18 yoshgacha bo‘lgan o‘smirlarda samaradorligi va xavfsizligi aniqlanmagan.

Avtotransport boshqarish va potensial xavfli mexanizmlarni boshqarish qobiliyatiga ta’siri

Preparat markaziy asab tizimi tomonidan nojo‘ya reaksiyalar chaqirishi mumkin, shuning uchun avtomobil va boshqa mexanizmlarni boshqarish imkoniyati preparat qabul qilgandan keyin bemorning reaksiyasini baholash asosida aniqlanadi. 

 Moksifloksatsinni bir martalik 1200 mg gacha va 10 kun davomida 600 mg ko‘p martalik dozada qo‘llash hech qanday nojo‘ya ta’sirlar bilan kechmagan. Dozani oshirib yuborishda davolash klinik manzaraga asoslanib, simptomatik va yordamchi terapiya, EKG-monitoring bilan olib boriladi. Preparatni og‘iz orqali qabul qilishda dozani oshirib yuborishda faollashtirilgan ko‘mir qo‘llash moksifloksatsinning tizimli ta’sirini kamaytirishi mumkin (preparatni vena ichiga infuziya qilishda dozani oshirib yuborishda juda cheklangan ahamiyatga ega). 

 Atenolol, varfarin, ranitidin, kalsiy saqlovchi qo‘shimchalar, teofillin, og‘iz orqali qabul qilinadigan kontratseptiv vositalar, glibenklamid, itrakonazol, digoksin, morfin, probenetsid bilan birga qo‘llanganda doza tuzatish talab qilinmaydi (moksifloksasin bilan klinik ahamiyatli o‘zaro ta’sir yo‘qligi tasdiqlangan). Antatsidlar, mineral moddalar, polivitaminlar preparatning og‘iz orqali qabul qilinganda so‘rilishini yomonlashtiradi (polivalent kationlar bilan xelat komplekslari hosil bo‘lishi natijasida) va moksifloksasin plazmadagi konsentratsiyasini kamaytiradi (bir vaqtda qabul qilish moksifloksasin qabul qilishdan 4 soat oldin yoki 8 soat o‘tgach mumkin). Faollashtirilgan ko‘mir va moksifloksasin birga og‘iz orqali qabul qilinganda preparatning tizimli biologik mavjudligi uning so‘rilishi susayishi natijasida kamayadi. Moksifloksasin I A klass (xinidin, prokainamid) yoki III klass (amiodaron, sotalol) antiaritmik preparatlar, shuningdek, QT intervalini uzaytiruvchi preparatlar (tsizaprid, eritromitsin, antipsixotik preparatlar, tritsiklik antidepressantlar) bilan birga qo‘llanganda QT intervalini uzaytirish bo‘yicha additiv ta’sir bo‘lishi mumkin. Kortikosteroidlar bilan birga qo‘llanganda tendovaginit yoki pay uzilishi rivojlanish xavfi oshadi. Moksikum infuzion eritmasi natriy xlorid 10% va 20% eritmalari, natriy gidrokarbonat 4,2% va 8,4% eritmalari bilan mos kelmaydi.