faol modda lidokain gidroxlorid – 50 mg; yordamchi modda natriy xlorid - 30 mg; natriy gidroksid eritmasi 1 mol/l – pH 5,0–7,0 gacha; in'ektsiya uchun suv – 5 ml gacha.

Mahalliy anestezik vosita sifatida 1% lidokain eritmasi quyidagi maqsadlarda qo'llaniladi: infiltratsion anesteziya uchun – appendektomiya, churrani olib tashlash va boshqa jarrohlik aralashuvlarda; o'tkazuvchi anesteziya uchun – qo'l-oyoq jarrohligida va boshqalar; nerv to'plamlari blokadasi uchun; epidural va spinal anesteziya uchun – kichik tos a'zolari, pastki ekstremitalarda operatsiyalarda, shuningdek antibiotiklar uchun erituvchi sifatida.

Sistematik qo‘llash Volff-Parkinson va Stoks-Adamssindromlarida, keksa yoshdagi bemorlarda sinus tugunining zaifligi sindromida, atrioventrikulyar va intraventrikulyar blokada II-III darajada, supraventrikulyar aritmiyalarda, yaqqol bradikardiyada, kardiogen shokda, jigar funksiyasining yaqqol buzilishlarida, preparatga yuqori sezuvchanlikda kontrendikatsiyalangan.

Infiltratsion anesteziya uchun 0,5% eritmalar qo'llaniladi, ular 1% eritmani zarur miqdordagi steril natriy xlorid fiziologik eritmasi bilan suyultirish yo'li bilan olinadi. Umumiy doza 300 mg dan (0,5% eritmaning 600 ml) oshmasligi kerak. Periferik nervlar anesteziyasi uchun 1% eritma qo'llaniladi; maksimal umumiy doza 400 mg (1% eritmaning 40 ml); nerv to'plamlari blokadasi uchun – 1% eritmadan 10-20 ml; epidural anesteziya uchun – 1% eritma (lidokain 300 mg dan oshmasligi kerak). Preparat ta'sirini uzaytirish uchun 0,1% adrenalin gidroxlorid eritmasi qo'shilishi mumkin (preparat eritmasining har 5–10 ml ga 1 tomchi, lekin umumiy eritmaga 5 tomchidan oshmasligi kerak).

Preparat odatda yaxshi ko‘tariladi, biroq tez vena ichiga yuborilganda arterial bosimning keskin pasayishi va kollaps rivojlanishi mumkin. Tizimli qo‘llanganda bosh og‘rig‘i, bosh aylanishi, uyquchanlik, bezovtalik, quloqda shovqin, til va og‘iz shilliq qavati uvishishi, ko‘rishning buzilishi, tirishishli qaltirashlar, tremor, arterial bosimning pasayishi, bradikardiya ham mumkin.

Mahalliy anestezik vosita. Mahalliy anesteziyaning barcha turlarini – terminal, infiltratsion, o'tkazuvchi – chaqiradi. Mahalliy anestezik ta'siri nerv tolalari uchlarida natriy kanallarini bloklash hisobiga nerv o'tkazuvchanligini susaytirish bilan bog'liq. Mahalliy qo'llanganda tomirlarni kengaytiradi, mahalliy tirnash xususiyati beruvchi ta'sir ko'rsatmaydi. Shuningdek, aniq antiaritmik faollikka ega. Ushbu ta'sir mexanizmida asosiy rolni natriy oqimining kamayishi va kaliy oqimining oshishi natijasida spontan diastolik depolyarizatsiya tezligining sekinlashuvi o'ynaydi. Preparat Purkinye tolalari va yurak qorinchalari mushaklarida samarali refrakter davr va harakat potentsiali davomiyligini qisqartiradi (IB sinf antiaritmik vositalar). Preparat shuningdek qorinchalar fibrillyatsiyasi chegarasini oshiradi. EKGda Q-T intervalining qisqarishi kuzatiladi.

Jigar funksiyasi pasaygan bemorlar uchun (masalan, sirrozda) yoki jigarda qon oqimi pasaygan bemorlar uchun (masalan, yurak yetishmovchiligi va o‘tkir miokard infarktida), gipovolemiya, shok, buyrak yetishmovchiligi, shuningdek, 65 yoshdan katta bemorlar uchun preparatning sutkalik dozasini 2 marta kamaytirish, qabul qilish davomiyligini ham maqbul tarzda qisqartirish kerak. Agar preparatni yuborish bir sutkadan ortiq davom etsa, uning chiqarilishi sekinlashadi, shuning uchun doza kamaytirilishi lozim. Preparat in'ektsiyalari vaqtida EKG doimiy qayd etilishi kerak, mumkin bo‘lgan nojo‘ya ta’sirlarni oldini olish uchun parenteral yuborish uchun qisqa ta’sirli barbituratlar va benzodiazepin qatoridagi trankvilizatorlar tremor, kloniko-tonik tutqanoqlarga qarshi kurashish maqsadida tayyor holda bo‘lishi kerak; gipotoniyani rivojlanishida vena ichiga yuborish uchun simpatomimetik vositalar; bradikardiyada vena ichiga yuborish uchun atropin (0,5-1,0 mg). Dozani oshirib yuborishda yuqorida ko‘rsatilgan simptomlardan tashqari kollaps va markaziy asab tizimi susayishi rivojlanishi mumkin. Bunday holda, yuqorida sanab o‘tilgan preparatlardan tashqari sun’iy nafas oldirish va boshqa reanimatsion tadbirlar talab qilinishi mumkin. Sinus bradikardiyasi va to‘liq bo‘lmagan yurak blokadasi bo‘lgan bemorlar uchun preparatni qo‘llashdan oldin yurak ritmini atropin, izoproterenol yoki elektr ritm haydovchisi yordamida tezlashtirish kerak. Aks holda og‘ir aritmiya va to‘liq blokada yuzaga kelishi mumkin. Preparatni bolalar uchun yaroqsiz joyda saqlash va yaroqlilik muddati tugaganidan keyin ishlatmaslik kerak.