faol modda: aprotinin 1 ml eritmada: 10000 KIY aprotinin mavjud yordamchi moddalari: natriy xlorid, in’eksiya uchun suv.

Aprotonin kattalar bemorlarda yurak-o‘pka shuntlashining izolyatsiyalangan o‘tkazilishi (ya’ni, boshqa yurak-qon tomir aralashuvlari bilan birlashtirilmagan koronar arteriyalarni shuntlash) vaqtida katta qon yo‘qotish xavfi yuqori bo‘lgan bemorlarda operatsiyadan keyingi qon yo‘qotishni va gemotransfuziyaga ehtiyojni kamaytirish maqsadida profilaktika uchun ko‘rsatilgan.

Faol modda (yirik shoxli qoramol oqsili)ga yuqori sezuvchanlik, tarqalgan tomir ichki ivish sindromi (DVS-sindrom). IgG antitanalari, aprotininga xos bo‘lgan bemorlarda aprotinin bilan davolashda anafilaksiya xavfi yuqori bo‘ladi. Shu sababli, bunday bemorlarga aprotinin bilan davolash mumkin emas. Agar aprotininga xos IgG antitanalariga test o‘tkazishning imkoni bo‘lmasa, lekin bemor so‘nggi 12 oy ichida aprotinin bilan davolangan deb taxmin qilinsa, aprotinin yuborish mumkin emas.

Preparat yuborilishidan oldin barcha bemorlarga IgG antitanalariga, aprotininga xos bo‘lgan test o‘tkazilishi zarur (qarang bo‘lim «Qo‘llash mumkin bo‘lmagan holatlar»). Agar buyurilish xususiyati boshqacha bo‘lmasa, kattalar bemorlar uchun quyidagi preparat dozalari tavsiya etiladi: Test-doza. Allergik (anafilaktik) reaksiya rivojlanish xavfi tufayli barcha bemorlarga kamida boshlang‘ich doza yuborilishidan 10 daqiqa oldin 10000 KIYOD (kallikrein-ingibiruvchi birliklar) aprotinin (1 ml) vena ichiga yuborilishi kerak. Agar 1 ml boshlang‘ich doza allergik reaksiya chaqirmasa, terapevtik doza yuborilishi mumkin. H1 va H2 antagonistlarini aprotinin bilan test o‘tkazilishidan 15 daqiqa oldin yuborish mumkin. Anafilaktik va allergik reaksiyalar uchun standart shoshilinch davolash uskunalari mavjud bo‘lishi zarur. Ochiq yurak operatsiyalari (sun’iy qon aylanish apparati bilan) vaqtida qon yo‘qotilishini va gemotransfuziyaga ehtiyojni kamaytirish uchun: Dozalash. Narkoz kiritilgandan so‘ng (lekin sternotomiya o‘tkazilishidan oldin) 1000000 dan 2000000 gacha KIYOD yuklama dozasini sekin vena ichiga in’eksiya yoki infuziya tarzida 20-30 daqiqa davomida yuborish tavsiya etiladi. Keyingi 1000000-2000000 KIYOD sun’iy qon aylanish apparati ishga tushirilgandan so‘ng yuboriladi. Aprotinin va nasosning birlamchi to‘ldirish eritmasiga qo‘shiladigan geparinning fizik no-mosligini oldini olish maqsadida, har bir preparat nasosning birlamchi to‘ldirish eritmasiga retsirkulyatsiya jarayonida qo‘shilishi kerak, shunda ular bir-biriga aralashishidan oldin har ikkala preparat yetarlicha suyultiriladi. Yuqori dozali boshlang‘ich bolyus infuziyasidan so‘ng, operatsiya tugaguniga qadar soatiga 250000 dan 500000 gacha KIYOD doimiy infuziya tarzida yuboriladi. Umuman olganda, davolash sikli davomida yuborilgan aprotininning umumiy miqdori 6000000 KIYODdan oshmasligi kerak, bu in’eksiya eritmasidagi benzil spirti miqdori bilan bog‘liq (qarang bo‘lim «Qo‘llash xususiyatlari»). Vena ichiga yuboriladigan aprotinin markaziy venoz kateter orqali yuborilishi kerak, bu kateter boshqa har qanday dori vositasini yuborish uchun ishlatilmasligi lozim. Preparat faqat yotgan holatdagi bemorlarga yuborilishi mumkin, yuborish sekin (maksimal tezlik – 5 dan 10 ml gacha daqiqasiga) vena ichiga in’eksiya yoki qisqa muddatli infuziya tarzida amalga oshiriladi. Buyrak funksiyasi buzilgan bemorlarga: hozirgacha to‘plangan klinik tajribaga ko‘ra, doza tuzatish talab qilinmaydi. Keksalar uchun qo‘llanilishi: mavjud klinik tajribaga ko‘ra, keksalar uchun dozalash tartibini o‘zgartirish zarurati yo‘q. Agar ampula tarkibida loyqalanish aniqlansa, preparatni qo‘llash mumkin emas. Ampula ochilgandan so‘ng eritma darhol ishlatilishi kerak.

Aprotin – bu keng ta’sir doirasiga ega proteaza ingibitori molekulasi bo‘lib, antifibrinolitik faollikka ega. Ferment-ingibitor qaytar kompleksini hosil qilib, aprotinin odamda tripsin, plazmin, kallikreinlarni qon plazmasi va to‘qimalarda ingibitsiya qiladi, bu esa fibrinolizni ingibitsiya qilishga olib keladi. Bundan tashqari, u qon ivishining kontakt fazasini faollashishini ingibitsiya qiladi, koagulyatsiya jarayonini boshlovchi va fibrinolizni stimullovchi omil hisoblanadi. Aprotin sun’iy qon aylanishi sharoitida operatsiyalar vaqtida qo‘llanadi, chunki u yallig‘lanish reaksiyalarini susaytiradi, bu esa allogen qon quyish ehtiyojining kamayishiga va qon yo‘qotilishini kamaytirishga, shuningdek, qon ketishi sababli oraliqni qayta tekshirish zaruriyatining kamayishiga olib keladi. Aorta-koronar shuntlash operatsiyasi o‘tkazilgan bemorlarda, zardobdagi kreatinin darajasining boshlang‘ich ko‘rsatkichga nisbatan 0,5 mg/dl ga oshishi tez-tezligi to‘liq doza aprotinin olgan bemorlarda platsebo guruhiga nisbatan ishonchli yuqori bo‘lgan. Ko‘pchilik hollarda operatsiyadan keyingi buyrak funksiyasi buzilishi qaytar xarakterga ega bo‘lgan va jiddiy bo‘lmagan, zardob kreatinini darajasining boshlang‘ich ko‘rsatkichga nisbatan 2 mg/dl va undan ko‘proq oshishi tez-tezligi to‘liq doza aprotinin olgan guruhda va platsebo guruhida bir xil bo‘lgan.