Kokarboksilaza – tiamin (vitamin V1) kofermenti, organizmda fosforillanib mono-, di- va trifosforli efirlarni hosil qiladi, alfa-ketokislotalar, pirouzum kislotasining karboksillanishi va dekarboksillanishini katalizlovchi fermentlar tarkibiga kiradi. Endogen kokarboksilaza organizmda ekzogen tiaminning fosforillanishi natijasida hosil bo‘ladi, biroq kokarboksilaza xossalari tiamin xossalariga to‘liq mos kelmaydi va uni V1 gipovitaminozi va avitaminozini oldini olish va davolash uchun ishlatib bo‘lmaydi. Kokarboksilaza glyukozaning o‘zlashtirilishini, asab tizimi to‘qimalarining trofikasini yaxshilaydi, yurak-qon tomir tizimi funksiyasining normallashishiga yordam beradi. Qonda sut va pirouzum kislotasi darajasini pasaytiradi (bu kislotalar miqdorining oshishi atsidoz va atsidotik komaning rivojlanishiga olib keladi).

Kokarboksilaza mushak ichiga yoki tomir ichiga (struyno yoki kapelno) yuboriladi. Ampula tarkibi (50 mg) to‘g‘ridan-to‘g‘ri yuborishdan oldin 2 ml in'ektsiya uchun suvda eritiladi. Tomir ichiga struyno yuborishda hajm 10-20 ml gacha, kapelno yuborishda esa 200-400 ml gacha yetkaziladi, 0,9% natriy xlorid eritmasi yoki dekstroza (glyukoza) eritmasi qo‘shiladi. Yurak ritmi buzilishlarida kuniga 100-200 mg 15-30 kun davomida. Surunkali yurak yetishmovchiligida 50 mg preparatni naparstyan preparatlari qo‘llanilishidan 2 soat oldin kuniga 2-3 marta. Qandli diabetda (ketoatsidoz, koma) sutkalik doza 100 mg ni tashkil etadi. O‘tkir buyrak va jigar yetishmovchiligida tomir ichiga struyno 100-150 mg 3 marta kuniga yoki kapelno (oldindan 5% dekstroza (glyukoza) eritmasida eritib) 100-150 mg kuniga yuboriladi. Periferik nevritlarda mushak ichiga 50-100 mg kuniga 1-1,5 oy davomida buyuriladi. Bolalarga mushak ichiga, tomir ichiga (kapelno yoki struyno) yuboriladi. Holat og‘irligi va klinik simptomatikaga qarab kuniga 25 dan 50 mg gacha buyuriladi. Davolash kursi 3-7 kundan 15-30 kungacha. Yangi tug‘ilgan chaqaloqlarga tomir ichiga (sekin) 10 mg/kg tana vazniga bir marta kuniga yuboriladi.

Allergik reaksiyalar bo‘lishi mumkin (toshma, teri qichishishi); mushak ichiga yuborilganda – giperemiya, teri qichishishi, shish (in'ektsiya joyida).