og‘ir yiringli-septik kasalliklar (sepsis, meningit, peritonit, septik endokardit);
nafas olish organlarining infeksion-yallig‘lanish kasalliklari (pnevmoniya, plevra empiyemasi, o‘pka abssessi);
buyrak va siydik chiqarish yo‘llari infeksiyalari;
operatsiyadan keyingi davrda yiringli asoratlar;
infeksiyalangan kuyishlar;
I va II qatorli qarshi silga qarshi preparatlarga chidamli, kanamitsinga sezgir mikroorganizmlar chaqirgan o‘pka sil kasalligi va boshqa organlarning sil zararlanishlari.

farmakodinamikasi. Kanamitsin — keng ta'sir doirasiga ega antibiotik. Ko‘pgina gram-musbat va gram-manfiy mikroorganizmlarga, shuningdek, kislota-barqaror bakteriyalarga bakterisid ta’sir ko‘rsatadi. Tuberkulyoz mikobakteriyalarining shtammlariga, shu jumladan streptomitsin, PASQ, izoniazidga chidamli shtammlarga ta’sir qiladi. 30S-ribosomal membrana subbirligiga bog‘lanib, mikroblar hujayrasida oqsil sintezini buzadi.
Odatda, tetratsiklin, eritromitsin, levomitsetinga chidamli mikroorganizmlarga nisbatan samarali.
Anaerob mikroorganizmlar, xamirturushlar, viruslar va ko‘pchilik sodda organizmlarga ta’sir qilmaydi.
Farmakokinetikasi. M/i yuborilganda tezda qonga o‘tadi, terapevtik konsentratsiya 8–12 soat davomida saqlanadi. Plevra bo‘shlig‘i, sinovial suyuqlik, bronxial sekret, o‘t, platsentar to‘siq orqali o‘tadi. Odatda kanamitsin GEB orqali o‘tmaydi, biroq miya pardalarining yallig‘lanishida uning BSSdagi konsentratsiyasi qon plazmasidagining 30–60% ga yetadi.
Buyraklar orqali 24–48 soat ichida chiqariladi.

kanamitsin qo‘llanilishiga asos boshqa antibiotiklar samarador emasligidir. Neomitsin guruhi preparatlariga (gentamitsin, neomitsin) patogen sezgir emasligida odatda kanamitsinga ham o‘zaro chidamlilik kuzatiladi.
Preparatning ototoksik va/yoki nefrotoksik ta’sirini rivojlanish xavf omillari quyidagilardir: ototoksik ta’sirga genetik jihatdan belgilangan moyillik (aminoglikozidlarning ototoksik ta’siri holatlari qarindoshlarda bo‘lganligini aniqlash lozim); keksalik yoshi; eshitishning dastlabki buzilishi (otit, meningit, tug‘ruq jarohati, tug‘ruqda gipoksiya); yuqori doza, davolashning uzoq davom etishi; boshqa ototoksik va nefrotoksik dori vositalarini bir vaqtda qo‘llash (qarang: O‘ZARO TA’SIRLAR); buyrak va yurak-qon tomir tizimi kasalliklari, preparatning kumulyatsiyasiga olib keluvchi; degidratatsiya; qandli diabet; OIV-infeksiya; buyrak yetishmovchiligi.
Shu sababli terapiya boshlanishidan oldin va davolash davomida quyidagilarni amalga oshirish zarur:

buyrak funksiyasini sinchiklab nazorat qilish (takroriy siydik tahlillari, qon plazmasida kreatinin aniqlash va har 3 kunda glomerulyar filtrlatsiyani hisoblash, ushbu ko‘rsatkich 50% ga kamayganda preparat bekor qilinadi);
eshitish funksiyasini tekshirish (audiometriyani haftasiga kamida 2 marta o‘tkazish);
qonda kanamitsin konsentratsiyasini monitoring qilish. Ototoksik ta’sirning birinchi belgilarida (hatto quloqda engil shovqin bo‘lsa ham) yoki nefrotoksik ta’sirda kanamitsin bekor qilinadi.
Muvozanat buzilishlarida in’eksiyalar oralig‘ini oshirish zarur.
Neyromushak blokadasi yuzaga kelishi mumkinligini hisobga olish lozim (in’eksiyani sun’iy nafas olish uchun barcha zarur sharoitlar mavjud bo‘lganda o‘tkazish kerak). Preparatni qo‘llashda og‘ir neyromushak blokadasi rivojlanish xavfi parkinsonizm, miasteniya, botulizmda, kanamitsinni miorelaksantlar bilan birga qo‘llaganda ortadi. Neyromushak blokadasi namoyonlarini bartaraf etish uchun kalsiy xlorid v/vena yoki antixolinesteraza preparatlari qo‘llaniladi.
Nafas olishning susayishi belgilari paydo bo‘lsa, kanamitsin yuborishni to‘xtatish va zudlik bilan v/vena kalsiy xlorid eritmasi hamda teri ostiga prozerin eritmasi atropin bilan yuborish zarur. Zarurat tug‘ilganda bemor boshqariladigan nafas olishga o‘tkaziladi.
Kaliy darajasi pasayganda qon plazmasida magniy va kalsiy miqdorini nazorat qilish kerak.
Keksalarga kanamitsin faqat kamroq toksik antibiotiklarni qo‘llash imkoni bo‘lmaganda buyuriladi.
Keksalarda preparatning metabolizmi sekinroq bo‘lib, buyrak funksiyasi normal bo‘lsa ham, uning qonda uzoqroq aylanib yurishiga olib keladi, bu esa ushbu toifadagi bemorlarda ototoksik namoyonlar xavfini oshiradi.
Preparatni qo‘llashda tavsiya etilgan dozalarni oshirmaslik kerak.
Jigar funksiyasi buzilgan bemorlar. Jigar patologiyasi bo‘lgan bemorlarda (og‘ir alkogolli sirroz va assitdan tashqari, bu holatda preparatning taqsimlanish hajmi ortadi) preparat darajasi o‘zgarmaydi.
Jigarning og‘ir patologiyasi bo‘lgan bemorlarga kanamitsin buyurish xavfsiz hisoblanadi, biroq ayrim bemorlarda gepatorenal sindrom tez rivojlanishi mumkinligi sababli alohida ehtiyotkorlik tavsiya etiladi.
Homiladorlik yoki emizish davrida qo‘llash. Kanamitsin ko‘krak sutiga kichik miqdorda (18 mkg/ml gacha) o‘tadi va me’da-ichak yo‘llaridan yomon so‘riladi, shuning uchun bolalarda unga bog‘liq asoratlar qayd etilmagan. Shunga qaramay, davolash vaqtida emizishni to‘xtatish lozim.
Kanamitsin homiladorlik davrida kontrendikatsiyalangan. Homiladorlik davrida kanamitsin qo‘llanganda tug‘ma karsoqlik holatlari qayd etilgan. Preparatni faqat boshqa guruh antibiotiklari samarasiz yoki qo‘llash mumkin bo‘lmaganda hayotiy ko‘rsatmalar bo‘yicha alohida hollarda qo‘llash mumkin.
Transport vositalarini boshqarish yoki boshqa mexanizmlar bilan ishlash tezligiga ta’sir qilish qobiliyati. Transport vositalarini boshqarish yoki mexanizmlar bilan ishlash qobiliyatiga ta’siri haqida ma’lumot yo‘q. Biroq vestibulyar buzilishlar (bosh aylanishi, harakatlarni muvofiqlashtirish buzilishi) rivojlanishi mumkinligini hisobga olib, potentsial xavfli ishlarni bajarishdan tiyilish lozim.

kanamitsin bilan bir vaqtda ilgak diuretiklar (furosemid, etakrin kislotasi) ni qo‘llashdan saqlanish kerak, chunki ular kanamitsinning ototoksik va nefrotoksik ta’sirini kuchaytirishi mumkin.
Kanamitsin bilan birga nedepolyarizatsiyalovchi miorelaksantlar (suksinilxolin, tubokurarin, dekametoniy), anesteziklar, narkotik analgetiklar, magniy sulfat, shuningdek, sitratli konservantlar bilan katta miqdorda qon quyilganda bemorlarda neyromushak blokadasi natijasida nafas olish funksiyasi buzilishi (nafas olishning susayishi va to‘xtashi) yuzaga kelishi mumkin. Ularni bir vaqtda buyurishdan saqlanish kerak, zarur bo‘lsa, miorelaksantlar dozasini tuzatish va nerv-mushak funksiyasini qat’iy monitoring qilish lozim.
Kanamitsinni boshqa neyrotoksik va/yoki nefrotoksik vositalar (masalan, sisplatin, boshqa aminoglikozid antibiotiklar, polimiksin V, atsiklovir, gantsiklovir, amfoteritsin V, platina va oltin preparatlari, dekstranlar — poliglyukin, reopoliglyukin, siklosporin, I avlod sefalosporinlar, kapreomitsin, vankomitsin) bilan bir vaqtda va/yoki ketma-ket tizimli yoki mahalliy qo‘llashdan saqlanish kerak.
Streptomitsin, monomitsin, florimitsin qabul qilinganda kanamitsin bilan davolashni ushbu antibiotiklar bilan davolash tugaganidan kamida 10 kun o‘tib boshlash mumkin.
Kanamitsinni penisillinlar yoki sefalosporinlar bilan aralashtirish kanamitsinning inaktivatsiyasiga olib keladi, ularni alohida yuborilganda esa sinergizm kuzatiladi.
Indometasin, fenilbutazon va buyrak qon aylanishini buzadigan boshqa YOKBlar aminoglikozidlarning organizmdan chiqarilishini sekinlashtirishi mumkin.
Kanamitsin bilan bir vaqtda v/v indometasin eritmasi qo‘llanganda muddatidan oldin tug‘ilgan yangi tug‘ilgan chaqaloqlarda qon plazmasida konsentratsiyaning oshishi, ta’sirining uzayishi va aminoglikozidning toksik ta’sirining kuchayishi kuzatiladi.
Sil kasalligida kanamitsinni barcha asosiy va zahira bo‘lgan antituberkulyoz vositalar bilan bir vaqtda qo‘llash mumkin (istisno — streptomitsin, florimitsin va kapreomitsin), no-tuberkulyoz etiologiyali infeksiyalarda esa penisillinlar bilan.
Nomutanosiblik. Ko‘rsatilganlardan boshqa erituvchilar bilan qo‘llash mumkin emas (in’ektsiya uchun suv yoki v/m yuborish uchun 0,25–0,5% prokain eritmasi, v/v yuborish uchun izotonik natriy xlorid eritmasi yoki 5% glyukoza eritmasi). Kanamitsin farmatsevtik jihatdan streptomitsin, gentamitsin, monomitsin, penisillinlar, geparin, sefalosporinlar, kapreomitsin, amfoteritsin V, eritromitsin, nitrofurantoin, viomitsin bilan nomutanosib. Ularni bir hajmda aralashtirish mumkin emas.

doza oshib ketishi simptomlari — nojo‘ya reaksiyalar namoyon bo‘lishining kuchayishi. Parenteral yuborilganda nerv-mushak blokadasi (kurarega o‘xshash ta’sir) yuzaga kelishi mumkin.
Davolash: maxsus antidot mavjud emas. Doza oshib ketishi simptomlari paydo bo‘lsa, preparat qabulini zudlik bilan to‘xtatish va simptomatik terapiya tayinlash zarur. Blokada yoki nafas olishning susayishi yuzaga kelganda prozerin va atropin yuboriladi; zarur bo‘lsa sun’iy nafas oldirish (IVL) ko‘rsatiladi. Toksik reaksiyalar paydo bo‘lsa — peritoneal dializ yoki gemodializ. Yangi tug‘ilgan chaqaloqlarga almashlab qon quyish o‘tkaziladi.