qandli diabet.

preparatni birinchi marta qo‘llashdan oldin preparatga sezuvchanlikni teri ichiga test yordamida aniqlash zarur. Doza va in'ektsiya vaqti shifokor tomonidan individual tarzda, dietaga, qondagi glyukoza darajasiga, bemorning ehtiyojiga qarab belgilanadi. Humodar K25 100R dozasini tanlashda kattalar uchun insulinga sutkalik ehtiyoj 0,5–1 XB/kg tana vazniga to‘g‘ri keladi. Humodar K25 100R p/k tarzda ovqatdan 30–45 daqiqa oldin yuboriladi. In'ektsiya joyini har safar o‘zgartirish zarur. Humodar K25 100R ni v/v yuborish taqiqlanadi! Kartrij. Preparatli kartrijni ishlatishdan oldin aralashtirish uchun 10 marta kaftlar orasida aylantirib, 10 marta 180° ga aylantirish kerak. Kartrijni shprits-ruchkaga o‘rnatishdan oldin suspenziyaning bir xilligini tekshirish, zarur bo‘lsa, protsedurani yana takrorlash kerak. Aralashtirilgandan so‘ng preparat bir xil silliq, sut rangli loyqa suspenziya ko‘rinishida bo‘lishi kerak. Shprits-ruchkani ishlatishdan oldin qo‘llarni yuvish, kartrijning rezina membranasini dezinfeksiya qilish kerak. Kartrij faqat shprits-ruchkalarda ishlatish uchun mo‘ljallangan. Kartrijni shprits-ruchkaga o‘rnatishda ishlab chiqaruvchi ko‘rsatmalariga rioya qilish zarur. Agar kartrijda havo pufakchalari bo‘lsa, shprits-ruchkani igna uchi yuqoriga qaratib, kartrij devoriga urib, pufakchalarni yuzaga chiqarish kerak. Shprits-ruchkani vertikal holatda ushlab, igna orqali 2 birlik insulin chiqariladi. Protsedurani havo kartrijdan chiqquncha va igna uchida preparat tomchisi paydo bo‘lguncha takrorlash kerak. Juda mayda havo pufakchalari bo‘lishi mumkin, ko‘p miqdordagi pufakchalar insulin dozasining aniqligiga ta'sir qilishi mumkin. Insulin yuborishdan oldin in'ektsiya joyidagi terini yaxshilab artish kerak. Ignani teri osti qatlamiga kerakli chuqurlikka kiritish kerak. Tomirga tushmaslikka e'tibor berish kerak. In'ektsiya joyini massaj qilmaslik kerak. In'ektsiyadan so‘ng darhol ignani shprits-ruchkadan olib tashlash kerak. Bu sterillikni ta'minlaydi va insulinning sizib chiqishini oldini oladi. Har safar keyingi in'ektsiyalar uchun aralashtirish jarayonini kartrijni shprits-ruchkadan chiqarmasdan takrorlash kerak. Har bir in'ektsiyadan oldin igna uchida preparat tomchisi borligiga ishonch hosil qilish kerak. Agar kartrijdagi preparat deyarli tugagan bo‘lsa va plunjerning yetakchi cheti rangli chiziqda yoki undan o‘tgan bo‘lsa — uni ishlatmaslik kerak. In'ektsiyadan oldin har doim kartrij markirovkasini tekshirib, ishlatilayotgan insulinning nomi va maqsadi shifokor tomonidan belgilanganiga mos kelishiga ishonch hosil qilish kerak. Flakonlar. Flakondan birinchi marta insulin olishdan oldin plastik qopqoqni (birinchi ochilish nazorati) olib tashlash kerak. Preparatni ishlatishdan oldin Humodar K25 100R suspenziyasi yaxshi aralashtirilgan bo‘lishi, ko‘pik hosil qilmasligi kerak, shuning uchun flakonni kaftlar orasida aylantirish kerak. Suspenziya bir xil, sut rangli bo‘lishi kerak. Belgilangan doza bo‘yicha shpritsga havo tortib, insulinni flakonga (suyuq qismga emas) yuborish kerak. Insulin flakonini shprits bilan birga ag‘darib, kerakli miqdordagi insulin suspenziyasini tortib olish kerak. Shpritsdan havo pufakchalarini chiqarib tashlash kerak. In'ektsiya joyini dezinfeksiya qilish, teri burmasini hosil qilib, ignani p/k kiritish, so‘ng insulinni sekin yuborish kerak. In'ektsiyadan so‘ng ignani teridan ehtiyotkorlik bilan chiqarib, in'ektsiya joyini paxta tampon bilan bosib, bir necha soniya ushlab turish kerak. Agar aralashtirilgandan so‘ng bir xil oq suspenziya hosil bo‘lmasa, oq zarralar suzib yuribdi, kartrijning tagida yoki devorlarida muzlagan massa ko‘rinishida oq qoplama ko‘rinib turgan bo‘lsa, kartrij/flakondagi preparatni ishlatish mumkin emas. Kartrij qayta to‘ldirish yoki boshqa preparatlar va insulinlar bilan aralashtirish uchun mo‘ljallanmagan. Boshqa insulin preparatlariga o‘tish shifokor nazorati ostida amalga oshiriladi. Bemor shifokorning barcha ko‘rsatmalariga rioya qilishi kerak: insulinning sutkalik dozasi, dieta, jismoniy yuklama.

Modda almashinuvi, metabolizm buzilishi. Juda yuqori doza insulinni yuborish, ovqat qabulini o'tkazib yuborish, haddan tashqari jismoniy yuklama, spirtli ichimliklarni iste'mol qilish holatlarida gipoglikemik reaksiya rivojlanishi mumkin. Gipoglikemiya qonda glyukoza darajasining <50 yoki 40 mg/dl gacha pasayishi bilan xarakterlanadi. Gipoglikemiya simptomlari: sovuq ter, teri rangparligi, asabiylik yoki tremor, bezovtalik, jizzakilik, odatdagidan ko'proq charchoq yoki holsizlik, yo'nalishni yo'qotish, diqqatni jamlashda qiyinchilik, uyquchanlik, ochlik hissining kuchayishi, vaqtinchalik ko'rish, ko'z refraksiyasi buzilishi, bosh og'rig'i, yurak urishining tezlashishi. Og'ir gipoglikemiya hushdan ketish yoki hayot uchun xavf tug'dirishi mumkin. Noto'g'ri dozalash yoki davolashni to'xtatish (ayniqsa, insulinga qaram diabet bilan kasallangan bemorlarda) giperglikemiya va diabetik ketoatsidozga olib kelishi mumkin. Giperglikemiya simptomlari: chanqoq, tez-tez siyish, ko'ngil aynishi, uyquchanlik, terining qizarishi va qurishi, og'iz qurishi, ishtahaning yo'qolishi, shuningdek, nafasda atseton hidi. Juda kam hollarda insulinterapiyaning dastlabki haftalarida insulinga oid shishlar (oyoqlarning shishishi) rivojlanishi mumkin, bu organizmda suyuqlik ushlanishi bilan bog'liq bo'lib, ular mustaqil ravishda yo'qoladi. Immun tizimi tomonidan buzilishlar. Yakka holatlarda insulin qabul qilish allergiya rivojlanishiga olib keladi, bu mahalliy reaksiya sifatida yuborish joyida qizarish, shish yoki qichishish ko'rinishida namoyon bo'lishi mumkin. Juda kam hollarda umumiy allergik reaksiyalar, shilliq qavatlarning eroziyali shikastlanishi, ko'ngil aynishi, titroq bilan namoyon bo'ladi. Insulinga og'ir allergik reaksiya namoyonlari: yurak faoliyati va nafas olish buzilishi bilan kechuvchi anafilaktik shok, angionevrotik shish. Umumiy gipersezuvchanlik reaksiyalari potentsial hayot uchun xavfli. Kamdan-kam hollarda, ko'p yillar davomida turli xil insulin turlarini qabul qilgan qandli diabetli bemorlarda insulinrezistentlik aniqlanishi mumkin (sutkalik insulin dozasida ≥60 ED). Teri va teri osti yog' qavati tomonidan o'zgarishlar. Insulin bilan davolash boshida in'ektsiya joyida teri ko'rinishining o'zgarishi, to'qimalarda qisqa muddatli suyuqlik to'planishi (tranzitor shish), terining engil qizarishi paydo bo'lishi mumkin, ular keyingi davolash davomida yo'qoladi. Agar qichishish va pufakchalar paydo bo'lishi bilan kechuvchi sezilarli eritema rivojlansa, ular tezda in'ektsiya joyidan tashqariga tarqalsa, shuningdek, preparatning har qanday komponentiga boshqa gipersezuvchanlik reaksiyalari paydo bo'lsa, shifokorga xabar berish zarur, chunki ba'zi hollarda bunday reaksiyalar hayot uchun xavfli bo'lishi mumkin. Shifokor tegishli choralar ko'rish to'g'risida qaror qabul qiladi. In'ektsiya joyida kamdan-kam hollarda yog' to'qimasi atrofiyasi yoki gipertrofiyasi (lipodistrofiya) yuzaga keladi. In'ektsiya joyini doimiy o'zgartirish bu holatlarning og'irligini kamaytirish yoki ularni butunlay oldini olish imkonini beradi. Nevrologik buzilishlar. Kamdan-kam hollarda qaytariluvchi periferik neyropatiya yuzaga keladi. Har qanday nojo'ya reaksiyalar paydo bo'lsa, shifokorga murojaat qilish zarur!

Insulin preparati, tuzilishi bo'yicha inson insuliniga identik. Qon glyukozasi darajasini pasaytirishga yordam beradi, uning to'qimalar tomonidan o'zlashtirilishini oshiradi. Preparatning faol moddalari — neytral insulin eritmasi va kristall protamin-insulin. Farmakokinetika. Humodar K25 100R tez boshlanishi va uzoq davom etuvchi ta'siri bilan tavsiflanadi. Preparat ta'siri yuborilgandan 30–45 daqiqa o'tgach boshlanadi, maksimal ta'sir 1–3 soat ichida erishiladi, ta'sir davomiyligi — 12–16 soat. Preparat ta'sirining davomiyligi taxminiy; u Humodar K25 100R dozasiga va bemorning individual xususiyatlariga bog'liq.