Dori vositasining farmakologik faolligi uning tarkibiy qismlari – paratsetamol, rimantadin gidroxlorid, askorbin kislotasi, tsetirizin digidroxlorid va kalsiy karbonatning kompleks ta’siri bilan bog‘liq.
Dori vositasi virusga qarshi, isitmani tushiruvchi, yallig‘lanishga qarshi, og‘riqni qoldiruvchi, antigistamin ta’sir ko‘rsatadi. 

 Dori vositasining har qanday dozani oshirib yuborish simptomlari paydo bo‘lsa, darhol preparatni qabul qilishni to‘xtatish va tibbiy yordamga murojaat qilish zarur!
Paratsetamol mavjudligi bilan bog‘liq:
Tavsiya etilgan doza oshirilganda jiddiy kechikkan jigar shikastlanishi xavfi mavjud. Kattalarda 10 g va undan ortiq paratsetamol qabul qilinganda jigar shikastlanishi mumkin. 5 g va undan ortiq paratsetamol qabul qilish quyidagi xavf omillariga ega bo‘lgan bemorlarda jigar shikastlanishiga olib kelishi mumkin:
- karbamazepin, fenobarbital, fenitoin, primidon, rifampitsin, zveroboy preparatlari yoki jigar fermentlarini stimulyatsiya qiluvchi boshqa preparatlar bilan uzoq muddatli davolanish;
- muntazam ravishda ortiqcha miqdorda spirtli ichimliklar iste'mol qilish;
- ehtimol, glutation yetishmovchiligi (ovqatlanish buzilishi, mukovissidoz, OIV-infeksiya, ochlik, ozg‘inlik) mavjud.
Paratsetamol bilan o‘tkir zaharlanish simptomlari dastlabki 24 soatda: ko‘ngil aynishi, qusish, qorin og‘rig‘i, terlash, terining oqarishi. Jigar shikastlanishi dozani oshirib yuborganidan 12-48 soat o‘tib aniqlanishi mumkin. Glyukoza almashinuvi buzilishi va metabolik atsidoz yuzaga kelishi mumkin. Og‘ir zaharlanishda jigar yetishmovchiligi ensefalopatiya, qon ketishi, gipoglikemiya, miya shishi va o‘limga olib kelishi mumkin. O‘tkir buyrak yetishmovchiligi o‘tkir kanalchalar nekrozi bilan bel og‘rig‘i, gematuriya, proteinuriya bilan namoyon bo‘lishi va hatto og‘ir jigar shikastlanishisiz ham rivojlanishi mumkin. Shuningdek, yurak aritmiyasi va pankreatit kuzatilgan.
Davolash: Dozani oshirib yuborishda zudlik bilan tibbiy yordam zarur. Bemorni darhol shifoxonaga yetkazish kerak, hatto dozani oshirib yuborishning erta simptomlari yoki organ shikastlanishi xavfi bo‘lmasa ham. Faollashtirilgan ko‘mir bilan davolash paratsetamolning ortiqcha dozasini 1 soat ichida qabul qilganda qo‘llaniladi.
Rimantadin mavjudligi bilan bog‘liq:
Simptomlar: qo‘zg‘alish, gallyutsinatsiyalar, aritmiyalar. Ba'zi hollarda, tavsiya etilgan dozadan oshirilganda quyidagilar kuzatiladi: ko‘z yoshlanishi va ko‘z og‘rig‘i, siydik ajralishining ko‘payishi, isitma, qabziyat, terlash, og‘iz shilliq qavatining yallig‘lanishi, terining qurishi.
Davolash: oshqozonni yuvish, simptomatik terapiya. Zaharlanishda zarur terapiya va hayotiy muhim funksiyalarni saqlab qolish uchun darhol shifokorga murojaat qilish kerak.
Tsetirizin mavjudligi bilan bog‘liq:
Preparatning bir martalik 50 mg dozasi qabul qilinganda quyidagi simptomlar kuzatilgan: ongning chalkashishi, diareya, bosh aylanishi, kuchaygan charchoq, bosh og‘rig‘i, holsizlik, midriaz, qichishish, zaiflik, bezovtalik, sedativ ta'sir, uyquchanlik, stupor, taxikardiya, qo‘l titrashi, siydik tutilishi.
Davolash: preparat qabul qilingandan so‘ng darhol – oshqozonni yuvish yoki qusishni stimulyatsiya qilish. Faollashtirilgan ko‘mir qabul qilish, simptomatik va qo‘llab-quvvatlovchi terapiya tavsiya etiladi. Maxsus antidot yo‘q. Gemodializ samarali emas.
Askorbin kislotasi mavjudligi bilan bog‘liq:
Kuniga 1 g dan ortiq qabul qilinganda simptomlar: qizib ketish, diareya, siydik ajratishda qiyinchilik yoki siydikning qizil rangga bo‘yalishi, gemoliz (glyukoza-6-fosfatdegidrogenaza yetishmovchiligi bo‘lgan bemorlarda). 

 Agar boshqa dori vositalari bilan birga qabul qilish zarur bo‘lsa, oldindan shifokor bilan maslahatlashing.
GRIPPOMIKS preparati bilan davolanishda spirtli ichimliklarni bir vaqtda qabul qilish mumkin emas!

Paratsetamol mavjudligi bilan bog‘liq:
Paratsetamol va boshqa nosteroid yallig‘lanishga qarshi preparatlarni uzoq muddat birga qo‘llash "analgetik" nefropatiya va buyrak papillyar nekrozi, buyrak yetishmovchiligini terminal bosqichiga olib kelish xavfini oshiradi.
Paratsetamolni yuqori dozalarda va salitsilatlar bilan uzoq muddat birga buyurish buyrak yoki siydik pufagi saratoni rivojlanish xavfini oshiradi.
Miyelotoksik dori vositalari preparatning gematotoksikligini kuchaytiradi.
Preparat uzoq muddat qabul qilinganda noaniq antikoagulyantlar (varfarin va boshqa kumarinlar) ta’sirini kuchaytiradi, bu qon ketish xavfini oshiradi, bir martalik dozalarda esa sezilarli ta’sir ko‘rsatmaydi. Jigar mikrosomal oksidlanish fermentlari induktorlari (barbituratlar, fenitoin, karbamazepin, rifampitsin, zidovudin, difenin, fenitoin, etanol, flumetsinol, fenilbutazon va tritsiklik antidepressantlar) dozani oshirib yuborishda gepatotoksik ta’sir xavfini oshiradi.
Metoklopramid va domperidon paratsetamol so‘rilishini tezlashtiradi, kolestiramin esa sekinlashtiradi. Etanol o‘tkir pankreatit rivojlanishiga yordam beradi. Preparat urikozurik preparatlar faolligini kamaytirishi mumkin.

Rimantadin mavjudligi bilan bog‘liq:
Farmakodinamik: rimantadin antiepileptik preparatlar samaradorligini kamaytiradi.
Farmakokinetik: adsorbentlar, bog‘lovchi va qoplovchi vositalar rimantadin so‘rilishini kamaytiradi. Paratsetamol va atsetilsalitsil kislotasi rimantadinning qondagi maksimal konsentratsiyasini kamaytiradi. Simetidin rimantadin chiqarilishini sekinlashtiradi.
Siydikni kislotalashtiruvchi vositalar (ammoniy xlorid, askorbin kislotasi va boshqalar) rimantadin ta’sirini kamaytiradi, chunki u buyraklar orqali chiqariladi.
Siydikni ishqoriylashtiruvchi vositalar (atsetazolamid, diakarb, natriy gidrokarbonat va boshqalar) rimantadin ta’sirini kuchaytiradi, chunki uning buyraklar orqali chiqarilishi kamayadi.

Tsetirizin mavjudligi bilan bog‘liq:
Azitromitsin, simetidin, eritromitsin, ketokonazol, teofillin va psevdofedrin bilan birga qo‘llanganda klinik ahamiyatli nojo‘ya o‘zaro ta’sirlar aniqlanmagan, elektrokardiogrammada o‘zgarishlar kuzatilmagan.
Dori vositasi teofillin bilan birga qo‘llanganda tsetirizinning zardobdagi konsentratsiyasi oshishi va nisbiy dozani oshirib yuborish kuzatilishi mumkin.
Tsetirizinning 10 mg bir martalik dozasi qabul qilinganda spirtli ichimlik (0,8 ‰) ta’siri sezilarli darajada kuchaymaydi; diazepam bilan sezilarli o‘zaro ta’sir kuzatiladi. Dori vositasini glipizid bilan alohida qabul qilish tavsiya etiladi – ertalab; tsetirizin saqlovchi dori vositasi – kechqurun.
Oziq-ovqat qabul qilish so‘rilish to‘liqligiga ta’sir qilmaydi, lekin uning tezligini kamaytiradi.
Ritonavir bilan birga kursli davolashda (600 mg kuniga 2 marta) tsetirizin ta’sir muddati uzayadi, ritonavir ta’siri kamayadi.
Allergologik testlarni buyurishdan oldin uch kunlik "yuvish" davri tavsiya etiladi.

Askorbin kislotasi mavjudligi bilan bog‘liq:
Benzilpenitsillin va tetratsiklinlarning qondagi konsentratsiyasini oshiradi; etinilestradiolning biologik o‘zlashtirilishini oshiradi. Temir preparatlari ichakda so‘rilishini yaxshilaydi; deferoksamin bilan birga qo‘llanganda temir chiqarilishini oshirishi mumkin.
Atsetilsalitsil kislotasi (ASK), og‘iz orqali qabul qilinadigan kontratseptivlar, yangi sharbatlar va ishqoriy ichimliklar askorbin kislotasi so‘rilishi va o‘zlashtirilishini kamaytiradi.
ASK bilan birga qo‘llanganda askorbin kislotasining siydik bilan chiqarilishi oshadi va ASK chiqarilishi kamayadi. ASK askorbin kislotasi so‘rilishini kamaytiradi.
Sulfanilamidlar bilan salitsilatlar bilan davolashda kristalluriya rivojlanish xavfini oshiradi, buyraklar orqali kislotalar chiqarilishini sekinlashtiradi, og‘iz orqali qabul qilinadigan kontratseptivlarning qondagi konsentratsiyasini oshiradi.
Etanolning umumiy klirensini oshiradi, u esa o‘z navbatida organizmdagi askorbin kislotasi konsentratsiyasini kamaytiradi.
Birga qo‘llanganda izoprenalin xronotrop ta’sirini kamaytiradi. Uzoq muddat yoki yuqori dozalarda qo‘llanganda disulfiram-etanol o‘zaro ta’sirini buzishi mumkin.
Yuqori dozalarda meksiletinning buyrak orqali chiqarilishini oshiradi.
Barbituratlar va primidon askorbin kislotasining siydik bilan chiqarilishini oshiradi. Fenotiazin hosilalari bo‘lgan antipsixotik vositalar, amfetamin va tritsiklik antidepressantlarning kanalchalar orqali reabsorbtsiyasini kamaytiradi.