1 flakon tarkibida: faol moddalari: natriy tseftriakson, suvdan holi tseftriaksonga ekvivalent - 1000 mg, natriy tazobaktam, tazobaktamga ekvivalent - 125 mg.

Preparatga chidamli bakteriyalarning rivojlanishini kamaytirish va tseftriakson natriy va tazobaktam samaradorligini qo‘llab-quvvatlash uchun preparat faqat sezgir mikroorganizmlar keltirib chiqargan infeksiyalarni davolash uchun ishlatilishi kerak. Tseftriakson natriy va tazobaktam kombinatsiyasi in'ektsiya uchun quyidagi holatlarda qo‘llaniladi: yuqori va pastki nafas yo‘llari va LOR-organlarining infeksion-yallig‘lanish kasalliklari (shu jumladan, o‘tkir va surunkali bronxit, pnevmoniya, statsionardan tashqari pnevmoniya, o‘pka abstsessi, plevra empiyemasi, o‘tkir bakterial o‘rta quloq otiti); teri va yumshoq to‘qimalarning infeksion-yallig‘lanish kasalliklari; siydik-tanosil organlarining infeksion-yallig‘lanish kasalliklari (pielit, o‘tkir va surunkali pielonefrit, tsistit, prostatit, epididimit va boshqalar); suyak va bo‘g‘imlar, jag‘-yuz sohasining infeksion-yallig‘lanish kasalliklari; qorin bo‘shlig‘i organlarining infeksion-yallig‘lanish kasalliklari (peritonit, xoletsistit, pankreatit va boshqalar); murakkablanmagan gonoreya, shu jumladan penitsillinaza ajratuvchi mikroorganizmlar keltirib chiqargan; sepsis va bakterial septitsemiya; bakterial meningit va endokardit; yumshoq shankr va sifilis; Laym kasalligi (spiroxetoz); salmonellyoz va salmonellataşıyuvchilik; immuniteti zaif bemorlardagi infeksiyalar; operatsiyadan keyingi infeksion asoratlarning profilaktikasi. Operatsiyadan keyingi infeksion asoratlarning profilaktikasi: preparatni (tseftriakson) operatsiyadan oldin yuborish operatsiyadan keyingi infeksiyalar xavfini kamaytirishi mumkin. Operatsiya o‘tkazilayotgan bemorlar (masalan, vaginal abdominal gisterektomiya, surunkali kalkulyoz xoletsistitli bemorlarda xavf guruhi uchun xoletsistektomiya, antimikrob preparatlar kiritishni talab qilmaydigan o‘tkir xoletsistit, obstruktiv sariqlik yoki o‘t yo‘llarining tosh bilan to‘silishi va boshqalar) infeksiya rivojlanishi nuqtai nazaridan potentsial xavfli hisoblanadi. Shuningdek, operatsion maydon infeksiya rivojlanishi uchun jiddiy xavf tug‘dirishi mumkin bo‘lgan bemorlar (masalan, aorto-koronar shuntlash vaqtida) ham infeksiya rivojlanishi nuqtai nazaridan potentsial xavfli hisoblanadi.

Sefalosporinlar va beta-laktamaza ingibitorlariga (shu jumladan, penisillinlar, karbapenemlar) yuqori sezuvchanlik. Homiladorlik (I trimestr), laktatsiya davri. Ehtiyotkorlik bilan: yangi tug‘ilgan chaqaloqlarda giperbilirubinemiya, muddatidan oldin tug‘ilgan bolalar, buyrak va/yoki jigar yetishmovchiligi, noaniq yarali kolit, antibakterial vositalar bilan bog‘liq enterit yoki kolit, homiladorlik, emizish davri.

Bolalar Jiddiy infeksiyalarni davolash uchun tavsiya etilgan doza 50-75 mg/kg (tseftriakson hisobida), 12 soatda bir marta 2 marta yuboriladi. Umumiy sutkalik doza 2 g (tseftriakson hisobida) dan oshmasligi kerak. Yangi tug‘ilgan chaqaloqlarda 2 haftagacha sutkalik doza 20-50 mg/kg ni tashkil etadi. O‘tkir bakterial o‘rta otitni davolash uchun bir martalik mushak ichiga 50 mg/kg (lekin 1 g dan ko‘p bo‘lmagan tseftriakson hisobida) doza tavsiya etiladi. Kattalar Kattalar uchun odatdagi doza 1000/125 mg tseftriakson/tazobaktam kuniga 1-2 marta infeksiya og‘irligiga qarab yuboriladi. Umumiy sutkalik doza 4 g (tseftriakson hisobida) dan oshmasligi kerak. Operatsiyadan oldin (jarrohlik infeksion asoratlarining oldini olish uchun) 1 g tseftriaksonga teng bo‘lgan dozani operatsiyadan 30 daqiqa - 2 soat oldin bir martalik vena ichiga yuborish tavsiya etiladi. Tseftriakson bilan davolash infeksiya simptomlari yo‘qolganidan keyin kamida 2 kun davom etishi kerak. Odatda davolash davomiyligi 4-14 kun; infeksiya og‘irligiga qarab davolash muddatini uzaytirish talab qilinishi mumkin. Streptococci pyogenes sababli infeksiyalarni davolashda terapiya kamida 10 kun davom etishi kerak. Tseftriakson mushak ichiga in'ektsiya yoki sekin vena ichiga in'ektsiya/infuzion tarzda, quyida keltirilgan ko‘rsatmalarga muvofiq eritma tayyorlangandan so‘ng yuborilishi mumkin. Vena ichiga bolyus yuborish uchun preparat steril in'ektsiya uchun suvda, natriy xlorid eritmasida yoki dekstroza eritmasida 1:10 nisbatda, mushak ichiga yuborish uchun esa 1% lidokain eritmasida eritiladi. Tseftriakson preparatini mos erituvchi (in'ektsiya uchun suv, natriy xlorid eritmasi, glyukoza) bilan eritish jadvalda keltirilgan. Doza (tseftriakson hisobida) 250 mg 500 mg 1000 mg Vena ichiga yuborish uchun erituvchi miqdori (ml) 2,4 4,8 9,6 Mushak ichiga yuborish uchun erituvchi miqdori (ml) (1% lidokain gidroxlorid eritmasi) 0,5-0,9 1,0-1,8 3,6 Vena ichiga in'ektsiyani kamida 2-4 daqiqa davomida yuborish kerak. Vena ichiga infuziyani kamida 30 daqiqa davomida yuborish kerak. Preparat 1% lidokain eritmasida eritilgandan so‘ng, tayyor eritma chuqur mushak ichiga yuboriladi. 1 g dan yuqori (tseftriakson hisobida) dozalar 12 soatlik interval bilan 2 marta yuborilishi kerak. Tayyorlangan preparat eritmasi darhol ishlatilishi kerak. Tseftriaksonni eritish yoki tayyor eritmani vena ichiga yuborish uchun keyingi suyultirishda kalsiy saqlovchi erituvchilarni (masalan, Ringer eritmasi yoki Gartman eritmasi) ishlatib bo‘lmaydi. Bu cho‘kma hosil bo‘lishiga olib kelishi mumkin!

Tseftriakson va tazobaktam kombinatsiyasi odatda yaxshi ko‘tariladi. Preparat qo‘llanilganda quyidagi nojo‘ya reaksiyalar rivojlanishi mumkin: Nerv tizimi tomonidan: bosh og‘rig‘i, bosh aylanishi, uyquchanlik, tutqanoq (buyrak yetishmovchiligida), eshitish buzilishi. Ovqat hazm qilish trakti tomonidan: ko‘ngil aynishi, qusish, qabziyat, meteorizm, anoreksiya, qorin sohasida spazmlar va og‘riq, ta’m sezish buzilishi, stomatit, og‘iz bo‘shlig‘i shilliq qavatining yaralanishi, og‘iz bo‘shlig‘i kandidozi, glossit, soxta membranoz kolit, disbakterioz. Jigar tomonidan: transaminazalar, ishqoriy fosfataza, LDG yoki bilirubin faolligining o‘tkinchi oshishi, jigar disfunktsiyasi, xolestaz. Qon tizimi tomonidan: gemoglobin va gematokritning pasayishi, o‘tkinchi eozinofiliya, neyropeniya, leykopeiya, aplastik va gemolitik anemiya, trombotsitopeniya, agranulotsitoz, gipoprotrombinemiya, protrombin vaqti uzayishi, plazmadagi qon ivish omillari (II, VII, IX, X) darajasining pasayishi. Siydik-jinsiy tizim tomonidan: buyrak funksiyasi buzilishi, interstitsial nefrite, dizuriya, vaginit, urolitiaz, nefrolitiaz, oraliq sohada qichishish, qonda kreatinin va/yoki siydik azoti miqdorining oshishi. Allergik reaksiyalar: gipersensitivlik reaksiyalari, teri toshmalari, qichishish, allergik pnevmonit, allergik dermatit, toshma, ekzantema, Kvinke shishi, kamdan-kam hollarda - dori isitmasi yoki titroq, zardob kasalligi, anafilaktik shok, bronxospazm. Boshqa preparatlar kabi, ayrim hollarda teri tomonidan nojo‘ya reaksiyalar, masalan, ko‘p shaklli eritema, Stivens-Djonson sindromi, Layell sindromi kuzatilishi mumkin. Mahalliy reaksiyalar: in'ektsiya joyida og‘riq yoki infiltrat, vena ichiga yuborilganda tromboflebit.

Tseftriakson - uchinchi avlod tsefalosporin. Tseftriakson bakteritsid ta'sirga ega, faol bo'linayotgan hujayralarning bakterial hujayra devori sintezini bir yoki bir nechta penisillin bilan bog'lovchi oqsillar bilan bog'lanish orqali ingibitsiya qiladi. Ushbu oqsillar bakterial hujayra membranasiga bog'langan va ehtimol sintezda ishtirok etadi. Nuqsonli hujayra devorining hosil bo'lishi natijasida hujayrada osmotik bosimning beqarorligi yuzaga keladi. Bakterial hujayralar penisillin bilan bog'lovchi oqsillarning o'ziga xos to'plamiga ega. Tseftriaksonning turli bakteriya turlari uchun penisillin bilan bog'lovchi oqsillarga nisbatan afiniteti preparatning antimikrob spektri bilan bog'liq. Shuningdek, tsefalosporinlar, penisillinlar kabi, bakterial hujayra devorining parchalanish tezligini oshirishi mumkin, bu esa hujayra bo'linishida ishtirok etuvchi ferment - murein gidrolaza ingibitorining faolligini pasaytirish orqali yuzaga keladi. Ushbu ferment bakterial hujayra devorining yaxlitligini buzishi mumkin. Tazobaktam - penisillinat sulfon, tuzilishi bo'yicha sulbaktamga o'xshash. Beta-laktamaza ingibitori bo'lib, ushbu ferment ta'sirida parchalanadigan ko'plab preparatlar, masalan, penisillinlar va tsefalosporinlar bilan sinergizm namoyon qiladi. Tazobaktam klavulan kislotasi ingibitsiya qilishi mumkin bo'lgan barcha beta-laktamazalarni ingibitsiya qiladi va bundan tashqari, Morganella morganii, Citrobacter freundii, Enterobacter cloacae, Serratia marcescens va Pseudomonas aeruginosa bakteriyalarining induktsiyalangan fermentlariga nisbatan ma'lum faollikka ega. Tazobaktam boshqa beta-laktamazalarga nisbatan zaif ferment induktori hisoblanadi. Tseftriakson va tazobaktam kombinatsiyasi Tazobaktam va tseftriakson kombinatsiyasi tseftriaksonga sezgir bo'lgan barcha mikroorganizmlarga nisbatan faol. Bundan tashqari, kombinatsiya turli mikroorganizmlarga nisbatan alohida komponentlarga qaraganda sinergizm (minimal ingibitsiyalovchi konsentratsiyalarni pasaytirish) namoyon qiladi. Grammanfiy aeroblar: Acinetobacter calcoaceticus, Enterobacter aerogenes, Enterobacter cloacae, Escherichia coli, Haemophilus influenzae (ampitsillin-rezistent va beta-laktamaza ishlab chiqaruvchi shtammlarini o'z ichiga oladi), Haemophilus parainfluenzae, Klebsiella oxytoca, Klebsiella pneumonia, Moraxella catarrhalis (beta-laktamaza ishlab chiqaruvchi shtammlar), Morganella morganii, Neisseria gonorrhoeae (penitsillinaza ishlab chiqaruvchi va ishlab chiqarmaydigan shtammlarni o'z ichiga oladi), Neisseria meningitides, Proteus mirabilis, Proteus vulgaris, Serratia marcescens. Tseftriakson shuningdek, Pseudomonas aeruginosa ga nisbatan faol. Yuqorida ko'rsatilgan mikroorganizmlarning ko'plab shtammlari, odatda boshqa antibiotiklarga, masalan, penisillinlar, tsefalosporinlar va aminoglikozidlarga rezistent bo'lsa-da, tseftriaksonga sezgir. Gram musbat aeroblar: Staphylococcus aureus (penitsillinaza ishlab chiqaruvchi shtammlarni o'z ichiga oladi), Staphylococcus epidermidis, Streptococcus pneumonia, Streptococcus pyogenes, Viridans group streptococci. Metitsillinga chidamli stafilokokklar tsefalosporinlarga, shu jumladan tseftriaksonga ham chidamli. Anaeroblar: Bacteroides fragilis, Clostridium turlari, Peptostreptococcus turlari. Clostridium difficile ning ko'plab shtammlari chidamli. Aerob grammanfiy mikroorganizmlar: Citrobacter diversus, Citrobacter freundii, Providencia turlari (Providencia rettgeri ni o'z ichiga oladi), Salmonella turlari (Salmonella typhi ni o'z ichiga oladi), Shigella turlari. Aerob grammusbat mikroorganizmlar: Streptococcus agalactiae, Prevotella (Bacteroides) bivius, Porphyromonas (Bacteroides) melaninogenicus. Listeria monocytogenes va penisillinga chidamli S. pneumoniae ga nisbatan kam faol, ular ham meningit chaqiradi. Farmakokinetika Tseftriaksonning plazmadagi maksimal konsentratsiyasi yuborilgandan keyin 30 daqiqa ichida erishiladi. Tseftriakson siydikda yuqori konsentratsiyaga erishadi. Umuman olganda, tseftriaksonning 33-67% o'zgarmagan holda chiqariladi, qolgan qismi esa o't va najas bilan chiqariladi. 1 g tseftriaksonni veno ichiga yuborgandan so'ng, o'tda o'rtacha konsentratsiya 581 mkg/ml va plazmada 62,1 mkg/ml ni tashkil etadi. Yarim chiqarilish davri 8,7 soatni tashkil etadi. Tseftriakson plazma oqsillari bilan 98% bog'lanadi. Tseftriakson gematoentsefalik to'siqdan o'tadi. Peritoneal va gemodializda chiqarilmaydi. Tazobaktam yagona metabolitga metabolizatsiyalanadi, u farmakologik va antibakterial faollikka ega emas. Tazobaktam buyraklar orqali glomerulyar filtrlatsiya va kanalikulyar sekretsiya yo'li bilan chiqariladi. Tazobaktam va uning metaboliti asosan buyrak ekskresiyasi orqali chiqariladi, yuborilgan dozaning 80% o'zgarmagan holda, qolgan qismi esa yagona metabolit sifatida chiqariladi. Tazobaktam shuningdek, o'tga sekretsiyalanadi. Tazobaktam plazma oqsillari bilan taxminan 30% bog'lanadi. Tazobaktam metabolitlarining oqsillar bilan bog'lanishi ahamiyatsiz. Tazobaktam organizm to'qimalari va suyuqliklarida, shu jumladan ichak shilliq qavati, o't pufagi, o'pka, ayollar reproduktiv organlari (bachadon, tuxumdonlar va bachadon naylari), hujayralararo suyuqlik va o'tda keng tarqaladi.

Preparat farmatsevtik jihatdan aminoglikozidlar, flukonazol, labetalol, vankomitsin, pentamidin, kalsiy saqlovchi eritmalar bilan mos kelmaydi. Farmatsevtik jihatdan boshqa antimikrob dori vositalari va geparin bilan mos kelmaydi. Diuretiklar, aminoglikozidlar, polimiksin V tseftriaksonning kanalchali sekretsiyasini kamaytiradi va uning qon zardobidagi konsentratsiyasini oshiradi, T1/2 ni uzaytiradi, nefrotoksikligini kuchaytiradi (nefronekroz rivojlanish xavfi oshadi). Tseftriakson aminoglikozidlarning ototoksikligini oshiradi. Nosteroid yallig‘lanishga qarshi preparatlar tsefalosporinlarning chiqarilishini sekinlashtirib, qon ketish rivojlanish xavfini oshiradi. Bakteritsid antibiotiklar (aminoglikozidlar) bilan bir vaqtda buyurilganda sinergizm, bakteriostatiklar (makrolidlar, xloramfenikol, tetratsiklinlar) bilan esa antagonizm kuzatiladi. Metronidazol eritmasi bilan mos kelmaydi (jarrohlik aralashuvlarida infeksiyalar profilaktikasi uchun metronidazol eritmasi yuborilishidan oldin infuzion tizim tseftriakson eritmasidan tozalanishi kerak). Dori vositalari bilan mumkin bo‘lgan o‘zaro ta’sirni oldini olish uchun, tseftriakson eritmalari (aksariyat boshqa beta-laktam antibiotiklar kabi) vankomitsin, gentamitsin, tobramitsin, netilmisin eritmalari bilan bir vaqtda yuborilmasligi kerak. Tseftriakson yuqorida sanab o‘tilgan preparatlar bilan buyurilganda har bir antibiotik alohida yuborilishi lozim.

Bakterial infeksiya tasdiqlanmagan hollarda, shuningdek, profilaktik maqsadlarda tseftriaksonni buyurish maqsadga muvofiq emas, chunki bu holda preparatga chidamli bakteriyalar rivojlanish xavfi oshadi. Arterial gipertenziya va suv-elektrolit muvozanati buzilgan hollarda plazmadagi natriy darajasini tekshirish zarur. Uzoq muddatli buyurishda qonning sitologik tahlilini o'tkazish majburiy, disbakterioz rivojlanishi mumkinligini inobatga olish kerak. Tseftriakson bilan davolashni boshlashdan oldin, bemorda tsefalosporinlar, penisillinlar va boshqa preparatlarga allergik reaksiyalar bo'lgan-bo'lmaganini aniqlash kerak. Ushbu preparatni penisillinga sezgir bemorlarga ehtiyotkorlik bilan buyurish lozim. Og'ir yuqori sezuvchanlik reaksiyalari paydo bo'lsa, adrenalin teri ostiga yuborilishi va boshqa tegishli davolash choralarini ko'rish kerak. Clostridium difficile sababli diareya deyarli barcha antibakterial preparatlar, shu jumladan tseftriakson qabul qilgan bemorlarda kuzatiladi va u yengil darajadan og'ir darajagacha bo'lishi mumkin. Gemolitik anemiya tsefalosporinlar, shu jumladan tseftriakson/tazobaktam qabul qilgan bemorlarda kuzatilishi mumkin. Gemolitik anemiyaning og'ir holatlari kattalar va bolalarda davolash vaqtida kuzatilgan. Agar bemorda tseftriakson yuborilgandan so'ng anemiya rivojlansa (tsefalosporinlar bilan bog'liq anemiya tashxisi etiologiyani aniqlashda baholanishi kerak), preparatni qo'llashni to'xtatish lozim. Preparat tavsiya etilgan dozalarda yuborilganda ham siydik azoti va plazma kreatinini darajasining vaqtinchalik oshishi kuzatilgan. Ba'zi bemorlarda protrombin vaqti oshishi kuzatilgan. Vitamin K sintezi buzilgan yoki vitamin K zaxiralari past bo'lgan bemorlar (masalan, surunkali jigar kasalligi yoki ovqat hazm qilish buzilishi bo'lganlar) tseftriakson bilan davolash vaqtida doimiy ravishda protrombin vaqtini tekshirib turishlari kerak. Agar davolash vaqtida yoki davolashdan oldin protrombin vaqti oshgan bo'lsa, vitamin K (10 mg har kuni) yuborish zarur. Tseftriaksonni uzoq muddat qo'llash chidamli mikroorganizmlar o'sishiga olib kelishi mumkin. Shuning uchun bemorlarni doimiy nazorat qilish zarur. Superinfeksiya rivojlanganida tegishli terapevtik choralar ko'rish kerak. Tseftriakson me'da-ichak trakti kasalliklari, ayniqsa kolitlari bo'lgan bemorlarga ehtiyotkorlik bilan buyuriladi. Boshqa tsefalosporinlar qo'llanilgandek, anafilaktik shok rivojlanishini istisno qilib bo'lmaydi. Buyrak va jigar yetishmovchiligi birga bo'lgan va gemodializda bo'lgan bemorlarda doza tuzatish va plazmadagi konsentratsiyani monitoring qilish talab etiladi (qonda miqdorini vaqti-vaqti bilan nazorat qilish jigar va buyrak funksiyasi alohida buzilgan hollarda ham tavsiya etiladi). Jigar yetishmovchiligi bo'lgan bemorlarga tseftriakson dozasini tuzatish talab etilmaydi; biroq, jigar va buyrak funksiyasi sezilarli darajada buzilgan bemorlarda tseftriakson dozalari kuniga 2,250 g dan oshmasligi kerak, bunda plazmadagi preparat konsentratsiyasini nazorat qilish talab etilmaydi. Yangi tug‘ilgan chaqaloqlar (28 kungacha) Giperbilirubinemiya bo‘lgan yangi tug‘ilgan chaqaloqlar, ayniqsa muddatidan oldin tug‘ilganlar, tseftriakson qabul qilmasliklari kerak. In vitro tadqiqotlar tseftriakson plazma albumini bilan bog‘langan bilirubinni siqib chiqarishi mumkinligini ko‘rsatgan, bu esa keyinchalik bilirubin ensefalopatiyasi rivojlanishiga olib keladi. Yangi tug‘ilgan chaqaloqlarda tseftriaksonni kalsiy saqlovchi tomir ichiga eritmalar, masalan, parenteral ovqatlantirish bilan birga qo‘llash mumkin emas, chunki tseftriakson tuzi kalsiy bilan cho‘kma hosil qilish xavfi mavjud. Tseftriakson va kalsiy saqlovchi suyuqliklar yuborilgan yangi tug‘ilgan chaqaloqlarda o‘pka va buyraklarda kristallar paydo bo‘lishi bilan o‘lim holatlari kuzatilgan. Homiladorlik va laktatsiya davri Preparatni homiladorlikning I trimestrida qo‘llash mumkin emas. Preparat ona sutiga oz miqdorda o‘tadi. Shuning uchun davolash vaqtida emizishni to‘xtatish kerak. Bolalar Preparat bolalarda qo‘llaniladi.

Siptomlar: neyroreflektor qo‘zg‘aluvchanlik sindromi, ensefalopatiya, buyrak yetishmovchiligi bo‘lgan bemorlarda tutqanoq, ko‘ngil aynishi, qusish, diareya. Davolash: gemodializ va qo‘llab-quvvatlovchi terapiya.