Faol moddalari gidroxloritiazid, valsartan 1 plyonka bilan qoplangan tabletkada quyidagilar mavjud Diokor-80 gidroxloritiazid (12,5 mg) va valsartan (80 mg). Diokor-160 gidroxloritiazid (12,5 mg) va valsartan (160 mg).

arterial gipertenziya terapiyasida, shu jumladan kasallikning monoterapiyasi yetarli samarali bo‘lmaganda qo‘llaniladi.

Diokor preparatini uning tarkibiga kiruvchi komponentlarga individual toqat qilmaslik holatida qabul qilish tavsiya etilmaydi. Shuningdek, preparat jigar faoliyatining og'ir buzilishlari, xolestaz va biliar sirroz bilan og'rigan bemorlarga; har qanday shakldagi o'rtacha va og'ir buyrak disfunktsiyasi bo'lgan, klirens ko'rsatkichi 30 ml/min dan kam va anuriya simptomi mavjud bemorlarga; qonda kaliy yoki natriy darajasi pasaygan, giperyurikemiya, giperkaltsemiya bilan og'rigan bemorlarga qo'llash taqiqlanadi. Homiladorlik Preparat homilador va emizikli ayollarga qat'iyan taqiqlanadi.

Standart tavsiya etilgan doza kuniga bir marta «Diokor-80» tabletkasidan iborat. Statsionar sharoitida davolovchi shifokor nazorati ostida «Diokor-160» tabletkalarini buyurish mumkin. Yuqori darajadagi gipertenziyada sezilarli ta’sir taxminan ikki-uch hafta davomida qabul qilish boshlanganidan so‘ng kuzatiladi. O‘rtacha yoki ancha yaqqol buyrak yoki jigar yetishmovchiligi bo‘lgan bemorlarda dozalashni albatta individual tarzda tuzatish zarur. Davolash davomiyligi individual tarzda, davolovchi shifokor tomonidan belgilanadi.

Taxminan 1% turli intensivlikdagi bosh og‘rig‘i, ortiqcha charchoq, bel og‘rig‘i, bosh aylanishi, yo‘tal, nazofaringitlarni tashkil etdi. Bir foizdan kamroq oshqozon og‘rig‘i, shuningdek, ko‘krak va bo‘yin sohalarida og‘riq, bezovtalik hissi, bo‘g‘imlarda og‘riq, asteniya, uyquchanlik, seroz bronxitlar va laringitlar, dispeptik buzilishlar, nafas yetishmovchiligi, salivatsiya pasayishi, erektsiya pasayishi, gastroenteritlar, terlashning kuchayishi, sezgirlikning pasayishi va paresteziya, gipotenziya, uyqu buzilishlari, mushak spazmlari, qayt qilish, periferik shishlar, otitlar va burun tiqilishi, ozgina haroratning ko‘tarilishi. Ba’zan beqaror takikardiya, ko‘rishning pasayishi, quloqlarda shovqin kuzatildi. Ushbu simptomlarning paydo bo‘lishi bilan dori o‘rtasida to‘g‘ridan-to‘g‘ri bog‘liqlik aniqlanmadi. Shuningdek, bitta holatda toshma, qichish va boshqa allergik belgilar, shu jumladan vaskulit va serum kasalligi paydo bo‘lishi kuzatildi. Juda kam hollarda miyalgiya va nefropatik disfunktsiya aniqlangan. Diokordni qabul qilishda eng kam uchraydigan nojo‘ya ta’sir kardiogen bo‘lmagan o‘pka shishi bo‘lib, bu ichida gidrohlorotiazidning individual noqulayligi bilan bog‘liq. Laboratoriya tadqiqotlari Diokor bilan davolangan ba’zi bemorlarda qon tarkibida kaliy miqdorining pasayishi, kreatinin va urea ko‘rsatkichlarining oshishini aniqladi. Ba’zan o‘rtacha neyropeniya aniqlangan.

Preparat antigipertenziv guruhiga kiradi. Bu kombinasiyalangan dori vositasi bo‘lib, tarkibida valsartan (angiotenzin-II-blokator) va gidroxloritiazid (tiazid guruhi diuretigi) mavjud. Valsartan angiotenzin-II retseptorlariga, aniqrog‘i – faqat AT1 retseptorlariga, vazokonstriksiya uchun mas’ul bo‘lgan retseptorlarga, o‘ziga xos faol ta’sir ko‘rsatadi. AT1 retseptorlarining ingibitsiyasi natijasida plazmadagi angiotenzin-II darajasining oshishi AT2 subtipidagi retseptorlarni stimulyatsiya qilishi mumkin, bu esa AT1-retseptorlar blokadasi natijasida yuzaga kelgan effektni muvozanatlashtiradi. Valsartan AT1 retseptorlariga nisbatan agonistik xususiyatga ega emas. Uning bu retseptorlarga nisbatan afiniteti angiotenzin-II ning AT2 retseptorlariga nisbatan yigirma ming marta yuqoridir. Valsartan ADF (angiotenzin aylantiruvchi ferment) ga ingibiruvchi ta’sir ko‘rsatmaydi va shunga mos ravishda bradikinin bilan bog‘liq bo‘lgan nojo‘ya ta’sirlarni keltirib chiqarmaydi. Klinik tadqiqotlar o‘tkazilganda va valsartan hamda ADF ingibitorining ta’siri solishtirilganda, valsartan qabul qilgan bemorlarda quruq yo‘tal ancha kam kuzatilgan. Shuningdek, preparat boshqa yurak-qon tomir tizimiga muhim ta’sir ko‘rsatuvchi gormonlarning retseptorlari bilan o‘zaro ta’sir qilmasligi va ularni bloklamasligi aniqlangan. Diokor qo‘llanilganda yurak urish tezligi va pulsi o‘zgarmagan holda arterial bosim darajasining pasayishi kuzatiladi. Preparatning ta’siri o‘rtacha qabul qilingandan so‘ng 2 soat ichida boshlanadi. Maksimal gipotenziya effekti 4-6 soatdan so‘ng kuzatiladi. Umuman olganda, antigipertenziv effekt preparat qabul qilinganidan keyin bir sutkadan ortiq davom etadi. Keyingi qabul qilishlarda maksimal arterial bosim asta-sekin pasayadi va bu butun davolash kursi davomida saqlanib turadi. Gidroxloritiazid preparatning antigipertenziv effektini ishonchli ravishda kuchaytiradi. Tiazid diuretiklari o‘z ta’sirini buyrak kanallari distal bo‘limlarida, ularning ta’siriga yuqori sezuvchan retseptorlar joylashgan joyda amalga oshiradi. Ta’sir mexanizmi natriy-xlor nasosining faolligini raqobatli ingibitsiya qilish orqali ionlar transportini bostirish bilan chambarchas bog‘liq. Natijada, Na va Cl ionlarining ekskresiyasi faolligi oshadi. Umumiy qon hajmi kamayadi, renin faolligi oshadi, aldosteron ajralishi kuchayadi, buyraklar orqali kaliy chiqarilishi kuchayadi va uning plazmadagi konsentratsiyasi kamayadi. Aldosteron va renin o‘rtasidagi nisbat angiotenzin-II tomonidan tartibga solinadi va natijada angiotenzin-II retseptorlar antagonisti qo‘llanilishi tiazid diuretigi qo‘llanilishi natijasida yuzaga keladigan kaliy yo‘qotilishini kamaytiradi.

Preparatning doza oshirib yuborilishi holatlari noma'lum. Asosiy simptom kuchli gipotenziya bo‘lishi mumkin. Bunday holda, agar preparat yaqinda qabul qilingan bo‘lsa, sun’iy ravishda qusishni chaqirish zarur. Gipotenziyaga qarshi kurash fiziologik eritmani tomir ichiga yuborish orqali amalga oshiriladi. Shuni yodda tutish kerakki, preparatni organizmdan gemodializ yordamida chiqarib bo‘lmaydi – chunki uning tarkibiga kiruvchi valsartin plazma oqsillari bilan reaksiyaga kirishadi. Biroq, gidroxloritiazid bu usul bilan organizmdan chiqariladi.