Har bir qobiq bilan qoplangan tabletkada quyidagilar mavjud: faol modda: lozartan kaliy – 50 mg; yordamchi moddalari: mikrokristallik tsellyuloza, laktosa monogidrat, natriy kraxmal glikolyat, magniy stearat. qobiq: gidroksipropiltsellyuloza, laktosa monogidrat, polietilenglikol, titan dioksid (E 171), triatsetin, temir(III) oksid qizil (E 172), temir(III) oksid sariq (E 172).

- kattalarda, 6 yoshdan 18 yoshgacha bo‘lgan bolalar va o‘smirlarda birlamchi arterial gipertenziyani davolash; - arterial gipertenziya va 2-tip qandli diabet bilan og‘rigan, proteinuriya ≥ 0,5 g/ sutka bo‘lgan kattalarda buyrak kasalliklarini antihipertenziv terapiya doirasida davolash; - surunkali yurak yetishmovchiligini davolash (kattalarda), agar angiotenzin aylantiruvchi ferment (AAF) ingibitorlari bilan davolash nojoiz bo‘lsa, ayniqsa yo‘tal yoki qarshi ko‘rsatmalar tufayli. Yurak yetishmovchiligi bo‘lgan va AAF ingibitori qabul qilish davrida holati barqarorlashgan bemorlar davolashni lozartanga o‘zgartirmasliklari kerak. Bemorlarning chap qorincha chiqarish fraksiyasi ≤ 40% bo‘lishi va ularning holati surunkali yurak yetishmovchiligini davolash davrida barqaror bo‘lishi kerak; - arterial gipertenziya va EKG orqali tasdiqlangan yurak chap qorincha gipertrofiyasi bo‘lgan kattalarda insult rivojlanish xavfini kamaytirish.

- faol modda yoki yordamchi moddalardan biror biriga yuqori sezuvchanlik; - homiladorlikning 2- va 3-trimestrlari; - jigar faoliyatining og'ir buzilishlari; - 6 yoshgacha bo'lgan bolalar; - qandli diabet yoki buyrak faoliyati buzilgan bemorlarda (SSK < 60 ml/min/1,73 m2) lozartan alişkiren yoki alişkiren saqlovchi preparatlar bilan bir vaqtda qo'llanilmasligi kerak.

Lozartan saqlovchi tabletkalarni bir stakan suv bilan ichib yuborish kerak. Lozartan saqlovchi tabletkalarni ovqat qabul qilishdan qat'i nazar qabul qilish mumkin. Arterial gipertenziya Ko‘pchilik bemorlar uchun odatda qo‘llaniladigan boshlang‘ich va qo‘llab-quvvatlovchi doza kuniga bir marta 50 mg ni tashkil etadi. Maksimal antigipertenziv ta’sir davolash boshlanganidan 3-6 hafta o‘tib erishiladi. Ba’zi bemorlarga dozani kuniga bir marta (ertalab) 100 mg gacha oshirish foydali bo‘lishi mumkin. Lozartan boshqa antigipertenziv vositalar, xususan diuretiklar, masalan, gidroxlorotiazid bilan birga qo‘llanilishi mumkin. Arterial gipertenziya va 2-tip qandli diabet bilan kechuvchi proteinuriya ≥ 0,5 g/ sutka Odatda qo‘llaniladigan boshlang‘ich doza kuniga bir marta 50 mg ni tashkil etadi. Doza arterial bosim ko‘rsatkichlariga qarab, davolash boshlanganidan bir oy o‘tib, kuniga bir marta 100 mg gacha oshirilishi mumkin. Lozartan boshqa antigipertenziv vositalar (masalan, diuretiklar, kalsiy antagonistlari, alfa- yoki beta-adrenoblokatorlar va markaziy ta’sirli preparatlar), shuningdek insulin va boshqa keng qo‘llaniladigan gipoglikemik ta’sirli preparatlar (masalan, sulfonilmochevina hosilalari, glitazonlar va glikozidaza ingibitorlari) bilan birga qo‘llanilishi mumkin. Yurak yetishmovchiligi Yurak yetishmovchiligi bo‘lgan bemorlarda lozartanning odatda qo‘llaniladigan boshlang‘ich doza kuniga bir marta 12,5 mg ni tashkil etadi. Bu doza odatda haftalik interval bilan bosqichma-bosqich oshiriladi (ya’ni, kuniga 12,5 mg, 25 mg, 50 mg, 100 mg, maksimal doza 150 mg kuniga bir marta) va odatda qo‘llaniladigan qo‘llab-quvvatlovchi doza kuniga bir marta 50 mg ga erishiladi, agar bemor tomonidan yaxshi o‘zlashtirilsa. Arterial gipertenziya va EKG bilan tasdiqlangan chap qorincha gipertrofiyasi bo‘lgan kattalarda insult rivojlanish xavfini kamaytirish Lozartanning odatda qo‘llaniladigan boshlang‘ich doza kuniga bir marta 50 mg ni tashkil etadi. Arterial bosim ko‘rsatkichlaridagi o‘zgarishga qarab, past doza gidroxlorotiazid qo‘shilishi va (yoki) lozartan dozasini kuniga bir marta 100 mg gacha oshirish kerak. Aholining alohida guruhlari Intravaskulyar hajmi kamaygan bemorlarda qo‘llanilishi Intravaskulyar hajmi kamaygan bemorlar (masalan, yuqori dozalarda diuretiklar bilan davolanganlar) uchun boshlang‘ich doza sifatida kuniga bir marta 25 mg ni ko‘rib chiqish kerak. Buyrak faoliyati buzilgan va gemodializda bo‘lgan bemorlarda qo‘llanilishi Buyrak faoliyati buzilgan va dializda bo‘lgan bemorlarda boshlang‘ich doza tuzatishni talab qilmaydi. Jigar faoliyati buzilgan bemorlarda qo‘llanilishi Jigar faoliyati buzilgan bemorlar uchun pastroq doza ko‘rib chiqilishi kerak. Og‘ir jigar yetishmovchiligi bo‘lgan bemorlar bo‘yicha terapevtik tajriba mavjud emas. Shuning uchun lozartan og‘ir jigar yetishmovchiligi bo‘lgan bemorlarga qo‘llash mumkin emas. Bolalar va o‘smirlar 6-18 yoshdagi bolalar va o‘smirlarda gipertenziya davolashda lozartanning samaradorligi va xavfsizligi bo‘yicha cheklangan ma’lumotlar mavjud. Bir oydan katta gipertenziyali bolalarda farmakokinetik ma’lumotlar cheklangan. Tana vazni > 20 kg dan <50 kg gacha bo‘lgan, tabletkani yuta oladigan bemorlar uchun tavsiya etiladigan doza 25 mg ni tashkil etadi. Istisno holatlarda doza maksimal kuniga bir marta 50 mg gacha oshirilishi mumkin. Doza arterial bosim ko‘rsatkichlaridagi o‘zgarishga qarab tuzatilishi kerak. Tana vazni >50 kg bo‘lgan bemorlar uchun odatda qo‘llaniladigan doza kuniga bir marta 50 mg ni tashkil etadi. Istisno holatlarda doza maksimal kuniga bir marta 100 mg gacha oshirilishi mumkin. Bolalar va o‘smirlarda tana vazniga nisbatan 1,4 mg/kg (yoki 100 mg dan ortiq) dozani kuniga bir marta qo‘llash bo‘yicha tadqiqotlar o‘tkazilmagan. Lozartan 6 yoshdan kichik bolalarda qo‘llash uchun tavsiya etilmaydi, chunki ushbu bemor guruhlarida foydalanish bo‘yicha ma’lumotlar cheklangan. Ma’lumotlar yo‘qligi sababli, lozartan glomerulyar filtrlatsiya tezligi <30 ml/min/1,73 m2 bo‘lgan bolalarda qo‘llash uchun tavsiya etilmaydi. Lozartan, shuningdek, jigar faoliyati buzilgan bolalarda qo‘llash uchun tavsiya etilmaydi. Keksalarda qo‘llanilishi Garchi 75 yoshdan katta bemorlar uchun davolashni kuniga bir marta 25 mg dozadan boshlash ko‘rib chiqilishi kerak bo‘lsa-da, keksalarda odatda doza tuzatish talab qilinmaydi. Maxsus bemor guruhlarida qo‘llanilishi Shifokor ayrim bemorlarda, xususan yuqori dozalarda diuretiklar qabul qilayotgan bemorlar, jigar faoliyati buzilgan bemorlar va 75 yoshdan katta bemorlar uchun, ayniqsa davolash boshida, kichikroq doza buyurishi mumkin. Lozartan og‘ir jigar yetishmovchiligi bo‘lgan bemorlarda qo‘llanilmasligi kerak.

Lozartan AT1 tipidagi angiotenzin II retseptorining sintetik blokatori bo‘lib, og‘iz orqali qabul qilinadi. Angiotenzin II, kuchli tomir toraytiruvchi ta’sirga ega preparat, renin-angiotenzin tizimining asosiy faol gormoni va arterial gipertenziya patofiziologiyasida ishtirok etuvchi muhim omil hisoblanadi. Angiotenzin II ko‘plab to‘qimalarda (masalan, qon tomirlarining silliq mushaklari, buyrak usti bezlari, buyraklar va yurak) joylashgan AT1 retseptorlari bilan bog‘lanadi va vazokonstriksiya va aldosteron ajralib chiqishi kabi bir qator muhim biologik ta’sirlarni yuzaga keltiradi. Angiotenzin II, shuningdek, silliq mushak hujayralarining proliferatsiyasini stimulyatsiya qiladi. Lozartan AT1 retseptorini selektiv ravishda bloklaydi. Lozartan hamda uning farmakologik faol metaboliti, karboksil kislota (E 3174), in vitro va in vivo sharoitda angiotenzin II ning barcha fiziologik ahamiyatli ta’sirlarini, uning kelib chiqishi yoki sintez yo‘liga bog‘liq bo‘lmagan holda, bloklaydi. Lozartan boshqa gormonlar yoki yurak-qon tomir tizimi funksiyasini tartibga solishda muhim bo‘lgan ion kanallari retseptorlarini stimulyatsiya qilmaydi va bloklamaydi. Bundan tashqari, lozartan angiotenzin aylantiruvchi ferment (kininaza II) faolligini inhibe qilmaydi, bu ferment bradikinin parchalanishini yuzaga keltiradi. Shu sababli, bradikinin bilan bog‘liq nojo‘ya reaksiyalar kuchaymaydi. Lozartan kiritilganda, angiotenzin II va renin sekretsiyasi o‘rtasidagi salbiy orqa aloqaning yo‘qolishi plazmadagi renin faolligining (PRA) oshishiga olib keladi. Plazmadagi renin faolligining oshishi plazmada angiotenzin II konsentratsiyasining ortishiga olib keladi. Ushbu oshishga qaramay, antigipertenziv ta’sir va plazmadagi aldosteron konsentratsiyasining pasayishi saqlanib qoladi, bu angiotenzin II retseptorlarining muvaffaqiyatli bloklanishini ko‘rsatadi. Lozartan bilan davolash to‘xtatilgandan so‘ng, PRA va angiotenzin II konsentratsiyasi uch kun ichida boshlang‘ich ko‘rsatkichlarga qaytadi. Lozartan hamda uning asosiy faol metaboliti AT1 retseptoriga AT2 retseptoriga nisbatan ancha yuqori bog‘lanish ko‘rsatadi. Faol metabolit bir xil massa taqqoslanganda lozartanga nisbatan 10-40 marta samaraliroqdir. Arterial gipertenziya bo‘yicha tadqiqot Nazoratli klinik tadqiqotlarda lozartanning bir marta sutkada qabul qilinishi yengil yoki o‘rtacha birlamchi arterial gipertenziyali bemorlarda sistolik va diastolik arterial bosimning statistik ahamiyatli pasayishiga olib keldi. Preparat qabul qilingandan 24 soat o‘tgach o‘lchangan arterial bosimni 5-6 soatdan keyin o‘lchangan bosim bilan taqqoslash shuni ko‘rsatdiki, arterial bosimning pasayishi 24 soat davomida saqlanib turadi; tabiiy sutkalik ritm saqlanib qolgan. Dozalar oralig‘ining oxirida arterial bosimning pasayishi dozani qabul qilgandan 5-6 soat o‘tgach kuzatilgan pasayishning taxminan 70-80% ini tashkil etdi. Arterial gipertenziyali bemorlarda lozartan qabul qilishni to‘xtatish arterial bosimning to‘satdan oshishiga olib kelmadi ("otpryg" effekti yo‘q). Arterial bosimning sezilarli pasayishiga qaramay, lozartan qabul qilish yurak urish tezligiga klinik jihatdan ahamiyatli ta’sir ko‘rsatmadi. Lozartan erkaklar va ayollar, yosh (65 yoshgacha) va keksalar uchun arterial gipertenziyada bir xil samaralidir.

Yuqori sezuvchanlik Angionevrotik shish. Angionevrotik shish (yuz, lablar, tomoq va (yoki) til shishi) bo‘lgan bemorlar diqqat bilan kuzatilishi kerak. Gipotoniya va suv-elektrolit muvozanatining buzilishi Intravaskulyar hajmning kamayishi va (yoki) natriy yetishmovchiligi natijasida intensiv diuretik davolash, tuz miqdodi cheklangan dieta, diareya yoki qusish tufayli bemorlarda simptomatik gipotoniya yuzaga kelishi mumkin, ayniqsa birinchi doza va doza oshirilgandan keyin. Bunday yetishmovchiliklar lozartan kiritilishidan oldin bartaraf etilishi yoki boshlang‘ich doza kamaytirilishi kerak. Bu, shuningdek, 6 yoshdan 18 yoshgacha bo‘lgan bolalarga ham taalluqlidir. Elektrolit muvozanatining buzilishi Buyrak funksiyasi buzilgan, hamda qandli diabeti bor yoki yo‘qligidan qat’i nazar, bemorlarda elektrolit muvozanati buzilishi tez-tez uchraydi va bu holat tuzatishni talab qiladi. 2-tip qandli diabet va nefropatiyasi bo‘lgan bemorlar ishtirokida o‘tkazilgan klinik tadqiqotda giperkaliemiya rivojlanish chastotasi lozartan qabul qilgan guruhda platsebo guruhiga nisbatan yuqori bo‘lgan. Shuning uchun, ayniqsa yurak yetishmovchiligi va kreatinin klirensi 30 dan 50 ml/min bo‘lgan bemorlarda plazmadagi kaliy konsentratsiyasi va kreatinin klirensi diqqat bilan nazorat qilinishi kerak. Lozartanni kaliy tejovchi diuretiklar, kaliy qo‘shimchalari va tarkibida kaliy bo‘lgan tuz o‘rnini bosuvchi vositalar bilan birga qabul qilish tavsiya etilmaydi. Jigar funksiyasining buzilishi Farmakokinetik ma’lumotlarga ko‘ra, jigar sirrozi bo‘lgan bemorlarda plazmada lozartan konsentratsiyasi sezilarli darajada oshadi, shuning uchun jigar funksiyasi buzilgan bemorlarda doza kamaytirilishini ko‘rib chiqish kerak. Lozartan bilan og‘ir jigar yetishmovchiligi bo‘lgan bemorlarni davolashda terapevtik tajriba yo‘q. Shuning uchun, lozartan og‘ir jigar funksiyasi buzilgan bemorlarga buyurilmasligi kerak. Lozartan jigar funksiyasi buzilgan bolalarda qo‘llash tavsiya etilmaydi. Buyrak funksiyasining buzilishi Renin-angiotenzin tizimi faolligining inhibatsiyasidan so‘ng buyrak funksiyasining buzilishi, shu jumladan buyrak yetishmovchiligi (ayniqsa, buyrak funksiyasi renin-angiotenzin-aldosteron tizimi faolligiga bog‘liq bo‘lgan bemorlarda, masalan, og‘ir yurak yetishmovchiligi yoki ilgari mavjud bo‘lgan buyrak funksiyasi buzilishi bo‘lgan bemorlarda) kuzatilgan. Renin-angiotenzin-aldosteron tizimiga ta’sir qiluvchi boshqa dori vositalarida bo‘lgani kabi, ikki tomonlama buyrak arteriyasi stenozida yoki yagona faol buyrakni ta’minlovchi arteriya stenozida bemorlarda qonda mochevina va zardobda kreatinin konsentratsiyasi oshishi kuzatiladi, buyrak funksiyasidagi bu o‘zgarishlar davolash to‘xtatilgandan so‘ng qaytuvchan bo‘lishi mumkin. Lozartan ikki tomonlama buyrak arteriyasi stenozida yoki yagona faol buyrak arteriyasi stenozida bo‘lgan bemorlarda ehtiyotkorlik bilan qo‘llanilishi kerak. Buyrak funksiyasi buzilgan bolalar va o‘smirlarda qo‘llash Ma’lumotlar yetishmasligi sababli, lozartan glomerulyar filtrlash tezligi <30 ml/min/1,73 m2 bo‘lgan bolalarda qo‘llash tavsiya etilmaydi. Lozartan bilan davolash davomida buyrak funksiyasi muntazam nazorat qilinishi kerak, chunki u yomonlashishi mumkin. Bu, ayniqsa, lozartan boshqa mavjud kasalliklar (isitma, suvsizlanish) fonida buyurilganda, buyrak funksiyasiga ta’sir qilishi mumkin bo‘lgan holatlarga taalluqlidir. Lozartan va AAF ingibitorlarini bir vaqtda qo‘llash buyrak funksiyasini buzganligi aniqlangan. Shuning uchun ularni birga qabul qilish tavsiya etilmaydi. Renin-angiotenzin-aldosteron tizimining (RAAS) ikki tomonlama blokadasi Angiotenzin aylantiruvchi ferment (AAF) ingibitorlari, angiotenzin II retseptorlari blokatorlari yoki aliskirenni bir vaqtda qabul qilish gipotoniyaga, giperkaliemiyaga va buyrak funksiyasining buzilishiga (shu jumladan o‘tkir buyrak yetishmovchiligiga) olib kelishi mumkinligi haqida dalillar mavjud. Shuning uchun, RAAS tizimini ikki tomonlama blokada qilish (AAF ingibitorlari, angiotenzin II retseptorlari blokatorlari yoki aliskirenni bir vaqtda qo‘llash) tavsiya etilmaydi. Agar RAAS tizimini ikki tomonlama blokada qilish mutlaqo zarur bo‘lsa, bu faqat mutaxassis nazorati ostida amalga oshirilishi kerak, bunda bemorning hayotiy muhim ko‘rsatkichlari, masalan, buyrak funksiyasi, elektrolitlar konsentratsiyasi va arterial bosim diqqat bilan nazorat qilinishi lozim. Diabetik nefropatiyasi bo‘lgan bemorlarda AAF ingibitorlari va angiotenzin II retseptorlari blokatorlarini bir vaqtda qo‘llash mumkin emas. Buyrak transplantatsiyasi Yaqinda buyrak transplantatsiyasi o‘tkazgan bemorlarda tajriba yo‘q. Birlamchi giperal’dosteronizm Birlamchi giperal’dosteronizm bo‘lgan bemorlar, odatda, renin-angiotenzin tizimini ingibitsiya qiluvchi antigipertenziv dori vositalariga javob bermaydi. Shuning uchun lozartan qo‘llanilishi tavsiya etilmaydi. Ishemik yurak kasalligi va serebrovaskulyar buzilishlar Boshqa antigipertenziv vositalarda bo‘lgani kabi, ishemik yurak kasalligi va serebrovaskulyar buzilishlari bo‘lgan bemorlarda arterial bosimning haddan tashqari pasayishi miokard infarkti yoki insultga olib kelishi mumkin. Yurak yetishmovchiligi Yurak yetishmovchiligi va unga hamroh bo‘lgan yoki bo‘lmagan jigar funksiyasi buzilishi bo‘lgan bemorlarda, renin-angiotenzin tizimiga ta’sir qiluvchi boshqa dori vositalarida bo‘lgani kabi, og‘ir arterial gipotoniyaga va (ko‘pincha o‘tkir) buyrak yetishmovchiligiga xavf mavjud. Yurak yetishmovchiligi va unga hamroh bo‘lgan og‘ir buyrak funksiyasi buzilishi bo‘lgan bemorlarda, NYHA tasnifiga ko‘ra IV bosqich og‘ir yurak yetishmovchiligi bo‘lgan bemorlarda, shuningdek yurak yetishmovchiligi va simptomatik, hayot uchun xavfli aritmiya bo‘lgan bemorlarda lozartan qo‘llash bo‘yicha yetarli terapevtik tajriba yo‘q. Shuning uchun, lozartan bu bemorlar guruhida ehtiyotkorlik bilan qo‘llanilishi kerak. Lozartan va beta-adrenoblokatorlar bilan birgalikda davolash ehtiyotkorlik bilan amalga oshirilishi kerak. Aortal va mitral klapan stenozlari, chiqish yo‘llari stenozli gipertrofik kardiomiopatiya Qon tomirlarini kengaytiruvchi boshqa dori vositalarida bo‘lgani kabi, aortal yoki mitral klapan stenozlari, yoki chiqish yo‘llari stenozli gipertrofik kardiomiopatiyasi bo‘lgan bemorlarda alohida ehtiyotkorlikka rioya qilish kerak. Galaktoza intoleransi, Lapp tipidagi laktaza yetishmovchiligi, glyukoza-galaktoza so‘rilishining buzilishi sindromi.

Boshqa antigipertenziv preparatlar lozartanning gipotenziya ta’sirini kuchaytirishi mumkin. Shu bilan birga, gipotenziya nojo‘ya reaksiya sifatida yuzaga kelishi mumkin bo‘lgan boshqa moddalar (masalan, tritsiklik antidepressantlar, antipsixotiklar, baklofen va amifostin) bilan birga qabul qilinsa, gipotenziya rivojlanish xavfi oshadi. Lozartan asosan sitoxrom P450 izofermenti CYP2C9 tomonidan faol metabolit – karboksil kislotaga metabolizatsiyalanadi. Klinik tadqiqotda flukonazol (CYP2C9 inhibitörü) faol metabolit konsentratsiyasini taxminan 50% ga kamaytirishi aniqlangan. Lozartan va rifampitsin (metabolizatsiyalovchi fermentlar induktori) bilan birga davolash faol metabolitning qon plazmasidagi konsentratsiyasini 40% ga kamaytirishi aniqlangan. Ushbu ta’sirning klinik ahamiyati noma’lum. Fluvastatin (CYP2C9 ning kuchsiz inhibitörü) bilan birga qo‘llanganda konsentratsiyada farq aniqlanmagan. Angiotenzin II yoki uning ta’sirini bloklovchi boshqa dori vositalari kabi, kaliyni ushlab turuvchi boshqa dori vositalari (masalan, kaliy tejovchi diuretiklar: amilorid, triamteren, spironolakton) yoki kaliy konsentratsiyasini oshirishi mumkin bo‘lgan preparatlar (masalan, geparin), kaliy qo‘shimchalari yoki kaliy saqlovchi tuz o‘rnini bosuvchilar bilan birga qabul qilinsa, qonda kaliy konsentratsiyasi oshishi mumkin. Bunday kombinatsiyalangan terapiya tavsiya etilmaydi. Litiyni va AKE (angiotenzin konvertaza fermenti) ingibitorlarini birga qo‘llashda qonda litiyning qaytariluvchi oshishi va uning toksikligi belgilari kuzatilgan. Juda kam hollarda angiotenzin II retseptorlari blokatorlari bilan ham shunga o‘xshash buzilishlar qayd etilgan. Litiy va lozartanni birga qo‘llashda ehtiyotkorlikka rioya qilish kerak. Agar ikkala preparatni birga qo‘llash zarur bo‘lsa, kombinatsiyalangan terapiya davomida qonda litiy konsentratsiyasini monitoring qilish tavsiya etiladi. Angiotenzin II blokatorlari va nosteroid yallig‘lanishga qarshi preparatlar (NYaQP) birga qo‘llanganda (ya’ni, selektiv COX-2 ingibitorlari, yallig‘lanishga qarshi dozalarda asetilsalitsil kislotasi va noselektiv nosteroid yallig‘lanishga qarshi preparatlar) antigipertenziv ta’sirning susayishi mumkin. Angiotenzin II blokatorlari yoki diuretiklar va nosteroid yallig‘lanishga qarshi preparatlarni birga qabul qilish buyrak funksiyasining yomonlashuvi, shu jumladan, ehtimoliy o‘tkir buyrak yetishmovchiligi va qonda kaliy konsentratsiyasining oshishi xavfini oshirishi mumkin, ayniqsa, ilgari buyrak funksiyasi yengil buzilgan bemorlarda. Bunday kombinatsiyalangan terapiyani ehtiyotkorlik bilan qo‘llash kerak, ayniqsa, keksalarda. Bemorlar yetarli darajada suyuqlik qabul qilgan bo‘lishi kerak va kombinatsiyalangan terapiya boshlanganidan so‘ng va undan keyin vaqti-vaqti bilan buyrak funksiyasini monitoring qilish ko‘rib chiqilishi kerak. Ikki tomonlama blokada mexanizmi bilan davolash (masalan, AKE ingibitori yoki aliskirenni angiotenzin II retseptorlari blokatoriga qo‘shish) faqat aniq hollarda cheklanishi kerak. Shu bilan birga, arterial bosim, buyrak funksiyasi va elektrolitlarni diqqat bilan monitoring qilish zarur. Ba’zi tadqiqotlar shuni ko‘rsatdiki, tashxislangan ateroskleroz, yurak yetishmovchiligi yoki terminal bosqichdagi organ shikastlanishi bo‘lgan qandli diabetli bemorlarda renin-angiotenzin-aldosteron tizimining ikki tomonlama blokadasi gipotenziya, hushdan ketish, giperqaliemiya va buyrak funksiyasi o‘zgarishlari (shu jumladan, o‘tkir buyrak yetishmovchiligi) chastotasining oshishi bilan bog‘liq, faqat renin-angiotenzin-aldosteron tizimiga ta’sir qiluvchi bitta preparat qo‘llangan holatga nisbatan. Aliskiren lozartan bilan birga qandli diabet yoki buyrak funksiyasi buzilgan (GFR <60 ml/min) bemorlarda qo‘llanmasligi kerak. Klinik tadqiqotlar ma’lumotlari shuni ko‘rsatdiki, renin-angiotenzin-aldosteron tizimining (RAAS) ikki tomonlama blokadasi (AKE ingibitorlari, angiotenzin II retseptorlari blokatorlari yoki aliskirenni birga qo‘llash) RAAS blokatorlari guruhidan bitta preparat bilan monoterapiyaga nisbatan, gipotenziya, giperqaliemiya va buyrak funksiyasi buzilishlari (shu jumladan, o‘tkir buyrak yetishmovchiligi) kabi nojo‘ya hodisalar chastotasining oshishi bilan bog‘liq.

Zaharliqlanish simptomlari Odamlarda dozani oshirib yuborish bo‘yicha ma’lumotlar cheklangan. Arterial gipotenziya va taxikardiya dozani oshirib yuborishning eng ehtimoliy simptomlari hisoblanadi. Bradikardiya parasimpatik asab tizimi (adashgan nerv) stimulyatsiyasi natijasida paydo bo‘lishi mumkin. Zaharliqlanishni davolash Simptomatik arterial gipotenziya yuzaga kelganda, qo‘llab-quvvatlovchi davolash o‘tkazish kerak. Davolash preparat qabul qilingan vaqtga, shuningdek simptomlarning turi va og‘irligiga bog‘liq. Eng muhim narsa yurak-qon tomir tizimini barqarorlashtirishdir. Og‘iz orqali qabul qilingandan so‘ng yetarli doza faollashtirilgan ko‘mir buyuriladi. So‘ngra bemorning hayotiy muhim belgilarini diqqat bilan nazorat qilish va zarurat tug‘ilganda tuzatish kerak. Na lozartan, na uning faol metaboliti gemodializ yordamida organizmdan chiqarib yuborilmaydi.