Etanol va markaziy asab tizimini (MAT) susaytiruvchi dori vositalari (shu jumladan, boshqa antidepressantlar, barbituratlar, benzodiazepinlar va umumiy anesteziklar) bilan birga qo‘llanganda MATga susaytiruvchi ta’sir, nafas olishni susaytirish va gipotenziya effekti sezilarli darajada kuchayishi mumkin. Etanol saqlovchi ichimliklarga sezuvchanlikni oshiradi. Amantadin va boshqa antixolinergik faollikka ega dori vositalari (masalan, fenotiazinlar, parkinsonizmga qarshi dori vositalari, atropin, biperiden, antigistamin dori vositalari) bilan birga qo‘llanganda antixolinergik ta’sirni kuchaytiradi, bu esa nojo‘ya ta’sirlar (MAT, ko‘rish, ichak va siydik pufagi tomonidan) rivojlanish xavfini oshiradi. Antigistamin dori vositalari, klonidin bilan birga qo‘llanganda MATga susaytiruvchi ta’sir kuchayadi; atropin bilan – paralitik ichak tutilishi rivojlanish xavfi oshadi; ekstrapiramidal reaksiyalar chaqiruvchi dori vositalari bilan – ekstrapiramidal effektlar og‘irligi va tez-tezligi oshadi. Klomipramin va bilvosita antikoagulyantlar (kumarin yoki indadion hosilalari) birga qo‘llanganda oxirgilarning antikoagulyant faolligi oshishi mumkin. Klomipramin GKSlardan chaqirilgan depressiyani kuchaytirishi mumkin. Qarshiqovuch dori vositalari bilan birga qo‘llanganda MATga susaytiruvchi ta’sir kuchayishi, tutqanoq faolligi chegarasining pasayishi (yuqori dozalarda qo‘llanganda) va oxirgilarning samaradorligi pasayishi mumkin. Tireotoksikozni davolash uchun dori vositalari agranulositoz rivojlanish xavfini oshiradi. Fenitoin va alfa-adrenoblokatorlar samaradorligini pasaytiradi. Mikrosomal oksidlanishni ingibitorlari (tsimetidin) T1/2 ni uzaytiradi, klomipraminning toksik effektlari rivojlanish xavfini oshiradi (klomipramin dozasini 20-30% ga kamaytirish talab qilinishi mumkin), jigar mikrosomal fermentlari induktorlari (barbituratlar, karbamazepin, fenitoin, nikotin va og‘iz orqali kontratseptivlar) plazmadagi konsentratsiyani pasaytiradi va klomipraminning samaradorligini kamaytiradi. Fluoksetin va fluvoksamin klomipraminning plazmadagi konsentratsiyasini oshiradi (klomipramin dozasini 50% ga kamaytirish talab qilinishi mumkin). Xolinoblokatorlar, fenotiazinlar va benzodiazepinlar bilan birga qo‘llanganda sedativ va markaziy xolinobloklovchi effektlarning o‘zaro kuchayishi va epileptik tutqanoqlar rivojlanish xavfi oshadi (tutqanoq faolligi chegarasining pasayishi); fenotiazinlar, bundan tashqari, neyroleptik malign sindrom rivojlanish xavfini oshirishi mumkin. Klomipramin klonidin, guanetidin, betanidin, rezerpin va metildopa bilan birga qo‘llanganda oxirgilarning gipotenziya effektini pasaytiradi; kokain bilan – yurak aritmiyalari rivojlanish xavfi. Estrogen saqlovchi og‘iz orqali kontratseptiv dori vositalari va estrogenlar klomipraminning biologik o‘zlashtirilishini oshirishi mumkin; antiaritmik dori vositalari (xinidin turi) – ritm buzilishlari rivojlanish xavfi (klomipraminning metabolizmi sekinlashishi mumkin). Disulfiram va boshqa atsetaldegiddegidrogenaza ingibitorlari bilan birga qo‘llanganda deliryum chaqiradi. MAO ingibitorlari bilan mos kelmaydi (giperpireksiya davrlari tez-tezligi oshishi, og‘ir tutqanoqlar, gipertonik krizlar va bemor o‘limi mumkin). Pimozid va probukol yurak aritmiyalarini kuchaytirishi mumkin, bu EKGda Q-T intervalining uzayishi bilan namoyon bo‘ladi. Epinefrin, norepinefrin, izoprenalin, efedrin va fenilefrinning yurak-qon tomir tizimiga ta’sirini kuchaytiradi (shu jumladan, bu dori vositalari mahalliy anesteziklar tarkibida bo‘lsa ham) va yurak ritmi buzilishlari, taxikardiya, og‘ir arterial gipertenziya rivojlanish xavfini oshiradi. Alfa-adrenostimulyatorlarni intranazal qo‘llash yoki oftalmologiyada qo‘llash uchun (sezilarli tizimli so‘rilishda) birga qo‘llanganda oxirgilarning tomir toraytiruvchi ta’siri kuchayishi mumkin. Qalqonsimon bez gormonlari bilan birga qabul qilinganda – terapevtik effekt va toksik ta’sir (shu jumladan, yurak aritmiyalari va MATga stimulyatsion ta’sir) o‘zaro kuchayadi. M-xolinoblokatorlar va antipsixotik dori vositalari (neyroleptiklar) giperpireksiya rivojlanish xavfini oshiradi (ayniqsa, issiq ob-havoda). Inyeksiya uchun eritma diklofenak inyeksiya eritmasi bilan mos kelmaydi. Boshqa gematotoksik dori vositalari bilan birga buyurilganda gematotoksiklik kuchayishi mumkin.

Anafranil bilan dozani oshirib yuborishda rivojlanadigan simptomlar boshqa tritsiklik antidepressantlar bilan dozani oshirib yuborishda kuzatiladiganlarga o‘xshash. Asosiy asoratlar yurak faoliyati va nevrologik buzilishlar bilan bog‘liq. Bolalarda preparatning har qanday dozada tasodifiy qabul qilinishi juda jiddiy va o‘lim bilan yakunlanishi mumkin bo‘lgan hodisa sifatida baholanishi kerak. Simptomlar odatda preparatni qabul qilgandan so‘ng 4 soat ichida paydo bo‘ladi va 24 soat o‘tgach maksimal darajaga yetadi. Sezilarli darajada sekin so‘rilish (preparatning antixolinergik ta’siri), uzoq yarim chiqarilish davri va faol moddaning gepatoenteral retsirkulyatsiyasi tufayli bemor "xavf zonasida" qoladigan vaqt 4-6 kunni tashkil etadi. Markaziy asab tizimi tomonidan: uyquchanlik, stupor, koma, ataksiya, bezovtalik, ajitatsiya, reflekslarning kuchayishi, mushaklarning rigitligi, xoreoatetoid harakatlar, tutqanoq. Bundan tashqari, serotoninniy sindrom (tana haroratining oshishi, mioklonus, deliriy, koma) namoyon bo‘lishi mumkin. Yurak-qon tomir tizimi tomonidan: arterial bosimning sezilarli pasayishi, taxikardiya, QTc intervalining uzayishi, aritmiyalar (shu jumladan, "piruet" tipidagi qorinchalik ritm buzilishlari), yurak ichki o‘tkazuvchanligining buzilishi, shok, yurak yetishmovchiligi; juda kam hollarda – yurak to‘xtashi. Boshqalar: nafas olishning susayishi, sianoz, qusish, isitma, midriaz, terlash, oliguriya yoki anuriya bo‘lishi mumkin. Davolash: maxsus antidot mavjud emas, davolash asosan simptomatik va qo‘llab-quvvatlovchi hisoblanadi. Anafranil bilan dozani oshirib yuborishga shubha qilinganda, ayniqsa bolalarda, bemorni shifoxonaga yotqizish va kamida 72 soat davomida diqqat bilan kuzatish kerak. Agar bemor hushyor bo‘lsa, imkon qadar tezroq me’da yuvish yoki qusishni chaqirish kerak. Agar bemor hushsiz bo‘lsa, me’da yuvishdan oldin aspiratsiyani oldini olish uchun manjetkali traxeya intubatsiyasi o‘tkaziladi; bu holda qusishni chaqirish mumkin emas. Ko‘rsatilgan choralarni dozani oshirib yuborilganidan 12 soat va undan ko‘proq vaqt o‘tgach ham amalga oshirish tavsiya etiladi, chunki Anafranilning antixolinergik ta’siri me’daning bo‘shashishini sekinlashtirishi mumkin. Preparatning so‘rilishini sekinlashtirish uchun faollashtirilgan ko‘mirni qo‘llash foydali. Davolash zamonaviy intensiv terapiya usullarini yurak faoliyati, qon gazlari va elektrolitlarining doimiy monitoringi bilan, shuningdek, zarurat tug‘ilganda tutqanoqqa qarshi terapiya, sun’iy nafas oldirish va reanimatsiya usullarini qo‘llashga asoslanadi. Fizostigmin sezilarli bradikardiya, asistoliya va tutqanoq chaqirishi mumkinligi haqida xabarlar paydo bo‘lgandan beri, ushbu preparatni Anafranil bilan dozani oshirib yuborishni davolashda qo‘llash tavsiya etilmaydi. Gemodializ va peritoneal dializ samarali emas, chunki plazmadagi klomipramin konsentratsiyasi past.