Bitta tabletkada faol modda sifatida montelukast natriy (montelukastga ekvivalent) - 10,0 mg, levotsetirizin gidroxlorid - 5,0 mg; yordamchi moddalardan laktoza, makkajo'xori kraxmali, mikrokristallik sellyuloza, kalsiy fosfat dihidrat, kroskarmelloza natriy, Povidon K-30, tozalangan talk, krosprovidon, magniy stearat, kolloid suvdan holi kremniy; plyonka qobig'i Super Coat film (gidroksipropil metilsellyuloza, PEG-400, titan dioksid, tozalangan talk), tozalangan talk, titan dioksid, izopropil spirti, dixlormetan.

Allervil - kombinasiyalangan preparat bo‘lib, tarkibida 10 mg dozada montelukast va 5 mg dozada levosetirizin gidroxlorid mavjud. Montelukast selektiv tarzda sisteinil leyukotrienlar (LTs4, LTD4 va LTE4) ning CysLT1-retseptorlarini ingibitsiya qiladi — bu moddalar bronxial astma va allergik rinit rivojlanishining patofiziologik mexanizmlari bilan bog‘liq bo‘lgan surunkali perzistent yallig‘lanishning eng kuchli mediatorlaridir. Bronxiol va tomirlarning silliq mushaklar spazmini, shish, eozinofillar va makrofaglar migratsiyasini kamaytiradi; shilliq sekretsiyasini kamaytiradi va mukotsiliar transportni yaxshilaydi. Montelukast og‘iz orqali qabul qilingandan so‘ng 2 soat ichida bronxodilatatsiya chaqiradi va ß2-adrenomimetiklarning ta’sirini kuchaytirishi mumkin, sinergizm namoyon qiladi. Levosetirizin — setirizinning enantiomeri bo‘lib, gistaminning raqobatbardosh antagonistlari guruhiga kiradi va H1-gistamin retseptorlarini bloklaydi. Levosetirizinning H1-gistamin retseptorlariga affiniteti setirizinga nisbatan 2 baravar yuqori. Levosetirizin gistaminga bog‘liq allergik reaksiyalar bosqichiga ta’sir ko‘rsatadi, shuningdek, eozinofillar migratsiyasini kamaytiradi, tomirlar o‘tkazuvchanligini kamaytiradi, yallig‘lanish mediatorlari va sitokinlar (VCAM-1 va boshqalar) ajralishini cheklaydi. Shunday qilib, levosetirizin allergik reaksiyalar rivojlanishini oldini oladi va ularning kechishini yengillashtiradi, antiekssudativ, qichishishga qarshi ta’sirga ega, deyarli antixolinergik va antiserotonin ta’sir ko‘rsatmaydi. Terapevtik dozalarda deyarli sedativ ta’sir ko‘rsatmaydi.

Xronik buyrak yetishmovchiligida ehtiyotkorlik bilan qabul qilish kerak (dozalash tartibini tuzatish talab qilinadi) va keksalik yoshda (glomerulyar filtrlatsiyaning pasayishi mumkin). Spirtli ichimliklar bilan bir vaqtda qo‘llanganda ehtiyotkorlikka rioya qilish talab qilinadi. Montelukast Bemorlar uchun montelukast va levotsetirizin o‘z ichiga olgan ushbu kombinatsiyalangan preparatni astmaning o‘tkir xurujlarini davolash uchun qo‘llash tavsiya etilmaydi. Bunday hollarda har doim o‘zingiz bilan mos keladigan shoshilinch davolash preparatlarini olib yurish zarur. Xuruj paytida bemorlar darhol shifokorga murojaat qilishlari kerak. Montelukastni inhalyatsion yoki og‘iz orqali qabul qilinadigan kortikosteroidga keskin almashtirish tavsiya etilmaydi. Montelukastni qabul qilish bilan bir vaqtda og‘iz orqali qabul qilinadigan kortikosteroidlarni qo‘llash sonini kamaytirish mumkinligi haqida ma’lumotlar yo‘q. Montelukast bilan davolash aspirinli astmasi bo‘lgan bemorlar uchun aspirin va boshqa nosteroid yallig‘lanishga qarshi vositalarni qabul qilishdan saqlanish zaruratini bekor qilmaydi. Montelukast qabul qilgan kattalar, o‘smirlar va bolalarda psixonevrologik asoratlar kuzatilgan. Montelukastdan foydalanish bo‘yicha ro‘yxatdan o‘tkazilgan kuzatuvdan keyingi xabarlar qo‘zg‘aluvchanlik, tajovuzkorlik yoki dushmanlik, bezovtalik, tushkunlik holati, orientatsiya buzilishi, uyqu buzilishi, gallyutsinatsiyalar, uyqusizlik, asabiylik, sabrsizlik, lunatizm, o‘z joniga qasd qilish fikrlari va xatti-harakatlari (shu jumladan o‘z joniga qasd qilish) va titroqni o‘z ichiga oladi. Montelukast haqidagi ba’zi ro‘yxatdan o‘tkazilgan kuzatuvdan keyingi xabarlarning klinik ma’lumotlari farmakologik ta’sirga mos keladi. Bemorlar va preparatni buyuruvchi tibbiyot xodimlari psixonevrologik asoratlarga tayyor bo‘lishlari kerak. Bemorlar ushbu o‘zgarishlar paydo bo‘lsa, ularni buyurgan tibbiyot xodimiga xabar berishlari kerakligi haqida yo‘riqnoma olishlari lozim. Preparatni buyuruvchi tibbiyot xodimlari bunday belgilar paydo bo‘lsa, montelukast bilan davolashni davom ettirish uchun xavf va foydani diqqat bilan baholashlari kerak. Kamdan-kam hollarda, montelukast qabul qilayotgan bemorlarda tizimli eozinofiliya, ba’zan esa Churg-Strauss sindromiga ishora qiluvchi klinik vaskulit belgilar bo‘lishi mumkin, bu holat ko‘pincha tizimli kortikosteroid terapiyasi bilan davolanadi. Ushbu holatlar, odatda, lekin har doim ham emas, og‘iz orqali qabul qilinadigan kortikosteroid terapiyasini kamaytirish yoki bekor qilish bilan bog‘liq bo‘lgan. Leykotrien retseptorlari antagonistlari Churg-Strauss sindromining paydo bo‘lishi bilan bog‘liq bo‘lishi mumkinligi ehtimoli istisno qilinmaydi va aniqlanmaydi. Shifokorlar o‘z bemorlarida eozinofiliya, vaskulit toshmasi, o‘pka simptomlarining yomonlashuvi, kardiologik asoratlar va/yoki neyropatiyaga tayyor bo‘lishlari kerak. Ushbu simptomlar rivojlangan bemorlar qayta ko‘rikdan o‘tkazilishi va ularning davolash sxemasi qayta baholanishi kerak.