1 flakon tarkibida: natriy tuzi shaklidagi tseftriakson, tseftriaksonga ekvivalent, 1 g.

Seftriaksonga sezgir bo‘lgan qo‘zg‘atuvchilar chaqirgan infeksiyalar: sepsis, meningit, qorin bo‘shlig‘i infeksiyalari (peritonit, me’da-ichak trakti yallig‘lanish kasalliklari, o‘t yo‘llari infeksiyalari), suyak, bo‘g‘im, biriktiruvchi to‘qima, teri infeksiyalari, immuniteti pasaygan bemorlardagi infeksiyalar, buyrak va siydik chiqarish yo‘llari infeksiyalari, nafas yo‘llari infeksiyalari (shu jumladan pnevmoniya), shuningdek LOR-organlar infeksiyalari, urogenital infeksiyalar (shu jumladan gonoreya). Operatsiyadan keyingi davrda infeksiyalar profilaktikasi.

Tsefalosporinlar, penisillinlar va karbapenemlarga yuqori sezuvchanlik. Homiladorlikning birinchi trimestri. Ehtiyotkorlik bilan: yangi tug‘ilgan chaqaloqlarda giperbilirubinemiya, muddatidan oldin tug‘ilgan bolalar, buyrak/jigar yetishmovchiligi, noaniq yarali kolit, enterit yoki antibakterial preparatlar qo‘llanilishi bilan bog‘liq kolit, homiladorlik II-III trimestri, laktatsiya davri.

Dori vositasi mushak ichiga va vena ichiga qo‘llaniladi. Kattalar va 12 yoshdan katta bolalar uchun O‘rtacha sutkalik doza 1-2 g tseftriaksonni kuniga 1 marta yoki har 12 soatda 0,5-1 g ni tashkil etadi. Og‘ir holatlarda yoki o‘rtacha sezgir patogenlar chaqirgan infeksiyalarda sutkalik doza 4 g gacha oshirilishi mumkin. Yangi tug‘ilgan chaqaloqlar uchun Bir martalik sutkalik dozada quyidagi sxema tavsiya etiladi: Yangi tug‘ilgan chaqaloqlar (ikki haftalikgacha bo‘lgan yoshda): 20-50 mg/kg tana vazniga sutkada (50 mg/kg tana vaznidan ortiq dozani tavsiya etilmaydi, chunki yangi tug‘ilgan chaqaloqlarda ferment tizimi yetilmagan). Sut emizuvchi bolalar va 12 yoshgacha bo‘lgan bolalar uchun Sutkalik doza 20-75 mg/kg tana vazniga teng. Tana vazni 50 kg va undan yuqori bo‘lgan bolalarda kattalar uchun mo‘ljallangan dozaga rioya qilish kerak. 50 mg/kg tana vaznidan ortiq dozani kamida 30 daqiqa davomida vena ichiga infuziya shaklida buyurish zarur. Davolash davomiyligi Kasallik kechishiga bog‘liq. Menenjit Bakterial menenjitda yangi tug‘ilgan chaqaloqlar va bolalarda boshlang‘ich doza 100 mg/kg tana vazniga kuniga bir marta (maksimal 4 g) ni tashkil etadi. Patogen mikroorganizmi aniqlanib, uning sezgirligi belgilanganidan so‘ng, dozani mos ravishda kamaytirish kerak. Gonoreya Gonoreyani, penitsillinaza hosil qiluvchi va qilmaydigan shtammlar chaqirgan hollarda, tavsiya etiladigan doza 250 mg ni bir marta mushak ichiga yuborishdir. Operatsiyadan oldin va keyingi profilaktika Infeksiyalangan yoki taxminan infeksiyalangan jarrohlik aralashuvlar oldidan, operatsiyadan keyingi infeksiyalarni oldini olish uchun, infeksiya xavfiga qarab, operatsiyadan 30-90 daqiqa oldin tseftriaksonni 1-2 g dozada bir marta yuborish tavsiya etiladi. Buyrak va jigar yetishmovchiligi Buyrak funksiyasi buzilgan, ammo jigar funksiyasi normal bo‘lgan bemorlarda tseftriakson dozasini kamaytirish shart emas. Faqat terminal oldi bosqichidagi buyrak yetishmovchiligida (kreatinin klirensi 10 ml/min dan past) tseftriaksonning sutkalik dozasi 2 g dan oshmasligi kerak. Jigar funksiyasi buzilgan, ammo buyrak funksiyasi saqlangan bemorlarda ham tseftriakson dozasini kamaytirish shart emas. Jigar va buyrakning og‘ir patologiyasi bir vaqtda mavjud bo‘lsa, tseftriaksonning qon zardobidagi konsentratsiyasini muntazam nazorat qilish zarur. Gemodializ qilinayotgan bemorlarda, ushbu muolajadan so‘ng dori dozasini o‘zgartirish shart emas. Mushak ichiga yuborish Mushak ichiga yuborish uchun 1 g preparatni 3,5 ml 1% li lidokain eritmasida eritib, chuqur dumba mushagiga yuborish kerak, bir dumba mushagiga 1 g dan ortiq preparat yuborish tavsiya etilmaydi. Lidokain eritmasini hech qachon vena ichiga yuborib bo‘lmaydi! Vena ichiga yuborish Vena ichiga in'ektsiya uchun 1 g preparatni 10 ml steril distillangan suvda eritib, vena ichiga sekin, 2-4 daqiqa davomida yuborish kerak. Vena ichiga infuziya Vena ichiga infuziya davomiyligi kamida 30 daqiqa bo‘lishi kerak. Vena ichiga infuziya uchun 2 g kukunni taxminan 40 ml kalsiydan xoli eritmada, masalan: 0,9% natriy xlorid eritmasida, 5% dekstroza eritmasida, 10% dekstroza eritmasida, 5% fruktoza eritmasida eritish kerak.

Allergik reaksiyalar:

Ovqat hazm qilish tizimi tomonidan: ko‘ngil aynishi, qusish, diareya yoki qabziyat, meteorizm, qorin og‘rig‘i, ta’m buzilishi, stomatit, glossit, soxta membranoz enterokolit, jigar funksiyasining buzilishi (“jigar” transaminazalari faolligining oshishi, kamroq - SHF yoki bilirubin, xolestatik sariqlik), o‘t pufagining soxta xolelitiazi (“sluge” sindromi), disbakterioz.

Qon hosil qilish organlari tomonidan: anemiya, leyopeniya, leyositoz, neyropeniya, granulositopeniya, limfopeniya, trombotsitoz, trombotsitopeniya, gemolitik anemiya, gipokoagulyatsiya, plazmadagi qon ivish omillari (II, VII, IX, X) konsentratsiyasining pasayishi, protrombin vaqti uzayishi, bazofiliya.

Siydik ajratish tizimi tomonidan: buyrak funksiyasining buzilishi (azotemiya, qonda siydik miqdorining oshishi, giper kreatininemiya, glyukozuriya, silindruriya, gematuriya), oliguriya, anuriya.

Mahalliy reaksiyalar: flebit, vena bo‘ylab og‘riqlilik, mushak ichiga yuborish joyida og‘riq va infiltrat.

Boshqa: bosh og‘rig‘i, bosh aylanishi, burundan qon ketishi, kandidoz, superinfeksiya.

Tseftriakson - parenteral qo‘llash uchun mo‘ljallangan III avlod tsefalosporin antibiotigi, bakterisid ta’sirga ega, hujayra membranasi sintezini bostiradi, in vitro ko‘pgina gram-musbat va gram-manfiy mikroorganizmlarning o‘sishini to‘xtatadi. Tseftriakson beta-laktamaz fermentlariga (penitsillinaza va tsefalosporinaza, ko‘pgina gram-musbat va gram-manfiy bakteriyalar tomonidan ishlab chiqariladigan) nisbatan barqaror. Quyidagi mikroorganizmlarga nisbatan samarali: Gram-musbat: Staphylococcus aureus, Staphylococcus epidermidis, Streptococcus pneumoniae, Streptococcus A (Str. pyogenes), Streptococcus V (Str. agalactiae), Streptococcus viridans, Streptococcus bovis. Eslatma: metitsillinga chidamli Staphylococcus spp. tsefalosporinlarga, shu jumladan tseftriaksonga ham chidamli. Enterokokklarning ko‘pchilik shtammlari (masalan, Streptococcus faecalis) ham tseftriaksonga chidamli. Gram-manfiy: Aeromonas spp., Alcaligenes spp., Branhamella catarrhalis, Citrobacter spp., Enterobacter spp. (ba’zi shtammlar chidamli), Escherichia coli, Haemophilus ducreyi, Haemophilus influenzae, Haemophilus parainfluenzae, Klebsiella spp. (shu jumladan Kl. pneumoniae), Moraxella spp., Morganella morganii, Neisseria gonorrhoeae, Neisseria meningitidis, Plesiomonas shigelloides, Proteus mirabilis, Proteus vulgaris, Providencia spp., Pseudomonas aeruginosa (ba’zi shtammlar chidamli), Salmonella spp. (shu jumladan S. typhi), Serratia spp. (shu jumladan S. marcescens), Shigella spp., Vibrio spp. (shu jumladan V. cholerae), Yersinia spp. (shu jumladan Y. enterocolitica). Eslatma: yuqorida sanab o‘tilgan mikroorganizmlarning ko‘plab shtammlari, boshqa antibiotiklar, masalan, penitsillinlar, birinchi avlod tsefalosporinlar va aminoglikozidlar ishtirokida barqaror ko‘payadigan bo‘lsa-da, tseftriaksonga sezgir. Treponema pallidum tseftriaksonga in vitro hamda hayvonlar tajribasida sezgir. Klinik ma’lumotlarga ko‘ra, birlamchi va ikkilamchi sifilisda tseftriaksonning yaxshi samaradorligi qayd etilgan. Anaerob patogenlar: Bacteroides spp. (shu jumladan ba’zi B. fragilis shtammlari), Clostridium spp. (shu jumladan Cl. difficile), Fusobacterium spp. (F. mostiferum, F. variumdan tashqari), Peptococcus spp., Peptostreptococcus spp. Eslatma: ko‘plab Bacteroides spp. (masalan, B. fragilis) ning ba’zi shtammlari beta-laktamaza ishlab chiqaruvchi bo‘lsa, tseftriaksonga chidamli. Mikroorganizmlarning sezgirligini aniqlash uchun tseftriakson saqlovchi disklar qo‘llanilishi lozim, chunki in vitro klassik tsefalosporinlarga ayrim patogen shtammlar chidamli bo‘lishi mumkinligi ko‘rsatilgan.

Agar bir vaqtda og'ir buyrak va jigar yetishmovchiligi bo'lsa, preparatning plazmadagi konsentratsiyasini muntazam aniqlash kerak. Uzoq muddatli davolashda periferik qon manzarasini, jigar va buyraklarning funksional holatini muntazam nazorat qilish zarur. Noyob hollarda o't pufagining UTTda qorayishlar (seftriaksonning kaltsiy tuzi pretsipitatlari) kuzatiladi, ular davolash to'xtatilgandan so'ng yo'qoladi. O't pufagi kasalligi ehtimolini ko'rsatuvchi simptomlar yoki belgilar rivojlanganda yoki UTTda "sladj-fenomen" aniqlanganda preparatni yuborishni to'xtatish tavsiya etiladi. Preparat qo'llanilganda o't yo'llarining obstruksiyasi natijasida rivojlangan bo'lishi mumkin bo'lgan pankreatitning noyob hollari tasvirlangan. Ko'pchilik bemorlarda o't yo'llarida dimlanish xavf omillari mavjud edi (avvalgi preparat terapiyasi, og'ir hamroh kasalliklar, to'liq parenteral ovqatlanish); bunda seftriakson ta'sirida o't yo'llarida pretsipitatlar hosil bo'lishining boshlovchi roli istisno qilinmaydi. Seftriakson tarkibida N-metiltiotetrazol guruhi yo'q, u ba'zi sefalosporinlarga xos bo'lgan etanol bilan birga qo'llanganda disulfiramga o'xshash effektlar va qon ketishini chaqiradi. Preparat qo'llanilganda protrombin vaqtining o'zgarishi bilan bog'liq noyob hollari tasvirlangan. Vitamin K yetishmovchiligi bo'lgan bemorlarda (sintez buzilishi, ovqatlanish buzilishi) protrombin vaqtini nazorat qilish va protrombin vaqti oshganda terapiya boshlanishidan oldin yoki davomida vitamin K (10 mg/hafta) buyurish talab qilinishi mumkin. Yangi tug'ilgan chaqaloqlarda seftriakson-Ca2+ pretsipitatlarining o'pka va buyraklarda to'planishi natijasida o'lim bilan yakunlangan reaksiyalar holatlari tasvirlangan. Nazariy jihatdan, seftriaksonning Ca2+ saqlovchi v/i eritmalari bilan o'zaro ta'siri ehtimoli boshqa yosh guruhlarida ham mavjud, shuning uchun seftriakson Ca2+ saqlovchi eritmalar (shu jumladan, parenteral ovqatlanish uchun) bilan aralashtirilmasligi, shuningdek, bir vaqtda, shu jumladan, infuziya uchun turli joylardagi alohida kirish yo'llari orqali yuborilmasligi kerak. Nazariy hisob-kitoblarga ko'ra, seftriaksonning 5 T1/2 asosida seftriakson va Ca2+ saqlovchi eritmalar yuborilishi orasidagi interval kamida 48 soat bo'lishi kerak. Seftriaksonning og'iz orqali qabul qilinadigan Ca2+ saqlovchi preparatlar bilan, shuningdek, mushak ichiga yuboriladigan seftriaksonning Ca2+ saqlovchi preparatlar (v/i va og'iz orqali) bilan o'zaro ta'siri bo'yicha ma'lumotlar yo'q. Seftriakson bilan davolashda Kumbs testi, galaktozemiyaga test, siydikda glyukoza aniqlashda (glyukozuriyani faqat fermentativ usulda aniqlash tavsiya etiladi) soxta musbat natijalar bo'lishi mumkin. Batafsil anamnez yig'ilishiga qaramay, anafilaktik shok rivojlanish ehtimoli istisno qilinmaydi, bu zudlik bilan terapiyani talab qiladi - avval v/i epinefrin, so'ngra glyukokortikoidlar yuboriladi. Qariyalar va zaiflashgan bemorlarga vitamin K buyurilishi talab qilinishi mumkin. Transport vositalari haydovchilari va diqqatni yuqori jamlash hamda harakatlarni yaxshi muvofiqlashtirish talab qilinadigan faoliyat bilan shug'ullanuvchi shaxslarga ehtiyotkorlik bilan qo'llash kerak.

Homiladorlik va emizish davrida

Seftriaksonni homiladorlik davrida qo'llash ona uchun kutilayotgan foyda homila uchun potentsial xavfdan ustun bo'lsa, ruxsat etiladi. Agar preparatni laktatsiya davrida qo'llash zarur bo'lsa, davolash davomida emizishni to'xtatish kerak.

 Tseftriakson va aminoglikozidlar ko'plab grammanfiy bakteriyalar bilan sinergizmga ega. Ehtanol bilan mos kelmaydi. Nesteroyid yallig'lanishga qarshi preparatlar va boshqa trombosit agregatsiyasini inhibe qiluvchi moddalar qon ketish xavfini oshiradi. "Siklik" diuretiklar va boshqa nefrotoksik dori-darmonlar bilan bir vaqtda qo'llanilganda nefrotoksik ta'sir rivojlanish xavfi oshadi. Boshqa antibiotiklarni o'z ichiga olgan eritmalar bilan farmatsevtik jihatdan mos kelmaydi. 

 Tseftriaksonning plazmadagi ortiqcha yuqori konsentratsiyalari gemodializ yoki peritoneal dializ yordamida pasaytirilmaydi. O'tkazib yuborish holatlarini davolash uchun simptomatik choralar tavsiya etiladi.