unga sezgir mikroorganizmlar (asosan, grammanfiy) chaqirgan infeksiyalarda: nafas va siydik chiqarish yo‘llari, buyrak infeksiyalari; quloq, tomoq, burun infeksiyalari, sepsis, endokardit, meningit; suyak va yumshoq to‘qimalar, qorin bo‘shlig‘i infeksiyalari; ginekologik infeksion kasalliklar, gonoreyada. Qo‘llashdan oldin shifokor bilan maslahatlashish va preparat yo‘riqnomasi bilan tanishib chiqish tavsiya etiladi.

 Preparat tsefalosporin antibiotiklariga yuqori sezuvchanlikda kontraindikatsiyalangan.

Penitsillinlar va tsefalosporinlar o‘rtasida o‘zaro allergiya bo‘lishi mumkin.

Buyrak va jigar funksiyasi buzilgan bemorlarga preparatni buyurishda ehtiyotkorlik zarur.

2,5 yoshgacha bo‘lgan bolalarda preparatni mushak ichiga yuborish mumkin emas. 

 

Tsefotasim mushak ichiga va vena ichiga qo‘llaniladi.

Mushak ichiga yuborish uchun 0,25 yoki 0,5 g preparat 2 ml (mos ravishda 1 g 4 ml) steril in'ektsiya uchun suvda eritiladi. Kattalab dumba mushagiga chuqur yuboriladi. Mushak ichiga yuborishda erituvchi sifatida 1% lidokain ham ishlatiladi (0,5 g uchun 2 ml, 1 g uchun 4 ml).

Vena ichiga yuborish uchun 0,5 - 1 g tsefotaksim 4 ml (2 g - 10 ml) steril in'ektsiya uchun suvda eritiladi. 3-5 daqiqa davomida sekin yuboriladi.

Tomchilab yuborish uchun (50-60 daqiqa davomida) 2 g preparat 100 ml izotonik natriy xlorid eritmasi yoki 5% glyukoza eritmasida eritiladi.

Kattalar va 12 yoshdan katta bolalar uchun tsefotaksimning odatdagi doza - har 12 soatda 1 g. Og‘ir holatlarda doza kuniga 3 yoki 4 g gacha oshiriladi, preparat 3 yoki 4 marta 1 g dan yuboriladi. Kasallik og‘irligiga qarab maksimal sutkalik doza 12 g gacha oshirilishi mumkin.

Yangi tug‘ilgan chaqaloqlar va 12 yoshgacha bo‘lgan bolalar uchun odatdagi doza: tana vazniga 50-100 mg/kg kuniga, yuborish oralig‘i 6 dan 12 soatgacha.

Muddatidan oldin tug‘ilgan bolalar uchun sutkalik doza 50 mg/kg dan oshmasligi kerak.

Buyrak funksiyasi buzilganda doza kamaytiriladi. Kreatinin klirensi 10 ml/min va undan kam bo‘lsa, preparatning sutkalik doza ikki baravar kamaytiriladi. 

 Tsefotaksim qo‘llanilganda allergik reaksiyalar (terida toshmalar, isitma, anafilaktik shok) bo‘lishi mumkin. Ovqat hazm qilish buzilishlari (dispeptik hodisalar, soxta membranoz kolit (kamdan-kam hollarda), jigar funksional testlarining buzilishi), eozinofillar sonining ko‘payishi, leyopeniya, neytropeniya, agranulositoz, gemolitik anemiya, ishqoriy fosfataza darajasining va siydikdagi azot miqdorining oshishi. In'ektsiya joyida og‘riq, qizarish va shish paydo bo‘lishi mumkin. Tana harorati ko‘tarilishi mumkin. 

 Preparatni buyurishdan oldin allergologik anamnez yig‘ish zarur, ayniqsa beta-laktam antibiotiklariga nisbatan. Penitsillinlar va tsefalosporinlar o‘rtasida o‘zaro allergiya ma'lum. Anamnezida penitsillinga allergik reaksiyalar bo‘lgan shaxslarda preparat juda ehtiyotkorlik bilan qo‘llanadi. Yuqori sezuvchanlik reaksiyalari (og‘ir va hatto o‘limga olib kelishi mumkin bo‘lgan) yuzaga kelganda preparat bekor qilinadi.

Preparat bilan davolash muddati 10 kundan oshsa, periferik qon manzarasini nazorat qilish zarur.

Kumbs testi soxta musbat natija berishi mumkin. Siydikda glyukozani fermentativ bo‘lmagan usulda (masalan, Benedikt usuli) aniqlashda soxta musbat natijalar bo‘lishi mumkin.

Homiladorlik va laktatsiya davri

Preparatni homiladorlik davrida qo‘llash faqat onaga kutilayotgan foyda homilaga bo‘lgan potensial xavfdan ustun bo‘lsa mumkin. Tsefotaksim ko‘krak suti bilan ajraladi, shuning uchun laktatsiya davrida preparat buyurilishi zarur bo‘lsa, emizishni to‘xtatish kerak. 

 Tsefotasimni potentsial nefrotoksik preparatlar (aminoglikozid antibiotiklar, furosemid) bilan bir vaqtda qo‘llanganda buyrak funksiyasini nazorat qilish zarur (oxirgilarining nefrotoksik ta’siri xavfi mavjud).

Tsefotasim eritmasi boshqa antibiotiklar eritmalari bilan bir shprits yoki tomchilatkichda mos kelmaydi.