Har 100 ml tarkibida: L-PROLIN 0,10 g, L-SERIN 0,10 g, L-ALANIN 0,20g, L-IZOLEYSIN 0,352 g, L-LEYTSIN 0,49 g, L-ASPARAGIN KISLOTA 0,25 g, L-TIROZIN 0,025 g, L-GLYUTAMIN KISLOTA 0,075 g, L-FENILALANIN 0,533g, L-ARGININ 0,50 g, L-LIZIN GIDROXLORID 0,43g, L-VALIN 0,36g, L-TREONIN 0,25g, L-GISTIDIN 0,25g, L-TRIPTOFAN 0,99g, L-METIONIN 0,225g, L-TSISTIN 0,01g, GLITSIN 0,76g, SORBITOL 5,00g, NATRIY METABISULFIT 0,02 g, NATRIY GIDROKSID 0,14g, INYEKSIYA UCHUN SUV yetarli miqdorda.

To'liq yoki qisman parenteral ovqatlanish, oqsillar, suyuqlik va elektrolitlar yo'qotilishini to'ldirish, enteral ovqatlanish imkoni bo'lmaganda, turli genezli oqsil yetishmovchiligi holatlarini oldini olish va davolash (kuylarda, operatsiyalarda, qon yo'qotishda). Og'ir gastrointestinal kasalliklar (ichak tutilishi, peritonit, malabsorbsiyali sindrom, ichak fistulalari, ingichka ichakning yallig'lanish kasalliklari, pankreatit), parenteral ovqatlanishni talab qiladigan boshqa holatlar (yomon sifatli o'smalar, jarrohlik aralashuvlardan oldin va keyin)

qo'llash uchun – oqsillar sintezi buzilishi; – buyrak funksiyasining yaqqol buzilishlari; – jigar funksiyasining yaqqol buzilishlari; – yurak yetishmovchiligini og'ir shakllari; – fruktozani o'zlashtira olmaslik; – metanol bilan zaharlanish; – giperkaliemiya; – atsidoz.

aminokislotalarga bo‘lgan ehtiyojga qarab, bemorning yoshi, tana massasi va holatiga qarab buyurilishi kerak. Kattalarga 0,6-1,0 g aminokislotalar/kg tana massasi/sutka. Katabolizm ustun bo‘lgan holatlarda 1,3-2,0 g aminokislotalar/kg/sutka. Maksimal sutkalik doza 2 g aminokislotalar/kg. Kattalarda parenteral oziqlantirish yordamida davolashda umumiy suyuqlik hajmi 40 ml/kg/sutkadan oshmasligi kerak. Bolalarga (shu jumladan, emizikli bolalarga) 1,5-2,5 g aminokislotalar/kg/sutka. Kiritilayotgan «TORROKS» hajmi enteral yo‘l bilan kiritilayotgan suyuqlik va kaloriyalar miqdoriga mos ravishda kamaytiriladi.

Ovqat hazm qilish tizimi jigar fermentlari faolligining oshishi. Mahalliy reaksiyalar preparat yuborilgan joyda teri tirnash xususiyati, tromboflebit. Aminokislotalar qon tarkibining o‘zgarishi va qonda ammiak miqdorining oshishiga olib kelishi mumkin. Ko‘ngil aynishi, qusish, qorin og‘rig‘i, charchoq hissi, toshma, arterial gipertenziya, taxikardiya, paresteziyalar, nafas olish buzilishlari, terlash va tana haroratining oshishi mumkin.

«TORROKS» turli patologiyali, oqsilga past, normal yoki yuqori ehtiyojli bemorlarni parenteral oziqlantirish uchun mo'ljallangan, enteral oziqlantirish samarasiz yoki mumkin bo'lmaganda qo'llaniladi. «TORROKS» tarkibidagi almashtiriladigan va almashtirib bo'lmaydigan L-aminokislotalar tabiiy fiziologik birikmalardir. Oziq-ovqat bilan olinadigan va oqsillar parchalanishi natijasida hosil bo'ladigan aminokislotalar kabi, parenteral yuboriladigan aminokislotalar ham qon plazmasining umumiy erkin aminokislotalar havzasiga tushadi va undan hujayralarga oqsillar sintezi va turli metabolik yo'llarga kiradi. Barcha aminokislotalar L–shaklda bo'lib, ularning to'g'ridan-to'g'ri oqsillar biosintezida ishtirok etishini ta'minlaydi. Sakkizta almashtirib bo'lmaydigan aminokislotaning barchasi, shuningdek, shartli almashtiriladigan L–arginin va L–gistidin mavjud. L–arginin ammiakni siydikka aylantirishga yordam beradi, jigar oqsillar katabolizmi natijasida hosil bo'ladigan toksik ammiak ionlarini bog'laydi. Ushbu preparatlarda asosiy energiya manbai sifatida sorbitol xizmat qiladi, u jigar hujayralarida fruktoza-6-fosfatga fosforillanadi. Sorbitol va fruktozaning o'zlashtirilishida insulin ishtirok etmaydi, bu ularni insulinga bog'liq bo'lmagan energiya manbai qiladi – ularni qo'llashda parenteral oziqlantirish uchun glyukoza saqlovchi preparatlardan foydalanilganda uchrashi mumkin bo'lgan giperglikemik atsidoz yuzaga kelmaydi. Bundan tashqari, sorbitol aminokislotalar uchun glyukozaga nisbatan yaxshiroq erituvchi hisoblanadi, chunki u aldegid va keton guruhlarini o'z ichiga olmaydi, aminogruppalar bilan o'zaro ta'sir qilmaydi va aminokislotalarning o'zlashtirilishini kamaytirmaydi. Almashtiriladigan va barcha almashtirib bo'lmaydigan aminokislotalarning optimal nisbati yallig'lanish jarayonlarini bartaraf etish, shikastlangan to'qimalarning reparativ regeneratsiyasi, hayotiy tizimlarning funksional holatini yaxshilash uchun yaxshi sharoitlarni ta'minlaydi.