Har 1000 ml eritmada mavjud:

L-Prolin - 1,00, L-Serin - 1,00, L-Alanin - 2,00, L-Izoleysin - 3,52, L-Leysin - 4,90, L-Aspartik kislota - 2,50, L-Tirozin - 0,25, L-Glutamik kislota - 0,75, L-Fenilalanin - 5,33, L-Arginin gidroklorid - 5,00, L-Lizin gidroklorid - 4,30, L-Valin - 3,60, L-Treonin - 2,50, L-Gistidin gidroklorid - 2,50, L-Triptofan - 0,90, L-Metionin - 2,25, L-Cistin - 0,10, L-Glicin - 7,60, Sorbitol - 50,00, Natriy bisulfid - 0,50, In'ektsiya uchun suv - q.s. 

 

 

 

Aminokislotalar metabolizmining buzilishi, anuriya, jigar komasi, og'ir jigar va buyrak yetishmovchiligi, uremiya.

Dori tarkibidagi komponentlarga yuqori sezuvchanlikda qo'llanilmaydi.

Metabolik acidoz va yurak yetishmovchiligi holatlarida ehtiyotkorlik bilan qo'llanilishi kerak. 

 

Dozajka shifokor tomonidan belgilangan, venaga sekin 250 ml yoki 500 ml.

Umumiy sutkalik dozaj oqsilga bo'lgan kundalik ehtiyojga bog'liq, klinik natijalarga muvofiq (azot va suv balansini monitoring qilish).

Yoshli bemorlar uchun, shuningdek, jigar va buyrak funksiyasi buzilgan bemorlar uchun dozalarni individual ravishda tanlash talab etiladi. 

 

Parenteral kiritishda shishish, urea miqdorining oshishi va oz miqdorda kislotali holat kuzatilgan.

Noto'g'ri kiritishda isitma, kiritish joyida yallig'lanish, flebitlar va trombozlar, transsudatsiya va gipervolemiya paydo bo'lishi mumkin.

Kiritishda mahalliy reaksiyalar, masalan, issiqlik hissi va eritema juda kam uchraydi.

Allergik reaksiyalar, trombozlar va flebitlar parenteral kiritishda bir xil joyga boshqa dori vositasini kiritishda yuzaga keladi.

Juda kam hollarda, qayt qilish, qusish, ko'krak sohasida noqulay hislar, takikardiya, titroq, isitma yoki bosh og'rig'i paydo bo'ladi.

Agar og'ir nojo'ya ta'sirlar namoyon bo'lsa, kiritishni to'xtatish va shoshilinch tadbirlarni o'tkazish talab etiladi. 

 

Sermin - parenteral ovqatlanish preparati (aminokislotalar eritmasi).

Sermin preparatiga kiruvchi aminokislotalar tabiiy fiziologik komponentlardir. Parenteral kiritilgandan so'ng, ular organizmning erkin aminokislotalar havzasiga kiradi va barcha metabolik jarayonlarda ishtirok etadi, xususan, oqsillar, gormonlar va antitelalarning sintezida ishlatiladi. To'qimalarning tezda tuzalishini va normal fiziologik funksiyalarni tiklash uchun qo'llaniladi.

Farmakokinetika

Intravena kiritilgan aminokislotalarning farmakokinetik xususiyatlari oziq-ovqat bilan kelganida bo'lgani kabi. Biroq, oziq-ovqat oqsillarining aminokislotalari avval jigar portali venasiga tushadi va faqatgina keyin sistemali qon aylanishiga kiradi, o'z navbatida, vena orqali kiritilgan aminokislotalar to'g'ridan-to'g'ri sistemali qon aylanishiga kiradi.

Intravaskulyar makondan aminokislotalar intersellulyar suyuqlikka qayta taqsimlanadi va turli to'qimalar ichiga o'tkaziladi.

Qon plazmasidagi va to'qimalardagi erkin aminokislotalar konsentratsiyalari endogen mexanizmlar tomonidan tor diapazonda boshqariladi, bu esa yosh, ovqatlanish holati va bemorning klinik holatiga bog'liq.

Sermin sekin kiritilganda fiziologik aminokislota havzasini sezilarli darajada o'zgartirmaydi.

Faqatgina infuziya orqali kiritilgan aminokislotalarning kichik bir qismi buyraklar orqali chiqariladi. 

 

Homiladorlik davrida qo'llanilishi (xavf toifasi C): Homiladorlik davrida hayvonlar va insonlarda qo'llanilishining xavfsizlik tadqiqotlari o'tkazilmagan. Serminni homilador ayollarga kiritishdan oldin "xavf-fayda" nisbatini baholash kerak.

Emizish davrida qo'llanilishi

Emizish davrida qo'llanilishining xavfsizlik tadqiqotlari o'tkazilmagan. Serminni emizayotgan ayollarga kiritishdan oldin "xavf-fayda" nisbatini baholash kerak.

Bolalar

Serminning bolalarda qo'llanilishi bo'yicha klinik tadqiqotlar o'tkazilmagan.

Qariyalar

Buyrak funksiyasini doimiy monitoring qilish, suv va elektrolit balansini nazorat qilish talab etiladi. Har bir qariya bemor uchun dozalashni klinik holatga qarab individual ravishda tanlash kerak.

Avtomobil boshqarish yoki boshqa mexanizmlar bilan ishlashda reaktsiya tezligiga ta'sir qilish qobiliyati

Ta'sir qilmaydi.

Dori-darmon bolalar uchun yetarli bo'lmagan joyda saqlanishi va amal qilish muddati o'tganidan keyin foydalanilmasligi kerak.

 

Dori parenteral oziqlanishni antibiotiklar, gormonal preparatlar, gipertenziv vositalar bilan aralashtirmaslik kerak, ularni alohida - turli venalarga yoki Y-shaklidagi konnektor yordamida kiritish kerak.

Dori va qon preparatlarini bir xil infuziya tizimi orqali o’tkazmaslik kerak, chunki pseudoaglyutsinatsiya rivojlanish xavfi mavjud.

Insulinni aminokislotalar eritmasi bilan aralashtirish insulinning faoliyatini pasaytirmaydi, 20-50 E.D. insulinni 1000 ml dori bilan aralashtirganda eritma 24 soat davomida barqaror qoladi. Ushbu vaqt o'tgach, eritma yuzasida insulin kristallari paydo bo'ladi. Insulinning kichikroq dozasini ishlatish eritmaning barqarorligiga ta'sir qilmaydi. 

 

Belgilari: yon ta'sirlarning kuchayishi.

Davolash: kursni to'xtatish va simptomatik terapiyani boshlash zarur.