Analgetik-antipiretik. Isitmani tushiruvchi va og‘riqni qoldiruvchi ta’sirga ega. TSOG-1 va TSOG-2 ni asosan markaziy asab tizimida bloklaydi, og‘riq va termoregulyatsiya markazlariga ta’sir ko‘rsatadi. Yallig‘langan to‘qimalarda hujayra peroksidazalari paratsetamolning TSOG ga ta’sirini neytrallaydi, bu esa deyarli to‘liq yallig‘lanishga qarshi ta’sirning yo‘qligi bilan izohlanadi. Paratsetamol periferik to‘qimalarda prostaglandinlar sinteziga nihoyatda kam ta’sir ko‘rsatgani sababli, u suv-elektrolit almashinuvini o‘zgartirmaydi va me’da-ichak yo‘llari shilliq qavatiga zarar yetkazmaydi. 

 Urikozurik dori vositalarining samaradorligini pasaytiradi.

Paratsetamolni yuqori dozalarda birga qo‘llash antikoagulyantlarning ta’sirini kuchaytiradi (jigar hujayralarida prokoagulyant omillar sintezining pasayishi). Preparatni notekis qabul qilish bu ta’sirni ko‘rsatmaydi. Jigar mikrosomal oksidlanish induktorlari (fenitoin, etanol, barbituratlar, rifampitsin, fenilbutazon, tritsiklik antidepressantlar), etanol va gepatotoksik dori vositalari gidroksillangan faol metabolitlar ishlab chiqarilishini oshiradi, bu esa hatto kichik dozada ham og‘ir intoksikatsiyalar rivojlanishiga olib kelishi mumkin. Barbituratlarni uzoq muddatli qo‘llash paratsetamol samaradorligini pasaytiradi. Mikrosomal oksidlanish ingibitorlari (jumladan, tsimetidin) gepatotoksik ta’sir xavfini kamaytiradi. Paratsetamol va boshqa nosteroid yallig‘lanishga qarshi preparatlarni uzoq muddat birga qo‘llash "analgetik" nefropatiya va buyrak papillyar nekrozi, buyrak yetishmovchiligini terminal bosqichiga o‘tish xavfini oshiradi. Paratsetamolni yuqori dozalarda va salitsilatlar bilan birga uzoq muddat buyurish buyrak yoki siydik pufagi saratoni rivojlanish xavfini oshiradi. Diflunisal paratsetamolning plazmadagi konsentratsiyasini 50 % ga oshiradi – gepatotoksiklik rivojlanish xavfi. Mielotoksik dori vositalari preparatning gematotoksik ta’sirini kuchaytiradi.