Analgetik-antipiretik. Analjezik va isitma tushiruvchi ta'sir ko'rsatadi. Asosan markaziy nerv tizimida, og'riq va termoregulyatsiya markazlariga ta'sir qilib, COX-1 va COX-2 ni bloklaydi.

Yallig'lanishga qarshi ta'siri deyarli yo'q. Oshqozon va ichak shilliq qavatini irritatsiya qilmaydi. Periferik to'qimalarda prostaglandinlar sinteziga ta'sir qilmasligi sababli suv-tuz almashuviga ta'sir ko'rsatmaydi.

 Yuqori dozalarda uzoq muddat qo‘llanganda qon manzarasini nazorat qilish zarur.

Dori vositasini jigar yoki buyrak kasalliklarida, bir vaqtda qusishga qarshi preparatlar (metoklopramid, domperidon), shuningdek, qonda xolesterin darajasini pasaytiruvchi preparatlar (kolestiramin) bilan birga faqat shifokor nazorati ostida va ehtiyotkorlik bilan qo‘llash kerak.

Antikoagulyantlar bilan birga har kuni analgetiklar qabul qilish zarur bo‘lsa, paratsetamolni vaqti-vaqti bilan qabul qilish mumkin.

Siidagi siydik kislotasi va qondagi glyukoza darajasini aniqlash uchun tahlillar o‘tkazilganda, shifokorni Panadol qabul qilinayotgani haqida ogohlantirish kerak.

Jigar toksik shikastlanishining oldini olish uchun paratsetamolni spirtli ichimliklar bilan birga qabul qilish, shuningdek, spirtli ichimliklarni doimiy iste’mol qiluvchi shaxslarga qabul qilish tavsiya etilmaydi. 
 

Homiladorlik va emizish davrida qo‘llanishi
Dori vositasini homiladorlik va laktatsiya davrida faqat shifokor nazorati ostida va ehtiyotkorlik bilan qo‘llash kerak.

Jigar funksiyasi buzilishida qo‘llanishi
Ehtiyotkorlik bilan jigar yetishmovchiligida dori vositasini qo‘llash kerak.

Buyrak funksiyasi buzilishida qo‘llanishi
Ehtiyotkorlik bilan buyrak yetishmovchiligida dori vositasini qo‘llash kerak.

Bolalarda qo‘llanishi
Qo‘llash mumkin emas: 6 yoshgacha bo‘lgan bolalar.

Keksalarda qo‘llanishi
Ehtiyotkorlik bilan keksalik yoshida dori vositasini qo‘llash kerak. 

Dori vositasi faqat tavsiya etilgan dozalarda qabul qilinishi kerak. Tavsiya etilgan doza oshib ketgan taqdirda, hatto ahvol yaxshi bo‘lsa ham, darhol tibbiy yordamga murojaat qilish lozim, chunki jigarni kechikkan jiddiy shikastlanish xavfi mavjud.

Kattalarda jigar shikastlanishi ≥ 10 g paratsetamol qabul qilinganda yuzaga kelishi mumkin. ≥ 5 g paratsetamol qabul qilinishi quyidagi xavf omillariga ega bo‘lgan bemorlarda jigar shikastlanishiga olib kelishi mumkin:

Paratsetamol bilan oʻtkir zaharlanishning simptomlari ko‘ngil aynishi, qusish, qorin og‘rig‘i, terlash, terining oqarishi hisoblanadi. 1-2 kun o‘tib jigar shikastlanishi belgilarini aniqlash mumkin (jigar sohasida og‘riq, jigar fermentlari faolligining oshishi). Dozaning og‘ir oshib ketishi holatida jigar yetishmovchiligi rivojlanadi, o‘tkir buyrak yetishmovchiligi tubulyar nekroz bilan rivojlanishi mumkin (shu jumladan, jigar og‘ir shikastlanmasligi holatida ham), aritmiya, pankreatit, ensefalopatiya va komatoz holat yuzaga kelishi mumkin. Kattalarda gepatotoksik ta’sir ≥ 10 g paratsetamol qabul qilinganda namoyon bo‘ladi.

Davolash: dori vositasini qabul qilishni to‘xtatish va darhol shifokorga murojaat qilish. Oshqozonni yuvish va enterosorbentlar (faollashtirilgan ko‘mir, polifepan) qabul qilish tavsiya etiladi; SH-guruh donorlarini va glyutation sintezi oldingi moddalarini – metioninni dozani oshirib yuborganidan 8-9 soat o‘tib, N-atsetilsisteinni esa 12 soatdan keyin yuborish. Qo‘shimcha terapevtik choralar (metioninni keyingi yuborilishi, N-atsetilsisteinni veno ichiga yuborish) zarurati paratsetamolning qondagi konsentratsiyasi va uni qabul qilganidan keyin o‘tgan vaqtga qarab aniqlanadi. Paratsetamol qabul qilingandan 24 soat o‘tib jigar funksiyasining jiddiy buzilishi bo‘lgan bemorlarni davolash toksikologiya markazi yoki jigar kasalliklari bo‘limi mutaxassislari bilan birga olib borilishi kerak. 

 Paratsetamol va boshqa YOKVlarni uzoq muddat birga qo‘llash "analgetik" nefropatiya va buyrak papillyar nekrozi, buyrak yetishmovchiligini terminal bosqichiga o‘tish xavfini oshiradi.

Paratsetamolni yuqori dozalarda va salitsilatlar bilan bir vaqtda uzoq muddat buyurish buyrak yoki siydik pufagi saratoni rivojlanish xavfini oshiradi.

Diflunisal paratsetamolning plazmadagi konsentratsiyasini 50% ga oshiradi, bu gepatotoksiklik rivojlanish xavfini oshiradi.

Miyelotoksik dori vositalari preparatning gematotoksikligini kuchaytiradi.

Preparat uzoq muddat qabul qilinganda noaniq antikoagulyantlar (varfarin va boshqa kumarinlar) ta’sirini kuchaytiradi, bu qon ketish xavfini oshiradi.

Jigar mikrosomal oksidlanish fermentlari induktorlari (barbituratlar, fenitoin, karbamazepin, rifampitsin, zidovudin, fenitoin, etanol, flumetsinol, fenilbutazon va tritsiklik antidepressantlar) dozani oshirib yuborishda gepatotoksik ta’sir xavfini oshiradi.

Mikrosomal oksidlanish ingibitorlari (tsimetidin) gepatotoksik ta’sir xavfini kamaytiradi.

Metoklopramid va domperidon paratsetamol so‘rilish tezligini oshiradi, kolestiramin esa kamaytiradi.

Etanol paratsetamol bilan birga qo‘llanganda o‘tkir pankreatit rivojlanishiga yordam beradi.

Preparat urikozurik preparatlar faolligini kamaytirishi mumkin.