Osmotik diuretik. Plazmaning osmotik bosimini oshirib, suyuqlikni to‘qimalardan tomir tizimiga o‘tishi orqali to‘qimalarning degidratatsiyasini chaqiradi. Buyrak kanallari orqali suvning reabsorbtsiyasini kamaytiradi. Natijada, ko‘p miqdorda suv, shuningdek natriy va xlor ajralib chiqishi bilan yaqqol diuretik ta’sir yuzaga keladi. Effekt preparat konsentratsiyasi qanchalik yuqori bo‘lsa, shunchalik kuchli bo‘ladi. Preparat glomerulyar filtrlatsiyaga ta’sir qilmaydi. Kaliy chiqarilishiga sezilarli ta’sir ko‘rsatmaydi. Buyrak funksiyasi buzilganda, shuningdek jigar sirrozi va assitli bemorlarda azotemiya bo‘lsa, samarali emas. Qon aylanish hajmini oshiradi. 

 Yurak glikozidlarining toksik ta’siri kuchayishi mumkin (gipokaliemiya bilan bog‘liq). 

 Chap qorincha yetishmovchiligida Mannitolni tez ta’sir qiluvchi “halqali” diuretiklar bilan birga qo‘llash kerak (o‘pka shishi xavfi tufayli). Qon bosimi, diurez, qonda elektrolitlar (kaliy, natriy) konsentratsiyasini nazorat qilish zarur. Preparat yuborilganda bosh og‘rig‘i, qayt qilish, bosh aylanishi, ko‘rish buzilishi kabi simptomlar paydo bo‘lsa, yuborishni to‘xtatish va subdural yoki subaraxnoidal qon quyilish kabi asorat rivojlanishini istisno qilish kerak. Dehidratatsiya belgilar paydo bo‘lsa, organizmga suyuqlik yuborish zarur. Yurak yetishmovchiligida (faqat “halqali” diuretiklar bilan birga) va ensefalopatiya bilan kechuvchi gipertonik krizda qo‘llash mumkin. Mannitolni qayta yuborish qonning suv-elektrolit muvozanati ko‘rsatkichlari nazorati ostida amalga oshirilishi kerak. Preparatni bolalar uchun yaroqsiz joyda saqlash va yaroqlilik muddati tugaganidan keyin ishlatmaslik kerak.