Osmotik diuretik. Plazmaning osmotik bosimini oshirib, to'qimalardan suyuqlikni tomirlar ichiga o'tkazish yo'li bilan to'qimalarning degidratatsiyasini chaqiradi. Buyrak kanallari orqali suvning reabsorbtsiyasini pasaytiradi. Natijada, ko'p miqdorda suv, shuningdek natriy va xlor ajralib chiqadigan aniq diuretik effekt yuzaga keladi. Effekt preparat konsentratsiyasi qanchalik yuqori bo'lsa, shunchalik kuchli bo'ladi. Preparat glomerulyar filtrlatsiyaga ta'sir qilmaydi. Kaliy chiqarilishiga sezilarli ta'sir ko'rsatmaydi. Buyrak funksiyasi buzilganida, shuningdek jigar sirrozi va assitli bemorlarda azotemiya bo'lsa, samarali emas. Qon aylanish hajmini oshiradi.

Chap qorincha yetishmovchiligida Mannitolni tez ta'sir qiluvchi "halqali" diuretiklar bilan birga qo'llash kerak (o'pka shishi xavfi tufayli). Qon bosimi, diurez, qonda elektrolitlar (kaliy, natriy) konsentratsiyasini nazorat qilish zarur. Preparat yuborilganda bosh og'rig'i, qusish, bosh aylanishi, ko'rish buzilishlari kabi simptomlar paydo bo'lsa, yuborishni to'xtatish va subdural va subaraxnoidal qon ketishi kabi asoratlarni istisno qilish kerak. Dehidratatsiya belgilar paydo bo'lsa, organizmga suyuqlik kiritish zarur. Yurak yetishmovchiligida (faqat "halqali" diuretiklar bilan birga) va ensefalopatiya bilan kechuvchi gipertonik krizda qo'llash mumkin. Mannitolni qayta yuborish qonning suv-elektrolit muvozanati ko'rsatkichlari nazorati ostida o'tkazilishi kerak. Preparatni bolalar uchun yaroqsiz joyda saqlash va yaroqlilik muddati tugaganidan keyin ishlatmaslik kerak.

 Yurak glikozidlarining toksik ta’siri kuchayishi mumkin (gipokaliemiya bilan bog‘liq).