Parenteral yuborilganda gipotenziyal, arteriolodilatatlovchi, antiaritmik, sedativ, qarshi-tutqanoq, diuretik, spazmolitik, tokolitik ta'sir ko'rsatadi. Organizmda magniy yetishmovchiligini to'ldiradi, kalsiyning fiziologik antagonisti hisoblanadi. Modda almashinuvi jarayonlarini, neyron-kimyoviy uzatishni va mushak qo'zg'aluvchanligini tartibga soladi, presinaptik membrana orqali kalsiy ionlarining kirib kelishiga to'sqinlik qiladi, periferik va markaziy asab tizimida atsetilxolin miqdorini kamaytiradi, dozaga bog'liq ravishda sedativ, uyqu keltiruvchi yoki narkotik ta'sir ko'rsatadi, spazmolitik ta'sirga ega. Nafas olish markazining qo'zg'aluvchanligini pasaytiradi, yuqori dozalarda yuborilganda nafas olishni susaytirishi mumkin.
Magniyning gipotenziyal va antiaritmik ta'siri kardiomiyotsitlarning qo'zg'aluvchanligini pasaytirish, ion muvozanatini tiklash, hujayra membranalarini barqarorlashtirish, natriy oqimini buzish, sekin kiruvchi kalsiy oqimi va bir tomonlama kaliy oqimi, koronar arteriyalarni kengaytirish, umumiy periferik tomir qarshiligini, trombotsitlar agregatsiyasini kamaytirish, shuningdek, spazmolitik va sedativ ta'sirlar bilan bog'liq.
Magniyning sedativ va qarshi-tutqanoq ta'siri asab-mushak sinapslaridan atsetilxolinning ajralishini kamaytirish, asab-mushak uzatishni susaytirish, markaziy asab tizimiga to'g'ridan-to'g'ri tormozlovchi ta'sir bilan bog'liq.
Tokolitik ta'sir miometriyning qisqarish qobiliyatini susaytirish (silliq mushak hujayralarida kalsiyning so'rilishi, bog'lanishi va taqsimlanishini kamaytirish), tomirlarni kengaytirish va bachadonda qon oqimini kuchaytirish natijasida rivojlanadi. Magniy siydik chiqarishni ushlab qolishda spazmolitik ta'sir ko'rsatadi, og'ir metall tuzlari bilan zaharlanishda antidot hisoblanadi.
Sistemali ta'sirlar deyarli darhol vena ichiga yuborilgandan so'ng va mushak ichiga yuborilgandan 1 soat o'tgach rivojlanadi, ularning davomiyligi mos ravishda 30 daqiqa va 3-4 soatni tashkil etadi. 

 Kalsiy ionlari magniy ionlariga nisbatan antagonist ta'sirga ega, bu ularni bir vaqtda qo'llanganda magniy sulfatning farmakologik effektlarining kamayishiga olib keladi. Markaziy asab tizimini susaytiruvchi dori vositalarining (narkotiklar, analgetiklar) ta'sirini kuchaytiradi. Miorelaksantlar va nifedipin bir vaqtda qo'llanganda nerv-mushak blokadasi kuchayadi. Kalsiy kanallari blokatorlari, masalan, nifedipin bilan birga qo'llanganda kalsiy muvozanati va mushak funksiyasi buzilishi mumkin. Barbituratlar, narkotik analgetiklar va antigipertenziv vositalar nafas markazi susayishi ehtimolini oshiradi.
Yurak glikozidlari o'tkazuvchanlik buzilishi va atrioventrikulyar blokada rivojlanish xavfini oshiradi.
Antitrombotik vositalar, vitamin K antagonistlari, izoniazid, noreselektiv monoamin neyron qayta qabul inhibitörlari effektini pasaytiradi.
Meksiletin chiqarilishi sekinlashishi mumkin. Dozani qayta ko'rib chiqish talab qilinishi mumkin.
Propafenon – har ikkala preparatning effekti kuchayadi va toksik ta'sir xavfi ortadi.
Tetrasiklin guruhi antibiotiklarining so‘rilishini buzadi, ichak o‘tmasligi mumkin, streptomitsin va tobramitsin ta’sirini susaytiradi.
Nomutanosiblik. Farmatsevtik jihatdan nomutanosib (cho‘kma hosil bo‘ladi) kalsiy preparatlari, etanol (yuqori konsentratsiyalarda), karbonatlar, gidrokarbonatlar va ishqoriy metallar fosfatlari, mishyak kislotasi tuzlari, bariy, stronsiy, klindamitsin fosfati, gidrokortizon natriy suksinati, polimiksin V sulfati, prokain gidroxloridi, salitsilatlar va tartaratlar bilan. Mg2+ konsentratsiyasi 10 mmol/ml dan yuqori bo‘lsa, to‘liq parenteral ovqatlantirish uchun aralashmalarda yog‘li emulsiya ajralishi mumkin. 

 Terapiyani boshlashdan oldin qonda magniy darajasini aniqlash kerak. Kattalarda qonda magniy plazmasining normal darajasi 0,75-1,26 mmol/l ni tashkil etadi.
Dori vositasini qo'llashda, magniyning siydik bilan chiqarilishi hujayra tashqarisidagi suyuqlikning ko'payishi, buyrak tomirlarining kengayishi, giperkaltsiemiya, natriyning siydik bilan ko'paygan chiqarilishi, osmotik diuretiklar (mochevina, mannit, glyukoza), "petlyali" diuretiklar (furosemid, etakrin kislotasi, tiazidlar), yurak glikozidlari, kaltsitonin, tireoidin, uzoq muddatli dezoksikortikosteron atsetat (3-4 kundan ortiq) buyurilganda magniyning chiqarilishi oshishini hisobga olish kerak. Magniyning chiqarilishi paratgormon yuborilganda sekinlashadi. Buyrak yetishmovchiligida magniyning chiqarilishi sekinlashadi va takroriy yuborilganda uning kumulyatsiyasi yuzaga kelishi mumkin. Shuning uchun keksa bemorlarda va buyrak funksiyasining og'ir buzilishi bo'lgan bemorlarda dori vositasining dozasini 48 soat davomida 20 g magniy sulfatdan (81 mmol Mg2+) oshirmaslik kerak, oliguriya yoki buyrak funksiyasining og'ir buzilishi bo'lgan bemorlarga magniy sulfatni tez tomir ichiga yuborish tavsiya etilmaydi. Siydik yo'llari infeksiyalari ammiak-magniy fosfatlarining cho'kishini tezlashtiradi, bu holatda vaqtincha magnezitoterapiya tavsiya etilmaydi. Parenteral magniy sulfat yuborilgandan so'ng magniyning chiqarilishi buzilganda gipermagniemiya yuzaga kelishi mumkin.
Miasteniya va nafas olish organlari kasalliklarida ehtiyotkorlik bilan qo'llaniladi. Dori vositasini uzoq muddat qo'llashda yurak-qon tomir tizimi, pay reflekslari, buyrak funksiyasi va nafas olish chastotasini monitoring qilish tavsiya etiladi.
Magniy sulfat tomir ichiga sekin yuboriladi, juda tez yuborilganda gipermagniemiya (belgilari – ko'ngil aynishi, paresteziya, sedativ ta'sir, gipoventilyatsiya apnoegacha, chuqur pay reflekslarining pasayishi) yuzaga kelishi mumkin. Parenteral ravishda vitamin B6 va insulin bir vaqtda yuborilganda magnezitoterapiya samaradorligi oshadi.
Agar magniy sulfat va kaltsiy preparatlarini bir vaqtda yuborish zarur bo'lsa, ularni turli tomirlarga yuborish kerak, bunda magniy darajasi organizmdagi kaltsiy darajasiga bog'liqligini hisobga olish lozim.
Homiladorlik yoki emizish davrida qo'llanilishi.
Homiladorlik davrida magniy sulfat qondagi magniy konsentratsiyasini hisobga olgan holda, kutilayotgan terapevtik ta'sir homilaga potensial xavfdan ustun bo'lgan hollarda ehtiyotkorlik bilan qo'llaniladi. Tug'ruq og'rig'ini kamaytirishda bachadon mushaklarining qisqaruvchanlik qobiliyatining susayishi mumkinligini hisobga olish kerak, bu esa tug'ruqni stimulyatsiya qiluvchi vositalarni qo'llashni talab qiladi.
Dori vositasini qo'llash zarur bo'lsa, emizishni to'xtatish kerak.
Bolalar. Dori vositasi pediatriya amaliyotida qo'llaniladi.
Avtotransport boshqarish yoki boshqa mexanizmlar bilan ishlashda reaksiyalar tezligiga ta'sir qilish qobiliyati.
Bemorlarni potentsial xavfli mexanizmlar bilan ishlashda va avtotransport boshqarishda ehtiyotkorlikka rioya qilish zarurligi haqida ogohlantirish kerak, chunki dori vositasi sedativ ta'sir ko'rsatadi.
Dori vositasini yaroqlilik muddati tugaganidan so'ng qo'llash mumkin emas va uni bolalar uchun yetib bo'lmaydigan joyda saqlash kerak. 

 Gipermagniemiya simptomlari va belgilarining qon zardobida magniy konsentratsiyasi oshib borishiga qarab
– chuqur pay reflekslarining pasayishi (2-3,5 mmol/l),
– PQ intervalining uzayishi va QRS kompleksining kengayishi EKGda (2,5-5 mmol/l),
– chuqur pay reflekslarining yo‘qolishi (4-5 mmol/l),
– nafas olish markazining susayishi (5-6,5 mmol/l),
– yurak o‘tkazuvchanligining buzilishi (7,5 mmol/l),
– yurak to‘xtashi (12,5 mmol/l).
Bundan tashqari, gipergidroz, tashvish, sekinlashish, poliuriya, bachadon atoniyasi.
Davolashda spetsifik antidot sifatida kalsiy preparatlari (kalsiy xlorid yoki glyukonat) ishlatiladi, ular vena ichiga sekin yuboriladi. O‘rtacha gipermagniemiyada furosemid buyurilishi mumkin. Nafas olishning susayishini bartaraf etish uchun vena ichiga 5-10 ml 10% kalsiy xlorid eritmasi yuboriladi, kislorod inhalatsiyasi, sun’iy nafas oldirish amalga oshiriladi. Og‘ir holatlarda peritoneal dializ yoki gemodializ ko‘rsatilgan.