faol modda: aminofillin - 24 mg; yordamchi modda: in'ektsiya uchun suv - 1 ml.

Bronxoobstruktiv sindrom har qanday genezda: bronxial astma (jismoniy zo‘riqish bilan bog‘liq bronxial astma bilan kasallangan bemorlarda tanlov preparati va boshqa shakllarda qo‘shimcha vosita sifatida); astmatik status (qo‘shimcha terapiya sifatida); surunkali obstruktiv o‘pka kasalligi (SO‘OKK); o‘pka emfizemasi; surunkali obstruktiv bronxit; kichik qon aylanish doirasida gipertenziya, tungi apnoe; miya qon aylanishining ishemik turi bo‘yicha buzilishi (ichki bosh bosimini kamaytirish uchun kompleks terapiya tarkibida); chap qorinchali yurak yetishmovchiligi (kompleks terapiya tarkibida); yangi tug‘ilgan chaqaloqlarda apnoe (15 soniya davomida nafas olmaslik davrlari bilan kechadigan, sianoz va bradikardiya bilan birga kechadigan holat); Cheyn-Stoks nafas olishi.

preparat komponentlariga, shuningdek ksantin hosilalariga (kofein, pentoksifillin, teobromin) yuqori sezuvchanlik; o‘tkir yurak yetishmovchiligi, stenokardiya, o‘tkir miokard infarkti, dekompensatsiyalangan surunkali yurak yetishmovchiligi, paroksizmal taxikardiya, ekstrasistoliya, og‘ir arterial gipertenziya va gipotenziya, o‘pka shishi, gipertrofik obstruktiv kardiomiopatiya; gemorragik insult, ko‘z to‘r pardasiga qon quyilishi, glaukoma, anamnezda qon ketish; me’da va o‘n ikki barmoqli ichak yarasi (kuchayish bosqichida); epilepsiya, tutqanoqqa moyillik; gipertireoz, tireotoksikoz; Og‘ir jigar va/yoki buyrak yetishmovchiligi; porfiriya; 6 oylikkacha bo‘lgan bolalar. Ehtiyotkorlik bilan: sepsis; uzoq davom etuvchi gipertermiya; me’da va o‘n ikki barmoqli ichak yarasi (anamnezda); keksalar (55 yoshdan katta); 14 yoshgacha bo‘lgan bolalar (mumkin bo‘lgan nojo‘ya ta’sirlar sababli); nazorat qilinmaydigan gipotireoz (kumulatsiya ehtimoli); tomirlarning keng tarqalgan aterosklerozi; prostata bezining giperplaziyasi; og‘ir gipoksiya; qandli diabet; uyqusizlikdan aziyat chekayotgan bemorlarga; buyrak funksiyasi buzilganda. Bolalarga efedrin bilan bir vaqtda qo‘llash.

Qo‘llash usuli: tomir ichiga (struyno yoki kapelno). Kattalar. Preparatni sekin (4-6 daqiqa davomida) 5-10 ml preparat (0,12-0,24 g) yuboriladi, u oldindan 10-20 ml 0,9 % natriy xlorid eritmasida suyultiriladi. Yurak urishi, bosh aylanishi, ko‘ngil aynishi paydo bo‘lsa, yuborish tezligi sekinlashtiriladi yoki tomchilab yuborishga o‘tiladi, buning uchun 10-20 ml preparat (0,24-0,48 g) 100-150 ml 0,9 % natriy xlorid eritmasida suyultiriladi, 30-50 tomchi/minut tezlikda yuboriladi. Parenteral yo‘l bilan eufillin kuniga 3 martagacha, 14 kundan ko‘p bo‘lmagan muddatda yuboriladi. Kattalar uchun eufillinning tomir ichiga yuboriladigan eng yuqori dozalari: bir martalik - 0,24 g, sutkalik - 0,48 g. Bolalar Zaruriyat tug‘ilganda bolalarga eufillin tomir ichiga tomchilab, bir martalik doza 2-3 mg/kg hisobida yuboriladi. Davolash davomida bemorlar toksiklikka nisbatan diqqat bilan kuzatuv ostida bo‘lishi kerak va imkon bo‘lsa, plazmadagi teofillin miqdorini ham nazorat qilish lozim, doza ideal tana vazniga asoslanib hisoblanishi kerak, preparat 6 oylikkacha bo‘lgan bolalarga tavsiya etilmaydi, chunki erta yoshdagi bolalarda teofillin metabolizmining sezilarli o‘zgaruvchanligi mavjud. Teofillin preparatlarini olmagan bemorlar Eufillinning yuklama doza 6 mg/kg tana vazniga tomir ichiga sekin, 25 mg/min dan oshmagan tezlikda yuborilishi mumkin. Bemor holatiga qarab, keyingi 12 soat davomida qo‘llaniladigan tutib turuvchi doza quyidagicha hisoblanishi mumkin: 6 oylikdan 9 yoshgacha bo‘lgan bolalar: 1,2 mg/kg/soat (12 soatdan so‘ng 1 mg/kg/soat gacha kamaytiriladi); 9 yoshdan 16 yoshgacha bo‘lgan bolalar va yosh chekuvchi kattalar: 1 mg/kg/soat (12 soatdan so‘ng 0,8 mg/kg/soat gacha kamaytiriladi); sog‘lom chekmaydigan kattalar: 0,7 mg/kg/soat (12 soatdan so‘ng 0,5 mg/kg/soat gacha kamaytiriladi); keksalar va o‘pka yuragi bo‘lgan shaxslar: 0,6 mg/kg/soat (12 soatdan so‘ng 0,3 mg/kg/soat gacha kamaytiriladi); kongestiv yurak yetishmovchiligi yoki jigar kasalliklari bo‘lgan bemorlar: 0,5 mg/kg/soat (12 soatdan so‘ng 0,1-0,2 mg/kg/soat gacha kamaytiriladi). Allaqachon teofillin olayotgan bemorlar Yuklama doza quyidagicha hisoblanishi mumkin: har 0,5 mg/kg teofillin yuklama doza sifatida yuborilganda, teofillinning zardobdagi konsentratsiyasi 1 mkg/ml ga oshishi mumkin. Ideal holatda, yuborish teofillinning zardobdagi miqdorini aniqlashgacha kechiktirilishi kerak. Agar bu imkonsiz bo‘lsa va klinik vaziyat preparat yuborilishini talab qilsa, 3,1 mg/kg eufillin (2,5 mg/kg suvdan holi teofillinga ekvivalent) yuboriladi, bu yuklama doza sifatida yuborilganda zardobdagi teofillin konsentratsiyasini taxminan 5 mkg/ml ga oshirishi mumkin. Keyinchalik tutib turuvchi dozaga o‘tiladi.

Markaziy va periferik asab tizimi tomonidan: qo‘zg‘alish, bezovtalik, uyquning buzilishi, uyqusizlik (ayniqsa bolalarda), bosh og‘rig‘i, bosh aylanishi, tremor, asabiylashish, tutqanoq, gallyutsinatsiyalar, bred, epileptiform tutqanoqlar, ongning chalkashishi/yo‘qolishi. Yurak-qon tomir tizimi tomonidan: yurak urishining tezlashishi, kardialgiya, taxikardiya, ekstrasistoliya, arterial bosimning pasayishi, yurak yetishmovchiligi, stenokardiya xurujlarining tez-tezlashuvi, kollaps (tez yuborilganda), shok. Siydik ajratish tizimi tomonidan: diurezning oshishi (klubochkali filtrlatsiyaning oshishi natijasida), keksalarda siydik chiqarishning qiyinlashuvi (detruzorning relaksatsiyasi natijasida). Immun tizimi tomonidan: allergik reaksiyalar, jumladan toshma, qichishish, Kvinke shishi, eksfoliativ dermatit, anafilaktik shok, bronxospazm. Ovqat hazm qilish tizimi tomonidan: me’da shirasining sekretsiyasini stimulyatsiya qilish, me’da og‘rig‘i, ishtahaning pasayishi, gastroezofageal reflyuks, qorin qaynashi, yara kasalligining kuchayishi, ko‘ngil aynishi, qusish, uzoq muddat qo‘llanganda – diareya, ichak atoniyasi. Metabolik buzilishlar: metabolik atsidoz, gipokaliemiya, giperkaltsiemiya, giperyurikemiya, giperglikemiya, qonni kislota-ishqor muvozanatining buzilishi, rabdomioliz. Boshqalar: ko‘krak og‘rig‘i, taxipnoe, subfebril harorat, yuzning giperemiyasi, issiqlik hissi, terlashning oshishi, gipoglikemiya, holsizlik, nafas qisishi, albuminuriya. Mahalliy reaksiyalar: yuborilgan joyda reaksiyalar (qattiqlashish, giperemiya, og‘riqlilik). Nojo‘ya ta’sirlar preparat dozasini kamaytirish, yuborish usulini o‘zgartirish (struynoydan tomchilab yuborishga) bilan kamayadi.

Farmakologik ta'siri - bronxolitik, spazmolitik, mukolitik va o'rtacha diuretik. Eufillin 80% teofillin (1,3-dimetilksantin) va 20% etilendiamin (1,2-etilendiamin) dan iborat aralashmadir. Etilendiamin spazmolitik (spazmlarni bartaraf qiluvchi) faollikni kuchaytiradi va dori vositasining erishiga yordam beradi. Preparatning ta'siri, birinchi navbatda, undagi teofillin miqdori bilan bog'liq. Teofillin aniq bronxolitik effekt ko'rsatadi. Teofillinning ta'sir mexanizmi teofillinning adenozin retseptorlarini bloklash, fosfodiesteraza fermentini neselektiv inhibe qilish va shu bilan to'qimalarda siklik 3', 5'-AMF (sAMF) konsentratsiyasini oshirish, kalsiy ionlarining "sekin" kanallar orqali hujayra membranalari orqali transportini bostirish va uni hujayra ichki depolaridan chiqishini kamaytirish qobiliyati bilan bog'liq. Bronxlar muskulaturasini bo'shashtiradi, nafas olish markazini stimulyatsiya qiladi va alveolyar ventilyatsiyani yaxshilaydi, qonni kislorod bilan to'yinishiga va uglerod dioksidi konsentratsiyasining kamayishiga yordam beradi, bu esa oxir-oqibat apnoe epizodlarining og'irligi va chastotasining kamayishiga olib keladi. Gipoglikemiya sharoitida o'pkalarning ventilyatsiyasini kuchaytiradi. Teofillin PG ning silliq mushaklarga ta'sirini bostiradi, to'qimalar hujayralaridan gistamin va leyotrienlar ajralishini kamaytiradi, mukotsiliar klirensni oshiradi, diafragma qisqarishini stimulyatsiya qiladi va nafas olish hamda qovurg'alararo mushaklar funksiyasini yaxshilaydi. Yurak faoliyatiga stimulyatsion ta'sir ko'rsatadi, yurak qisqarish kuchi va chastotasini oshiradi, koronar qon oqimini va miokardning kislorodga bo'lgan ehtiyojini oshiradi. Qon tomirlarining tonusini (asosan miya, teri va buyrak tomirlari) pasaytiradi. Periferik vazodilatatsion ta'sir ko'rsatadi, o'pka tomir qarshiligini kamaytiradi, kichik qon aylanish doirasida bosimni pasaytiradi. Buyrak qon oqimini oshiradi, buyrak usti bezlari tomonidan adrenalin ajralishini kuchaytiradi. O'rtacha diuretik effekt ko'rsatadi. Jigar tashqarisidagi o't yo'llarini kengaytiradi. Trombotsitlar agregatsiyasini (trombotsitlarni faollashtiruvchi omil va prostaglandin E2 alfa ni bostiradi) inhibe qiladi, eritrotsitlarning deformatsiyaga chidamliligini oshiradi (qonning reologik xususiyatlarini yaxshilaydi), tromb hosil bo'lishini kamaytiradi va mikrosirkulyatsiyani normallashtiradi. Mukolitik ta'sirga ega, me'da shirasining kislotaliligini oshiradi. Katta dozalarda qo'llanilganda epileptoid ta'sirga ega.

Parenteral yuborishdan oldin eritmani tana haroratigacha isitish kerak. Preparat yuborilganda bemor yotgan holatda bo‘lishi lozim, shifokor arterial bosimni, yurak urish tezligini, nafas olish tezligini va bemorning umumiy holatini nazorat qilishi kerak. Eritma bevosita qo‘llashdan oldin tayyorlanadi: struyali yuborish uchun preparatning bir martalik dozasini 10-20 ml 0,9% natriy xlorid eritmasida suyultiriladi, tomchilab vena ichiga yuborish uchun esa preparatning bir martalik dozasini oldindan 100-150 ml 0,9% natriy xlorid eritmasida suyultiriladi. Preparat dozasini individual tarzda, yuborish tezligining har xil bo‘lishi mumkinligini hisobga olgan holda tanlanadi. Keksalarga preparatning dozasini organizmdan sekin chiqarilishi sababli kamaytirish tavsiya etiladi. Agar bemor teofillin preparatlarini og‘iz orqali qabul qilsa, eufillin preparatini vena ichiga yuborish uchun dozasini kamaytirish kerak. Davolanish davrida kofein saqlovchi mahsulotlar yoki ichimliklarni ko‘p miqdorda iste’mol qilishda ehtiyotkorlikka rioya qilish kerak. Teofillin ayrim laborator ko‘rsatkichlarni o‘zgartirishi mumkin: yog‘ kislotalari miqdorini va siydikdagi katexolaminlar darajasini oshirishi mumkin. Chekish va alkogol iste’moli teofillinning klirensini oshirishi va natijada uning terapevtik samaradorligini kamaytirishi hamda yuqoriroq dozalarga ehtiyoj tug‘dirishi mumkin. Isitma, kelib chiqishidan qat’i nazar, teofillinning chiqarilish tezligini kamaytirishi mumkin. Anamnezida tutqanoq holatlari bo‘lgan bemorlarga teofillin qo‘llashdan saqlanish va muqobil davolash usullarini qo‘llash tavsiya etiladi. Homiladorlik va laktatsiya davri Agar homiladorlik davrida preparatni qo‘llash zarur bo‘lsa, onaga kutilayotgan foyda va homila uchun potentsial xavf solishtirilishi kerak. Agar preparatni emizish davrida qo‘llash zarur bo‘lsa, emizishni to‘xtatish kerak. Transport vositalarini, mexanizmlarni boshqarish va boshqa faoliyat turlari bilan shug‘ullanishga ta’siri Preparat bilan davolanish davrida transport vositalarini, mexanizmlarni boshqarish, shuningdek, yuqori diqqat va tez psixomotor reaksiyalarni talab qiluvchi boshqa potentsial xavfli faoliyat turlari bilan shug‘ullanish tavsiya etilmaydi.

Plazmadagi teofillin kontsentratsiyasi 20 mg/kg (110 mkmol/l) dan yuqori bo‘lsa, quyidagi simptomlar paydo bo‘lishi mumkin: Simptomlar: ishtahaning pasayishi, gastralgiya, diareya, ko‘ngil aynishi, qusish (shu jumladan qon bilan), me’da-ichak qon ketishi, taxipnoe, yuz terisining giperemiyasi, giperventilyatsiya, taxikardiya, yuqori qorinchali va qorinchali aritmiyalar, arterial gipotenziya yoki arterial gipertenziya, metabolik buzilishlar (gipokaliemiya, giperkaltsemiya, gipofosfatemiya, giperyurikemiya, giperglikemiya, metabolik atsidoz, respirator alkaloz), harakat qo‘zg‘alishi, xavotir, yorug‘likdan qo‘rqish, tremor, koma, tutqanoq. Og‘ir zaharlanishda epileptoid tutqanoqlar (ayniqsa, bolalarda hech qanday oldindan belgilarsiz) va gipoksiya rivojlanishi mumkin. Boshqa toksik ko‘rinishlar ongning chalkashishi, demensiya, toksik psixoz, o‘tkir pankreatit simptomlari, buyrak yetishmovchiligi bilan rabdomiolizni o‘z ichiga oladi. Davolash: Simptomlarning og‘irligiga bog‘liq va preparatni bekor qilish, gemodinamikani tuzatish, teofillinni organizmdan chiqarishni rag‘batlantirish (majburiy diurez, gemosorbsiya, plazmosorbsiya, gemodializ, peritoneal dializ), simptomatik vositalarni buyurish, kislorod terapiyasi, sun’iy nafas oldirishni o‘z ichiga oladi. Tutqanoqlarni to‘xtatish uchun diazepam qo‘llaniladi. Barbituratlarni qo‘llash maqsadga muvofiq emas. Qorinchali aritmiyalarda tutqanoq chaqiruvchi ta’sirga ega bo‘lgan antiaritmik preparatlar, masalan, lidokainni qo‘llashdan saqlanish kerak, chunki tutqanoqlar kuchayishi xavfi bor. Samaradorlik va xavfsizlik uchun preparatning zardobdagi kontsentratsiyasini 10-15 mg/kg doirasida ushlab turish kerak, teofillin kontsentratsiyasini qon orqali aniqlash imkoni bo‘lmasa, uning sutkalik dozasini 10 mg/kg dan oshirmaslik lozim.