1 flakon tarkibida: Faol modda: doksorubitsin gidroxlorid - 10 mg.

- o‘tkir limfoblast va mieloblast leykozlari, surunkali limfoleykoz, mielom kasalligi, limfogranulematoz, nehodjkin limfoma; - sut bezining raki; - o‘pka raki (ayniqsa, mayda hujayrali rak), siydik pufagi raki (operatsiyadan keyin qaytalanishlarning oldini olish va davolash), qalqonsimon bez raki, tuxumdon raki; - osteogen sarkomalar va yumshoq to‘qimalar sarkomalari; - Yuing sarkomasi; - neyroblastoma; - Vilms o‘smasi, endometriy raki, Kaposhi sarkomasi OITSda, retinoblastoma; - yomon sifatli timoma, gepatoblastoma, birlamchi gepatotsellyulyar rak; - boshqa qattiq o‘smalar: - endometriy raki, bachadon bo‘yni raki, tuxumdonning yomon sifatli o‘smalari, prostata bezi raki, qizilo‘ngach raki, oshqozon raki, buyrak usti bezlari raki, jigar raki va me’da osti bezi raki.

- gipersensitivlik, (shu jumladan, mannitga); - boshqa ximioterapevtik preparatlar yoki nurlanish terapiyasi qabul qilinishi natijasida yuzaga kelgan suyak iligi funksiyasining yaqqol susayishi; - antratsiklinlar bilan oldingi davolash maksimal umumiy dozalarda; - gidroksibenzoatga yuqori sezuvchanlik; - pufakchaga yuborish: pufakcha devoriga kirib boruvchi invaziv o'smalar, pufakcha va siydik chiqarish yo'llarining infeksiyalari va yallig'lanishi; - homiladorlik, emizish. Ehtiyotkorlik bilan: - leyopeniya, anemiya, trombotsitopeniya; - yurakning og'ir kasalliklari (miokardit, yaqqol yurak ritmi buzilishlari, miokard infarktining o'tkir fazasi); - jigar va buyrak funksiyasining og'ir buzilishlari, o'tkir gepatit, bilirubinemia, uratli nefrourolitiaz (shu jumladan, anamnezda); - me'da va o'n ikki barmoqli ichakning yara kasalligi; - qon ketishlar; - sil; - parazitar va bakterial tabiatli infeksion kasalliklar (hozirda va yaqinda o'tkazilgan, shu jumladan, bemor bilan yaqinda bo'lgan kontakt); - oddiy gerpes, toshmali gerpes (viremik faza), suvchechak, qizamiq, amebiaz, strongiloidoz (aniqlangan va gumon qilinayotgan) - og'ir generalizatsiyalashgan kasallik rivojlanish xavfi; - 2 yoshgacha va 70 yoshdan keyingi yosh (kardiotoksik ta'sir chastotasi oshishi mumkin), yurakning organik shikastlanishlari (past dozalarda kardiotoksik ta'sir rivojlanish xavfi). Yurakning organik shikastlanishlari bo'lgan bemorlarda kardiotoksiklik maksimal umumiy dozadan past dozalarda rivojlanishi mumkin, shuning uchun bunday bemorlarda doksorubitsin bilan davolash tavsiya etilmaydi.

Doksorubitsin faqat veno ichiga yuboriladi. Qo‘llashdan oldin flakon tarkibi (10 mg doksorubitsin) 5 ml izotonik natriy xlorid eritmasi yoki in'ektsiya uchun suvda eritiladi (konsentratsiya - 2 mg/ml). In'ektsiya kamida 2-5 daqiqa davom etishi kerak. Preparat teri ostiga tushishining eng kichik belgilarida ham yuborishni darhol to‘xtatish va in'ektsiya uchun boshqa vena tanlash lozim. Preparat quyidagi sxemalardan birida veno ichiga yuboriladi: - 20-30 mg/m 3 kun davomida, kurslar orasidagi interval 3-4 hafta; - 20-30 mg/m kursning 1-, 8- va 15-kunlarida, kurslar 3-4 haftalik interval bilan takrorlanadi; - 60-75 mg/m bir martalik, kurs har 3 haftada takrorlanadi. Kombinatsiyalangan terapiya tarkibida odatda preparat 25-50 mg/m2 dozada har 3-4 haftada qo‘llaniladi. Bolalarga preparat 30 mg/m /sutka dozada 3 kun davomida har 4 haftada veno ichiga yuboriladi. Peshob pufagi saratonini davolashda doksorubitsin pufak ichiga yuboriladi. Pufak ichiga yuborish uchun tavsiya etilgan doksorubitsin doza - 30-50 mg bir instillyatsiyaga, yuborishlar orasidagi interval 1 haftadan 1 oygacha. Eritma tavsiya etilgan konsentratsiyasi - in'ektsiya uchun suvda 1 mg/1 ml. Instillyatsiya tugagandan so‘ng, preparatning peshob pufagi shilliq qavatiga bir tekis ta'sirini ta'minlash uchun bemorlar har 15 daqiqada yonboshdan yonboshga o‘tishlari kerak. Preparat peshob pufagida 1-2 soat davomida bo‘lishi kerak, shundan so‘ng bemor uni bo‘shatishi lozim. Preparatning siydik bilan haddan tashqari suyultirilishini oldini olish uchun bemorlarga instillyatsiyadan 12 soat oldin suyuqlik qabul qilishdan tiyilish tavsiya etiladi. Doksorubitsinning peshob pufagiga instillyatsiya qilinganda tizimli so‘rilishi juda past. Mahalliy toksik ta'sirlar (kimyoviy tsistit, u dizuriya, poliuriya, nikturiya, og‘riqli siyish, gematuriya, peshob pufagi sohasida noqulaylik, peshob pufagi devorining nekrozi bilan namoyon bo‘lishi mumkin) paydo bo‘lsa, instillyatsiya uchun mo‘ljallangan doza qo‘shimcha ravishda 50-100 ml 0,9 % natriy xlorid eritmasida eritiladi. Kateterizatsiya bilan bog‘liq muammolarga (masalan, peshob chiqarish kanalining massiv pufak ichidagi o‘smalar bilan to‘silishi) alohida e'tibor berish lozim. Avval massiv antitumor terapiya olgan bemorlarda, shuningdek bolalar, keksalar, semizlik (agar tana massasi "ideal"dan 130% dan ortiq bo‘lsa, doksorubitsinning tizimli klirensi pasayadi) va o‘sma bilan suyak iligi infiltratsiyasi bo‘lgan bemorlarda pastroq doza yoki sikllar orasidagi intervalni oshirish tavsiya etiladi. Jigar funksiyasi buzilgan bemorlarga doksorubitsin buyurilganda, bilirubin darajasi 2-3 marta oshgan bo‘lsa, doksorubitsin dozasini mos ravishda 50-75% ga kamaytirish lozim. Leykotsitlar soni 3,3 – 3,5x10^9/l dan kam va trombotsitlar 100-149x10^9/l dan kam bo‘lsa, doza mos ravishda 50% va 75% ga kamaytiriladi. Kattalar uchun doksorubitsinning umumiy doza 500-550 mg/m2 dan oshmasligi kerak. Oldin o‘pka va ko‘krak qafasi sohasiga nur terapiyasi olgan yoki boshqa kardiotoksik preparatlar bilan davolangan bemorlarda doksorubitsinning umumiy doza 400 mg/m2 dan oshmasligi kerak.

Qon yaratuvchi organlar tomonidan: - trombotsitopeniya, leykopegiya, davolash boshlanganidan 10-15 kun o'tgach eng yuqori darajaga yetadi (qon manzarasi odatda yuborish to'xtatilganidan 21-kuni tiklanadi), anemiya; Yurak-qon tomir tizimi tomonidan: - o'tkir bo'lmachalar va qorinchalar aritmiyasi (shu jumladan, hayot uchun xavfli, asosan yuborilgandan keyingi dastlabki soatlarda); - kamdan-kam hollarda - toksik miokardit yoki perikardit-miokardit sindromi (taxikardiya, yurak yetishmovchiligi, perikardit), davolash boshlanganidan 1-6 oy o'tgach namoyon bo'lishi mumkin; - fleboskleroz (kichik venalarga yoki bir venaga takroran yuborilganda), yuzga qon quyilishi va vena bo'ylab giperemiya (juda tez yuborilganda); Hazm qilish tizimi tomonidan: - ko'ngil aynishi, qusish, stomatit yoki ezofagit (5-10 kundan keyin paydo bo'lishi mumkin, ayniqsa ketma-ket uch kun davomida yuborilganda va og'ir infeksiyalarga olib kelishi mumkin), me'da-ichak trakti yaralanishi (o'tkir mieloblast leykozli bemorlarda doksorubitsin va tsitarabin bilan 3 kunlik kurs fonida); - kamdan-kam hollarda - anoreksiya, diareya; Siqib chiqarish tizimi tomonidan: - giperyurikemiya, nefropatiya (siydik kislotasi hosil bo'lishining oshishi bilan bog'liq), siydikning qizg'ish ranglanishi (48 soat ichida yo'qoladi). Pufak ichiga yuborilganda - pufak va uretrada kuydiruvchi hissiyot, siyish buzilishlari (og'riqli, qiyin va boshqalar), gematuriya; Nerv tizimi tomonidan: - periferik nevropatiya (v/a yo'li bilan doksorubitsin yuborilganda, odatda tsisplatin bilan birga); - tutqanoq va koma (tsisplatin yoki vinkristin bilan birga); Teri qoplamlari tomonidan: - alopesiya (to'liq va qaytar), tovon, kaft va tirnoqlarning qorayishi, nurlanishli eritema qaytalanishi, ekstravazat, sellulit, teri osti yog' to'qimalarining nekrozi (atrof to'qimalarga tushganda); Sezgi organlari tomonidan: - kamdan-kam hollarda - kon'yunktivit, ko'z yoshlanishi; Allergik reaksiyalar: - teri toshmasi, eshakemi, isitma, titroq, anafilaktoid reaksiyalar.

Doksorubitsin antratsiklin qatoriga mansub o'smaga qarshi antibiotik bo'lib, Streptomyces peucetius yoki Streptomyces coeruleorubidus madaniyatidan ajratib olingan. Antimitotik va antiproliferativ ta'sir ko'rsatadi. Doksorubitsinning ta'sir mexanizmida asosiy narsa DNK bilan azot asoslari juftliklari orasiga interkalyatsiya yo'li bilan komplekslar hosil qilish qobiliyatidir, bu esa DNK va RNK sintezining bostirilishiga olib keladi. O'smaga qarshi ta'sir hujayra membranalari lipidlari bilan bog'lanish va topoizomeraza II bilan o'zaro ta'sir natijasida hujayra funksiyalarining o'zgarishi bilan ham bog'liq bo'lishi mumkin deb hisoblanadi. Molekulyar va biokimyoviy ta'sir mexanizmi bo'yicha doksorubitsin boshqa antratsiklin tuzilishli antibiotiklarga (rubomitsin va karminomitsin) yaqin. Hujayra siklining butun davrida, shu jumladan interfazada faol.

Qo‘llash maxsus o‘qitilgan tibbiy xodimlar tomonidan, in'ektsion eritmalarni tayyorlash, suyultirish (steril byuksda bir martalik jarrohlik qo‘lqoplari va niqoblar yordamida) va igna, shprits, flakon, ampula va ishlatilmagan preparat qoldiqlarini yo‘q qilishda belgilangan ehtiyot choralariga rioya qilgan holda amalga oshirilishi kerak. Doksorubitsin qo‘llanilishi qat'iy gematologik nazorat ostida o‘tkazilishi lozim. Qon laboratoriya tekshiruvlari haftasiga kamida 2 marta o‘tkazilishi kerak. Qon ko‘rsatkichlarining tiklanishi odatda 21 kunda yuz beradi. Doksorubitsin takroriy kursini faqat gematotoksiklik belgilari to‘liq bartaraf etilgandan so‘ng boshlash mumkin. Suyak iligi zaxirasi yetarli bo‘lmagan, yoshi katta, ilgari sitotoksik vositalar yoki nurlanish terapiyasi olgan bemorlarda ehtiyotkorlik bilan qo‘llaniladi. Kardiotoksik ta'sir ko‘proq umumiy doza 550 mg/m dan (yoki ilgari ko‘krak qafasi sohasiga nurlanish olgan yoki kardiotoksik dori vositalari qabul qilgan bemorlarda 400 mg/m dan) yuqori bo‘lgan bemorlarda, yurak kasalligi yoki o‘rta ko‘krak sohasiga nurlanish o‘tkazilgan bemorlarda, shuningdek 2 yoshgacha bo‘lgan bolalar va keksalarda kuzatiladi. Bunday bemorlarni davolash davrida muntazam ravishda elektrokardiogramma yoki exokardiogramma nazorati o‘tkazilishi kerak. Stomatologik aralashuvlarni imkon qadar davolash boshlanishidan oldin yakunlash yoki qon ko‘rsatkichlari normallashguncha kechiktirish lozim (mikrob infeksiyalari xavfi oshishi, shikastlanishlarning bitishi sekinlashishi, milk qonashi mumkin). Oldingi kimyoterapiyadan kamida 1 oy o‘tgach qo‘llash tavsiya etiladi. Qonda siydik kislotasi konsentratsiyasi oshishi va nefropatiya rivojlanish xavfi urikozurik podagraga qarshi vositalarni qo‘llashni talab qilishi mumkin. Davolash jarayonida siydik kislotasini chiqarib yuborishni ta'minlash uchun yetarli suyuqlik iste'moli va diurezni kuchaytirish zarur.

Belgilar: - og‘ir miyelosupressiya (leykopeniya va trombotsitopeniya), me'da-ichak yo‘llari tomonidan toksik ta'sirlar (shilliq qavatlarning yallig‘lanishi), o‘tkir kardiotoksiklik. Davolash: - suyak iligi funksiyasi keskin susaygan bemorlarni shifoxonaga yotqizish, antibiotiklar bilan davolash va granulositar massa quyish, shuningdek, shilliq qavatlarning yallig‘lanishini simptomatik davolash.