va chiqarilish shakli 1 tabletkada amitriptilin (gidroxlorid shaklida) 10 yoki 25 mg; blisterda 10 dona, karton qutida 5 blister. Farmakologik ta'siri Farmakologik ta'siri — antidizurik, sedativ, antidepressant. Markaziy asab tizimida katexolaminlar (noradrenalin, dofamin, serotonin) ning qayta qabul qilinishini ingibitsiya qiladi, markaziy asab tizimida va periferiyada muskarinli xolinergik retseptorlarni bloklaydi, boshqa antimediyator xususiyatlarga ega (shu jumladan, H1-antigistamin).

Nerv tizimi va sezgi organlari tomonidan akkomodatsiya buzilishi, ko‘z ichki bosimining oshishi, uyquchanlik. Yurak-qon tomir tizimi va qon (qon hosil bo‘lishi, gemostaz) tomonidan taxikardiya, aritmiya, ortostatik arterial gipertenziya, qon manzarasining o‘zgarishi, jumladan agranulositoz. Ovqat hazm qilish tizimi organlari tomonidan stomatit, ta’m sezish buzilishi, anoreksiya, ko‘ngil aynishi, qusish, epigastriyadagi noqulaylik hissi, og‘iz qurishi, ich qotishi, ichak o‘tmasligi, jigar funksiyasi buzilishi (kamdan-kam hollarda). Boshqalar teri toshmasi, soch to‘kilishi, limfa tugunlarining kattalashishi, isitma, ginekomastiya, galaktoreya, ADG sekretsiyasining o‘zgarishi, libido, potensiya pasayishi, uzoq muddat qo‘llanganda tana vaznining oshishi, siyishning kechikishi.

Neyroleptiklar, sedativ va uyqu dorilari, qarshi-tutqanoq preparatlar, markaziy va narkotik analgetiklar, narkoz vositalari, spirtli ichimliklar markaziy asab tizimiga tormozlovchi ta’sirini kuchaytiradi. Katexolaminlarning gipertenziya ta’sirini kuchaytiradi, guanetidin va shunga o‘xshash ta’sir mexanizmiga ega preparatlarning antigipertenziv ta’sirini bloklaydi. Simetidin amitriptilinning plazmadagi kontsentratsiyasini oshiradi. Neyroleptiklar va/yoki antixolinergik preparatlar bilan birga qo‘llanganda febril harorat reaksiyasi, paralitik ichak tutilishi yuzaga kelishi mumkin.

Belgilari: uyquchanlik, dezorientatsiya, ongning chalkashishi, qorachiqning kengayishi, tana haroratining ko‘tarilishi (isitma), nafas qisishi, dizartriya, qo‘zg‘alish, gallyutsinatsiyalar, tutqanoq xurujlari, mushaklarning qattiqligi, stupor, koma, qusish, aritmiya, arterial gipotenziya, yurak yetishmovchiligi, nafas olishning tormozlanishi. Davolash: terapiyani to‘xtatish, oshqozonni yuvish, suyuqlik infuziyasi, v/m yoki v/v yo‘l bilan fizostigmin 1–3 mg har 0,5–2 soatda (bolalarda fizostigmin yuborishni 0,5 mg dozadan boshlash, so‘ng minimal samarali dozani aniqlash uchun 5 daqiqalik interval bilan doza takrorlanadi, lekin 2 mg dan oshmasligi kerak). Fizostigmin faqat koma, nafas olishning tormozlanishi va boshqa og‘ir buzilishlarda qo‘llaniladi; simptomatik terapiya, arterial bosim va suv-elektrolit muvozanatini saqlash. Yurak-qon tomir faoliyatini (EKG) 5 kun davomida monitoring qilish ko‘rsatilgan, chunki relaps 48 soatdan keyin va undan keyin ham yuzaga kelishi mumkin. Ehtiyot choralari MAO ingibitorlari bilan bir vaqtda qabul qilish o‘limga olib kelishi mumkin. MAO ingibitorlari va amitriptilin (va boshqa tritsiklik antidepressantlar) qabul qilish o‘rtasida davolashda tanaffus kamida 14 kun bo‘lishi kerak. Amitriptilin 150 mg/kun dan yuqori dozada tutqanoq faolligi chegarasini pasaytiradi, shuning uchun tutqanoq xurujlari bo‘lgan bemorlarda xurujlar xavfi ortadi. Davolash vaqtida transport vositalarini boshqarish, mexanizmlarga xizmat ko‘rsatish va yuqori e’tibor talab qiladigan boshqa ishlar taqiqlanadi. Keksalar davolanishini ehtiyotkorlik bilan, preparatning minimal dozasidan boshlab, asta-sekin oshirib nazorat qilish zarur. Maniak-depressiv psixozning depressiv fazasidan manik bosqichga o‘tish mumkin. Agar bemorning holati 3–4 hafta davomida yaxshilanmasa, keyingi terapiya maqsadga muvofiq emas.