1 tabletkada quyidagilar mavjud: faol modda: azatioprin - 50 mg; yordamchi modda: makkajo‘xori kraxmali - 0,037 mg, kalsiy sulfat dihidrat - 0,04 mg, mikrokristallik sellyuloza - 0,03 mg, laktosa monogidrat - 0,0971 mg, makkajo‘xori kraxmali - 0,0225 mg, povidon - 0,003 mg, natriy metilgidroksibenzoat - 0,0006 mg, natriy propilgidroksibenzoat - 0,0003 mg, talk - 0,006 mg, magniy stearat - 0,006 mg, natriy glikolat kraxmali - 0,006 mg, kremniy kolloid anhidrid - 0,0015 mg, tozalangan suv - 0,12 mg.

Gomotransplantatsiya buyrak Zitoprin 50 tabletkalari (azatioprin) gomotransplantatsiya buyrakda transplantat rad javobining oldini olish uchun buyuriladi. Revmatoyid artrit Zitoprin 50 faqat kattalar bemorlarga, Amerika Revmatizm Assotsiatsiyasi ta'riflariga ko‘ra klassik yoki aniq ifodalangan revmatoyid artrit mezonlariga javob beradigan bemorlarga buyuriladi. Zitoprin 50 og‘ir, faol eroziyali kasallikka ega, standart sxema bo‘yicha davolanishga, shu jumladan dam olish, atsetilsalitsil kislotasi yoki boshqa nosteroid preparatlar, yoki kasallikni modifikatsiyalovchi antirevmatik preparatlar (DMARD’s) ga javob bermaydigan bemorlarga ehtiyotkorlik bilan buyurilishi kerak.

Zitoprin 50 (azatioprin) preparatga yuqori sezuvchanligi bo'lgan bemorlarga buyurilmasligi kerak.

Tavsiya etilgan doza va doza tuzatilishi Buyrak gomotransplantatsiyasi Zitoprin 50 (azatioprin) tabletkalarining dozalari, rad javobini oldini olish va toksiklikni minimal darajaga tushirish uchun, individual bemorlarga qarab o‘zgaradi. Boshlang‘ich doza odatda kuniga 3-5 mg/kg ni tashkil etadi, transplantatsiya boshlangan paytdan boshlab. Azatioprin odatda kunlik bir martalik doza sifatida buyuriladi, kam hollarda esa transplantatsiyadan bir-uch kun oldin buyuriladi. Azatioprin ko‘pincha natriy tuzining vena ichiga yuborilishi bilan boshlanadi, so‘ngra (xuddi shu dozada) operatsiyadan keyingi davrda tabletkalar qo‘llaniladi. Natriy tuzining vena ichiga yuborilishi faqat og‘iz orqali preparatlarni qabul qila olmaydigan bemorlarga ko‘rsatilgan. Odatda, dozani kuniga 1-3 mg/kg darajasigacha kamaytirish mumkin. Azatioprin dozasini rad xavfi tufayli toksik darajagacha oshirish mumkin emas. Preparatni bekor qilish og‘ir gematologik yoki boshqa toksiklik sababli amalga oshirilishi mumkin, hatto bu transplantat radini keltirib chiqarishi mumkin bo‘lsa ham. Revmatoyid artrit Kunlik dozalar buyuriladi. Boshlang‘ich doza taxminan 1,0 mg/kg (50-100 mg) 1-2 qabulda. Doza 6-8 haftadan boshlab va keyin har to‘rt haftada, agar jiddiy toksiklik belgilari bo‘lmasa va dastlabki javob yetarli bo‘lmasa, oshirilishi mumkin. Dozani kuniga 0,5 mg/kg ga oshirish kerak, maksimal doza kuniga 2,5 mg/kg gacha. Terapevtik javob bir necha haftalik davolashdan so‘ng, odatda 6-8 haftadan keyin kuzatiladi; davolash kursi kamida 12 hafta. 11 haftalik davolashdan so‘ng yaxshilanish kuzatilmagan bemorlar sezgir emas deb hisoblanadi. Zitoprin 50 klinik javob bo‘lgan bemorlarda uzoq muddat qo‘llanilishi mumkin, lekin ular qat’iy nazorat ostida bo‘lishi va doza asta-sekin kamaytirilishi kerak, toksiklik xavfini kamaytirish uchun. Qo‘llab-quvvatlovchi terapiya minimal samarali dozada amalga oshiriladi, qabul qilinadigan doza har 4 haftada 0,5 mg/kg yoki taxminan 25 mg kuniga kamaytirilishi mumkin, boshqa terapiya esa doimiy darajada saqlanadi. Azatioprin bilan davolashning optimal davomiyligi aniqlanmagan. Zitoprin 50 tabletkalarini to‘satdan to‘xtatish mumkin, lekin sekinlashgan ta’sirlar bo‘lishi mumkin. Dam olish, fizioterapiya va salitsilatlarni Zitoprin 50 preparatini qo‘llash davrida davom ettirish kerak, lekin Zitoprin 50 qabul qilayotgan bemorlarda kortikosteroidlar dozasini kamaytirish mumkin. Buyrak yetishmovchiligida qo‘llash Oligo-anuriyali bemorlarda, ayniqsa transplantatsiyadan keyingi davrda to‘g‘ridan-to‘g‘ri naychali nekroz bo‘lgan bemorlarda, azatioprin yoki uning metabolitlarining klirensi sekinlashishi mumkin, shuningdek, ular ushbu preparatga ayniqsa sezgir bo‘lishi mumkin, shuning uchun bu bemorlar guruhiga odatda pastroq doza buyuriladi.

Preparatning nojo‘ya ta’sirlari sharhi Azatioprinning asosiy va potentsial jiddiy toksik ta’siri gemopoez tizimi va me’da-ichak traktiga taalluqlidir. Ikkilamchi infeksiya va neoplaziyalar xavfi ham ahamiyatlidir. Nojo‘ya reaksiyalar tez-tezligi va og‘irligi azatioprin dozasiga va qo‘llash davomiyligiga, shuningdek, bemorning asosiy kasalligi yoki hamroh terapiyasiga bog‘liq. Gemopoez tizimiga toksik ta’sir va neoplaziya rivojlanishi buyrak transplantati oluvchilar guruhlarida, azatioprin revmatoid artritni davolashda qo‘llangan tadqiqotlarga nisbatan ancha yuqori uchraydi. Gemopoez tizimi Leykopeniya va/yoki trombotsitopeniya va kamdan-kam hollarda agranulositoz, pansitopeniya va aplastik anemiya dozaga bog‘liq va azatioprin bilan davolash kursi oxirida kuzatilishi mumkin. Dozani kamaytirish yoki preparatni vaqtincha to‘xtatish toksik ta’sirni qaytaradi. Bu nojo‘ya ta’sirlar ayniqsa mielotoksiklikka moyil bemorlarda, masalan, TPMT yetishmovchiligi va buyrak yoki jigar yetishmovchiligi bo‘lganlarda va allopurinol bilan birga azatioprin dozasini kamaytirib bo‘lmaydigan bemorlarda uchraydi. Infeksiya suyak iligi bostirilishi yoki leykopeniya natijasida ikkilamchi namoyon bo‘lishi mumkin, biroq buyrak gomotransplantatsiyasida infeksiya tez-tezligi revmatoid artritga nisbatan 30 dan 60 martagacha yuqori. Azatioprin qabul qilgan bemorlarda makrotsitar anemiya va/yoki qon ketishi qayd etilgan. Me’da-ichak trakti Ko‘ngil aynishi va qusish azatioprin bilan davolashning dastlabki bir necha oyida kuzatilishi mumkin va revmatoid artritli 676 bemorning taxminan 12%ida uchragan. Oshqozon-ichak buzilishlari tez-tezligini dori vositasini bo‘lib-bo‘lib va/yoki ovqatdan keyin qabul qilish orqali kamaytirish mumkin. Biroq, ayrim bemorlarda ko‘ngil aynishi va qusish jiddiy bo‘lishi va diareya, isitma, holsizlik, vaskulit, jigar funksiyasi buzilishi, xolestaz va mialgiya kabi simptomlar bilan kechishi mumkin. Qusish va qorin og‘rig‘i kamdan-kam hollarda gipersensitiv pankreatitda yuzaga kelishi mumkin. Infeksiyalar va invaziyalar Infeksiyalar (ya’ni, virusli, zamburug‘li va bakterial) transplantatsiyadan keyin azatioprin boshqa immunodepressantlar bilan birga qabul qilinayotgan bemorlarda juda tez-tez, boshqa guruh bemorlarida esa kamdan-kam uchraydi. Jigar Gepatotoksiklik, ya’ni, zardobdagi ishqoriy fosfataza, bilirubin va/yoki zardob transaminazalari oshishi, tiopurinlar, jumladan, azatioprin va merkaptopurin qo‘llanganda ma’lumki, kuzatiladi. Biliar staz bilan kechuvchi toksik gepatit transplantat oluvchilarda ma’lumki, uchraydi. Revmatoid artritli bemorlarda azatioprin qabul qilganda gepatotoksiklik kamdan-kam (1%dan kam) uchraydi. Transplantatsiyadan keyingi gepatotoksiklik ko‘pincha transplantatsiyadan keyingi 6 oy ichida yuzaga keladi va odatda azatioprinni to‘xtatgandan so‘ng qaytariladi. Azatioprinning surunkali qo‘llanishi bilan bog‘liq kam uchraydigan, ammo hayot uchun xavfli jigar shikastlanishlari asosan transplantatsiyadan keyingi bemorlarda va bir bemorda panouveitni davolashda azatioprin qabul qilganda kuzatilgan. Gistologik ma’lumotlarga sinusoidal kengayish, jigar peliozi, oblitere qiluvchi kasalliklar va tugunli regenerativ gipertrofiya kiradi. Gepatotoksiklikni erta aniqlash uchun zardob transaminazalari, ishqoriy fosfataza va bilirubin darajasini vaqti-vaqti bilan o‘lchash tavsiya etiladi. Agar jigar venalarining oblitere qiluvchi endoflebitiga klinik shubha bo‘lsa, azatioprinni doimiy ravishda bekor qilish zarur. Ba’zi hollarda azatioprinni bekor qilish jigar gistologiyasi va simptomlarining vaqtinchalik yoki doimiy yaxshilanishiga olib kelgan. Klinik sinovlarda qayd etilgan kamroq uchraydigan nojo‘ya reaksiyalar (<1%) Boshqa kam uchraydigan nojo‘ya ta’sirlar kuzatilgan. Ularga teri toshmalari, alopesiya, isitma, artralgiya, diareya, steatorreya, manfiy azot balansi va qaytariluvchi interstitsial pnevmonit kiradi. Neoplaziyalar, jumladan, non-Xodjkin limfomasi, teri raki (melanoma va melanomabop bo‘lmagan), sarkoma (Kaposhi va Kaposhiga xos bo‘lmagan), bachadon bo‘yni raki, o‘tkir miyeloid leykemiya va mielodisplaziya (ba’zilari xromosoma anomaliyalari bilan birga) haqida kamdan-kam xabarlar bor. Preparatga nojo‘ya reaksiyalar (postmarketing tajriba) Juda kam hollarda Stivens-Djonson sindromi va toksik epidermal nekroliz rivojlanishi haqida xabar berilgan. Gepatolienal T-hujayrali limfoma (HSTCL) holatlari ham qayd etilgan.

Ta'sir mexanizmi Transplantatning yashab qolishi Azatioprin buyrak transplantatsiyasida rad etishni ingibitsiyalash uchun anchadan beri qo'llanilayotgan bo'lsa-da, uning ta'sir mexanizmlari biroz noaniq bo'lib qolmoqda. Preparat hujayra bilan bog'liq gipersezuvchanlikni bostiradi va antitanachalar ishlab chiqarilishida o'zgaruvchan o'zgarishlarni keltirib chiqaradi. T-limfotsitlarning ta'sirini bostirish, shu jumladan T-limfotsitlarni bostirishni yo'qotish, antigenli turtki yoki transplantatning moslashuvi bilan vaqtinchalik bog'liqlikka bog'liq. Transplantatning o'rnatilgan rad etilishi yoki ikkilamchi reaksiyalarda ahamiyatsiz ta'sir ko'rsatadi. Transplantat oluvchilarda o'ziga xos immun reaksiyalar yoki immunologik funksiyalardagi o'zgarishlarni aniq azatioprin bilan chaqirilgan immunosupressiyaga bog'lash qiyin. Ushbu bemorlarda vaksinalarga subnormal javoblar, T-limfotsitlar sonining pastligi va periferik qon hujayralarining fagotsitozining buzilishi kuzatiladi, biroq ularning mitogen reaksiyalari, qon zardobidagi immunoglobulinlar miqdori va ikkilamchi antitanachalarga javobi odatda normal bo'ladi. Immunovospalitel javob Azatioprin tajriba hayvonlarida autoimmun kasallikda kasallik namoyon bo'lishini, shuningdek asosiy patologiyani bostiradi. Masalan, ad'yuvant artritining og'irligi azatioprin bilan kamayadi. Azatioprinni autoimmun kasalliklarga ta'sir mexanizmlari noma'lum. Azatioprin immunosupressor bo'lib, gipersezuvchanlikni sekinlashtiradi va hujayra sitotoksikligi testlarini antitanacha reaksiyalariga qaraganda ko'proq bostiradi. Tajriba kalamushlarida ad'yuvant artriti bilan azatioprin limfa tugunlarining giperplaziyasini ingibitsiya qilgan, bu kasallik belgilari boshlanishidan oldin yuz beradi. Tajriba hayvonlarida immunodepressiv va terapevtik ta'siri doza bog'liq. Azatioprin sekin ta'sir qiluvchi preparat hisoblanadi va uning ta'siri uni qo'llash to'xtatilgandan keyin ham saqlanishi mumkin. Farmakokinetika Og'iz orqali qabul qilingandan so'ng azatioprin me'da-ichak yo'llaridan yaxshi so'riladi. Qon plazmasida Cmax og'iz orqali qabul qilingandan so'ng 1-2 soatda erishiladi. T1/2, azatioprinning o'zi va uning faol metabolitlari uchun taxminan 5 soat. O'rtacha terapevtik dozalarda qonda juda past konsentratsiyalar (1 mkg/ml dan kam) hosil bo'ladi, ular klinik ta'sirning ifodalanishi va davomiyligi bilan bog'liq emas (bu to'qimalardagi tiopurin miqdori bilan bog'liq). Plazma oqsillari bilan bog'lanishi past (30%). "Birinchi" marta jigar orqali o'tgandan so'ng, faol metabolit bo'lgan merkaptopuringa metabolizatsiyalanadi. Oksidlanish va metillanish - jigarda, eritrotsitlarda farmakologik jihatdan nofaol metabolit (6-tiomochevina kislotasi) hosil bo'lishi ksantinoksidaza ta'sirida yuz beradi. Gemodializ o'tkazilganda chiqariladi, qon tomir tizimidan tezda yo'qoladi.

Asatioprinning detoksikatsiyasi asosan allopurinol tomonidan bostiriladi. Asatioprin qabul qilayotgan bemorlarda allopurinolni birga qo‘llash asatioprinning odatdagi dozasini taxminan 1/3-1/4 qismigacha kamaytirishni talab qiladi. Keyingi dozani tuzatish asatioprinning terapevtik javobi va har qanday toksik ta’sirlar asosida amalga oshiriladi. Miyelopoezga ta’sir qiluvchi boshqa preparatlar: leykotsitlar ishlab chiqarilishiga ta’sir qilishi mumkin bo‘lgan preparatlar, jumladan ko-trimoksazol, ayniqsa buyrak transplantatsiyasi olgan bemorlarda leykopeniyani kuchaytirishi mumkin. Azatioprin qabul qilayotgan bemorlarda arterial gipertenziya nazorati uchun angiotenzin aylantiruvchi ferment (AAF) ingibitorlarini qo‘llash anemiya va og‘ir leykopeniyaga olib kelishi mumkin. Azatioprin varfarinning antikoagulyant ta’sirini ingibitsiya qilishi mumkin. Nedepolyarizatsiyalovchi miorelaksantlar: Azatioprin kuryare, D-tubokurarin va pankuroniya kabi nedepolyarizatsiyalovchi miorelaksantlar ta’siriga qarshi ta’sir ko‘rsatishini tasdiqlovchi klinik dalillar mavjud. Eksperimental ma’lumotlar azatioprin D-tubokurarin tomonidan chaqirilgan nerv-mushak blokadasini o‘zgartirishini va azatioprin suksinilxolin tomonidan chaqirilgan nerv-mushak blokadasini kuchaytirishini ko‘rsatadi. In vitro dalillar shuni ko‘rsatadiki, aminosalisilat hosilalari (masalan, olsalazin, mesalazin yoki sulfasalazin) TPMT fermentini ingibitsiya qiladi va azatioprin bilan bir vaqtda davolanayotgan bemorlarda ehtiyotkorlik bilan qo‘llanilishi mumkin.

Zitoprin 50 (azatioprin) mutagen va kantsorogen bo‘lib, bemorlarda, xususan limfoma (shu jumladan gepatolienal T-hujayrali limfoma [HSTCL]) va teri saratoni rivojlanish xavfini oshirishi mumkin. Zitoprin 50 qabul qilayotgan bemorlarda og‘ir leykopeniya va/yoki trombotsitopeniya rivojlanishi mumkin. Infeksiyaga yuqori sezuvchanlik. Zitoprin 50 homiladorlik davrida qo‘llanilganda homilaga zarar yetkazishi mumkin. Transplantatsiya. Zitoprin 50 ni faqat immunosupressiv terapiya va organ ko‘chirib o‘tkazishda tajribaga ega bo‘lgan shifokorlar buyurishi mumkin. Preparatni qabul qilayotgan bemorlar to‘g‘ri laboratoriya va yordamchi tibbiy resurslar bilan jihozlangan palatalarda bo‘lishi kerak. Qo‘llab-quvvatlovchi terapiya uchun mas’ul shifokor bemorni keyingi kuzatish uchun zarur bo‘lgan to‘liq ma’lumotga ega bo‘lishi kerak. Revmatoyid artrit. Zitoprin 50 qabul qilayotgan bemorlarni diqqat bilan nazorat qilish majburiydir. Zitoprin 50 revmatoyid artritda faqat immunodepressantlarni qo‘llash tajribasiga ega shifokorlar tomonidan buyurilishi mumkin. Ushbu preparatni buyurayotgan shifokorlar preparatning erkaklar va ayollar uchun mutagen potensiali, shuningdek, uning mumkin bo‘lgan gematologik toksikligi bilan yaxshi tanish bo‘lishi kerak. Shifokorlar bemorlarni Zitoprin 50 qabul qilishda xavfli o‘sma rivojlanish xavfi haqida xabardor qilishlari kerak. Qabul qilinadigan yoki samarali doza bemorga qarab farq qiladi. Shuning uchun optimal terapevtik effektga erishish va toksiklikni kamaytirish uchun diqqatli tartibga solish zarur. Suyak ko‘migi bostirilishining erta belgilarini aniqlash uchun ehtiyotkorlik bilan kuzatish zarur, bu leykopeniya rivojlanishiga va natijada trombotsitopeniya va qon ketishiga olib kelishi mumkin. Ushbu preparat sekin ta’sir qilishi mumkinligi sababli, oq qon hujayralari sonining g‘ayritabiiy darajada katta pasayishi yoki suyak ko‘migi bostirilishining g‘ayritabiiy belgilarida preparatni vaqtincha to‘xtatish muhimdir. Buyrak funksiyasi buzilgan bemorlarda preparatning chiqarilishi sekinlashishi va kumulyativ effekti yuqori bo‘lishi mumkinligini yodda tutish kerak. Buyrak funksiyasi buzilgan bemorlarda doza kamaytiriladi. Toksik gepatit yoki biliar staz ma’lumotlari mavjud bo‘lsa, preparatni bekor qilish tavsiya etiladi. Ba’zi bemorlarda azatioprinni uzluksiz qabul qilishda doimiy manfiy azot balansi kuzatiladi; agar bunday holat kuzatilsa, vaziyatni tuzatish maqsadida doza kamaytirilishi kerak. Azatioprinni kasallikni o‘zgartiruvchi antirevmatik preparatlar bilan birga qo‘llash o‘rganilmagan. Shuning uchun azatioprinni ushbu guruh preparatlari bilan birga qo‘llash tavsiya etilmaydi. Kantsorogenlik va mutagenlik Zitoprin 50 hayvonlar va odamlarda mutagen, hayvonlarda kantsorogen va bemorda neoplaziya rivojlanish xavfini oshirishi mumkin. Immunodepressantlarni qabul qilayotgan bemorlar, ayniqsa transplantatsiyadan keyin agressiv terapiya olayotgan bemorlar, ma’lumki, Non-Xodjkin limfoma (shuningdek, juda kam uchraydigan, juda agressiv va odatda o‘limga olib keladigan gepatolienal T-hujayrali limfoma [HSTCL]) va boshqa yomon sifatli o‘smalar, ayniqsa teri saratoni (melanoma va nemelanoma, sarkomalar (Kaposhi va Kaposhi bo‘lmagan), bachadon bo‘yni saratoni va retikulyar hujayra yoki limfomatoz o‘smalar) rivojlanish xavfi yuqori. Revmatoyid artritli, ilgari alkillovchi agentlar (siklofosfamid, xlorambutsil, melfalan yoki boshqalar) bilan davolangan bemorlarda azatioprin bilan davolashda neoplaziya rivojlanish xavfi haddan tashqari yuqori bo‘lishi mumkin. Ovqat hazm qilish trakti Ovqat hazm qilish tizimi gipersensitivligi reaksiyasi kuchli ko‘ngil aynishi va qusish bilan tavsiflanadi. Ushbu simptomlar diareya, toshma, isitma, holsizlik, mialgiya, jigar fermentlari darajasining oshishi, vaskulit, jigar funksiyasi buzilishi, xolestaz va ba’zan gipotoniyaga hamroh bo‘lishi mumkin. Ovqat hazm qilish tizimi toksikligi simptomlari ko‘pincha azatioprin terapiyasining dastlabki bir necha haftasida rivojlanadi va preparatni bekor qilgandan so‘ng qaytadi. Reaksiya azatioprinning bir martalik dozaga o‘tilganidan so‘ng bir necha soat ichida takrorlanishi mumkin. Qon yaratuvchi tizim Azatioprin qabul qilayotgan bemorlarda og‘ir leykopeniya va/yoki trombotsitopeniya rivojlanishi mumkin. Makrotsitar anemiya va suyak ko‘migi jiddiy bostirilishi ham kuzatilishi mumkin. Qon yaratuvchi tizim toksikligi reaksiyalari doza bilan bog‘liq va buyrak transplantatsiyasidan keyingi bemorlarda, transplantat rad etilishida yanada og‘ir bo‘lishi mumkin. Azatioprin qabul qilayotgan bemorlarga to‘liq qon tahlili, shu jumladan trombotsitlar sanog‘i, birinchi oy davomida har hafta, ikkinchi va uchinchi oy davomida oyiga ikki marta, so‘ngra har oyda yoki dozani yoki boshqa terapiyani o‘zgartirish zarur bo‘lsa, tez-tez o‘tkazish tavsiya etiladi. Qon yaratuvchi tizimning kech bostirilishi kuzatilishi mumkin. Leykotsitlar tez pasayishi yoki doimiy past darajasi yoki suyak ko‘migi bostirilishining boshqa belgilarida dozani tez kamaytirish yoki preparatni vaqtincha bekor qilish talab qilinishi mumkin. Leykopeniya terapevtik effekt bilan bog‘liq emas; shuning uchun qon leykotsitlari darajasini pasaytirish uchun dozani ataylab oshirish zarur emas. Tiyopurin metiltransferaza (TPMT) fermenti tug‘ma yetishmovchiligiga ega bo‘lgan odamlar azatioprinning miyelosupressiv ta’siriga g‘ayrioddiy sezgir bo‘lishi va azatioprin bilan davolash boshlanganidan so‘ng suyak ko‘migi tez bostirilishiga moyil bo‘lishi mumkin. Ushbu muammo TPMT ni ingibirlaydigan preparatlar, masalan, olsalazin, mesalazin yoki sulfasalazin bilan birga qo‘llanganda kuchayishi mumkin. Bundan tashqari, TPMT faolligining pasayishi va ikkilamchi leykemiyalar va mielodisplaziya o‘rtasida mumkin bo‘lgan bog‘liqlik 6-merkaptopurin (azatioprinning faol metaboliti) ni boshqa sitotoksik preparatlar bilan birga qabul qilayotgan bemorlarda kuzatilgan. Ba’zi laboratoriyalar TPMT yetishmovchiligini tekshirishni taklif qiladi, biroq ushbu testlar og‘ir toksiklik rivojlanish xavfi bo‘lgan barcha bemorlarni aniqlamagan. Shunga qaramay, qon ko‘rsatkichlarini diqqat bilan nazorat qilish zarur. Immun tizimi Azatioprinni alohida yoki boshqa immunodepressantlar, xususan kortikosteroidlar bilan birga qabul qilayotgan bemorlarda infeksiyalarga (masalan, zamburug‘li, virusli va bakterial) yuqori sezuvchanlik, shu jumladan og‘ir yoki atipik suvchechak, o‘ramali herpes va boshqa infeksiyalar kuzatiladi. Zamburug‘li, virusli, bakterial va protozoy infeksiyalar o‘limga olib kelishi mumkin va darhol davolanishi kerak. Azatioprin dozasini kamaytirish va/yoki boshqa dori vositalarini qo‘llash mumkin. Suvchechak virusi (VZV; suvchechak va o‘ramali herpes) bilan infeksiyalanish immunodepressantlar kiritilishi davrida og‘ir kechishi mumkin. Quyidagi harakatlarga alohida e’tibor berish kerak: Immunodepressantlarni kiritishdan oldin shifokor bemorning anamnezida VZV mavjudligini tekshirishi kerak. Serologik testlar oldingi namoyonlarni aniqlash uchun foydali bo‘lishi mumkin. Tarixida namoyon bo‘lmagan bemorlar suvchechak yoki o‘ramali herpes bilan kasallangan odamlar bilan aloqadan saqlanishlari kerak. Bemor VZV namoyon qilsa, suvchechak yoki o‘ramali herpes rivojlanishining oldini olish uchun barcha zarur choralar ko‘rilishi va ehtimol, suvchechak virusi immunoglobulini (VZIG) yordamida passiv immunizatsiya o‘tkazilishi mumkin. Agar bemor VZV bilan infeksiyalangan bo‘lsa, tegishli choralar ko‘rilishi kerak, ular orasida antivirus terapiya va qo‘llab-quvvatlovchi terapiya mavjud. Azatioprin sichqonlarda inson terapevtik dozasidan 10 baravar yuqori dozada spermatogenezni vaqtincha bostirishi va spermatozoidlar hayotchanligi va sonini kamaytirishi mumkin; 5 mg/kg dozada hayvonlarga berilganda urug‘lanish foizi kamaygan. Homiladorlik va laktatsiya davri Azatioprin homilador ayollarda qo‘llanishi bo‘yicha yetarli va yaxshi nazorat qilingan tadqiqotlar o‘tkazilmagan, shuning uchun azatioprin homilador ayollarda va yaqin orada homilador bo‘lishi mumkin bo‘lgan bemorlarda foyda va xavf ehtiyotkor baholangan holda qo‘llanilishi kerak. Azatioprin homiladorlik davrida qo‘llanilganda homilaga zarar yetkazishi mumkin. Azatioprinni emizish davrida qo‘llash tavsiya etilmaydi. Azatioprin yoki uning metabolitlari oz miqdorda ona sutiga ajraladi. Azatioprinning kantsorogenligini hisobga olib, emizishni to‘xtatish yoki preparatni bekor qilish to‘g‘risida qaror qabul qilishda preparatning ona uchun ahamiyatini hisobga olish kerak. Bolalar Azatioprinni bolalarda qo‘llash xavfsizligi va samaradorligi aniqlanmagan. Azatioprin bolalarda revmatoyid artritni davolash uchun tavsiya etilmaydi. Qariyalar Azatioprinni keksalarda qo‘llash xavfsizligi va samaradorligi aniqlanmagan.

Boshlang‘ich simptomlar ko‘ngil aynishi va qusishdan iborat; keyinroq namoyon bo‘ladigan simptomlar esa leyopeniya, trombotsitopeniya, jigar nekrozi va anoreksiyadir. Dozani oshirib yuborishni davolash uchun, so‘rilmagan preparat qismini chiqarib yuborish maqsadida faollashtirilgan ko‘mir kiritilishi mumkin. Umumiy yordamchi choralar tavsiya etiladi. Taxminan 30% azatioprin qon zardobi oqsillari bilan bog‘lanadi, biroq taxminan 45% 8 soatlik gemodializ davomida chiqariladi. Buyrak transplantatsiyasi o‘tkazilgan bemorda azatioprinning 7500 mg bir martalik dozasi qabul qilinishi bo‘yicha yakka holat haqida xabar berilgan. Bevosita toksik reaksiyalar ko‘ngil aynishi, qusish va diareyadan iborat bo‘lgan, keyinchalik esa yengil leyopeniya va o‘rtacha darajadagi jigar funksiyasi buzilishi kuzatilgan. Qon leykotsitlari soni, AST va bilirubin ko‘rsatkichlari dozani oshirib yuborilgandan 6 kun o‘tib normal ko‘rsatkichlarga qaytgan.